João 11
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs NAA
1 Leṉ dze co blanguidz tib mgui ne no guiedz Betain, lë Lazh; no chop bzian Lazh tib zho lë Mart stib zho lë Marí.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Lëë Marí rii pchoob tiblo nceit nex ni Jesús, ni pcuiidz mew con guitsguic me.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Dzigo pxeeḻ grop wnaa co diidz lo Jesús, gacnaṉ me laa Lazh rzacnë, sac naṉ zho rleyniedox me Lazh.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Zeeṉe blanso diidz, nëchaa me:
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Zigtaa Maríw, zigtaa Marta, zigtagaa Lazha, nquialadz Jesús zho gza zho,
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 per ib biobladzd me; leḻ blëz me schop ngbidz zaatne no me ga.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Dzigoraa në me lo no:
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Dzigo rdzieets no:
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Nëchaa me:
9 Jesus respondeu:
10 loxaque pcow liu, noxtseeb pa grieḻ ni ne; sac ncow rna.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Blozh ga në me:
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 — ausente —
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 — ausente —
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Dzigoraa clar bnee me lo no, në me:
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Ni rley naa goṉ ne guieṉd naa ga dze co, zeeṉa sca grieelo lozh gliladz to gaṉle cho nac naa. Goḻgotsaa guio ne nëz lo me ga niina sca.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Laa Mazh, zha ne rnee zho “Mëëdgrop”, zeeṉe bin Mazh sca në me, rneechaa Mazh lo no:
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 — ausente —
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Goṉ Mart pa lo ziaad Jesús, dzigo briee me biaad-xinëz me Jesús; laa Marí biaaṉ ro yu.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 ―Jesús ―rëb Mart―, teḻne niaca miṉe nu no luu segur niete bzian naa;
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 sac naṉ naa, grëtaa ncuaaṉe rnab luu lo Dios, ruṉ me miṉe rnab luu.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 ―Peet tsienied guic luu ―rëb Jesús―, ible zrieeban bzian luu.
23 Jesus disse a ela:
24 Pquiab Mart, rëb Mart:
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Dzigo rëb Jesús:
25 Então Jesus declarou:
26 Sac grëse zha ne dib zdoo rliladz naa, laa zho bgaale tib guieḻmban ndzon ga, guiaaṉd zho ladznia guieḻgut. ¿Led rliladz luu lëë Mart, ne sca gaca?
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 ―Rliladz naaw ―rëb Mart―. Rliladz naa ne luu nac meṉ ne bzooblo Dios ga, luu nac Xpëëd Dios, Meṉ ne zëëble diidz ga cxeeḻ me guiaad lo guidzliu.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Blozhse ga, wbire Mart zie Mart zietsedz Mart Marí. Bdziṉ Mart zhliaanse bredz Mart Marí (sac nzian zha ne ndxie ga ziequiaabdiuzh Marí) rëb Mart:
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Zigne bin Marí sca rëb Mart, briee nguzhooṉ Marí laa Marí zie nëz co.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 (Bdziṉ Marí, laa Jesús bii zo zaatne güeydzieel Mart me ga; gase blëz me, bzëëbd me lad guiedz.)
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Grë meṉ Israel, zha ne ndxie lidz Marí ga ziechoobladz zdoo me, zeeṉe goṉ zho sca lëëlëd briee me, naḻaque zho zhits me; sac naṉ zho bod ro xpaa bzian me ziegoon me.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Zigne bdziṉ me zaatne zo Jesús ga, pquiitsgzhib me lo Jesús.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Psilo Marí roon Marí. Zeeṉe goṉ Jesús, niicle Maríw, niicle grë zha Israel ne bdziṉ ga, mban rac zho, grëse zho roon, dzigo ye me biab guieḻnë me.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Bnabdiidz me rëb me:
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Horco psilo Jesús biin me.
35 Jesus chorou.
36 Grë zha Israel co, zeeṉe goṉ zho roon me, rneechaa zho:
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Laa zla zho rnee:
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Zeeṉe laa Jesús bdziṉ ro baaṉ Lazh, biire biab guieḻnë me.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 dzigo bnabey Jesús cob zho quie co.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Dzigo rëbchaa Jesús:
40 Jesus respondeu:
41 Zeeṉe blozh bdob zho quie co, dzigo blis Jesús lo me nëz gbaa, ni rëb me:
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Naṉ naa tibaque rquiaadiag luu miṉe rnee naa, per laa naa rzeta niina, zeeṉa grëse miech ne ndxie nu gliladz zho gaṉle ne nli luu pxeeḻ naa.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Dzigo nguiedz bredz me, rëb me:
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Zigne sca bnee me, laa ngutoo co briee ga, scase nrieḻ lar dib nia me, dib ni me ne, ni nioog stib lë lar lo me. Dzigo rëb Jesús:
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Grë meṉ Israel ne güeynaḻ zhits Marí ga, zeeṉe goṉ zho sca bleeban Jesús Lazh, nzian zho bliladz ne nli Dios pxeeḻ me.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Nogaa zho leḻ güey zho güeyzodiidz zho lo grë zha farisé zha bleeban me Lazh.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Horco lëëlëd pcaalsa grë pxoz ne rnabey, ni grë zha farisé, rëb zho:
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Teḻne squise csaan ne me, mbe grëse miech sëëb xnëz me; lozh ga, zeeṉe gacnaṉ meṉ rnabey ne zob Romaw, laa me cxeeḻ grë xmeṉguiib me guiaadnitlo zho xyadoo ne, guiaadnitlo zho ladz ne.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Dzigo pquiab Caifás, meṉ ne nac pxoz nroob leṉ iz co, rëb me lo zho:
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 ¿Pe rieṉde to mazd wena ygaa tib zha guet zho, zha quizh par gdib guiedz, lëdle grëse zha ladz ne nitlo?
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Zeeṉe sca rëb Caifás meṉ ne nac pxoz nroob ga, ga bzeet me ible no guet Jesús par csilaa me grëse miech lo doḻ; per led guicd me biaba, sinque Dios psiaaba guic me. Ga goquiet ne laa Jesús guet, par csilaa me grëse zha Israel,
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 ni grëragaa zha ne no dipse lo guidzliu, zeeṉa tipse gac grëse zha ne nac xpëëd Dios.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Dzigo grëse zha ne nac wxtis ga, laa zho biaaṉ diidz ne ible no ygaa Jesús gut zho me.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Nacne brieedraa Jesús ne neṉlo niaṉ zho me; dzigo mazd laa me brieenie no xtan zha Judé, güeynie me no zaatne wzhi no miech, bdziṉ no tib guiedz win lë Efraín, ga bliaaz no grë no me.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Leṉ ngbidz co, ziaadyob lni Pascw. Nzian grë miech ne no grë guiedzlas ne ndxie dib ga, laa zho rsilo quiariee zie zho nëz Jerusalén; sac ansraa csilo Pascw nzian zho rie yadoo ruṉ zho grëse miṉe rnabey ley par guiaaṉmbe zho lo xtoḻ zho.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Grëse zha ne rdziṉ, leṉ yadoo no zho rnabdiidzlsa zho dieṉ pe zdziṉ Jesús lo lni; sac grëse zho racladz gaṉ me.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Laa grë pxoz ne rnabey, ni grë zha farisé, laa zho bnabeyle, zha ne gaṉtaa Jesús, tsienie zho diidz parne tsie zha ne tsienaaz me.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.