Atos 7
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs NTLH
1 Nach ben' nacch bx̱oz blaona' gože' Estebanṉa':
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Na' Estebanṉa' gože' ḻegaque':
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Na' Diosen' gože'ne': “Bchoj lažo' na' gwlejyic̱hj beṉe' biše' ḻježo' na' gwyej jasoa latje gan' gwlo'eda' le'.”
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Beyož gož Diosen' Abrahanṉa' ca', nach Abrahanṉa' bchoje' gan' že' beṉe' Caldea ca' na' jasoe' Harán. Na' bžin ža got da' x̱e'na' na' gwdechle Diosen' gwc̱he'e da' Abrahanṉa' gan' zoacho nga.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Diosen' bi bnežjue' da' Abrahanṉa' yežlio gaquen c̱he', ṉe late' da'ozen', san gwne' gaquen c̱he xi'iṉ diaža c̱he' cate' ba gote', ḻa'czḻa' nono xi'iṉe' ṉa' soa cate' gož Diosen' ḻe' ca'.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Nach Diosen' gwne' šjasenite' laž beṉe' zito' tap gayoa iz ga yesaque' esclavos na' yesežaglaochgüe'.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Nach Diosen' ḻecze gože'ne': “Neda' gwnežjua' castigw c̱he nación gan' yesone' xi'iṉ diaža c̱hio' ca' esclavos na' gona' cont yesyechoje' naciónṉa' na' yeside' yesonxene' neda' nga.”
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Nach Diosen' gože' Abrahanṉa' gone' güen len xi'iṉ diaža c̱he'na'. Na' bene' mandadw soa Abrahanṉa' to señw dan' že' circuncisión, ḻe' na' len beṉe' byo ca' zjanaque' diaža c̱he', cont gacbia' ḻe chesejḻe'e c̱he dan' gwna Diosen'. Da'na'na' cate' goḻje xi'iṉe' Isaaquen' bzoe'be' señw to xmanzebe', na' ḻecze can' ben da' Isaaquen' cate' gol je xi'iṉe' Jacob. Na' ca'cze ben da' Jacoben' len da' xi'iṉe' ca' šižiṉw, beṉe' ca' gosac šižiṉw diaža c̱he beṉe' Israel.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ’Na' xi'iṉ da' Jacoben' ben' le José, beṉe' biše' ca' gosacxi'ede' ḻe' na' gosote'ne' gosezi' beṉe' nación Egipto ḻe'. Perw Diosen' gwzoe' len Josén'.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Na' goclene'ne' len yogo'ḻoḻ da' bžaglagüe'. Na' Diosen' bene' cont da' faraón ben' chnabia' Egipton' bebede' Josén' na' gocbe'ede' naque' beṉe' sina'. Na' da'nan' faraónṉa' gwleje' ḻe' cont goque' gobernador c̱he nación Egipton' na' bene' ḻo ne'e ližen' na' yežlio c̱he'na'.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 ’Na' goc gwbin doxen Egipton' na' ḻecze can' goc gan' nzi' distritw Canaán na' da' x̱ozxta'ocho ca' bi beseželde' da' yesagüe' na' besežaglaochgüe'.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Perw na' bžin ža da' Jacoben' bende' diža' de trigw Egipton' na' gwseḻe' da' x̱ozxta'ocho ca' jasexi'en da' nechw.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Na' bechop ṉi'a ja'aque' cate' ben Josén' ga besyeyombia' beṉe' biše' ca' ḻe', nach gwṉeze faraónṉa' can' nac diaža c̱he Josén'.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Na' Josén' bene' mandadw šjasexi'e x̱agaque' Jacoben' na' yogo'ḻoḻ biše' ḻježe' ca', zjanaque' ca do gayonšino' beṉe'.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Can' goc gwyej Jacoben' jasoe' Egipton' na' Egiptona' gote', na' ḻecz na' gosat xi'iṉe' ca' beṉe' ca' gosac x̱ozxta'ocho.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Na' gwdechle besyeyo'e žit benat c̱hegaquen' na' jasecuaše'ne' to ḻo' bloj ba da' gosone' yež gan' nzi' Siquem. Da' Abrahanṉa' gwxi'e ban' cani'te c̱he xi'iṉ da' Hamor gwdixjuen' mechw.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ’Na' cate' ba zoa žin tiemp gwnežjo Diosen' ḻegaque' yežlio can' gože' Abrahanṉa', ba zej chan beṉe' Israel ca' že' laž beṉe' Egipto ca'.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Na' ca' chac beža' rey c̱he Egipton' na' rey coben' bi gwṉezde' can' goclen Josén' nación c̱hen'.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Na' rey nga gwdiljwlaže' bi da' mal bene' len da' x̱ozxta'ocho beṉe' Israel ca' na' bene' mandadw šjasecho'oṉ xi'iṉgaque'na' cont yesatbe'.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Na' ca tiempen' golje da' Moisésen' na' bebe Diosen' ḻebe', na' x̱axṉa'be' bososc̱ha'ogüe'be' šoṉe bio'.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Perw na' bžin ža jasecho'oṉšaze'be' na' xi'iṉ faraónṉa' to no'ole beželde'be' na' beyo'ebe' liže' bosc̱ha'ogüe'be' ca xi'iṉe'.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Ca' goquen' bsed da' Moisésen' tcho'a yeḻa' sina' c̱he beṉe' Egipto ca' na' bene' da' zaca' na' be'e diža' da' zaca'.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ’Na' c̱hoa ize da' Moisésen' cate' gwnan šjaṉe'e beṉe' Israel gualaž c̱he' ca'.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Na' jale'ede' to beṉe' Egipto chc̱hi chsaque' to beṉe' Israelen'. Nach da' Moisésen' betue' beṉe' Egipton', boži'e da' malen' bende' beṉe' gualaž c̱he'na'.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Bene' xbab gocde' yesacbe'e beṉe' gualaž c̱he' chaclen Diosen' ḻe' cont yosle' ḻegaque' ḻo na' beṉe' Egipto ca', perw bi gosacbe'ede'.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Na' beteyo gosediḻ c̱hopze beṉe' Israel. Na' bžin da' Moisésen' gocde' gone' cont yesenite' binḻo, na' gože' ḻegaque': “¿Bixc̱hen' chdiḻlen ḻježle le'e nacle beṉe' gualažze?”
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Nach ben' nap doḻa'na' bžigue' da' Moisésen' ca'ale gože'ne': “¿No gwna le' gaco' beṉe' gwnabia' cont gono' yeḻa' justis c̱heto'na'?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Ḻez chaclažo' goto' neda' can' beto' beṉe' Egipton' ṉeje?”
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Na' cate' bene da' Moisésen' can' gož bena' ḻe' nach bxoṉje' jasoe' nación gan' nzi' Madián ḻa'czḻa' naque' beṉe' zito' len beṉe' ca'. Na' bšagne'e na' gwnita' c̱hope xi'iṉe'.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ’Na' goc c̱hoa iz zoe' na', cate' to angl beṉe' gwseḻa' Dios blo'elagüe' ḻe' latje dašen' gaḻa'ze Ya'a Sinaí, yo'o anglen' to ḻo' yi' beḻ chdoḻjen to ḻo' yag xis yeše'.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Na' cate' ble'e da' Moisésen' can' chaquen' bebande' nach gwbigue' yelate' cont ble'ešagüe'de' na' bende' choḻ güiž X̱ancho Diosen' ḻe', che'ene':
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Neda' naca' Dios ben' chonxen Abraham, ben' chonxen Isaac, na' ben' chonxen Jacob.” Nach da' Moisésen' gwxize' catec bžebe', gague cheyaxjde' ṉe'e.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Na' gož X̱anchon' ḻe': “Gwḻec̱hj xelo'na' cont gapo' neda' bala'aṉ, ḻe latje gan' zechao'na' naquen c̱hia'.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Neda' ba ble'eda' yeḻa' yaše' yeḻa' zi' da' chde nación c̱hia' Israelen' beṉe' že' Egipton' na' ba benda' ca chesonyaše'. Da'na'na' gaclena' ḻegaque'. Beda ṉa'a cont seḻa' le' Egipton'.”
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 ’Diosen' gože'ne' ca' ḻa'czḻa' beṉe' Israel ca' cbi gosezi'e c̱he', gose'e Moisésen': “¿No gwna le' gaco' beṉe' gwnabia' cont gono' yeḻa' justis c̱heto'?” Diosen' gwseḻe' da' Moisésen' cont gwnabi'e da' x̱ozxta'ocho ca' na' cont bebeje' ḻegaque' ḻo na' beṉe' Egipto ca', na' angl c̱he Diosen' ben' ble'e da' Moisésen' ḻo' yi' beḻ gwzoe' goclene'ne'.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Na' da' Moisésen' bebeje' ḻegaque' Egipton' gan' bene' zan yeḻa' guac na' bichle da' zaca' yebane beṉe', na' ḻecz ca' bene' cate' besežine' Nisdao' Xṉan' na' šlac gosenite' latje dašen' c̱hoa iz.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Na' da' Moisésnan' gože' da' x̱ozxta'ocho ca': “X̱ancho Diosen' seḻe' yeto beṉe' gualaž c̱hechon' cont güe'lene' le'e xtiže'na' can' gwseḻe' neda'. C̱he benan' gwzenagle.”
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Da' Moisésen' gwzoe' len da' x̱ozxta'ocho ca' latje dašen', na' ḻo Ya'a Sinaín' to angl beṉe' gwseḻa' Diosen' gože' ḻe' diža' da' zjansa' yeḻa' mban, na' bzoje' dižan' par chio'.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 ’Perw na' da' x̱ozxta'ocho ca' zan las bi bosozenague' c̱he da' Moisésen', bosozoe'ne' to šḻa'ale. Gosaclaže' šjaya'aque' Egipton'.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Na' šlac zej da' Moisésen' ḻo Ya'a Sinaí, gose'e beṉe' biše' Aarónṉa': “Ben da' le'echo da' šejnilaže'cho na' da' cuialao laocho tnez. Ḻe ca nac Moisésen' ben' bebej chio' Egipton', nono ṉeze bin' ba goc c̱he'.”
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Nach gosone' to me' go'ṉ dao' de oro na' gosote' no beyix̱e' gosonxene' me' daon', na' gosone' ḻṉi c̱he bena' gosone' len ṉi'a na'gaque'.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Da'nan' Diosen' gwlejyic̱hje' nación Israelen' na' be'e latje gosejnilaže' gwbiž, bio', na' beḻjw. Na' da' nga nyojen len dan' bosozoj da' beṉe' ca' goso'e xtiža' Diosen' cani', žan:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Benḻe no da' benxenḻe, na' bia'le yodao' da' chacte chedobe gan' benxenḻe dan' nzi' Moloc,
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ’Na' šlac chesaše' latje dašen', da' x̱ozxta'ocho ca' gosone' to yodao' da' chacte chedobe gan' že' yej ta'a gan' nyoj ley c̱hegaque'na'. Na' gosonen' con can' gož Diosen' da' Moisésen' na' con can' blo'ede' ḻe'.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Nach cate' da' Josué gwc̱he'e ḻegaque' gan' ben Diosen' cont goseque'e yežlio c̱he beṉe' zito' ca', ḻecze goso'e yodao' da' chacte chedobe. Na' ṉe' bosoc̱hine' yodaon' bžinten tiemp c̱he da' rey David.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Na' Diosen' bebede' da' rey Davin', na' da' Davin' goclaže' gone' to yodao' c̱he Diosen', Dios ben' ḻecze benxen da' Jacoben' cani'te.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Perw na' da' xi'iṉe' Salomón benen'.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Na' Diosen' ben' chnabia' doxen, bi ṉacho zoe' ḻo' yo'o da' chon beṉac̱hen', san chac can' gwna Diosen' dan' bzoj to beṉe' be' xtiže'na' cani', žan:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Neda' zoa' yaba chnabia',
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Neda' bena' yogo'te da' zjade.
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 ’Dan' bi chzenagle, dan' bi chejḻe'le ḻo' lažda'olen' nacchguale beṉe' güedenag can' gosac da' x̱ozxta'ocho ca'. Bicze chzenagle c̱he Spiritw c̱he Diosen'.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Da' x̱ozxta'ocho ca' ḻecze bosoc̱hi bososaque' beṉe' ca' goso'e xtiža' Diosen' cani', na' gosote' ḻegaque' caten' goso'e diža' can' seḻa' Diosen' Xi'iṉe' ben' nac beṉe' güen juisyw. Na' cate' bide', le'e bdelne' ḻo na' beṉe' ca' gosote'ne' na' le'e naple doḻa' dan' gosote'nen'.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Ḻa'czḻa' nombia'le ley dan' bosonežjw angl ca' da' Moisésen', bi chzenagle c̱hen.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Na' cate' Esteban' gože' ḻegaque' ca', beselocchgüe' gosagwxejte ḻaye'.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Perw na' Esteban' gwzoachgua Spiritw c̱he Diosen' len ḻe', bcos lagüen' gwṉe'e yabale na' ble'ede' chac to be'ni' gual gan' zoa Diosen' na' ble'ede' zecha Jesúsen' cuit Diosen' chnabi'e txen len ḻe'.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Nach Estebanṉa' gwne':
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Nach beṉe' ca' zjanžaguen' ḻeca beseloque' na' bososya'adie' na' bososeyjw naggaque'na' na' to ši'ize ja'acsese' gan' ze Estebanṉa'.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Nach gosebeje' Estebanṉa' cho'a yež na' bosožie'ne' yej. Na' beṉe' ca' bosožie' ḻe' yejen' bosonežjue' xagaque' da' zjandobe' to beṉe' xcuide' beṉe' le Saulo cont gapen'.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Na' šlac chosožie' Estebanṉa' yej, Esteban' boḻ güiže' Diosen', gwne':
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Nach bzoa xibe' ḻo yon' na' gwṉe' zižje, gwne':
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.