João 4

Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Uriꞌi bee fariseo beyaꞌ nú nuꞌ huaxilá bee beneꞌ Jesuse, nu leꞌca rrinzalánu bee bene luquelá Juan,
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 añinzuca nu la neca mero Jesuse enu rrinza bee bene, sino que bee beneꞌnu neca enu rriꞌnza bee bene.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Chenu uriꞌi Jesuse beyaꞌ bee nucuaꞌ, uchiuꞌunu lu iliu Judea, nu nzanu lu iliu Galilea.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Pero chenu nzanu lu iliu Galilea, rquiꞌña nú detenu enza lu iliu Samaria.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Nu uriñanu tucu eyeche nú lee Sicar, nú nchiucuꞌ lu iliu Samaria axu lu yuu nú udeteꞌ Jacob lu llianaꞌlla José.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Zeꞌe nzucu tucu tsu nú rni bee bene tsuꞌ Jacob, nu lunú ullacalaꞌ Jesuse nú seenu, chequie uzucunu ruꞌu tsu zeꞌe tucu rebibichia.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Hora zeꞌe uriña tucu unaꞌa Samaria ruꞌu tsu zeꞌe nú nzeꞌta chiyaꞌlla inza nu uni Jesuse lulla:
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Nu bee beneꞌnu nzuela beella eyeche zeꞌe nzetsii beella nú acu beella.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Nu lunú la quieteꞌ bee bene Israel bee bene Samaria, chequie ucuaqui unaꞌa zeꞌe lu Jesuse:
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Nu uni Jesuse lulla:
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Chequie uni unaꞌa zeꞌe lu Jesuse:
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Tsuquieꞌ neca nú utsaꞌna Jacob beneꞌru enu udetela luru, nu leꞌca inza cuaꞌ ungueꞌlla cuna bee enduꞌlla cuna bee nañiꞌbeella. ¿Xieꞌ másela neca equielu lulla la?
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Nu uni Jesuse lulla:
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 pero bee enu hueꞌ inza nú detea, lecaꞌ xunga bichiꞌ nzeꞌe. Xne inza nú detea lulla liñii liñi arquiꞌlla xi neca tucu elu la tsuxe rliñi inza, nu luꞌculla elunehuañi nú leca xunga laxu.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Nu uni unaꞌa zeꞌe lunu:
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Che uni Jesuse lulla:
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Nu ucuaqui unaꞌa zeꞌe lunu:
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 xne uchialálu cuna ayuꞌ niyu, nu nee niyu enu nzucunulu la nechialu cuna liꞌi. Enzeꞌe neli lunú unilu scua.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Chenu ubeneꞌ unaꞌa zeꞌe nucuaꞌ, che unilla lunu:
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Bee beneꞌru enu udetela uluꞌcu beella ulaꞌna lu Diose equie dañi quieꞌ, pero liꞌihua enu neca bee bene Israel rnihua nú eyeche Jerusalén neca elu luꞌcu bee bene ulaꞌna lu Diose.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Nu ucuaqui Jesuse:
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Liꞌihua la riꞌihua beyaꞌ ti rluꞌcuhua ulaꞌna lu. Pero liꞌiru nediyaꞌru ti rluꞌcuru ulaꞌna lu, xne lubee bene Israel nzeꞌta enu tsilaꞌa bee bene.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Nu nee horaquieꞌ, uriñala bichia nú ye bee bene enu neli rluꞌcu ulaꞌna lu Diose, luꞌcu beella ulaꞌna lunu tucu nú rialane equie cuendaꞌ Espíritu Santo. Xne scua niarquiꞌ Diose Pa liñibe nú riꞌi bee bene enu rluꞌcu ulaꞌna lunu.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Diose necanu Espíritu, nu bee enu rluꞌcu ulaꞌna lunu rquiꞌña nú neli luꞌcu beella ulaꞌna lunu equie cuendaꞌ Espíritu Santo.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Chequie uni unaꞌa zeꞌe lu Jesuse:
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Nu uni Jesuse lulla:
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Hora zeꞌe uriña bee beneꞌnu, nu nzenu arquiꞌbeella nú rdichiaꞌnunu tucu unaꞌa. Pero niꞌ tucu beella né nedichiaꞌ beella lunu xi niarquiꞌ unaꞌa zeꞌe, urre xi rdichiaꞌnunu liꞌinchu.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Chequie utsaꞌna unaꞌa zeꞌe ereꞌnchu ruꞌu tsuu zeꞌe nu nzanchu eyeche zeꞌe elu uya niꞌnchu, lubee bene:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 ―Utehua ne lañiꞌhua tucu bene enu uni lua lu ye beenú uriꞌá. ¿Xieꞌ la necalla Cristo la?
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Che uchiuꞌu beei eyeche zeꞌe nu uyabeei elu nzu Jesuse.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Diquila nú nza unaꞌa zeꞌe eyeche zeꞌe, uni bee beneꞌ Jesuse lunu:
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Pero uninu lubeella:
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Nu uquixie bee beneꞌnu unidichiaꞌ beella lu saꞌbeella:
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Chequie uni Jesuse lubeella:
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Liꞌihua rnihua: “Rriꞌiscaꞌlá se stacu guu para nú aca ulaꞌcu.” Pero liꞌá nia luhua: Nú uletsahua luhua nu ubiꞌyacuruhua lubee yuu, nú necala bee para nú aca ulaꞌcu lubee.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Nu bene enu rquietesaꞌ ulaꞌcu riuculla lunú rialalla equie riñaꞌ nú rriꞌilla. Nu bee ulaꞌcu nú rriꞌilla necalane para elu nuꞌ elunehuañi nú leca xunga laxu, nu scua bene enu rduꞌ nii nu bene enu rriꞌi ulaꞌcu tucutse ñia nzu arquiꞌbeella.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Neli lunú rni bee bene: “Urene enu rduꞌ nii nu stucu enu rriꞌi ulaꞌcu.”
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Liꞌá uxeꞌla liꞌihua para nú riꞌihua ulaꞌcu elu né riꞌihua riñaꞌ, urene enu uriꞌi riñaꞌ, nu liꞌihua uyariꞌihua ulaꞌcu elu uriꞌi beella riñaꞌ.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Huaxi bee bene lu iliu Samaria zeꞌe uchili arquiꞌbeei Jesuse lunú uni unaꞌa zeꞌe lubeei, chenu uninchu lubeei: “Unilanu lua luye nú uriꞌá.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Enzeꞌe chenu uriña bee bene lu iliu Samaria zeꞌe elu nzu Jesuse, uziquie beei lunu nú yaꞌnanu cuna liꞌibeei. Nu uyaꞌnanu cuna liꞌibeei chiucu bichia.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Nu huaxilá bee bene uchili arquiꞌbeei liꞌinu, chenu ubeneꞌbeei lunú rninu.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Chequie unibeei lu unaꞌa zeꞌe:
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Chenu udete rucu bichia zeꞌe, uchiuꞌu Jesuse lu iliu Samaria nu nzanu enza Galilea.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Xne leꞌca liꞌinu uninu, nú niꞌ tucu profeta la luꞌcu bee bene ulaꞌna lulla lachilla.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Pero chenu uriñanu lu iliu Galilea, uyucu nzeꞌca bee bene lu iliu zeꞌe liꞌinu, xne leꞌca nu beei uya beei eliñi baxcu Jerusalén nu ulañiꞌ beei ye bee milagro nú uriꞌinu lu eliñi zeꞌe.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Chequie uya zeca Jesuse eyeche Caná nú nchiucuꞌ lu iliu Galilea, elu uriꞌinu nú unga inza biñu. Nu eyeche Capernaum zeꞌe nzucu tucu beneꞌ arre enu riti llianaꞌ.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Chenu ungabiyaꞌ beneꞌ arre zeꞌe nú uriña Jesuse Galilea, nu uchiuꞌunu lu iliu Judea. Che uyalla elu uriña Jesuse nu uziquiella lunu nú chánu riyecanu llianaꞌlla enu yamero ati.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Nu uni Jesuse lulla:
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Pero ucuaqui beneꞌ arre zeꞌe nú unilla:
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Chequie uni Jesuse lulla:
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Diquila nú nzialla, uyachaꞌcalu bee mosoꞌlla liꞌilla nu unibeei lulla:
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Chequie unidichiaꞌlla lubeei nú xiura uquixie nú uzucu nzeꞌca llianaꞌlla, nu unibeei lulla:
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Che uriꞌi bene zeꞌe beyaꞌ nú hora zeꞌe neca chenu uni Jesuse lulla: “Nzucu nzecala llianaꞌlu”, nu uchili arquiꞌlla cuna ye bee bene niꞌlla Jesuse.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Nucuaꞌ neca milagro rrucu nú uriꞌi Jesuse lu iliu Galilea, chenu ubenchilaꞌnu nú uyanu lu iliu Judea.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.