Lucas 16
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs VC
1 Tib vuelt bzodiidz Jesús tib cuent lo xpëëdscuel me, rëb me:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Dzigo bredz me zho, rëb me lo zho: “Lëda i goṉ squi ruṉ luu, lega noxiṉ luu xtimi naa. Niinaga racladz naa guiaadnie luu cuent nu dieṉ zha quiayuṉ luu dziin; sac grieelodraa so luu lo grë ncuaaṉe rap naa.”
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 ’Wbire zho ga, rëb zho: “Zha na gaṉle guṉ naa, teḻne guiab ne ga naa dziin dan, lëbdraa naa guṉ naa dziin co; teḻ guiaabgaa ne na ga naa gatop naa gon, rtoladz naa gnab naa gon lo miech.”
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Tibaque zeeṉe biab guic zho rëb zho: “¡Laa naa bieṉle zha guṉ naa, zeeṉa tso zha ne guṉ xyudar naa zeeṉe laa naa grie lo xtsiiṉ meṉ rii!”
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 ’Dzigo psilo zho bredz zho zha ne quia guieḻqui lo meṉ ne quia zho xtsiiṉ ga. Bdziṉ tib zha co bnabdiidz zho lo zho dieṉ palal nzëëb zho lo me.
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Rëb zha co: “Tib gayoo tamb nceit nac miṉe nzëëb naa lo me.” Dzigo rëbchaa zho: “Nliw, lalga quia lo tib val ne psaṉ luu nu. Ledaa val co nu, zac ctsieez luuw; bzhixcuaa stiba, pquiaa lo co, groḻ tamba zëëb luu.”
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Bdziṉaque stib zha co, bnabdiidz zho lo zho dieṉ palal nac xquieḻqui zho lo meṉ co. Zha co rëb zëëb zho tib gayoo sac zhobxtil. Dzigo rëbchaa zho: “Nliw, lalga raquiet lo val ne psaṉ luu; per na zac ctsieez luu miṉ rii, bzhixcuaa stiba, pquiaa lo co tapgaḻaque saca zëëb luu.”
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 ’Zeeṉe bieṉ meṉ co zha noyuṉ zho, bzee zdoo me goṉ me scataa ndzielguic zho. Ncuaaṉe ntoladza, per grëse miech ne zienaḻ ncuaaṉ lo guidzliu rii, ndzielguic zho par guṉ zho grë guieḻntseeb. Par miṉ co ndziibraa ndzielguic zho lo zha ne no xnëz Dios.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Saṉgue to gzoobladzde to guṉ to miṉ co, ncuaaṉe rap to lo guidzliu rii, goḻquiina per par guṉ to xyudar samiech to. Zeeṉe laa ncuaaṉ co grë, nenda zacnie zho to, per miṉe mazdraa non Diossi ible zacnie me to, zneedz me tib lugar ndzon cuëz to, led yedraa ga pe nitlo.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Zha ne ndzinli ruṉdziin teḻ palal yeeṉse ncuaaṉe riaaṉnie zho, scaque ndzinli guṉdziin zhow zeeṉe guiaaṉnie zho nrooba. Laa zha ne ndzinlid, miṉe guṉ zho zeeṉe guiaaṉnie zho ncuaaṉ zhis, miṉcoque guṉ zho zeeṉe guiaaṉnie zho ncuaaṉe nroob.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Nana zha ne sca gacd ne ndzinlise guṉdziin zho ncuaaṉe no lo guidzliu rii, ¿zha dzigo grieelo guṉdziin zho ncuaaṉ ndzon ne gdeed Dios lo zho zaatne no me?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Stiba, teḻ sca ndzinlide to lo cheṉ beṉ, ¿pe naczhe ncuaaṉe guṉ to tib ncuaaṉe cheṉpaa to?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Goḻgona gaṉle, grieelod goṉ gleynie to dimi ni gleynieque Dios. Ib none teḻne Dios rleynie to, me none gleynie to, togo dimigaaw, dimi goḻleynie.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Grë zha ne nac farisé zeeṉe goṉ zho sca rnee me, leḻ rzhidznie zho me, sac teḻ zhaw rleyniedox zho dimi.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Dzigo rëbchaa me lo zho:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 ’Leṉ dze ne gard guiaad Juan Bautist, niapse xley Moisés ni grë miṉe bnee zha ne biadteed xtiidz Dios, miṉ co nac miṉe güeynaḻ to. Per zeeṉe psilo Juan pseed me miech, desde hor co laa miech quiayacnaṉ stib mod ne grieelo ygaa zho zaatne rnabey Dios; gane na nzian zha ne noxco ygaa lugar co.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Per guiabde to togo nondraa ley, sac grëse miṉe zhobnee lo ley, ¡ib laaw none gac! ¡Zig nac guidzliu, zig nac gbaa zrieelo nitlow, saṉgue ley nitloda, tibaque naca!
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Gacxe waa, grë zha bgui ne rsëbtsieel niina ni rtsieelnia zho stib wnaa, zha ne rtsieelniagaa tib wnaa ne psëëbtsieel, doḻ ga quiayuṉ zho; zigtaa doḻa padzeela, scaque niina doḻa.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 ’Tib ricw name ―rëb Jesús―, niapse grë lar niazh racw me, gzobse dze ruṉ me lni lidz me.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Zaatne noque me ga, guiedz co no tib zha prob lë Lazh, lala prob me ni rlanaque me guiedz, gdipse lad me noyacnë guiedz co. Riese me riesob me ro lidz zha ricw co,
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 rquiambëz me dieṉ pe grieelod gow me maase ncuaaṉe rrieengaale lo xmezh meṉ co; ga zob me haxta rdziṉ grë mëcw rzëëludz ma lo guiedz ne rlan me ga.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 ’Bdziṉ dzew laa Lazh gut, dzigo biet xanjl Dios beynie zho me lo Abraham, zaatne rdziṉ grë zha wen. Goc palal dzew, laa meṉ ricw co gutaque, blozhse pquianap zho me, laa zho güeyqueets me;
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 zeeṉe biaa me biini laa me nole gabiḻ. Lëbdraa me no me lo guieḻnë co, lega naclew blis lo me, zit squi goṉ me Abraham, laa Lazh zobnie Abraham ga.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Horco bnab me lo Abraham siguieḻ Abraham cxeeḻ me Lazh, maase guic mzhugniase Lazh yquiaa Lazh nis tsiegadz Lazh lo ludz me; sac lëbdraa me lo guidox ne no me ga.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Dzigo rëbchaa Abraham lo me: “Xin, psoladz gaṉle zeeṉe wban luu lo guidzliu, ncuaaṉe gocladztaa luu pquianie luuw; laa Lazh mbanse bded me. Nagaa na, me nac meṉ ne nogaa noyaṉ guieḻbley, laa luu bgaa squi no luu lo guieḻnë qui.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Stiba, zha ne no nëz rii gacd guiaad zho i, niicle zha ne nogaa iw, gacd guiaad zho nëz rii; sac no tib yeedox ne rtse.”
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 “Bzhiguieḻ sca”, rëb meṉ ricw co, “pxeeḻ Lazh tsie me lidz pxoz naa,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 tsienie me diidz lo zgaay bets naa zha ne biaaṉ, guiab me lo zho ib guṉd zho miṉe beṉ naa, zeeṉa guiaate zho nu ygaa zho lo guieḻnëdox rii.”
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Pquiabchaa Abraham, rëb Abraham: “Teḻ miṉcow, tsow glab zho lo grë ley ne psaṉ Moisés, lo grë miṉe bnee grë zha ne güeyteed xtiidz Dios, beṉque lo co zhobnee zha no gban zho.”
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 “Nliw”, rëb me, “per teḻ squi tib meṉ ne gutle tsie tsienee lo zho, rieṉ naa znuse csaan zho xquieḻntseeb zho gbig zho lo Dios.”
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Dzigo rëbchaa Abraham: “Teḻne rond zho miṉe rnabey grë ley ne psaṉ Moisés, grë miṉe bnee zha ne güeyteed xtiidz Dios, scaque gond zho diidz niicle tsie tib zha ne brieebanle tsienee lo zho.”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.