Atos 27
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs NAA
1 Bdziṉ dzew, laa Fest bnabey tsie Pabl nëz Roma, dzigo laa zho psaṉ Pabl ladznia ti meṉ ne rnabey lo meṉguiib lë Jul, gza Pabl zlalaa zha ne no ladzguiib ga. Lëë Jul co rnabey lo tib dii meṉguiib ne rnee zho “Augusto César”.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Ye no zionaḻ zhits Pabl grop no Aristarco, laa no bziaab ti xbarcw zha Adramit zie grë guiedz ne ndxie ro nis nëz Asia, laa no pcaa nëz laa no zio.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Biini liu co laa no bdziṉ guiedz Sidón. Zeeṉe bdziṉ no ga, wen goc Jul lo Pabl bdeed me diidz güey Pabl güeyquiaabdiuzh Pabl grë zha ne ruṉbey Pabl ga, grëse zho rleynie zho me blëzlo zho me.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Ga briee no bdieed no tib ro guidzliu win ne lë Chipr, psaac guidzliu co palal, sac psilo rriee me rtsire me barcw ne zio no ga.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Laa no zio, bdieed no gax ro guidzliu ne nac xtan zha Cilis ni xtan zha Panfil, bdziṉ no ti guiedz ne ndxie xtan Licia lë Mira;
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 ga bdzieet no barcw ne zio no ga. Lëëtaaque noguib Jul sti barcw ne guio no, laa ti xbarcw zha Alejandrí no griee ga tsie nëz Italia, dzigo bziaab no barcw co laa no zio stib.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Tsow ga zie barcw co, nzian dze goca, nen dzigoraa bdziṉ no gax guiedz Gnid; ib rbëzdaque me, nacne bguib zho dieṉ pa nëz zhi rcaaṉ me, dzigo güeynie zho barcw co nëz Cret. Tib ro guidzliu win co zio no bdieed no Salmon;
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 nen bdziṉ no zaatne rnee zho Buenos Puertos, gaxle ga riaaṉ ti guiedz lë Lasé.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Nrooble dze goc no no lo nis, leṉ dze co laa mëë naḻ psilole ni zëëb diidz gacd së barcw leṉ mëë co, nacne bnee Pabl lo grë zha ne zienie no ga,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 rëb me lo zho:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Laa ne niacnie Jul Pabl niac miṉe rëb Pabl ga, leḻ mazdraa bliladz me xtiidz zha ne rsëë barcw ni meṉ ne nac bizhuana.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Stiba, zaatne nac Buenos Puertos ga rapda zaatne zaacse cuëz miech leṉ mëë naḻ, nacne nzian zho rëb mazd gdziṉ guiedz Fenice, ga zac gbiaaz no gdipse leṉ mëë naḻ. Ro guidzliu win co riaaṉ Fenice, nligaa zhi rcaaṉ me ga.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Zeeṉe laa ti me win ne znu ziaadquia psilo briee lo nis co, zootle na nli grieedraa me. Nacne lëëlëd bnabey zho bziaab no barcw, blisglaa zho lar nroob ne rcaaṉ me rzëw, laa no zio, gax gax ro guidzliu co zienie zhow.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Zhisaque goca zeeṉe laa ti me dox ne rnee zho Nordest psilo briee, laa me co psilo rtsire barcw.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Niicle racladz zho tsienie zhow nëz ne no guio no ga, per rsaand me; goṉse zho led ncuaaṉe gacda, mazd psaan zho zienie mew nëz ne racladztaa me.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Scale zienie me barcw ne no no ga, biotieed no gax ro guidzliu win ne lë Clauda, ga në në brieelo blis zho grë canó win ne naḻ zhits barcw ga bzëëba nëz leṉ barcw;
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 dzigo blibdoo zho barcw co zeeṉa gbiḻda, ni blit zho lar nroob ne rcaaṉ me rzëw, sac rdzieb zho rëb zho teḻne scaquia lar co nend tsieniezhoo mew nëz ro nis, pa tsiesobnagwa lo yuzh.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Zeeṉe biini sti liu co mazdraa rriee me, ni guiexoo ne ziaadnie me, nacne blee zho grë yo ne no leṉ barcw blaaḻ zhow lo nis.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Goc bioṉ ngbidz scataa zo guie dox co, bnabeyaque zho blee no grëse ncuaaṉe ruṉxtsiiṉ zho leṉ barcw blaaḻ now lo nis.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Goc bla ngbidza rbëzdaque guie dox co, rludraa lo mel per ni lo ngbidz rludraa, dzigotaa rdzieets no nlidraa griequiaa no.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Niicle wagw choot rsoladzdraa, dzigo bnee Pabl lo grë zha ne ziogrë no ga, rëb me:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Per laa ne znule bzhiaac zha dziuuṉraa ne. ¡Gdziebde to! ¡Peet gacd ne! Niicle nitlo barcw rii, per choot peet gacd.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Led naṉle to gaṉle, xnëz Dios no naa ni xtsiiṉ me noyuṉ naa, nieewdze pxeeḻ me ti xanjl me
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 në lo naa: “Gdziebd luu goṉ Pabl, peet gacd luu, sac ib none laa luu gdziṉ lo rey ne zob Roma. Niicle grë zha ne ziadgrëë luu leṉ barcw i peet gacd zho, sac bin me miṉe rnab luu.”
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Gane rne naa lo to peet tsienied guic to, naṉle naa csaand Dios ne, ible zac miṉe në anjl co lo naa.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Ib tedsod, no pa ti lo guidzliu win ne no lo nis rii tsiezo me rii ne.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Zeeṉe goc tsiida ngbidz sca nëzrii nëzrec zienie me no, laa no no lo Nisdoo Adriático. Wdze co, zig groḻ guieela, bieṉ grë zha ne rsëë barcw ga gaxle ti ro guidzliu ga nonie barcw no;
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 dzigo ptiix zho dieṉ palal guiet nis ga, goṉ zho loxaque gaḻ yas guieta. Bzë zho spalal biire ptiix zhow stib, gale guieta loxaque tsiiptib yas.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Gataa laa zho bdzieb rëb zho nend pa tsiecaaṉ barcw lo quie, dzigo psilëë zho lo doo ne zob gza tap guiib cruz nroob ne quia nëz zhits barcw, broṉ zho gza guiib co lo nis, zeeṉa tsowga së barcw; rzac zho tebaa laa liu biinile.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Grë zha ne ruṉ dziin leṉ barcw, gocladz zho nzhooṉ zho, psilo zho noxadz zho grë canó win ne ney barcw, rquiaalo zho zig nac zeeṉe guiib cruz nroob ne ney barcw nëz quiaw quialit zho csëëb zho leṉ nis.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Zeeṉe goṉ Pabla, rëbchaa me lo Jul ni lo grë xmeṉguiib Jul:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Dzigo pchug grë meṉguiib co doo ne zob grë canó win co, broṉ zhow lo nis.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 — ausente —
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 — ausente —
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Blozhse sca bnee Pabl lo zho, bzheṉ Pabl ti guietxtil, squi ndxie zho grë zho bdeed me xquizh lo Dios, dzigo beeṉgroḻ me guietxtil co laa me psilo wagw.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Dzigoraa peet güeyniedraa guic zho, ye zho laa zho psilo dow.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Lo grë no zig zio no leṉ barcw co rgaa no chop gayoo tsoṉgaḻtsiimtib.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Blozhse bdioow no, dzigo laa zho blee grë zhobxtil ne zie leṉ barcw ga blaaḻ zhow lo nis, zeeṉa gnitnë barcw spalal.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Zeeṉe laa liu blozh biini, goṉ grë zha ne rsëë barcw ga laa ti lë ro guidzliu rlu gax ga, per rieṉd zho dieṉ paw. Natlaa nac ro guidzliu co, rlu zac gdziṉ barcwa, nacne rëb zho dieṉ pe grieelod gdziṉnie zho barcw ga.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Dzigo pchug zho doo ne zob guiib cruz nroob ne no leṉ nis ga, biaaṉse guiib co ga. Psilëë zho doo ne naaz yag nlag ne rchug nis rzë barcw, ni blisglaa zho lar nroob ne rcaaṉ me rzëw; zeeṉa csëë mew gdziṉa gax ro guidzliu co.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Per ziese zho, lëëtse lo yuzh ne zobli leṉ nis co güeytsiba, loxaque güeysëëbguica ga laa nëz zhitsa psilo nobiḻaque, sac grëse nis ne rias riecaaṉ choo co.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Dzigotaa laa grë meṉguiib co gocladz niut grë zha ne zie ga guey ladzguiib, rëb zho nend znuse xoobnis zho xooṉ zho.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Per bdeete meṉ ne rnabey lo zho diidz, sac racladzd me gut zho Pabl. Mazd bnabey me zha ne rac rzhoobnis, zac ner zho xoobnis zho grieequia zho ro nis co;
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 laa grë zha ne gacd xoobnis, zac maase grë yag biats ne nobiḻ barcw xoobnisnie zho. Sca bdeeda diidz brieequia no ro nis grëse no.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.