Atos 27
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs ARIB
1 Bdziṉ dzew, laa Fest bnabey tsie Pabl nëz Roma, dzigo laa zho psaṉ Pabl ladznia ti meṉ ne rnabey lo meṉguiib lë Jul, gza Pabl zlalaa zha ne no ladzguiib ga. Lëë Jul co rnabey lo tib dii meṉguiib ne rnee zho “Augusto César”.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Ye no zionaḻ zhits Pabl grop no Aristarco, laa no bziaab ti xbarcw zha Adramit zie grë guiedz ne ndxie ro nis nëz Asia, laa no pcaa nëz laa no zio.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Biini liu co laa no bdziṉ guiedz Sidón. Zeeṉe bdziṉ no ga, wen goc Jul lo Pabl bdeed me diidz güey Pabl güeyquiaabdiuzh Pabl grë zha ne ruṉbey Pabl ga, grëse zho rleynie zho me blëzlo zho me.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Ga briee no bdieed no tib ro guidzliu win ne lë Chipr, psaac guidzliu co palal, sac psilo rriee me rtsire me barcw ne zio no ga.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Laa no zio, bdieed no gax ro guidzliu ne nac xtan zha Cilis ni xtan zha Panfil, bdziṉ no ti guiedz ne ndxie xtan Licia lë Mira;
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 ga bdzieet no barcw ne zio no ga. Lëëtaaque noguib Jul sti barcw ne guio no, laa ti xbarcw zha Alejandrí no griee ga tsie nëz Italia, dzigo bziaab no barcw co laa no zio stib.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Tsow ga zie barcw co, nzian dze goca, nen dzigoraa bdziṉ no gax guiedz Gnid; ib rbëzdaque me, nacne bguib zho dieṉ pa nëz zhi rcaaṉ me, dzigo güeynie zho barcw co nëz Cret. Tib ro guidzliu win co zio no bdieed no Salmon;
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 nen bdziṉ no zaatne rnee zho Buenos Puertos, gaxle ga riaaṉ ti guiedz lë Lasé.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Nrooble dze goc no no lo nis, leṉ dze co laa mëë naḻ psilole ni zëëb diidz gacd së barcw leṉ mëë co, nacne bnee Pabl lo grë zha ne zienie no ga,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 rëb me lo zho:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Laa ne niacnie Jul Pabl niac miṉe rëb Pabl ga, leḻ mazdraa bliladz me xtiidz zha ne rsëë barcw ni meṉ ne nac bizhuana.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Stiba, zaatne nac Buenos Puertos ga rapda zaatne zaacse cuëz miech leṉ mëë naḻ, nacne nzian zho rëb mazd gdziṉ guiedz Fenice, ga zac gbiaaz no gdipse leṉ mëë naḻ. Ro guidzliu win co riaaṉ Fenice, nligaa zhi rcaaṉ me ga.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Zeeṉe laa ti me win ne znu ziaadquia psilo briee lo nis co, zootle na nli grieedraa me. Nacne lëëlëd bnabey zho bziaab no barcw, blisglaa zho lar nroob ne rcaaṉ me rzëw, laa no zio, gax gax ro guidzliu co zienie zhow.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Zhisaque goca zeeṉe laa ti me dox ne rnee zho Nordest psilo briee, laa me co psilo rtsire barcw.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Niicle racladz zho tsienie zhow nëz ne no guio no ga, per rsaand me; goṉse zho led ncuaaṉe gacda, mazd psaan zho zienie mew nëz ne racladztaa me.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Scale zienie me barcw ne no no ga, biotieed no gax ro guidzliu win ne lë Clauda, ga në në brieelo blis zho grë canó win ne naḻ zhits barcw ga bzëëba nëz leṉ barcw;
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 dzigo blibdoo zho barcw co zeeṉa gbiḻda, ni blit zho lar nroob ne rcaaṉ me rzëw, sac rdzieb zho rëb zho teḻne scaquia lar co nend tsieniezhoo mew nëz ro nis, pa tsiesobnagwa lo yuzh.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Zeeṉe biini sti liu co mazdraa rriee me, ni guiexoo ne ziaadnie me, nacne blee zho grë yo ne no leṉ barcw blaaḻ zhow lo nis.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Goc bioṉ ngbidz scataa zo guie dox co, bnabeyaque zho blee no grëse ncuaaṉe ruṉxtsiiṉ zho leṉ barcw blaaḻ now lo nis.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Goc bla ngbidza rbëzdaque guie dox co, rludraa lo mel per ni lo ngbidz rludraa, dzigotaa rdzieets no nlidraa griequiaa no.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Niicle wagw choot rsoladzdraa, dzigo bnee Pabl lo grë zha ne ziogrë no ga, rëb me:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Per laa ne znule bzhiaac zha dziuuṉraa ne. ¡Gdziebde to! ¡Peet gacd ne! Niicle nitlo barcw rii, per choot peet gacd.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Led naṉle to gaṉle, xnëz Dios no naa ni xtsiiṉ me noyuṉ naa, nieewdze pxeeḻ me ti xanjl me
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 në lo naa: “Gdziebd luu goṉ Pabl, peet gacd luu, sac ib none laa luu gdziṉ lo rey ne zob Roma. Niicle grë zha ne ziadgrëë luu leṉ barcw i peet gacd zho, sac bin me miṉe rnab luu.”
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Gane rne naa lo to peet tsienied guic to, naṉle naa csaand Dios ne, ible zac miṉe në anjl co lo naa.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Ib tedsod, no pa ti lo guidzliu win ne no lo nis rii tsiezo me rii ne.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Zeeṉe goc tsiida ngbidz sca nëzrii nëzrec zienie me no, laa no no lo Nisdoo Adriático. Wdze co, zig groḻ guieela, bieṉ grë zha ne rsëë barcw ga gaxle ti ro guidzliu ga nonie barcw no;
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 dzigo ptiix zho dieṉ palal guiet nis ga, goṉ zho loxaque gaḻ yas guieta. Bzë zho spalal biire ptiix zhow stib, gale guieta loxaque tsiiptib yas.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Gataa laa zho bdzieb rëb zho nend pa tsiecaaṉ barcw lo quie, dzigo psilëë zho lo doo ne zob gza tap guiib cruz nroob ne quia nëz zhits barcw, broṉ zho gza guiib co lo nis, zeeṉa tsowga së barcw; rzac zho tebaa laa liu biinile.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Grë zha ne ruṉ dziin leṉ barcw, gocladz zho nzhooṉ zho, psilo zho noxadz zho grë canó win ne ney barcw, rquiaalo zho zig nac zeeṉe guiib cruz nroob ne ney barcw nëz quiaw quialit zho csëëb zho leṉ nis.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Zeeṉe goṉ Pabla, rëbchaa me lo Jul ni lo grë xmeṉguiib Jul:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Dzigo pchug grë meṉguiib co doo ne zob grë canó win co, broṉ zhow lo nis.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 — ausente —
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 — ausente —
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Blozhse sca bnee Pabl lo zho, bzheṉ Pabl ti guietxtil, squi ndxie zho grë zho bdeed me xquizh lo Dios, dzigo beeṉgroḻ me guietxtil co laa me psilo wagw.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Dzigoraa peet güeyniedraa guic zho, ye zho laa zho psilo dow.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Lo grë no zig zio no leṉ barcw co rgaa no chop gayoo tsoṉgaḻtsiimtib.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Blozhse bdioow no, dzigo laa zho blee grë zhobxtil ne zie leṉ barcw ga blaaḻ zhow lo nis, zeeṉa gnitnë barcw spalal.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Zeeṉe laa liu blozh biini, goṉ grë zha ne rsëë barcw ga laa ti lë ro guidzliu rlu gax ga, per rieṉd zho dieṉ paw. Natlaa nac ro guidzliu co, rlu zac gdziṉ barcwa, nacne rëb zho dieṉ pe grieelod gdziṉnie zho barcw ga.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Dzigo pchug zho doo ne zob guiib cruz nroob ne no leṉ nis ga, biaaṉse guiib co ga. Psilëë zho doo ne naaz yag nlag ne rchug nis rzë barcw, ni blisglaa zho lar nroob ne rcaaṉ me rzëw; zeeṉa csëë mew gdziṉa gax ro guidzliu co.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Per ziese zho, lëëtse lo yuzh ne zobli leṉ nis co güeytsiba, loxaque güeysëëbguica ga laa nëz zhitsa psilo nobiḻaque, sac grëse nis ne rias riecaaṉ choo co.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Dzigotaa laa grë meṉguiib co gocladz niut grë zha ne zie ga guey ladzguiib, rëb zho nend znuse xoobnis zho xooṉ zho.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Per bdeete meṉ ne rnabey lo zho diidz, sac racladzd me gut zho Pabl. Mazd bnabey me zha ne rac rzhoobnis, zac ner zho xoobnis zho grieequia zho ro nis co;
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 laa grë zha ne gacd xoobnis, zac maase grë yag biats ne nobiḻ barcw xoobnisnie zho. Sca bdeeda diidz brieequia no ro nis grëse no.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.