Atos 22
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs ARA
1 Gože' ḻegaque':
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Na' cate' gosacbe'ede' chṉe' ḻegaque' diža' hebreo gosenite' šize. Nach Pablon' gože' ḻegaque':
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 ―Neda' naca' beṉe' Israel. Golja' ciuda Tarso gan' mbane distritw Cilicia, perw gwcha'ogua' ciuda Jerusalén ni. Na' bseda' len maestrw blao ben' le Gamaliel. Bzejni'ide' neda' doxen can' ža ley c̱he da' x̱ozxta'ocho ca'. Na' gocda' chonchgua' can' chazlaže' Diosen', cayaṉen' chaque le'e za'acle nga ṉa'a.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Na' bc̱hi bsaca' zan beṉe' ca' chesejnilaže' Jesucriston', goclaža' gotto' ḻegaque'. Na' gwxena' no beṉe' byo na' no no'ole chesonxene' ḻe' na' gwc̱he'egaca'ne' ḻižya.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Bx̱oz ben' naquech beṉe' blao na' nochle beṉe' gole blao ca' chesenabia' nación Israel c̱hechon' zjaṉezde' can' bena'. Ḻegaque' gosone' yiš dan' bex̱ua' gwya'a ciuda Damascon' gan' gocda' sena' baḻtez beṉe' chesonxen Jesucriston' cont c̱he'egaca'ne' Jerusalén ni par gonto'ne' castigw.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Na' šlac zya'a ciuda Damascon' ca do guagwbiž cate' to be'ni' gual da' za' yaba gwyec̱hjen neda'.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Na' gwbix̱a' ḻo yon' benda' to beṉe' gože' neda': “Saulo, Saulo ¿bixc̱hen' chc̱hi chsaco' neda'?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Nach boži'a xtižen', goša'ne': “¿No le' beṉe'?” Nach gwne': “Nedan' Jesús beṉe' Nazaret na' neda' chc̱hi chsaco'.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Beṉe' ca' zya'alena'na' besežebchgüe' besele'ede' be'nin', perw bi gosejni'ide' dan' gož Jesúsen' neda'.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nach goša'ne': “¿Bin' cheyaḻa' gona' X̱ana'?” Nach X̱ana' Jesúsen' gwne': “Beyas na' gwyejteze ciuda Damascon', na' cate' žino'na' to beṉe' ye'e le' dan' cheyaḻa' gono'.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Na' gwc̱hoḻa' catec gwṉa'chgua' be'nin', nach beṉe' ca' zya'alena' txen gosox̱e'de' taca' cont bžinto' Damascon'.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Na' to beṉe' le Ananías zoe' ciuda Damascon' ben' chonxene' Diosen' do yic̱hj do laže' na' chzenague' c̱he yogo' ley dan' bzoj Moisésen'. Na' yogo'ḻoḻ beṉe' gualaž c̱hecho ca' že'na' cheso'e xtiža' Ananíasen' naque' beṉe' chon da' güen.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananíasna' bide' gan' zoan' na' cate' ble'e nach gože' neda': “Saulo, bele'e.” Na' beyož gwne' ca' ḻa' bele'eteda' na' ble'eda' ḻe'.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Nach gože' neda': “Dios ben' chonxencho na' ben' benxen da' x̱ozxta'ocho ca', ḻen' ba gwleje' le' cana'te cont ṉezdo' can' chaclaže' gono', na' ba ble'edo' Xi'iṉe' ben' nac ḻa'zelagüe beṉe' chon da' güen, na' ba bendo' xtiže'.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Nachen' go'o xtižen' len beṉe' zan beṉe' že' ḻo yežlion' gwzejni'igacdo'ne' da' ca' ba bendo' na' ba ble'edo'.”
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Na' ḻecz gož Ananíasen' neda': “¿Bic̱hen' cuezo'? Yo'o so' nis. Na' ṉabdo' X̱ancho Jesucriston' cont yeya' yeyibe' yic̱hjlažda'oguon' len da' malen'.” Can' gože' neda'.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 ’Na' gwdena' beyeda' ciuda Jerusalén ni na' gwya'a ḻo' yodao' blaon' jeḻ güiža' Diosen', na' šlac choḻ güiža'ne' ble'edagüeda' X̱ancho Jesucriston'.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Na' X̱anchon' gože' neda': “Bi šedo' chojo' ciuda Jerusalén ni, ḻe bi yosozenag beṉe' quinga xtižo' dan' go'o c̱hian'.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nach goša'ne': “X̱ana', ḻegaque' zjaṉezde' neda' gwya'a to to yodao' jet jatina' beṉe' ca' chesonxene' le' na' bseyjwgaca'ne' ḻižya.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Na' ḻecz naca' beṉe' ca' txen cate' gosote' Esteban ben' be' xtižon', na' neda' gwṉa'a xadoṉ c̱he beṉe' ca' gosot ḻe'.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Nach X̱ancho Jesucriston' gože' neda': “Bchoj na' seḻa' le' zito' go'o xtižan' len beṉe' ca' bi zjanac beṉe' Israel.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Beṉe' ca' zjandoben', nga zelao bosozenague' xtiža' Pablon', beseže'e da' be'e diža' c̱he beṉe' zito' beṉe' bi zjanac beṉe' Israel, nach gosezolagüe' chososye'e, chesene':
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Bososya'adie' na' beselocchgüe' bosozaḻa' xagaque' ca'ale na' gosaše' bište yon' bosozaḻen' ḻo be'.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Cate' ble'e ben' yo'o ḻo ne'e soldadw ca' can' chesonen' nach bene' mandadw gosego'o soldadw ca' Pablon' ḻo' cuartelen' na' yeseyine'ne' cont güe'e diža' bi da' malen' ba bene'. Goclaže' ṉezde' bic̱hen' beṉe' ḻo ciudan' chososya'adie' c̱he'.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Na' ba zjanc̱heje' Pablon' cont yeseyine' ḻe' cate' gože' to soldadw ben' zena' beṉe' chnabi'e ḻao to gayoa soldadw:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Beyož gože' beṉe' gwnabia' c̱he soldadon' ca' ḻa' gwyejte ben' lao ben' yo'o ḻo ne'e yogo' soldadw ca', ježe'ne':
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Nach ben' yo'o ḻo ne'e soldadw ca' gwyeje' lao Pablon' gože'ne':
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Nach ben' yo'o ḻo ne'e yogo' soldadw ca' gože' Pablon':
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Nach beṉe' ca' ba nita' cont yeseyine' Pablon' ḻa' besyecuaste' cuiten', na' ben' yo'o ḻo ne'e yogo' soldadw ca' ḻecze bžebe' dan' ba bc̱heje' Pablon' cont yeseyine'ne'.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Nach beteyo ben' yo'o ḻo ne'e soldadw ca' gwseže' gdenṉa' nchej Pablon'. Na' bene' mandadw besedobe bx̱oz gwnabia' ca' len yogo' beṉe' gole blao ca' chesenabia' nación Israelen' cont ṉezde' bi dan' chosocuiše' Pablon'. Na' cate' ba besedobe beṉe' ca' nach gwleje' Pablon' na' gwseḻe' ḻe' gwzeche' laogaquen'.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.