João 4
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs NVT
1 — ausente —
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 — ausente —
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 — ausente —
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Na' benen byen zjaya'aque' nez da' chde Samarian'.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Ca' goquen' besežine' to yež da' nzi' Sicar ḻo distritw Samarian'. Yežen' chega'aṉen gaḻa'ze gan' de yežlio dan' bnežjw da' Jacob da' xi'iṉe' José.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Na' no'ole Samarian' boži'en gože'ne':
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Nach Jesúsen' gože'ne':
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Na' no'olen' gože'ne':
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 ¿Chacdo' zaca'cho' ca da' x̱ozxta'ocho Jacob ben' bocua'aṉ len neto' bej nga gan' güe'eje' len xi'iṉe' ca' na' len beyix̱e' c̱he' ca'?
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Gož Jesúsen' ḻe':
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Na' note'tez beṉe' ye'ej nisen' gwnežjua'ne' neda', gwbatech biḻden' da' yoble, ḻe dan' gwnežjua'nen' gaquen ḻo' lažda'ogüe' ca to latje ga chaldi nis cont gata' yeḻa' mban c̱he' toḻi tocaṉe.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Na' no'olen' gože'ne':
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Jesúsen' gože'ne':
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Nach gože' Jesúsen':
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 ḻe gayo' beṉe' c̱hio' ba gwnita' na' beṉe' zoaleno' ṉa'a gague naque' beṉe' c̱hio'. Da' ḻi can' ba gwnaon'.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Na' gož no'olen' ḻe':
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Da' x̱ozxta'o neto' beṉe' Samaria gosonxene' Diosen' ḻo ya'an zoa nga, na' le'e nacle beṉe' Israel žale Jerusalénṉa' cheyaḻa' gonxenchone'.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Jesúsen' boži'en gože'ne':
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Le'e nacle beṉe' Samaria bi nombia'yaṉe'le Dios ben' chonxenḻe. Neto' beṉe' Israel nombia'to' Dios ben' chonxento', na' ladjo' neto' beṉe' Israel choj ben' yebej beṉac̱hen' ḻo da' malen'.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Chžin ža na' ṉa'a ba goḻe', cate' beṉe' yesonxene' X̱acho Diosen' can' cheyaḻa'cze yesonxene' ḻe', gate'tez nite', ḻo' yic̱hjlažda'ogaquen' yesonxene' beṉe' naque' dogualje Dios, ḻe X̱acho Diosen' cheyiljue' beṉe' yesonxene' ḻe' ca'.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Diosen' bi naque' beṉe' bela' chen, naque' spiritw. Da'nan' beṉe' yesonxen ḻe', ḻo' yic̱hjlažda'ogaque' cheyaḻa' yesonxene' beṉe' nac dogualje Dios.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Nach no'olen' gože'ne':
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Nach Jesúsen' gože' no'olen':
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Ṉe' choe'lente Jesúsen' no'olen' dižan' cate' beṉe' ca' zjanaque' ḻe' txen besyežine' cho'a bejen'. Na' besyebande' choe'lene' to no'ole diža', perw ṉe toe' bi goseṉabde'ne' bi dižan' choe'lene' no'olen' o bixc̱hen' chšaḻjlene' ḻe'.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Nach no'olen' bocua'aṉ che'e nis c̱hen' na' beyeje' ḻo yežen' jayeže' beṉe' gualaž c̱he' ca':
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 ―Ḻe šo'o ḻe ṉa' to beṉe' ba gože' neda' yogo'te da' ba bena'. ¿Še bengan' Cristo ben' chbezcho yedeṉabi'e?
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Na' besežaše' yežen' ja'aque' gan' chi' Jesúsen'.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Na' šlac zjayda no'olen', beṉe' ca' zjanaque' Jesúsen' txen gosata'yoede' ḻe', chese'ene':
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Na' Jesúsen' gože' ḻegaque':
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Na' gose' ḻježe':
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Na' gož Jesúsen' ḻegaque':
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Le'e žale: “Ṉe' dech yetap bio' cont yedobe cosešen'.” Na' neda' chnia', ḻe ṉa' na' le'ele to coseš da' chyažje yedob ṉa'a.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 De da' goncho ṉa'a cont beṉe' yosozenague' c̱he Diosen' na' gata' yeḻa' mban c̱hegaque' toḻi tocaṉe. Na' beṉe' cheseyix̱jue'ede' xtiža' Diosen' na' lente beṉe' chesone' cont yosozenag beṉe' xtižen' txen yesenite' mbalaz.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Diža' nga naquen da' ḻi, žan: “Beṉe' yoble chaz na' beṉe' yoble chelap.”
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Bac̱h chseḻa' le'e šjaylaple gan' bi gozle, ḻe le'e gonḻe cont yosozenag beṉe' xtiža' Diosen' dan' ba goseyix̱jue'e beṉe' yoble.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Na' ca nac beṉe' yež Sicar ga mbane Samaria, zane' gosejnilaže' Jesúsen' da' gosende' gwna no'olen': “Ba gože' neda' yogo' da' ba bena'.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Nachen' besežin beṉe' Sicaren' gan' chi' Jesúsen' gosata'yoede' ḻe' yega'aṉlene' ḻegaque', na' bega'aṉe' c̱hope ža.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Na' beṉe' zanch gosejnilaže' Jesúsen' cate' gosende' diža' da' be' cuine'.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Nach gose'e no'olen':
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Na' cate' goc c̱hop ža, Jesúsen' len beṉe' ca' zjanaque' ḻe' txen gosa'aque' jaya'aque' Galilea.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Ḻe cuin Jesúsen' ba gwne' note'teze beṉe' cho'e xtiža' Diosen', bi chesonḻa'aṉcze beṉe' gualaž c̱hen' ḻe'.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Na' cate' besežine' Galilean' beṉe' gualaž c̱hegaquen' bosolebe' Jesúsen' dan' ba besele'ede' yogo' da' güen da' bene' Jerusalénṉa' ḻo ḻṉin', ḻe lencze ḻegaque' ja'aque' ḻṉina'.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Na' gozej Jesúsen' yetṉi'a yež Caná dan' chi' distritw Galilea gan' bene' cont nisen' beyaquen vino. Na' yež Capernaum gwzoa to beṉe' gwnabia' beṉe' chon žin c̱he rey, na' chacšenchgüe xi'iṉe'.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 X̱a bi'na' cate' bende' ba bežin Jesúsen' Galilean' zeze'e Judean', nach gwyeje' lao Jesúsen' gwṉeyoede' ḻe' šeje' šjayene' xi'iṉen', ḻe ba zoa gatbe'.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Na' Jesúsen' gože'ne':
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Nach ben' chon žin c̱he reyen' gota'yoede' ḻe' gwne':
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Na' Jesúsen' gože'ne':
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ba zoa yežine' cate' jasešag xmose' ca' ḻe' na' gose'ene':
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Na' gwṉabde' ḻegaque' bi hor gwzolao beša'alaže'be', na' gose'e ḻe':
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Na' x̱aben' gocbe'ede' ca hor na'czen' gož Jesúsen' ḻe' bi gat bi' c̱hen'. Nach gwyejnilaže' Jesúsen', ḻe' len yogo' beṉe' že' ližen'.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Da' nga goc yeḻa' guac gwchop da' ben Jesúsen' šlac beze'e Judean' na' bežine' Galilea.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.