Atos 22
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs NVT
1 Gože' ḻegaque':
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Na' cate' gosacbe'ede' chṉe' ḻegaque' diža' hebreo gosenite' šize. Nach Pablon' gože' ḻegaque':
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ―Neda' naca' beṉe' Israel. Golja' ciuda Tarso gan' mbane distritw Cilicia, perw gwcha'ogua' ciuda Jerusalén ni. Na' bseda' len maestrw blao ben' le Gamaliel. Bzejni'ide' neda' doxen can' ža ley c̱he da' x̱ozxta'ocho ca'. Na' gocda' chonchgua' can' chazlaže' Diosen', cayaṉen' chaque le'e za'acle nga ṉa'a.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Na' bc̱hi bsaca' zan beṉe' ca' chesejnilaže' Jesucriston', goclaža' gotto' ḻegaque'. Na' gwxena' no beṉe' byo na' no no'ole chesonxene' ḻe' na' gwc̱he'egaca'ne' ḻižya.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Bx̱oz ben' naquech beṉe' blao na' nochle beṉe' gole blao ca' chesenabia' nación Israel c̱hechon' zjaṉezde' can' bena'. Ḻegaque' gosone' yiš dan' bex̱ua' gwya'a ciuda Damascon' gan' gocda' sena' baḻtez beṉe' chesonxen Jesucriston' cont c̱he'egaca'ne' Jerusalén ni par gonto'ne' castigw.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Na' šlac zya'a ciuda Damascon' ca do guagwbiž cate' to be'ni' gual da' za' yaba gwyec̱hjen neda'.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Na' gwbix̱a' ḻo yon' benda' to beṉe' gože' neda': “Saulo, Saulo ¿bixc̱hen' chc̱hi chsaco' neda'?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Nach boži'a xtižen', goša'ne': “¿No le' beṉe'?” Nach gwne': “Nedan' Jesús beṉe' Nazaret na' neda' chc̱hi chsaco'.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Beṉe' ca' zya'alena'na' besežebchgüe' besele'ede' be'nin', perw bi gosejni'ide' dan' gož Jesúsen' neda'.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Nach goša'ne': “¿Bin' cheyaḻa' gona' X̱ana'?” Nach X̱ana' Jesúsen' gwne': “Beyas na' gwyejteze ciuda Damascon', na' cate' žino'na' to beṉe' ye'e le' dan' cheyaḻa' gono'.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Na' gwc̱hoḻa' catec gwṉa'chgua' be'nin', nach beṉe' ca' zya'alena' txen gosox̱e'de' taca' cont bžinto' Damascon'.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Na' to beṉe' le Ananías zoe' ciuda Damascon' ben' chonxene' Diosen' do yic̱hj do laže' na' chzenague' c̱he yogo' ley dan' bzoj Moisésen'. Na' yogo'ḻoḻ beṉe' gualaž c̱hecho ca' že'na' cheso'e xtiža' Ananíasen' naque' beṉe' chon da' güen.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ananíasna' bide' gan' zoan' na' cate' ble'e nach gože' neda': “Saulo, bele'e.” Na' beyož gwne' ca' ḻa' bele'eteda' na' ble'eda' ḻe'.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Nach gože' neda': “Dios ben' chonxencho na' ben' benxen da' x̱ozxta'ocho ca', ḻen' ba gwleje' le' cana'te cont ṉezdo' can' chaclaže' gono', na' ba ble'edo' Xi'iṉe' ben' nac ḻa'zelagüe beṉe' chon da' güen, na' ba bendo' xtiže'.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Nachen' go'o xtižen' len beṉe' zan beṉe' že' ḻo yežlion' gwzejni'igacdo'ne' da' ca' ba bendo' na' ba ble'edo'.”
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Na' ḻecz gož Ananíasen' neda': “¿Bic̱hen' cuezo'? Yo'o so' nis. Na' ṉabdo' X̱ancho Jesucriston' cont yeya' yeyibe' yic̱hjlažda'oguon' len da' malen'.” Can' gože' neda'.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Na' gwdena' beyeda' ciuda Jerusalén ni na' gwya'a ḻo' yodao' blaon' jeḻ güiža' Diosen', na' šlac choḻ güiža'ne' ble'edagüeda' X̱ancho Jesucriston'.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Na' X̱anchon' gože' neda': “Bi šedo' chojo' ciuda Jerusalén ni, ḻe bi yosozenag beṉe' quinga xtižo' dan' go'o c̱hian'.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Nach goša'ne': “X̱ana', ḻegaque' zjaṉezde' neda' gwya'a to to yodao' jet jatina' beṉe' ca' chesonxene' le' na' bseyjwgaca'ne' ḻižya.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Na' ḻecz naca' beṉe' ca' txen cate' gosote' Esteban ben' be' xtižon', na' neda' gwṉa'a xadoṉ c̱he beṉe' ca' gosot ḻe'.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Nach X̱ancho Jesucriston' gože' neda': “Bchoj na' seḻa' le' zito' go'o xtižan' len beṉe' ca' bi zjanac beṉe' Israel.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Beṉe' ca' zjandoben', nga zelao bosozenague' xtiža' Pablon', beseže'e da' be'e diža' c̱he beṉe' zito' beṉe' bi zjanac beṉe' Israel, nach gosezolagüe' chososye'e, chesene':
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Bososya'adie' na' beselocchgüe' bosozaḻa' xagaque' ca'ale na' gosaše' bište yon' bosozaḻen' ḻo be'.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Cate' ble'e ben' yo'o ḻo ne'e soldadw ca' can' chesonen' nach bene' mandadw gosego'o soldadw ca' Pablon' ḻo' cuartelen' na' yeseyine'ne' cont güe'e diža' bi da' malen' ba bene'. Goclaže' ṉezde' bic̱hen' beṉe' ḻo ciudan' chososya'adie' c̱he'.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Na' ba zjanc̱heje' Pablon' cont yeseyine' ḻe' cate' gože' to soldadw ben' zena' beṉe' chnabi'e ḻao to gayoa soldadw:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Beyož gože' beṉe' gwnabia' c̱he soldadon' ca' ḻa' gwyejte ben' lao ben' yo'o ḻo ne'e yogo' soldadw ca', ježe'ne':
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Nach ben' yo'o ḻo ne'e soldadw ca' gwyeje' lao Pablon' gože'ne':
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Nach ben' yo'o ḻo ne'e yogo' soldadw ca' gože' Pablon':
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Nach beṉe' ca' ba nita' cont yeseyine' Pablon' ḻa' besyecuaste' cuiten', na' ben' yo'o ḻo ne'e yogo' soldadw ca' ḻecze bžebe' dan' ba bc̱heje' Pablon' cont yeseyine'ne'.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Nach beteyo ben' yo'o ḻo ne'e soldadw ca' gwseže' gdenṉa' nchej Pablon'. Na' bene' mandadw besedobe bx̱oz gwnabia' ca' len yogo' beṉe' gole blao ca' chesenabia' nación Israelen' cont ṉezde' bi dan' chosocuiše' Pablon'. Na' cate' ba besedobe beṉe' ca' nach gwleje' Pablon' na' gwseḻe' ḻe' gwzeche' laogaquen'.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.