João 4
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NTLH
1 Uriꞌi bee fariseo beyaꞌ nú nuꞌ huaxilá bee beneꞌ Jesuse, nu leꞌca rrinzalánu bee bene luquelá Juan,
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 añinzuca nu la neca mero Jesuse enu rrinza bee bene, sino que bee beneꞌnu neca enu rriꞌnza bee bene.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Chenu uriꞌi Jesuse beyaꞌ bee nucuaꞌ, uchiuꞌunu lu iliu Judea, nu nzanu lu iliu Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Pero chenu nzanu lu iliu Galilea, rquiꞌña nú detenu enza lu iliu Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Nu uriñanu tucu eyeche nú lee Sicar, nú nchiucuꞌ lu iliu Samaria axu lu yuu nú udeteꞌ Jacob lu llianaꞌlla José.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Zeꞌe nzucu tucu tsu nú rni bee bene tsuꞌ Jacob, nu lunú ullacalaꞌ Jesuse nú seenu, chequie uzucunu ruꞌu tsu zeꞌe tucu rebibichia.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Hora zeꞌe uriña tucu unaꞌa Samaria ruꞌu tsu zeꞌe nú nzeꞌta chiyaꞌlla inza nu uni Jesuse lulla:
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Nu bee beneꞌnu nzuela beella eyeche zeꞌe nzetsii beella nú acu beella.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Nu lunú la quieteꞌ bee bene Israel bee bene Samaria, chequie ucuaqui unaꞌa zeꞌe lu Jesuse:
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Nu uni Jesuse lulla:
10 Então Jesus disse:
11 Chequie uni unaꞌa zeꞌe lu Jesuse:
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Tsuquieꞌ neca nú utsaꞌna Jacob beneꞌru enu udetela luru, nu leꞌca inza cuaꞌ ungueꞌlla cuna bee enduꞌlla cuna bee nañiꞌbeella. ¿Xieꞌ másela neca equielu lulla la?
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Nu uni Jesuse lulla:
13 Então Jesus disse:
14 pero bee enu hueꞌ inza nú detea, lecaꞌ xunga bichiꞌ nzeꞌe. Xne inza nú detea lulla liñii liñi arquiꞌlla xi neca tucu elu la tsuxe rliñi inza, nu luꞌculla elunehuañi nú leca xunga laxu.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Nu uni unaꞌa zeꞌe lunu:
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Che uni Jesuse lulla:
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Nu ucuaqui unaꞌa zeꞌe lunu:
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 xne uchialálu cuna ayuꞌ niyu, nu nee niyu enu nzucunulu la nechialu cuna liꞌi. Enzeꞌe neli lunú unilu scua.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Chenu ubeneꞌ unaꞌa zeꞌe nucuaꞌ, che unilla lunu:
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Bee beneꞌru enu udetela uluꞌcu beella ulaꞌna lu Diose equie dañi quieꞌ, pero liꞌihua enu neca bee bene Israel rnihua nú eyeche Jerusalén neca elu luꞌcu bee bene ulaꞌna lu Diose.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Nu ucuaqui Jesuse:
21 Jesus disse:
22 Liꞌihua la riꞌihua beyaꞌ ti rluꞌcuhua ulaꞌna lu. Pero liꞌiru nediyaꞌru ti rluꞌcuru ulaꞌna lu, xne lubee bene Israel nzeꞌta enu tsilaꞌa bee bene.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Nu nee horaquieꞌ, uriñala bichia nú ye bee bene enu neli rluꞌcu ulaꞌna lu Diose, luꞌcu beella ulaꞌna lunu tucu nú rialane equie cuendaꞌ Espíritu Santo. Xne scua niarquiꞌ Diose Pa liñibe nú riꞌi bee bene enu rluꞌcu ulaꞌna lunu.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Diose necanu Espíritu, nu bee enu rluꞌcu ulaꞌna lunu rquiꞌña nú neli luꞌcu beella ulaꞌna lunu equie cuendaꞌ Espíritu Santo.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Chequie uni unaꞌa zeꞌe lu Jesuse:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Nu uni Jesuse lulla:
26 Então Jesus afirmou:
27 Hora zeꞌe uriña bee beneꞌnu, nu nzenu arquiꞌbeella nú rdichiaꞌnunu tucu unaꞌa. Pero niꞌ tucu beella né nedichiaꞌ beella lunu xi niarquiꞌ unaꞌa zeꞌe, urre xi rdichiaꞌnunu liꞌinchu.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Chequie utsaꞌna unaꞌa zeꞌe ereꞌnchu ruꞌu tsuu zeꞌe nu nzanchu eyeche zeꞌe elu uya niꞌnchu, lubee bene:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 ―Utehua ne lañiꞌhua tucu bene enu uni lua lu ye beenú uriꞌá. ¿Xieꞌ la necalla Cristo la?
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Che uchiuꞌu beei eyeche zeꞌe nu uyabeei elu nzu Jesuse.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Diquila nú nza unaꞌa zeꞌe eyeche zeꞌe, uni bee beneꞌ Jesuse lunu:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Pero uninu lubeella:
32 Jesus respondeu:
33 Nu uquixie bee beneꞌnu unidichiaꞌ beella lu saꞌbeella:
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Chequie uni Jesuse lubeella:
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Liꞌihua rnihua: “Rriꞌiscaꞌlá se stacu guu para nú aca ulaꞌcu.” Pero liꞌá nia luhua: Nú uletsahua luhua nu ubiꞌyacuruhua lubee yuu, nú necala bee para nú aca ulaꞌcu lubee.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Nu bene enu rquietesaꞌ ulaꞌcu riuculla lunú rialalla equie riñaꞌ nú rriꞌilla. Nu bee ulaꞌcu nú rriꞌilla necalane para elu nuꞌ elunehuañi nú leca xunga laxu, nu scua bene enu rduꞌ nii nu bene enu rriꞌi ulaꞌcu tucutse ñia nzu arquiꞌbeella.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Neli lunú rni bee bene: “Urene enu rduꞌ nii nu stucu enu rriꞌi ulaꞌcu.”
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Liꞌá uxeꞌla liꞌihua para nú riꞌihua ulaꞌcu elu né riꞌihua riñaꞌ, urene enu uriꞌi riñaꞌ, nu liꞌihua uyariꞌihua ulaꞌcu elu uriꞌi beella riñaꞌ.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Huaxi bee bene lu iliu Samaria zeꞌe uchili arquiꞌbeei Jesuse lunú uni unaꞌa zeꞌe lubeei, chenu uninchu lubeei: “Unilanu lua luye nú uriꞌá.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Enzeꞌe chenu uriña bee bene lu iliu Samaria zeꞌe elu nzu Jesuse, uziquie beei lunu nú yaꞌnanu cuna liꞌibeei. Nu uyaꞌnanu cuna liꞌibeei chiucu bichia.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Nu huaxilá bee bene uchili arquiꞌbeei liꞌinu, chenu ubeneꞌbeei lunú rninu.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Chequie unibeei lu unaꞌa zeꞌe:
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Chenu udete rucu bichia zeꞌe, uchiuꞌu Jesuse lu iliu Samaria nu nzanu enza Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Xne leꞌca liꞌinu uninu, nú niꞌ tucu profeta la luꞌcu bee bene ulaꞌna lulla lachilla.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Pero chenu uriñanu lu iliu Galilea, uyucu nzeꞌca bee bene lu iliu zeꞌe liꞌinu, xne leꞌca nu beei uya beei eliñi baxcu Jerusalén nu ulañiꞌ beei ye bee milagro nú uriꞌinu lu eliñi zeꞌe.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Chequie uya zeca Jesuse eyeche Caná nú nchiucuꞌ lu iliu Galilea, elu uriꞌinu nú unga inza biñu. Nu eyeche Capernaum zeꞌe nzucu tucu beneꞌ arre enu riti llianaꞌ.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Chenu ungabiyaꞌ beneꞌ arre zeꞌe nú uriña Jesuse Galilea, nu uchiuꞌunu lu iliu Judea. Che uyalla elu uriña Jesuse nu uziquiella lunu nú chánu riyecanu llianaꞌlla enu yamero ati.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Nu uni Jesuse lulla:
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Pero ucuaqui beneꞌ arre zeꞌe nú unilla:
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Chequie uni Jesuse lulla:
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Diquila nú nzialla, uyachaꞌcalu bee mosoꞌlla liꞌilla nu unibeei lulla:
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Chequie unidichiaꞌlla lubeei nú xiura uquixie nú uzucu nzeꞌca llianaꞌlla, nu unibeei lulla:
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Che uriꞌi bene zeꞌe beyaꞌ nú hora zeꞌe neca chenu uni Jesuse lulla: “Nzucu nzecala llianaꞌlu”, nu uchili arquiꞌlla cuna ye bee bene niꞌlla Jesuse.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Nucuaꞌ neca milagro rrucu nú uriꞌi Jesuse lu iliu Galilea, chenu ubenchilaꞌnu nú uyanu lu iliu Judea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.