Hebreus 9

Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zeeṉe glo biaaṉ Dios diidz ga grë me zha Israel, hor co biaaṉ diidz lo zho zha tsiegaṉ zho me, ni zha tsaa yadoo ne gac zaatne tsiegaṉ zho me.
1 A primeira aliança, na verdade, teve regulamentos rituais e seu santuário terrestre.
2 Dzigo bzaa zho tib yu mantiad ne goc yadoo co, groḻtaa leṉ yu co pquiaancaaṉ zho tib lar nroob, goc leṉ yu co chop leṉ. Tib leṉa, miṉe riaaṉ nëz ro yadoo, ga nac zaatne Nda, ga rzo tib candeler ne niaa niapse or, ni rzo tib mezh ne rbib guietxtil ne naclayle.
2 Consistia numa tenda: a parte anterior encerrava o candelabro e a mesa com os pães da proposição; chamava-se Santo.
3 Laa stib leṉa, miṉe riaaṉ nëz zhits lar co, ga nac zaatne Ndadoo;
3 Atrás do segundo véu achava-se a parte chamada Santo dos Santos.
4 ga rzo tib yag ndiaab niapse or lada, dzigo lo co rec yaal; leeṉ coque zhoob tib guiṉ scaque niapse or ndiaab lada. Leṉ guiṉ co no grop lë quie lag ne pquia ley ne pcaania Moisés, ga no bar ne bzheṉ Aarón, bar ne bdzib ben ga; leeṉ coque no tib guies win niaa niapse or, leṉ guies co no palal maná, guietxtil ne bguiaaṉ Dios grë meṉgol co. Lëë guiṉ co biaaṉ par csoladz zho zha nac diidz ne biaaṉnie Dios zho.
4 Aí estava o altar de ouro para os perfumes, e a Arca da Aliança coberta de ouro por todos os lados; dentro dela, a urna de ouro contendo o maná, a vara de Aarão que floresceu e as tábuas da aliança;
5 Zhits guiṉ co zoli chop anjl ne bzaa zho, masaque rbebel grop anjl co rtsiig me xiiḻ me rtse me zhits guiṉ co, zaatne rliaaḻ xchen grë ma ne riogon lo Dios, par guiooglo lo xtoḻ meṉguiedz. Par gne naa zha nacraa grë ncuaaṉ co, rneedzraaw diidz nu niina.
5 em cima da arca, os querubins da glória estendendo a sombra de suas asas sobre o propiciatório. Mas não é aqui o lugar de falarmos destas coisas pormenorizadamente.
6 Sca nagoṉ biaa yadoo co, dzigo grë zha ne rac pxoz tibaque rzëëb zho zaatne Nda ga; ga rieguṉ zho dziin ne rnabey ley zho guṉ zho.
6 Assim sendo, enquanto na primeira parte do tabernáculo entram continuamente os sacerdotes para desempenhar as funções,
7 Laa stib leṉa, zaatne Ndadoo ga, loxaque meṉ ne nacse pxoz nroob rrieelo rzëëb ga, ni tibaque vuelt tib leṉ iz rzëëb zho. Zeeṉe rzëëb zho, rienie zho xchen ma ne rgogon zho par guiooglo lo xtoḻ zho, ni guiogloogaa lo grë xtoḻ meṉguiedz, doḻ ne bieṉd zho beeṉ zho.
7 no segundo entra apenas o sumo sacerdote, somente uma vez ao ano, e ainda levando consigo o sangue para oferecer pelos seus próprios pecados e pelos do povo.
8 Gase na gaṉle rlu Espíritu Sant lo ne, gacd sëëb grëraa miech zaatne Ndadoo ga, laga bii sca chop leṉ nac yadoo.
8 Com o que significava o Espírito Santo que o caminho do Santo dos Santos ainda não estava livre, enquanto subsistisse o primeiro tabernáculo.
9 Goḻgotsaa gwi ne niina na gaṉle zha naca: Glo, niicle ne scataa riesaṉ zho gon, scataa rut zho ma ne rgogon zho, per brieelod grë ncuaaṉ co nsaṉmbew zdoo zho;
9 Isto é também uma figura que se refere ao tempo presente, sinal de que os dons e sacrifícios que se ofereciam eram incapazes de justificar a consciência daquele que praticava o culto.
10 sac hor co, laa zho güeynaḻ grë ncuaaṉe laglaase, rio zho dieṉ pe zac gow zho, dieṉ pe zac guie zho, dieṉ zha gaz zho, dieṉ zha tsar nia zho par guiaaṉmbe zho. Laa zho beeṉ miṉ co, sac hor co gard gacncub diidz ne biaaṉnie Dios zho ga.
10 Culto que consistia unicamente em comidas, bebidas e abluções diversas, ritos materiais que só podiam ter valor enquanto não fossem instituídos outros mais perfeitos.
11 Saṉgue niina ne laa Jesús biaad, niina ne mele nac pxoz nroob, por me laa miech ygaa grë guieḻnzaac ne bneele Dios ga. Bdziṉ dze laa me bzëëb yadoo ro ne zob gbaa (yadoo ne mazdraa non, yadoo ne mazdraa nzhixcuaa, yadoo cosi led yeda bzaa miech),
11 Porém, já veio Cristo, Sumo Sacerdote dos bens vindouros. E através de um tabernáculo mais excelente e mais perfeito, não construído por mãos humanas {isto é, não deste mundo},
12 zeeṉe bzëëb me, bzëëbnied me pe xchen chiv yeeṉ, pe xchen ngon yeeṉ, zigne beeṉ grëraa pxoz nroob; sinque xchenpaa me bzëëbnie me zaatne Ndadoo ga; tibaque vuelt bzëëb me, ni lëë psaṉmbele me ne lo grëtaa xtoḻ ne ga.
12 sem levar consigo o sangue de carneiros ou novilhos, mas com seu próprio sangue, entrou de uma vez por todas no santuário, adquirindo-nos uma redenção eterna.
13 Nana, teḻne scataa pquiin zho xchen ngon yeeṉ, xchen chiv yeeṉ, rio zho rzëëg zho tib vac yeeṉ rliaaḻ xquidie co lad zha ne rap falt, par gbiche doḻ co guiaaṉmbe zho lo Dios.
13 Pois se o sangue de carneiros e de touros e a cinza de uma vaca, com que se aspergem os impuros, santificam e purificam pelo menos os corpos,
14 ¿Pe leḻ xchen Jesús dzigo? Mazdraa goṉ nac xchen me, ible saṉmbew ne lo grëtaa ncuaaṉe paat rquiind ne bdziuuṉ ne glo, niinasi zrieelo dziuuṉ ne miṉe rnabey Dios nguiamban. Sac goṉ, teḻ Jesús ni tib doḻ rapd me, ni Espíritu Sant bloo zdoo me bdeed me me goc me tib gon mbe.
14 quanto mais o sangue de Cristo, que pelo Espírito eterno se ofereceu como vítima sem mácula a Deus, purificará a nossa consciência das obras mortas para o serviço do Deus vivo?
15 Gacxe waa, Jesúsle nac meṉ ne gdziṉnie ne lo Dios, niina ne laa Dios psaṉ stib xtiidz me. Zeeṉe gut me, ga bdiizh me grëtaa xtoḻ miech, zigtaa zha ne biaaṉnie diidz glo cow, zigtagaa zha ne nobedz me leṉ dze riiw; niinasi grëse zho zrieelo ygaa zho guieḻmban ne gdziṉd dze lozh ga, zigne nacle xtiidz me.
15 Por isso ele é mediador do novo testamento. Pela sua morte expiou os pecados cometidos no decorrer do primeiro testamento, para que os eleitos recebam a herança eterna que lhes foi prometida.
16 Gotsaa gwi ne gaṉle, xtiidz miech, miṉe rsaṉ zho par dieṉ zha gac grë ncuaaṉe rap zho zeeṉe laa zho guet, laga bii mban zho grieelod gacnon diidz co;
16 Porque, onde há testamento, é necessário que intervenha a morte do testador.
17 sinque haxta ret zho, dzigo laa diidz co racnon.
17 Um testamento só entra em vigor depois da morte do testador. Permanece sem efeito enquanto ele vive.
18 Scaque nagoṉ, zeeṉe psaṉ Dios xtiidz me glo, gutgazh ma ne briee ren bzhiee dzigoraa laa diidz co psilo gocnon.
18 Por essa razão, nem mesmo o primeiro testamento foi inaugurado sem uma efusão de sangue.
19 Goḻgotsaa csoladz gaṉle, zeeṉe blozh bnee Moisés lo meṉguiedz zha nac diidz ne psaṉ Dios ga, laa xchen ngon yeeṉ, xchen chiv yeeṉ ndxiembëzle notsa nis; dzigo bzoob me tib lë guits mëcwxiil rna nizhnie tib guic bar, blozh ga, psëëb mew lo ren co blaaḻ me ren co lo guits ne quia grë diidz co, ni blaaḻ mew lad grëse miech co,
19 Moisés, ao concluir a proclamação de todos os mandamentos da lei, em presença de todo o povo reunido, tomou o sangue dos touros e dos cabritos imolados, bem como água, lã escarlate e hissopo, aspergiu com sangue não só o próprio livro, como também todo o povo,
20 ni rëb me lo zho: “Laa ren rii bzhiee, zeeṉa gacnaṉ to desde nadzetaa laa diidz ne psaṉ Dios lo to nu csilo gacnon, none guṉ to miṉe rnabeya.”
20 dizendo: Este é o sangue da aliança que Deus contraiu convosco {Ex 24,8}.
21 Blozh ga, blaaḻaque me ren co gdipse leṉ yadoo, ni blaaḻ mew grëse lad ncuaaṉe racdziin leṉ yadoo.
21 E da mesma maneira aspergiu o tabernáculo e todos os objetos do culto.
22 Sca nagoṉ nac ley co, grëse ncuaaṉe no guiaaṉmbe, ib ren rsaṉmbew; scaque miech, haxta rzhiee xchen ma ne riogon dzigoraa riooglo lo xtoḻ zho.
22 Aliás, conforme a lei, o sangue é utilizado, para quase todas as purificações, e sem efusão de sangue não há perdão.
23 Miṉcocxe waa, sca pxiee Moisés xchen ma biaaṉmbe yadoo co ni grë ncuaaṉe racdziin leṉa (nacse yadoo co zig zhimlë yadoo gbaa); saṉgue yadoo gbaa, ga pquiin ren ne mazdraa non lo xchen ma, ni lëë ren co goc xchen Jesús.
23 Se os meros símbolos das realidades celestes exigiam uma tal purificação, necessário se tornava que as realidades mesmo fossem purificadas por sacrifícios ainda superiores.
24 Zeeṉe bzëëb Jesús zaatne Ndadoo güeynee me lo Dios por ne, güeyd me leṉ yadoo ne bzaa miech, sinque leṉ yadoo gbaa güey me; sac goṉ, nacse miṉe no lo guidzliu rii zig zhimlë miṉe no gbaa.
24 Eis por que Cristo entrou, não em santuário feito por mãos de homens, que fosse apenas figura do santuário verdadeiro, mas no próprio céu, para agora se apresentar intercessor nosso ante a face de Deus.
25 Grë pxoz nroob, gzob iz rie zho zaatne Ndadoo rienie zho xchen ma; saṉgue Jesús, xchenpaa me güeynie me, ni tibaque vuelt güeylogon me me.
25 E não entrou para se oferecer muitas vezes a si mesmo, como o pontífice que entrava todos os anos no santuário para oferecer sangue alheio.
26 Teḻne ye me niuṉ zig ruṉ grëraa pxoz co, pe zhistaale vuelt na ziyet me wlal ne bre guidzliu, ¡per na, led yed me! Zeeṉe laa dze bdziṉ, laa me biaad, xchenpaa me bzhiee, ni tibaque vuelt bzhieew psaṉmbew ne lo doḻ grëse ne ne nac ne miech.
26 Do contrário, lhe seria necessário padecer muitas vezes desde o princípio do mundo; quando é certo que apareceu uma só vez ao final dos tempos para destruição do pecado pelo sacrifício de si mesmo.
27 Zigne biaaṉ tibaque vuelt ret miech, lozh ga zeeṉe laa Dios guṉ guieḻwxtis, laa zho none gacredz lo me;
27 Como está determinado que os homens morram uma só vez, e logo em seguida vem o juízo,
28 scaquegaa tibaque vuelt gut Jesús bdiizh me xtoḻ grëse miech; ni zdziṉ ne guiaad me stib, per guiaatraa me par biire quizh me xtoḻ miech, sinque laa me guiaadsilaa grë zha ne quiambëzlo me, zeeṉa gaṉd zho grëtaa guieḻnë ne csiaab Dios.
28 assim Cristo se ofereceu uma só vez para tomar sobre si os pecados da multidão, e aparecerá uma segunda vez, não porém em razão do pecado, mas para trazer a salvação àqueles que o esperam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.