Mateus 13
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs ARC
1 Blozh ga briee Jesús güey me ro nisdoo. Ga zob me,
1 Tendo Jesus saído de casa naquele dia, estava assentado junto ao mar.
2 zeeṉe goṉ me nzian miech ne nocaalsa lo me ga, nacne biep me güeysob me tib leṉ barcw zo gax ro nis co, psilo me pseed me zho.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 — ausente —
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 — ausente —
4 E, quando semeava,
5 Miṉe bliaaḻ zaatne nac lad quie, znuse znuse blana,
5 e outra
6 per zeeṉe laa lo ngbidz briee, znusaque bgooḻa, bidzgaw; sac guieṉd nroob low.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Miṉe bliaaḻ zaatne nac leṉ yag guiets co, zeeṉe laa yag guiets pxii, bnitlogaw.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Saṉgue miṉe bliaaḻ zaatne nac lo liu naaḻ, blana, brooba ni goca; lo tib tib zhob co no zhimziona briee gaḻptsii zhob, now briee tsoṉgaḻa, nogaaw briee haxta tib gayoow.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto: um, a cem, outro, a sessenta, e outro, a trinta.
9 Blozh ga, rëbchaa me:
9 Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Zeeṉe laa grë miech co zey, dzigo wbig xpëëdscuel me bnabdiidz zho lo me dieṉ pe nac ne sca niapse con cuent rseed me grë miech.
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Pquiab me rëb me:
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Sac zha ne noxcole dieṉ zha rnabey me, zdeedraa me guieḻbiini lo zho guieṉ zhow, laa zha ne noxcoda, miṉe rieṉse zho, stiche mew.
12 porque àquele que tem se dará, e terá em abundância; mas aquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Sca rseed naa zho parne tsoguic zho zha rnabey Dios, per nac zho niicle nzhial lo zho rwi zho, per peet raṉd zho; niicle nzhial diag zho per peet rond zho; ib peet rieṉd zho.
13 Por isso, lhes falo por parábolas, porque eles, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem compreendem.
14 Lëë miṉe nac zho i bzeet Isá, zeeṉe znu rëb me:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Ne nlipaa miech nad, miech ndip zdoo nac zho,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e ouviu de mau grado com seus ouvidos e fechou os olhos, para que não veja com os olhos, e ouça com os ouvidos, e compreenda com o coração, e se converta, e eu o cure.
16 ’Saṉgue to ―rëb Jesús lo zho―. ¡Dichos to porne rieṉ to pe raṉ to, ni rieṉgaa to miṉe ron to!
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque veem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Blactaa zha ne biadteed xtiidz Dios padzeela, blactaa zha ne güeynaḻ miṉe nac diidzli, bzoobladz zho niaṉ zho grë ncuaaṉe raṉ to niina, per bgaad zho niaṉ zhow; bzoobladz zho nquiaadiag zho grë ncuaaṉe noquiaadiag to, per bgaad zho nion zhow.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes e não
18 ’Goḻquiaadiag sca gaṉle zha nac xcuent zha ne güey gon ga.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Ro nëz ne sca bliaaḻ zhob co, sca nac palal miech ne riepaa zha ne rienee Xtiidz Dios lo zho, per rioguicd zhow, rlozh ga rdziṉaque meṉdox, rietiche ma teḻ palalse miṉe rieṉ zho.
19 Ouvindo alguém a palavra do Reino e não a entendendo, vem o maligno e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho;
20 Lad quie ne bliaaḻ spalal zhob co, sca nac grë zha ne rley rcaania Xtiidz Dios;
20 porém o que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria;
21 per led dib zdood zho rcaania zhow, gane zeeṉe laa miech rsilo rlëë lo zho, laa miech rtsidiḻ zho porne rliladz zhow, rsaanga zhow.
21 mas não tem raiz em si mesmo; antes, é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se ofende;
22 Nogaa zho nac zig nac leṉ yag guiets co. Rquiaadiag zho Xtiidz Dios, per rsilo zho leḻ grë ncuaaṉe no lo guidzliu rii mazdraa rionie guic zho, rquidie grë dimi zho. Grë ncuaaṉ co rioxcoraa zho, laa ne tsonie Xtiidz Dios guic zho, miṉ co rquiaqui ib ruṉd zho miṉe rnabey me.
22 e o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Laa liu naaḻ ne bliaaḻ miṉe scataa goc ga, sca nac grë zha ne dib zdoo rquiaadiag Xtiidz Dios, rieṉ zho zha naca, ni rban zhow zigne rnabeya. Rrieequia grë ncuaaṉe ruṉ zho, no zho nac zig mzion ne briee gaḻptsii zhob ga, no zho nac zig miṉe briee tsoṉgaḻa, nogaa zho nac zig miṉe briee tib gayoow ga.
23 mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro, sessenta, e outro, trinta.
24 Biire pcaalsa miech lo me stib, dzigo psiloque me pseed me zho con stib cuent, rëb me:
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O Reino dos céus é semelhante ao homem que semeia boa semente no seu campo;
25 per no tib zha ne rlëë lo me, goḻ tib pcow liu, horne grëse miech nixguies, güey zho güeylaaḻ zho xmidz guizh ncuaan zaatne gon me.
25 mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou o joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 ’Zeeṉe laa zhobxtil co psilo blan mzion, hor coraa blu laa guizh ncuaan co no lada.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Grë zha ne quia xtsiiṉ me, zeeṉe goṉ zhow güey zho rëb zho lo me: “Tebaa gaṉ luu gaṉle, dipse lad xoob luu zëëb guizh ncuaan, ¿dieeṉ pa brieew gocbniw ga?”
27 E os servos do pai de família, indo ter
28 Dzigo rëb me: “Rieṉ naa no cho tib zha ne rlëë lo naa, zha co beeṉ dziin co.”
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 rëb me lo zho: “Tsielaadzde tow, sac teḻ glaadz tow niina ye zhobxtil gliaadzniew.
29 Porém ele lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Goḻsaan sca zëëba ga, na zeeṉe laa wlaap gac, hor co gnabey naa zha ne quiits zhob, ctopgazh zhow gdziiṉ zhow tib lad tseca; lozhraa ga quiits zho zhob, tsasa ga, glansow ro yu.”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: colhei primeiro o joio e atai-o em molhos para o queimar; mas o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Blozh ga bzeet me midz moxtaz, rëb me:
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O Reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem, pegando dele, semeou no seu campo;
32 ni teḻ gacbniw, rrooba ni lëëw rroobraa lo grë guizh ne ran zho ro yu, raca lal tib yag nex, haxta rdziṉ grë mguiṉ rzhixcuaa ma zhiptsieez ma lo grë zhicwa.
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu e se aninham nos seus ramos.
33 Rëbaque me:
33 Outra parábola lhes disse: O Reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Grëse miṉe pseed Jesús grë miech co, niapse con cuent bnee mew lo zho.
34 Tudo isso disse Jesus por parábolas à multidão e nada lhes falava sem parábolas,
35 Ga brieequia miṉe bzeet zha ne biadteed xtiidz Dios padzeela, zeeṉe rëb zho: “Niapse con cuent cseed naa miech, sca gnee naa lo zho grëtaa ncuaaṉe gard gacnaṉ miech wlal ne bre guidzliu.”
35 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a boca; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.
36 Blozhse bnee Jesús lo grë miech co guey zho, yeque me laa me zey gza xpëëdscuel me. Bdziṉ zho ro yu, ga bnab zho lo me siguieḻ me gnee me lo zho dieṉ zha nac xcuent guizh ncuaan ne bzeet me ga.
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Dzigo rëbchaa me lo zho:
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem,
38 Liu ne bniaaw ga, nac lo guidzliu, zhobxtil co nac grë miech ne nole xnëz Dios, laa guizh ncuaan co nac grë zha ne no ladznia meṉdox.
38 o campo é o mundo, a boa semente são os filhos do Reino, e o joio são os filhos do Maligno.
39 Zha ne güeygan guizh ncuaan co, lëë meṉdox ga. Dze lo wlaap co, gac dze ne guṉ Dios xquieḻwxtis me, zha ne tsie wlaap ga, lëë anjl ga.
39 O inimigo que o semeou é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Ni zigne sca cuee zho guizh ncuaan co lad zhobxtil, gzëëg zhow, scapaa nagoṉ gaḻ dze ne gac xquieḻwxtis Dios,
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 sxeḻ naa grë xanjl naa tsie zho tsiebee zho grë zha ntseeb, zha ne sca ruṉctal xtoḻ grëraa miech, lad zha ne no xnëz naa.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, e eles colherão do seu Reino tudo o que causa escândalo e os que cometem iniquidade.
42 ¡Grëse zha ntseeb co, hor co laa zho guey lo guidox ne rieguiaḻ zho! Ga tso zho goonnë zho, haxta gow lay zho lo guieḻnëdox co.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
43 Laa grë zha ne güeynaḻ miṉe nac diidzli, zha co gdziṉ zaatne rnabey Pxoz naa, masaque zig xbiini ngbidz glu zho ga. ¡Zha ne racladz guieṉa yquiaadiag zhow!
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
44 ’Ziaad gac xquieḻrnabey Dios zig tib ncuaaṉ non ne noliu tib lo xcuaa miech. Zha ne gdziel tib ncuaaṉe sca non, ib tedsod zie zho sto zho grëse ncuaaṉe rap zho griee dimi si zho liu co, parne guṉcheṉ zho ncuaaṉ non co.
44 Também o Reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido n dele, vai, vende tudo quanto tem e compra aquele campo.
45 ’Zha ne rzëëb lo xquieḻrnabey Dios ziaad gac zho zig tib zha ne rzi quie perl miṉe mazdraa niazh.
45 Outrossim, o Reino dos céus é semelhante ao homem negociante que busca boas pérolas;
46 Zeeṉe ron zho pa no tib perl co, rto zho grëse ncuaaṉe rap zho, rie zho rzi zhow.
46 e, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha e comprou-a.
47 ’Nacaque xquieḻrnabey Dios, zig tib guiex nroob ne rgaa meḻ niina, zeeṉe rsëëb ngooz meḻa lo nis grë lose meḻ rtopa.
47 Igualmente, o Reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar e que apanha toda qualidade
48 Rlozhse riodzëw, dzigo rbeequia zhow ro nis, garaa rzob zho rbe zho grë meḻ co; ma ne rquiin laa tib chicuid zole rio ma, laa ma ne rquiind rsëëb zho.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Scapaa nagoṉ gac miech gaḻ dze ne guṉ Dios xquieḻwxtis me, ziaad grë xanjl me cuee zho grë zha ntseeb lo zha ne no xnëz me,
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos e separarão os maus dentre os justos.
50 tsieroṉ zho zho lo guidox ne rieguiaḻ zho. Ga tso zho goonnë zho, haxta gow lay zho lo guieḻnëdox co.
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
51 Blozhse ga, rëb me lo zho:
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Dzigo rëbchaa me:
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo escriba instruído acerca do Reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu tesouro
53 Blozhse sca bzodiidz me grë cuent co lo zho, laa me briee ga zie me nëz ladz me.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo essas parábolas, se retirou dali.
54 Bdziṉ me ga güey me yadoo, psilo me pseed me grë miech co. Per nli rzee zdoo zho ron zho grë miṉe rnee me, rnabdiidzlsa zho rnee zho:
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam e diziam: Donde veio a este a sabedoria e estas maravilhas?
55 Tib zhinse ngurëëyag name nac me. Led lëë xingan Marí i, bets me name nac Jacob, nac José, nac Simón ni Judas;
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 grë bzian mew, nu no zho grë zho. ¿Pa dzigo güey me wseed qui?
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe veio, pois, tudo isso?
57 Ib beeṉcasd zho me, haxta rlëë zho lo me. Zeeṉe goṉ me sca rac zho, rëbchaa me lo zho:
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Beeṉd me nzian milagr ga, sac sca ndip zdoo grë miech co ib nëd zho nliladz zho cho nac me.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.