Atos 27
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NVT
1 Chenu unibeella nú xeꞌla beella liꞌiru Italia, che udeteꞌ cuenda beella Pablo cuna chiucu chuna bee bene enu nchiñi niꞌcuꞌ lu capitáñi enu lee Julio, enu rnibiyaꞌ lu tucu texcuaꞌa bee sundado enu lee Augusto.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Nu Cesarea uyuꞌuru liñi barco nu see enza Adramitio, nzula nú chiuꞌu barco quieꞌ para nú chae enza lubee eyeche Asia. Leꞌca unguyaꞌru Aristarco, bene Tesalónica, eyeche nú nchiucuꞌ lu iliu Macedonia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Stucu bichia uriñaru eyeche Sidón, elu uriꞌi nzeꞌca Julio lu Pablo, uzelalla nú uyabiꞌya Pablo bee bene enu rquieteꞌlla eyeche zeꞌe nu udeteꞌbeella lunú seca laꞌchaꞌlla.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Chenu uchiuꞌuru Sidón uduꞌuru huelta stucu chú yuu Chipre nú netse lu inzatuꞌ, utsaꞌnaru yuu zeꞌe cueꞌtseru chúbeca para nú la chechuꞌu xeꞌtaru bii xne nzeꞌta bii enza luru.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Udeteꞌru lu inzatuꞌ axu Cilicia cuna Panfilia, nu uriñaru Mira, tucu eyeche nú nebacuꞌ lu iliu Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Zeꞌe uchuꞌu capitáñi tucu barco Alejandría nú nza enza Italia, nu unilla nú chuꞌuru liñi barco zeꞌe.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Chabeꞌ nzaꞌaru huaxi bichia, nu chiquiꞌ neriñaꞌ uriñaru enza lee Gnido. Nu lunú recascaꞌ bii enza luru chequie nzaꞌru enza Salmón, nu uduꞌuru huelta Creta yuu nú netse lu inzatuꞌ.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Nu chiquiꞌ neriñaꞌ nzaꞌaru enza ruꞌu yuu zeꞌe lu inzatuꞌ, hasta nú uriñaru tucu luhuare elu lee Buenos Puertos axu tucu eyeche nú lee Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Nu lunú uleꞌru, chiquiꞌ necachi neca nú nzaꞌaláru lu inzatuꞌ, xne nzeꞌta riñala tiembu nú aca nucuaa. Enzeꞌe uni Pablo lubeella,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 nú unilla lubeella:
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Pero capitañi enu rnibiyaꞌ lubee sundado, máse uriꞌilla caso nú rni bene enu neca stene barco cuna enu senune, né riꞌilla caso lunú uni Pablo.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Nu lunú zeꞌe la neca nzeꞌca para nú deteꞌahua tiembu nú nucuaa, che casi yebeella uriꞌibeella elliebacuꞌ nú chiuꞌuru zeꞌe, teriaꞌahua juerza nú riñaꞌahua eyeche Fenice, eyeche nú nchiucuꞌ lu iliu Creta elu laca xeꞌtaꞌ bii, zeꞌe deteꞌahua tiembu nú nucuaa.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Chequie uquixie nú unga tucu bii nú xexee nzeꞌta enza sur, nu uriꞌibeella elliebacuꞌ nú ungala tucu nú uriꞌibeella elliebacuꞌ nú aca, uchiuꞌuru nú nzaꞌaru lu inzatuꞌ enza ruꞌu yuu Creta.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Pero lleꞌnalá nzaꞌaru lu inzatuꞌ zeꞌe chenu uriña tucu bii aꞌtsaꞌ nú lee Euroclidón,
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 nu uquixie bii zeꞌe siꞌña barco. Nu lunú nzeꞌta bii zeꞌe enza luru che lá chaꞌ barco zeꞌe elu riala nú chae, nu utsanaꞌ beella nú unguyaꞌ barco zeꞌe liꞌiru enza elu siꞌña bii liꞌi.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Nu udeteꞌru diꞌchi tucu yuu llaꞌna nú lee Clauda nú netse lu inzatuꞌ, elu lacaꞌ bii aꞌtsaꞌ, chequie canoa nú nacaꞌcuu diꞌchi barco zeꞌe, chiquiꞌ neriñaꞌ uquieꞌerune liñi barco zeꞌe.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Chequie chenu ulaxu nú uquieꞌeru canoa zeꞌe liñi barco, ullicaꞌcuu beella diqui abenchilaꞌ barco zeꞌe cuna tuu para nú la nitilue, nu lunú xiqui beella nú cá chatseꞌ barco zeꞌe lu eyuxi nú lee Sirte, che ulaca beella bee lonaꞌ barco zeꞌe para nú uyaꞌe liꞌiru enza siꞌña bii.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Stucu bichia, leꞌca esquie recascaꞌ bii juerte lu inzatuꞌ zeꞌe, nu uquixiebeella nú utsiꞌqui beella yuhuaꞌ nú nuyaꞌ barco zeꞌe lu inzatuꞌ.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Bichia rriuna unaꞌtse beella lunú rquiꞌña barco nu utsiꞌqui beellae lu inzatuꞌ.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Huaxi bee bichia né aca acheaꞌ lubichia, niꞌ lubee belaa, equie cuendaꞌ bii aꞌtsaꞌ nú unga lu inzatuꞌ zeꞌe. Chequie liꞌiru la nzucuaꞌluru nú tsilaꞌalaru lu inzatuꞌ zeꞌe.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Nu lunú udetela huaxi bichia nú né daꞌcuru, chequie utsuli Pablo arliꞌtiꞌ beella nu unilla:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Pero lecaxi riꞌi nucuaꞌ, la lliquihua xne niꞌtucuhua la atihua, barco quieꞌtsia rila.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Xne Diose enu rnibiyaꞌ lua liꞌinu enu sibiꞌa lu uxeꞌlanu tucu ángele enu ulubeꞌlu lua rulaꞌquieꞌ.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Nu uni ángele zeꞌe lua: “La lliquilu Pablo, xne rquiꞌña nú detelu lu arre César, nu equie cuendaꞌ liꞌilu niꞌ tucu bee enu nzeꞌta liñi barco quieꞌ la zela Diose nú atibeei.”
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Enzeꞌe uduꞌhua ana arquiꞌhua, xne liꞌá nzeli arquia Diose, nu nediya nzeꞌca nú yalu tucu nú uni ángele lua.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Pero chellica barco quieꞌ ruꞌu tucu yuu nú netse lu inzatuꞌ.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Chenu udete chiñuꞌ bichia nú nzaꞌaru lu inzatuꞌ, rulaꞌ zeꞌe uriñaru enza ruꞌu inzatuꞌ nú lee Adriatico, che chuquieꞌ churquie nza barco rriꞌi bii, nu bee bene enu rriꞌi riñaꞌ liñi barco liꞌibeei enu lee marineros, rulaꞌ zeꞌe tucu ulelaꞌ rulaꞌ uriꞌi bee bene zeꞌe beyaꞌ nú yamerotsia riñaru tucu ruꞌu yuu.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Chequie utexe beella calu aquiee inza elu nzuebeella, nu aquiee alallichiꞌi nuꞌ xuꞌcu metro, máse lu zeꞌela utexeaꞌla beellae stucu bese, nu aquiee ala cheachi metro.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Nu xiqui beella nú cá chuꞌu barco zeꞌe lu quiee, chequie enza rquiꞌ barco zeꞌe utsiꞌqui beella tacu gancho nú neca icuꞌ lu inzatuꞌ para nú tsuxe barco zeꞌe, nu alaꞌ nú uyeꞌela luyuu nú secabeella.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Bee bene enu rriꞌi riñaꞌ liñi barco zeꞌe, uriꞌibeei tucu nú siꞌquiscaꞌ beei bee gancho lu inzatuꞌ enza lu barco zeꞌe para nú lacatsia beei canua, nu chu chuꞌubeei liñii para nú yecaxuꞌu beei.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Pero udixiuleꞌe Pablo lu capitañi cuna lubee sundado nu unilla, lubeella:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Chequie uchiecuꞌ bee sundado tuu nú nacaꞌcuu canoa zeꞌe nu uzanaꞌe lu inzatuꞌ.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Chenu nzeꞌta yeꞌela luyuu uni Pablo lubeella nú acubeella, nu unilla lubeella:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Liꞌá nia luhua nú rquiꞌña nú acuhua para nú la atihua. Xne yehua la niti niꞌtucu ichia equiehua.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Chenu uni Pablo scua, unaꞌtsella tucu pá nu udeteꞌlla cheꞌtsa lu Diose ante lu yebeella. Chequie uleꞌella pá zeꞌe nu uquixiella racullae.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Che uyuꞌu ana arquiꞌ yebeella nu uquixiebeella leꞌca udacubeella.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Chiucu ayuꞌu chuna ala chayuꞌ nuꞌ tucu neca yeeru enu nzelaru liñi barco zeꞌe.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Chenu ulaxu nú udacu beella hasta elu ubelaꞌ beella, che utiꞌchia beella trigo lu inzatuꞌ para nú chacha barco.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Chenu uyeꞌe luyuu, bee bene enu rriꞌi riñaꞌ liñi barco lá riꞌibeella beyaꞌ cá luyuu uriñabeella. Ulañiꞌbeella tucu xcuu inzatuꞌ zeꞌe elu nuꞌ eyuxi diqui abenchilaꞌe, nu uriꞌi beella elliebacuꞌ nú chebica beella barco ruꞌu eyuxi zeꞌe.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Chequie uchiecuꞌ beella tuu nú nacaꞌcuu bee gancho nú rriꞌi elietsa nú suxee barco lu inzatuꞌ nu utsanaꞌ beella bee gancho zeꞌe lu inzatuꞌ, nu uxeꞌche beella aca nú rriꞌi elietsa nú see barco para nú quixie nú tsene. Chequie uletsa beella lona nú nchiucuꞌ enza lu barco para nú ziꞌña bii liꞌi, nu uquixie nú nza barco enza ruꞌu inzatuꞌ zeꞌe.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Pero uhuatseꞌ barco zeꞌe elu nuꞌ huaxi eyuxi nu ullicae zeꞌe. Enza lue uhuatseꞌ lu eyuxi nu niꞌ stemeꞌ lá cuñiaꞌe, nu enza rquiꞌi uquixie rrila cuna juerza nú riuꞌu inza tsuꞌe.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Chequie niarquiꞌ bee sundado nú nze utibeei bee preso para nú la xucuꞌ yelabeei nu yecaxuꞌu beei.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Pero capitañi enu rnibiyaꞌ lubee sundado zeꞌe lá zelalla nú acae scua, xne la niarquiꞌlla nú ati Pablo, che unibiyaꞌlla nú bee bene enu reca xucuꞌyela rluti beella chuꞌubeella lu inza nu xucuꞌ yelatsia beella chiuꞌu beella ruꞌu inzatuꞌ zeꞌe.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Nu che uchiuꞌu beelá beella equie bee ala cuna bee aca nú uriꞌila barco zeꞌe. Scua utsilaꞌa yeeru nu uriñaru hasta ruꞌu inzatuꞌ zeꞌe.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.