Atos 27
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs NTLH
1 Na' cate' bosoxi'e yeseseḻe' Pablon' distritw Italia gan' chi' ciuda Roman', nach gwlo'e Pablon' len yezica'chle pres ca' ḻo na' to x̱an soldadw beṉe' le Julio. Na' Julion' naque' txen len soldadw ca' ben' zjansi'e Batallón c̱he Augusto. Na' neda' Lucas gwzoa' len Pablon'.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Nach gwyo'oto' to ḻo' barcw da' za' ciuda da' nzi' Adramitio cont žinen distritw Asia, beza'to' ciuda Cesarean'. Na' za'len Aristarcon' neto'. Naque' beṉe' ciuda Tesalónica dan' chi' distritw Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Nach ža beteyo bžinto' ciuda da' nzi' Sidón. Na' x̱an soldadw ben' le' Julio bencze' güen len Pablon', be'e latje gwyeje' gan' že' beṉe' migw c̱he' ca' cont bosonežjue' ḻe' bi dan' byažjde'.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Na' cate' bechojto' ciuda Sidónṉa' beza'to' bedeto' gaḻa'ze gan' nḻa' yežlio dan' chi' ḻo' nisdao' dan' nzi' Chipre. Chec̱hjchgua be' clele ca horen', na' yežliona' bcue'ejen neto' len be'na'.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Na' beyož gwdeto' ḻo nisdao' dan' de gaḻa'ze gan' zjambane distritw Cilicia na' distritw Panfilia, nach bžinto' ciuda dan' nzi' Mira dan' chi' gan' mbane distritw Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Na' ciuda Miran' x̱an soldadon' bželde' yeto barcw da' za' ciuda Alejandría da' za' šej distritw Italia, na' bene' mandadw gwyo'oto' ḻo'en txen len Pablon'.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nach gwza'to' zejto' ḻo nisen' da' yoble. Zan ža zejto' šolaže', caṉe bžinto' gwdeto' ciuda gan' nzi' Gnido. Na' dan' ṉe' chec̱hj ben' clele gan' zejton', da'nan' bi goc šejto' ḻicha, nach gwca'ato' zejto' chcue'ej cuinto' len yelate' yežlio dan' nga'aṉ ḻo' nisdaon' dan' nzi' Creta, gan' bitec gwyec̱hj be', na' gwdeto' gaḻa'ze gan' zoa to ya'a da' nzi' Salmón.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Na' zejto' gaḻa'ze ga zoa yo biž chcue'ej cuinto', caṉe bžinto' gan' nzi' Buenos Puertos gaḻa'ze yež dan' nzi' Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Goc zan ža zejto' ca' na' bac̱h chžebto' šjažiayi' cuinto' ḻo' nisdaon', ḻe ba bžin tiemp zag cate' chec̱hjchgua be'. Nach Pablon' gwṉeyoede' beṉe' ca' yesebeze' na'ze.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Gože' ḻegaque':
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Nach x̱an soldadw ca' bzenagche' c̱he x̱an barcon' na' c̱he ben' chsa' ḻen clel ca c̱he Pablon'.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ḻe bi nac latje güen cho'a nisdao' gan' zoaton' ga'aṉto' tiemp zaguen', na' gwyan beṉe' ca' gosacde' cheyaḻa' sa'to' šejto' še goṉen žinto' Fenice gana' soato' šlac te da' zaguen'. Fenice naquen to yež ga chac cho'o barcw gan' mbane Creta na' bi chactec zag, ḻe šḻa'ale nḻa' ga chla' gwbiž na' šḻa'ale ga chxoa gwbiž.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Cate' gwzolao chec̱hj to be' goḻ dan' za' che'eḻle na' beṉe' ca' chososa' barcon' gosacde' guac šja'acche' gan' gosaclaže', nach gozsa'to' zejto' ḻo nisen' da' yoble to ḻcue'ej c̱he Cretan'.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Gague goc sša cate' ba chac to be' gual da' nzi' Noreste chec̱hjchguan clele gan' zej barcon'.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Na' chžiga'chguan barcon'. Bibi goc yesone' cont šejchto'. Na' btoblaže'to' gwžiga' ben' barcon' len neto' con can' chec̱hjenṉa'.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Nach bžinto' to ḻcue'ej yežlio da' nga'aṉ ḻo' nisen' dan' nzi' Clauda, gan' bitec chec̱hj be'. Na' barcw cha'o gan' yo'oton' nxoben to barcw dao' da' chon žin choslan beṉe' cate' chac bi da' chac c̱he barcw xenṉa'. Na' caṉe goc bocueto' barcw daon' ḻo' da' cha'ona'.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Beyoža' bc̱hejto' barcw cha'ona' do gual cont gwlo'oto' fuers c̱hen. Na' besežebe' gaga' barcon' to latje gan' nac yox da'na' nzi'in Sirte, nach bosoḻetje' lache' xen dan' chonen cont chžiga' ben' barcon'. Nach con zejto' ḻo nisen' con gan' gwyej barcon'.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Beteyo ba chož nisen' ḻo' barcon' da' chec̱hjchgua ben', nach gosešaše' yoa' dan' nsa' barcon' gwzolao bosozaḻa'šazen' ḻo' nisen'.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Na' ža gwyoṉe goclento' ḻegaque' bzaḻa'to' xšinḻaz barcon' ḻo' nisen'.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Zan ža bi blo'elao gwbižen' na' šeže'le bibi beljw ble'eto', do ža do yel goc yejw na' gwyec̱hj be', na' bich gwzoato' lez yelato'.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Bac̱h goc sša bi chagwto', nach Pablon' gože' beṉe' ca':
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Perw ṉa'a bi soayaše'le, ṉe tole cbi cuiayi' yeḻa' mban c̱hele, san barcw ngazen' cuiayi'.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Neda' chonxena' Diosen' na' ba ben cuina' ḻo ne'e, na' ḻe' ba gwseḻe' to angl beṉe' blo'elagüe' neda' nže'e.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Nach angla' gože' neda' diža' nga: “Bi žebo' Pablo. Cheyaḻa' žino' lao rey César ben' chi' ciuda Roma, na' da'nan' yelao', bibi gac c̱hio', na' ḻez yosla Diosen' yogo' beṉe' ca' že' ḻo' barcon'.”
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Na' dan' gwna anglen' ca', beṉe', ḻe yebe. Ṉezda' Diosen' gone' gac doḻoḻ can' gož anglen' neda'.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Da' gac c̱hecho yecho'oṉen chio' yo biž da' nga'aṉ late' ḻo' nisen'.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Na' cate' ba goc žta'gwbiž zejto' ḻo nisen' nžiga' ben' neto' nile nale ḻo nisdaon' dan' nzi' Adria, nach ca do chel beṉe' ca' zjansa' barcon' gosacbe'ede' ba zejto' gaḻa'ze yo biž.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Nach beseḻetje' to plom ḻo' nisen' cont boso'ochix̱e' ca do gaca'te' sitjw nac nisen'. Beyož bosochix̱en'ṉa' goseṉezde' goquen šino'tochoa metr. Nach gosezdie' yelate' na' bosozchix̱en' da' yoble na' ca horen' goquen gažechoa metr.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Na' besežebe' šjati'i barcon' yej ḻo' nisen', nach beseḻetje' tap ya xen dan' že' ancla, bosoc̱hejen' xan barcon' cont gosox̱en' ḻen, na' do chesežebze' chesebeze' batcan' šeni'.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Nach beṉe' ca' zjansa' barcon' gosaclaže' yosyoxoṉje'. Besyeḻetje' barcw dao' dan' ncua' xina' barcon', con bosode'ede' yeseḻetje' ancla ca' dan' ncua' lagüen'.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Nach Pablon' boḻ güiže' x̱an soldadw ca', gože'ne':
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Nach soldadw ca' gosec̱hogue' don' zjanca' barcw daon' bososanen' ḻo' nisa'.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Do šbal Pablon' gwzolao gwṉeyoede' yesagw beṉe' ca' že' ḻo' barcon', gože' ḻegaque':
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Chata'yoeda' le'e ḻe gagw cont soale binḻo, ḻe ṉe tole ca cuiayi'.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Beyož gwne' ca' bex̱ue' to yetextil, be'e yeḻa' chox̱clen c̱he Diosen' lao yogo' neto' že'to' ḻo barcon' na' gwxi'e to pedasen' gwdagüen'.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Nach yogo'to' bebeto' na' ḻecz gwzolaoto' gwdagwto'.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 C̱hop gayoa gayonšino'to' nacto' že'to' ḻo' barcon'.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Na' beyož gwdagwto' ca beḻjeto', nach trigon' da' ṉe' nga'aṉch ḻo' barcon', gosebejen' bosozaḻen' ḻo' nisdaon' cont barcon' bich goctequen zi'i.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Cate' gwyeni' bi zjanombi'e yežlion' gan' besežinen', perw besele'ede' de to latje ga žia nisen' šize na' cho'enṉa' nac laše' ḻo yox. Nach gosaque' toze gosaclaže' yesone' cont žin barcon' šjac̱hen' laše' ḻo yoxen'.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Na' gosec̱hogue' do c̱he ancla ca', gosebejyic̱hjen' ḻo' nisen'. Ḻecze goseseže' do dan' bosoc̱heje' yag dan' chsa' barcon' ḻicha na' goseḻise' lache' dan' zoa yic̱hj barcon' cont bžiga' ben' ḻen, nach zja'aque' cho'a yo bižen'.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Na' gosedie' ga chediḻ nisdaon' len yeto da' yoble, na' jac̱haz lagüe barcon' ḻo' yoxen', bich goc tan. Na' nisen' gwzolao bzoxjen barcon' catec fuers nsan'.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Nach soldadw ca' gosaclaže' yesote' pres ca' cont bi yeseyeḻe' nisen' na' yosyoxoṉje'.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Perw x̱an soldadw ca' goclaže' yosle' Pablon', da'nan' bžone' yeson soldadw ca' can' chesaclaže' yesonen'. Bene' mandadw len pres ca' še noe' chac chyeḻa' nisen' zgua'tec ḻegaque' yesexite' ḻo nisen' cont yesyechoje' yo biž.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Na' bene' mandadw beṉe' ca' bi chac yeseyeḻa' nis yosoc̱hine' no yagla' o bichle xšinḻaz barcon' cont yesyežine' ḻo yo. Na' can' gosone' na' yogüe' besyežine' ḻo yo bižen'.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.