Lucas 16

Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tib vuelt bzodiidz Jesús tib cuent lo xpëëdscuel me, rëb me:
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Dzigo bredz me zho, rëb me lo zho: “Lëda i goṉ squi ruṉ luu, lega noxiṉ luu xtimi naa. Niinaga racladz naa guiaadnie luu cuent nu dieṉ zha quiayuṉ luu dziin; sac grieelodraa so luu lo grë ncuaaṉe rap naa.”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 ’Wbire zho ga, rëb zho: “Zha na gaṉle guṉ naa, teḻne guiab ne ga naa dziin dan, lëbdraa naa guṉ naa dziin co; teḻ guiaabgaa ne na ga naa gatop naa gon, rtoladz naa gnab naa gon lo miech.”
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Tibaque zeeṉe biab guic zho rëb zho: “¡Laa naa bieṉle zha guṉ naa, zeeṉa tso zha ne guṉ xyudar naa zeeṉe laa naa grie lo xtsiiṉ meṉ rii!”
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 ’Dzigo psilo zho bredz zho zha ne quia guieḻqui lo meṉ ne quia zho xtsiiṉ ga. Bdziṉ tib zha co bnabdiidz zho lo zho dieṉ palal nzëëb zho lo me.
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Rëb zha co: “Tib gayoo tamb nceit nac miṉe nzëëb naa lo me.” Dzigo rëbchaa zho: “Nliw, lalga quia lo tib val ne psaṉ luu nu. Ledaa val co nu, zac ctsieez luuw; bzhixcuaa stiba, pquiaa lo co, groḻ tamba zëëb luu.”
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Bdziṉaque stib zha co, bnabdiidz zho lo zho dieṉ palal nac xquieḻqui zho lo meṉ co. Zha co rëb zëëb zho tib gayoo sac zhobxtil. Dzigo rëbchaa zho: “Nliw, lalga raquiet lo val ne psaṉ luu; per na zac ctsieez luu miṉ rii, bzhixcuaa stiba, pquiaa lo co tapgaḻaque saca zëëb luu.”
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 ’Zeeṉe bieṉ meṉ co zha noyuṉ zho, bzee zdoo me goṉ me scataa ndzielguic zho. Ncuaaṉe ntoladza, per grëse miech ne zienaḻ ncuaaṉ lo guidzliu rii, ndzielguic zho par guṉ zho grë guieḻntseeb. Par miṉ co ndziibraa ndzielguic zho lo zha ne no xnëz Dios.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 Saṉgue to gzoobladzde to guṉ to miṉ co, ncuaaṉe rap to lo guidzliu rii, goḻquiina per par guṉ to xyudar samiech to. Zeeṉe laa ncuaaṉ co grë, nenda zacnie zho to, per miṉe mazdraa non Diossi ible zacnie me to, zneedz me tib lugar ndzon cuëz to, led yedraa ga pe nitlo.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 ’Zha ne ndzinli ruṉdziin teḻ palal yeeṉse ncuaaṉe riaaṉnie zho, scaque ndzinli guṉdziin zhow zeeṉe guiaaṉnie zho nrooba. Laa zha ne ndzinlid, miṉe guṉ zho zeeṉe guiaaṉnie zho ncuaaṉ zhis, miṉcoque guṉ zho zeeṉe guiaaṉnie zho ncuaaṉe nroob.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Nana zha ne sca gacd ne ndzinlise guṉdziin zho ncuaaṉe no lo guidzliu rii, ¿zha dzigo grieelo guṉdziin zho ncuaaṉ ndzon ne gdeed Dios lo zho zaatne no me?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Stiba, teḻ sca ndzinlide to lo cheṉ beṉ, ¿pe naczhe ncuaaṉe guṉ to tib ncuaaṉe cheṉpaa to?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 Goḻgona gaṉle, grieelod goṉ gleynie to dimi ni gleynieque Dios. Ib none teḻne Dios rleynie to, me none gleynie to, togo dimigaaw, dimi goḻleynie.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Grë zha ne nac farisé zeeṉe goṉ zho sca rnee me, leḻ rzhidznie zho me, sac teḻ zhaw rleyniedox zho dimi.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Dzigo rëbchaa me lo zho:
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 ’Leṉ dze ne gard guiaad Juan Bautist, niapse xley Moisés ni grë miṉe bnee zha ne biadteed xtiidz Dios, miṉ co nac miṉe güeynaḻ to. Per zeeṉe psilo Juan pseed me miech, desde hor co laa miech quiayacnaṉ stib mod ne grieelo ygaa zho zaatne rnabey Dios; gane na nzian zha ne noxco ygaa lugar co.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Per guiabde to togo nondraa ley, sac grëse miṉe zhobnee lo ley, ¡ib laaw none gac! ¡Zig nac guidzliu, zig nac gbaa zrieelo nitlow, saṉgue ley nitloda, tibaque naca!
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 Gacxe waa, grë zha bgui ne rsëbtsieel niina ni rtsieelnia zho stib wnaa, zha ne rtsieelniagaa tib wnaa ne psëëbtsieel, doḻ ga quiayuṉ zho; zigtaa doḻa padzeela, scaque niina doḻa.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 ’Tib ricw name ―rëb Jesús―, niapse grë lar niazh racw me, gzobse dze ruṉ me lni lidz me.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Zaatne noque me ga, guiedz co no tib zha prob lë Lazh, lala prob me ni rlanaque me guiedz, gdipse lad me noyacnë guiedz co. Riese me riesob me ro lidz zha ricw co,
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 rquiambëz me dieṉ pe grieelod gow me maase ncuaaṉe rrieengaale lo xmezh meṉ co; ga zob me haxta rdziṉ grë mëcw rzëëludz ma lo guiedz ne rlan me ga.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 ’Bdziṉ dzew laa Lazh gut, dzigo biet xanjl Dios beynie zho me lo Abraham, zaatne rdziṉ grë zha wen. Goc palal dzew, laa meṉ ricw co gutaque, blozhse pquianap zho me, laa zho güeyqueets me;
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 zeeṉe biaa me biini laa me nole gabiḻ. Lëbdraa me no me lo guieḻnë co, lega naclew blis lo me, zit squi goṉ me Abraham, laa Lazh zobnie Abraham ga.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Horco bnab me lo Abraham siguieḻ Abraham cxeeḻ me Lazh, maase guic mzhugniase Lazh yquiaa Lazh nis tsiegadz Lazh lo ludz me; sac lëbdraa me lo guidox ne no me ga.
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Dzigo rëbchaa Abraham lo me: “Xin, psoladz gaṉle zeeṉe wban luu lo guidzliu, ncuaaṉe gocladztaa luu pquianie luuw; laa Lazh mbanse bded me. Nagaa na, me nac meṉ ne nogaa noyaṉ guieḻbley, laa luu bgaa squi no luu lo guieḻnë qui.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Stiba, zha ne no nëz rii gacd guiaad zho i, niicle zha ne nogaa iw, gacd guiaad zho nëz rii; sac no tib yeedox ne rtse.”
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 “Bzhiguieḻ sca”, rëb meṉ ricw co, “pxeeḻ Lazh tsie me lidz pxoz naa,
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 tsienie me diidz lo zgaay bets naa zha ne biaaṉ, guiab me lo zho ib guṉd zho miṉe beṉ naa, zeeṉa guiaate zho nu ygaa zho lo guieḻnëdox rii.”
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Pquiabchaa Abraham, rëb Abraham: “Teḻ miṉcow, tsow glab zho lo grë ley ne psaṉ Moisés, lo grë miṉe bnee grë zha ne güeyteed xtiidz Dios, beṉque lo co zhobnee zha no gban zho.”
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 “Nliw”, rëb me, “per teḻ squi tib meṉ ne gutle tsie tsienee lo zho, rieṉ naa znuse csaan zho xquieḻntseeb zho gbig zho lo Dios.”
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Dzigo rëbchaa Abraham: “Teḻne rond zho miṉe rnabey grë ley ne psaṉ Moisés, grë miṉe bnee zha ne güeyteed xtiidz Dios, scaque gond zho diidz niicle tsie tib zha ne brieebanle tsienee lo zho.”
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.