Apocalipse 4
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs NTLH
1 Zeeṉe bui naa stib, goṉ naa laa tib puert quia zhan gbaa, nzhialse puert co. Horco biire bin naa tsi meṉ ne bnee lo naa ga glo, meṉ ne nac tsi ga zig tsi tib trompet, në me:
1 Depois disso, tive outra visão e vi uma porta aberta no céu. E a voz que parecia o som de uma trombeta e que antes havia falado comigo disse:
2 Zigne sca në me, hor co blu Espíritu Sant lo naa, goṉ naa laa tib xcan zo gbaa, tib xcan ne rzob meṉ ne rnabeya. Lo xcan co, ga zob tib meṉ co,
2 Num instante fui dominado pelo Espírito de Deus. E ali no céu estava um trono com alguém sentado nele.
3 masaque rbebni me zigne rbebni quie ne rnee zho jasp, quie ne rneegaa zho cornalin. Igose xcan co quia tib guitye, rbebniw zigne rbebni quie ne rnee zho smerald;
3 O seu rosto brilhava como brilham as pedras de jaspe e sárdio , e em volta do trono havia um arco-íris que brilhava como uma esmeralda.
4 ni zo zgaḻptap xcan igow, tibga meṉgol zob tib tib lo xcan co, dib nquitsbiese rna xab me, ni zob tibga coron or guic me.
4 Ao redor do trono havia outros vinte e quatro tronos, nos quais estavam sentados vinte e quatro líderes , vestidos de branco e com coroas de ouro na cabeça.
5 — ausente —
5 Do trono saíam relâmpagos, estrondos e trovões. Diante dele havia sete tochas acesas, que são os sete espíritos de Deus.
6 — ausente —
6 E em frente do trono havia uma coisa parecida com um mar de vidro, claro como cristal. Em volta do trono, em cada um dos seus lados, estavam quatro seres vivos, cobertos de olhos, na frente e atrás.
7 Tiba rlu zig rlu meedz, stiba rlu zig rlu tib ngon yeeṉ; laa schop miṉe riaaṉ ga, tiba rac lo zig rac lo miech, laa stiba rlu zig rlu tib msi nroob ne quiasiibe.
7 O primeiro desses seres parecia um leão. O segundo parecia um touro. O terceiro tinha a cara parecida com a de um ser humano. E o quarto parecia uma águia voando.
8 Tib tiba zob xoopga xiiḻa, ndziib bziaalow zhits xiiḻa, leṉ xiiḻa ne; tibaque nguiedz zëëb tsiw, rneew:
8 Cada um desses quatro seres vivos tinha seis asas, que estavam cobertas de olhos nos dois lados. E dia e noite não paravam de cantar assim: “Santo, santo, santo é o Senhor Deus, o Todo-Poderoso, que era, que é e que há de vir.”
9 Gza tap bult mban co, rooḻniew meṉ ne zob lo xcan co, (meṉ ne gdziṉd dze guet) rsaṉnona me, ni rdeeda xquizh lo me. Zigse sca ruṉ gza bult co,
9 Cada vez que os quatro seres vivos cantavam hinos de glória , honra e agradecimento ao que está sentado no trono e que vive para todo o sempre,
10 scasaque gza gaḻptap meṉgol ne zob ga, rquiitsgzhib me lo meṉ ne zob lo xcan ro co, gzase me, rgob me xcoron me rguix mew nëz lo meṉ ne zob lo xcan co, ni rnee me:
10 os vinte e quatro líderes caíam de joelhos diante dele e o adoravam. Atiravam as suas coroas diante do trono e diziam:
11 Luu nac xDios no, luu nac meṉ ne rnabey no.
11 “Senhor nosso e nosso Deus! Tu és digno de receber glória, honra e poder, pois criaste todas as coisas; por tua vontade elas foram criadas e existem.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.