2 Coríntios 7
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs ARIB
1 Bets, bzian, gotsaa gwi ne gaṉle zha nactaa ncuaaṉe psaṉ Dios diidz ygaa ne. Gacxe waa, goḻgotsaa lozh griee ne lo grë zhgab yozh, lo grë ncuaaṉe ndzinlid ne ruṉctal xtoḻ ne. None zigse zie dze dzioxcoraa ne gban ne zigne rdziladz me.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Ne nligaa, zaacse goḻgac goḻcaania no stib. Teḻ pe guieḻnë ne noded to, teḻ zha rzac to, to bguiba; zig nac no, choot noquidiede to, choot nosacside to.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Guiabde to togo noquiago naa to nu, laa naa nile gaṉle dib zdoo no rleynie no to. Leṉ ngbidz ne gbantaa no lo guidzliu rii, ib csaand no to.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Laa naa rne grë miṉ rii lo to, sacne naṉpaa naa zha nac to, naṉpaa naa zac gne naa lo to zigne nose guic naa. Zeeṉe rsoladz naa to, haxta riaaṉladz naa grë miṉe nodeed naa, iṉe riaad tib guieḻbley zdoo naa; haxta riats naa ne ruṉbey naa to.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Wlal ne blanso no Macedon nu, ni tib lë notiblid guic no; lala noxtseeb no lo grë zha ne quianaḻ no, lala nonieque to guic no dieṉ yo to.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Per rsaand Dios zha ne no lo zhgab, me pchoobladz zdoo no; sac zeeṉe blanso Tit lo no nu,
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 blansonie me diidz zaacse pcaania to me. Per nli rley no bdzion ndzinlile mban to, në me bio to guieḻnë grë leṉ dze ne bded ga, ni në me nonie no guic to, quiambëz to tebaa zha gaṉniob to lo no stib.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Zeeṉe pxeḻ naa guits co lo to glo, mban goc zdoo naa sac bieṉ naa ib zgoguieḻnëw to, saṉgue niina racmbandraa zdoo naa; sac rieṉ naa niicle ne bio to guieḻnë tib bla dze, per na laa ncuaaṉ co bdedle.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Gacxe waa rley naa niina, per guiabde to togo rley naa bio to guieḻnë, sinque rley naa goṉ naa laa to wbiire wbig lo Dios por guieḻnë ne bio to ga. Ni sca nagoṉ racladz Dios guṉ grë zha ne ngab xnëz me zeeṉe ruṉctal zho xtoḻ zho, gane rieṉpaa naa led psacsid no to ga.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Zeeṉe Dios rdeed diidz sca rio miech guieḻnë, lo guieḻnë co laa zho rbig lo me rsaṉmbe me zho lo xtoḻ zho; rsaan zho teḻ pe nac ncuaaṉe ndzinlid ne noyuṉ zho. Zha ne sca rac-wen lo Dios, nodne gacmban zho guiab zho pe nacne bded zho guieḻnë co. Laa grëraa guieḻnë ne raṉ miech, zig nac zha ne nod xnëz Dios, loxaque rlozh ruṉmbana zho, laa zho bii zie nëz ne nitlo zho.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Goḻgaṉ gaṉle, pa lotaa bzhixcuaa to niina ne bio to guieḻnë co. Haxta biaa to biini, bioxco to blee to zha co lo doḻ ne quiayuṉ zho ga; bieṉ to gaṉle nonguieḻa rlisqui naaw. Gacxe waa, zeeṉe goṉ to pa lotaa nac doḻ co, güeyniew guic to ni wbiṉladz to; goṉdzedraa to zho. Niicle ne gocladz to tebaa i zo naa nedz naa rson dieṉ zha niuṉ to; per tibaque beeṉquizh to zho miṉe beeṉ zho ga. Wen ne sca beeṉ to, ga blu to gaṉle rdziguiende to doḻ ne beeṉ zho.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Ne nligaa tibaque noxco no zaacse gac to. Zeeṉe pxeeḻ no guits co lo to, guiabd ne togo zhizhgabpaa zha ne beeṉ doḻ co no no, zhizhgabpagaa pxoz zho; sinque laa no pxeeḻa sac tibaque noxco no zaacse gac to.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Gacxe waa, zeeṉe bdzion no bin to diidz beeṉ to miṉe rnee no lo guits co, per nli rley no.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Bzodiidzle naa lo me, ne squitaa wen miech nac to, gane rley naa psaṉde to naa guieḻto. Teḻ naa niapse diidzli rne naa, zig nac niina, zig repse naa lo Tit scase goṉ me rac to.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Rleynie me to, rzac zdoo me zeeṉe rsoladz me grëse to ndooladz goc to pcaania to me, ni bin to diidz beeṉ to miṉe bnabey me to.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 ¡Ne nligaa, rley naa niina bin naa squi zaacse rac to! ¡Nasi, naṉpaa naa racnie to naa zigne racnie naa to!
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.