Atos 27
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NVI
1 Chenu unibeella nú xeꞌla beella liꞌiru Italia, che udeteꞌ cuenda beella Pablo cuna chiucu chuna bee bene enu nchiñi niꞌcuꞌ lu capitáñi enu lee Julio, enu rnibiyaꞌ lu tucu texcuaꞌa bee sundado enu lee Augusto.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Nu Cesarea uyuꞌuru liñi barco nu see enza Adramitio, nzula nú chiuꞌu barco quieꞌ para nú chae enza lubee eyeche Asia. Leꞌca unguyaꞌru Aristarco, bene Tesalónica, eyeche nú nchiucuꞌ lu iliu Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Stucu bichia uriñaru eyeche Sidón, elu uriꞌi nzeꞌca Julio lu Pablo, uzelalla nú uyabiꞌya Pablo bee bene enu rquieteꞌlla eyeche zeꞌe nu udeteꞌbeella lunú seca laꞌchaꞌlla.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Chenu uchiuꞌuru Sidón uduꞌuru huelta stucu chú yuu Chipre nú netse lu inzatuꞌ, utsaꞌnaru yuu zeꞌe cueꞌtseru chúbeca para nú la chechuꞌu xeꞌtaru bii xne nzeꞌta bii enza luru.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Udeteꞌru lu inzatuꞌ axu Cilicia cuna Panfilia, nu uriñaru Mira, tucu eyeche nú nebacuꞌ lu iliu Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Zeꞌe uchuꞌu capitáñi tucu barco Alejandría nú nza enza Italia, nu unilla nú chuꞌuru liñi barco zeꞌe.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Chabeꞌ nzaꞌaru huaxi bichia, nu chiquiꞌ neriñaꞌ uriñaru enza lee Gnido. Nu lunú recascaꞌ bii enza luru chequie nzaꞌru enza Salmón, nu uduꞌuru huelta Creta yuu nú netse lu inzatuꞌ.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Nu chiquiꞌ neriñaꞌ nzaꞌaru enza ruꞌu yuu zeꞌe lu inzatuꞌ, hasta nú uriñaru tucu luhuare elu lee Buenos Puertos axu tucu eyeche nú lee Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Nu lunú uleꞌru, chiquiꞌ necachi neca nú nzaꞌaláru lu inzatuꞌ, xne nzeꞌta riñala tiembu nú aca nucuaa. Enzeꞌe uni Pablo lubeella,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 nú unilla lubeella:
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Pero capitañi enu rnibiyaꞌ lubee sundado, máse uriꞌilla caso nú rni bene enu neca stene barco cuna enu senune, né riꞌilla caso lunú uni Pablo.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Nu lunú zeꞌe la neca nzeꞌca para nú deteꞌahua tiembu nú nucuaa, che casi yebeella uriꞌibeella elliebacuꞌ nú chiuꞌuru zeꞌe, teriaꞌahua juerza nú riñaꞌahua eyeche Fenice, eyeche nú nchiucuꞌ lu iliu Creta elu laca xeꞌtaꞌ bii, zeꞌe deteꞌahua tiembu nú nucuaa.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Chequie uquixie nú unga tucu bii nú xexee nzeꞌta enza sur, nu uriꞌibeella elliebacuꞌ nú ungala tucu nú uriꞌibeella elliebacuꞌ nú aca, uchiuꞌuru nú nzaꞌaru lu inzatuꞌ enza ruꞌu yuu Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Pero lleꞌnalá nzaꞌaru lu inzatuꞌ zeꞌe chenu uriña tucu bii aꞌtsaꞌ nú lee Euroclidón,
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 nu uquixie bii zeꞌe siꞌña barco. Nu lunú nzeꞌta bii zeꞌe enza luru che lá chaꞌ barco zeꞌe elu riala nú chae, nu utsanaꞌ beella nú unguyaꞌ barco zeꞌe liꞌiru enza elu siꞌña bii liꞌi.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Nu udeteꞌru diꞌchi tucu yuu llaꞌna nú lee Clauda nú netse lu inzatuꞌ, elu lacaꞌ bii aꞌtsaꞌ, chequie canoa nú nacaꞌcuu diꞌchi barco zeꞌe, chiquiꞌ neriñaꞌ uquieꞌerune liñi barco zeꞌe.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Chequie chenu ulaxu nú uquieꞌeru canoa zeꞌe liñi barco, ullicaꞌcuu beella diqui abenchilaꞌ barco zeꞌe cuna tuu para nú la nitilue, nu lunú xiqui beella nú cá chatseꞌ barco zeꞌe lu eyuxi nú lee Sirte, che ulaca beella bee lonaꞌ barco zeꞌe para nú uyaꞌe liꞌiru enza siꞌña bii.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Stucu bichia, leꞌca esquie recascaꞌ bii juerte lu inzatuꞌ zeꞌe, nu uquixiebeella nú utsiꞌqui beella yuhuaꞌ nú nuyaꞌ barco zeꞌe lu inzatuꞌ.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Bichia rriuna unaꞌtse beella lunú rquiꞌña barco nu utsiꞌqui beellae lu inzatuꞌ.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Huaxi bee bichia né aca acheaꞌ lubichia, niꞌ lubee belaa, equie cuendaꞌ bii aꞌtsaꞌ nú unga lu inzatuꞌ zeꞌe. Chequie liꞌiru la nzucuaꞌluru nú tsilaꞌalaru lu inzatuꞌ zeꞌe.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Nu lunú udetela huaxi bichia nú né daꞌcuru, chequie utsuli Pablo arliꞌtiꞌ beella nu unilla:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Pero lecaxi riꞌi nucuaꞌ, la lliquihua xne niꞌtucuhua la atihua, barco quieꞌtsia rila.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Xne Diose enu rnibiyaꞌ lua liꞌinu enu sibiꞌa lu uxeꞌlanu tucu ángele enu ulubeꞌlu lua rulaꞌquieꞌ.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Nu uni ángele zeꞌe lua: “La lliquilu Pablo, xne rquiꞌña nú detelu lu arre César, nu equie cuendaꞌ liꞌilu niꞌ tucu bee enu nzeꞌta liñi barco quieꞌ la zela Diose nú atibeei.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Enzeꞌe uduꞌhua ana arquiꞌhua, xne liꞌá nzeli arquia Diose, nu nediya nzeꞌca nú yalu tucu nú uni ángele lua.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Pero chellica barco quieꞌ ruꞌu tucu yuu nú netse lu inzatuꞌ.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Chenu udete chiñuꞌ bichia nú nzaꞌaru lu inzatuꞌ, rulaꞌ zeꞌe uriñaru enza ruꞌu inzatuꞌ nú lee Adriatico, che chuquieꞌ churquie nza barco rriꞌi bii, nu bee bene enu rriꞌi riñaꞌ liñi barco liꞌibeei enu lee marineros, rulaꞌ zeꞌe tucu ulelaꞌ rulaꞌ uriꞌi bee bene zeꞌe beyaꞌ nú yamerotsia riñaru tucu ruꞌu yuu.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Chequie utexe beella calu aquiee inza elu nzuebeella, nu aquiee alallichiꞌi nuꞌ xuꞌcu metro, máse lu zeꞌela utexeaꞌla beellae stucu bese, nu aquiee ala cheachi metro.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Nu xiqui beella nú cá chuꞌu barco zeꞌe lu quiee, chequie enza rquiꞌ barco zeꞌe utsiꞌqui beella tacu gancho nú neca icuꞌ lu inzatuꞌ para nú tsuxe barco zeꞌe, nu alaꞌ nú uyeꞌela luyuu nú secabeella.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Bee bene enu rriꞌi riñaꞌ liñi barco zeꞌe, uriꞌibeei tucu nú siꞌquiscaꞌ beei bee gancho lu inzatuꞌ enza lu barco zeꞌe para nú lacatsia beei canua, nu chu chuꞌubeei liñii para nú yecaxuꞌu beei.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Pero udixiuleꞌe Pablo lu capitañi cuna lubee sundado nu unilla, lubeella:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Chequie uchiecuꞌ bee sundado tuu nú nacaꞌcuu canoa zeꞌe nu uzanaꞌe lu inzatuꞌ.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Chenu nzeꞌta yeꞌela luyuu uni Pablo lubeella nú acubeella, nu unilla lubeella:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Liꞌá nia luhua nú rquiꞌña nú acuhua para nú la atihua. Xne yehua la niti niꞌtucu ichia equiehua.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Chenu uni Pablo scua, unaꞌtsella tucu pá nu udeteꞌlla cheꞌtsa lu Diose ante lu yebeella. Chequie uleꞌella pá zeꞌe nu uquixiella racullae.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Che uyuꞌu ana arquiꞌ yebeella nu uquixiebeella leꞌca udacubeella.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Chiucu ayuꞌu chuna ala chayuꞌ nuꞌ tucu neca yeeru enu nzelaru liñi barco zeꞌe.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Chenu ulaxu nú udacu beella hasta elu ubelaꞌ beella, che utiꞌchia beella trigo lu inzatuꞌ para nú chacha barco.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Chenu uyeꞌe luyuu, bee bene enu rriꞌi riñaꞌ liñi barco lá riꞌibeella beyaꞌ cá luyuu uriñabeella. Ulañiꞌbeella tucu xcuu inzatuꞌ zeꞌe elu nuꞌ eyuxi diqui abenchilaꞌe, nu uriꞌi beella elliebacuꞌ nú chebica beella barco ruꞌu eyuxi zeꞌe.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Chequie uchiecuꞌ beella tuu nú nacaꞌcuu bee gancho nú rriꞌi elietsa nú suxee barco lu inzatuꞌ nu utsanaꞌ beella bee gancho zeꞌe lu inzatuꞌ, nu uxeꞌche beella aca nú rriꞌi elietsa nú see barco para nú quixie nú tsene. Chequie uletsa beella lona nú nchiucuꞌ enza lu barco para nú ziꞌña bii liꞌi, nu uquixie nú nza barco enza ruꞌu inzatuꞌ zeꞌe.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero uhuatseꞌ barco zeꞌe elu nuꞌ huaxi eyuxi nu ullicae zeꞌe. Enza lue uhuatseꞌ lu eyuxi nu niꞌ stemeꞌ lá cuñiaꞌe, nu enza rquiꞌi uquixie rrila cuna juerza nú riuꞌu inza tsuꞌe.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Chequie niarquiꞌ bee sundado nú nze utibeei bee preso para nú la xucuꞌ yelabeei nu yecaxuꞌu beei.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Pero capitañi enu rnibiyaꞌ lubee sundado zeꞌe lá zelalla nú acae scua, xne la niarquiꞌlla nú ati Pablo, che unibiyaꞌlla nú bee bene enu reca xucuꞌyela rluti beella chuꞌubeella lu inza nu xucuꞌ yelatsia beella chiuꞌu beella ruꞌu inzatuꞌ zeꞌe.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Nu che uchiuꞌu beelá beella equie bee ala cuna bee aca nú uriꞌila barco zeꞌe. Scua utsilaꞌa yeeru nu uriñaru hasta ruꞌu inzatuꞌ zeꞌe.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.