Atos 17
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NVT
1 Chenu nza Pablo cuna Silas, udete beella enza eyeche Anfípolis cuna enza eyeche Apolonia nu uriñabeella eyeche Tesalónica, elu nzucu tucu induꞌ bee bene Israel.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Tucu nú neca costumbreꞌ Pablo, uyalla liñi indu zeꞌe chuna bichia nú sulachi beella, unilla Stichiaꞌ Diose lubeella.
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 Udixiuleꞌella nu ulubeꞌlla lu ichiꞌ Stichiaꞌ Diose lubeella elu rni nú rquiꞌña nú nehuana zeca Jesucristo, nu chenu atinu huañi zecanu unilla lubeella:
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Chequie chiucu chuna bee bene Israel zeꞌe uyalí arquiꞌ lunú uni Pablo, nu uyetesaꞌbeella cuna liꞌilla cuna Silas, leꞌca huaxi bee bene griego enu rluꞌcu ulaꞌna lu Diose cuna huaxi bee unaꞌa enu chiquiꞌ neca equie uyalí arquiꞌbeella Jesuse.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Pero bee bene Israel enu la chili arquiꞌ Jesucristo, uye arquiꞌbeei nu uquieteꞌsaꞌbeei bee bene enu enzee labe inziu, nu bee bene zeꞌe uquieteꞌsaꞌbeei beelá bee bene para nú tsureche beei bee bene. Nu uyuꞌu beei liñi niꞌ Jasón rlaꞌna beei Pablo cuna Silas para nú huabeei liꞌibeella nu tsu beei liꞌibeella ante lu ye bee bene eyeche zeꞌe.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Pero lunú néllelaꞌ beei liꞌibeella zeꞌe, che uxaꞌbeei Jasón cuna xiucu xuna bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo, nu uyayu beei liꞌibeella lubee usticia, nu urixialibeei nú unibeei:
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 nu niꞌ Jasón nucuaꞌa beella. Liꞌibeella cuna ye bee bene enu nzeli arquiꞌ lunú rnibeella, la riꞌi beella tucu nú rnibiyaꞌ leyꞌ arre César. Xne rnibeella nú nuꞌ stucu arre enu lee Jesús.
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Chenu ubeneꞌ bee usticia cuna bee bene nucuaꞌ, yelu elliebacuꞌ uriꞌi beella.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Pero Jasón cuna beelá bee bene enu unaꞌtse beei, chenu udixiu beella che ulaꞌa bee usticia liꞌibeella niꞌcuꞌ.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Leꞌca rulaꞌ zeꞌe, bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo uxeꞌla beella Pablo cuna Silas eyeche nú lee Berea. Chenu uriñabeella zeꞌe, uya beella liñi induꞌ bee bene Israel.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Bee bene Israel quieꞌ máse uriꞌi nzeꞌca beella luquela bee bene enu nucuaꞌa eyeche Tesalónica, nu chiquiꞌ ñia nzu arquiꞌbeella ubeneꞌbeella lunú uni Pablo, nu yeyeꞌe rula beella sitichiaꞌ Diose para nú riꞌi beella beyaꞌ tunu neli lunú rni Pablo.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 Enzeꞌe huaxi beella uyalí arquiꞌbeella Jesucristo, nu leꞌca huaxi bee enu neca griego uyalí arquiꞌbeella liꞌinu, sia bee niyu nu sia bee unaꞌa enu máse neca equie zeꞌe.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Nu chenu ungabiyaꞌ bee bene Israel enu nucuaꞌa eyeche Tesalónica nú rixiuleꞌe Pablo Stichiaꞌ Diose eyeche Berea, che uyatuꞌ beei arquiꞌ bee bene zeꞌe para nú lee bee bene zeꞌe lu Pablo.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Pero bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo né leꞌbeella chu uxeꞌla beella Pablo enza ruꞌu inzatuꞌ. Nu Silas cuna Timoteo uyaꞌna beella eyeche Berea.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Nu bee bene enu uya tuꞌinza Pablo uyayu beella liꞌilla hasta eyeche Atenas liñi barco chenu ubenchilaꞌ zeca beella eyeche Berea unguyaꞌbeella resuna nú uxeꞌla Pablo para nú chu cha Silas cuna Timoteo elu nzuculla.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Diqui nú nzuquie Pablo nú riña Silas cuna Timoteo eyeche Atenas, chiquiꞌ nehuana utsu arquiꞌ Pablo chenu ulañiꞌlla nú nuꞌ huaxi bee diose enu rluꞌcu bee bene ulaꞌna lu eyeche zeꞌe.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Enzeꞌe, uya Pablo liñi induꞌ bee bene Israel para nú unilla lubee bene zeꞌe Stichiaꞌ Diose, cuna lubeelá bee bene enu rluꞌcu ulaꞌna lu Diose tucu nú rriꞌi bee bene Israel, nu yeyeꞌe unilla lu titse bee bene enu xaꞌcalla ruꞌu iꞌya stichiaꞌnu.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Leꞌca unilla lu chiucu chuna bee bene enu nzequiee lunú uzeteꞌ bene enu lee epicúreos, cuna bee bene estoicos, che nuꞌbeei enu uni:
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Chequie unguyaꞌbeei Pablo tucu luhuare elu lee Areópago elu rieteꞌsaꞌbeei. Nu unidichiaꞌ beei lulla:
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 Xne puro beenú la riꞌiru beyaꞌ rnilu luru, enzeꞌe niarquiꞌru riꞌiru beyaꞌ xa neca bee nucuaꞌ.
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 Xne ye bee bene eyeche Atenas, cuna beelá bee bene rene enu nucuaꞌa zeꞌe, siempre rriꞌibeei scua, riuꞌ arquiꞌbeei nú rdeteꞌ beei bichia nú rieneꞌ beei cuna nú rdichiaꞌ beei lunú necuqui neca.
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Chequie utsuli Pablo ante lu ye beei elu neyeteꞌsaꞌ beei zeꞌe, nu unilla lubeei:
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Nu chenu riꞌya elu rdeteꞌhua ulaꞌna lubee dioseꞌhua, ulañia tucu ecuꞌcu elu niquie bee bedichiaꞌ nú rni: “Para Diose enu la chuluru.” Nu Diose cuaꞌ enu rluꞌcuhua ulaꞌna lu sin nú chuluhua liꞌinu, stichiaꞌnu neca nú nzelatixiuleꞌa luhua. “Para Diose enu la chuluru”|src="CN01998B.TIF" size="COL" ref="Hechos 17:23"
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 ’Diose cuaꞌ urecheꞌe iliulabe cuna ye nú nuꞌ lue, liꞌinu rnibiyaꞌnu liñibe cuna lu iliulabe. La nzucunu liñi indu nú rrecheꞌ bee bene,
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 nu leꞌca la quiꞌñanu núti riꞌi elietsa lunu, xne liꞌinu necanu enu lia rliquiꞌ bii luaꞌahua para nú huañiaꞌahua nu liꞌinu rliquiꞌnu elu nehuañiaꞌahua, cuna ye beenú rquiꞌñiaꞌahua.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 ’Equie cuendaꞌ tucutsia bene uriꞌi Diose nú udala bee bene lu iliulabe para nú huañi bee bene diqui lu iliulabe, nu utsaꞌnalanu nú calu lana huañi beei, cuna elu cuaꞌa beei nu hasta calu luyuu nibiyaꞌ beei lu.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 Para nú laꞌna beei Diose masia xi neca chenu rrilaꞌ ya bene nú rlaꞌna bene xi rlaꞌnalla para nú scua llelaꞌ beei liꞌinu. Añinzuca nú neli nú laca istu nzu Diose lu ye bee bene.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Xne equie cuendaꞌ Diose nehuañiaꞌahua, nu equie cuendaꞌ liꞌinu rcuñiaꞌahua nu seꞌahua, nu equie cuendaꞌ liꞌinu nelluaꞌahua lu iliulabe. Tucu nú leꞌca uni chiucu chuna bee beneꞌhua enu chiquiꞌ reca chenu unibeella: “Liꞌiru necaru lliꞌñi Diose.”
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 Enzeꞌe tunu necaꞌahua lliꞌñi Diose, la quiꞌña nú riaꞌahua elliebacuꞌ nú necacheꞌ Diose oro urre plata urre quiee, xi neca bee diose nú rrecheꞌe bee bene tucu nú xelatsia arquiꞌbeei.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Bee tiembu nú udetela uzela Diose nú uriꞌi bee bene tucu nú nzelitsia arquiꞌbeei equie nú la riꞌi beei beyaꞌ, pero nee diqui lu iliulabe rnibiyaꞌnu lubee bene, nú cheꞌe arquiꞌbeei lu stula beei nu chili arquiꞌbeei Diose.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Xne ucañila Diose tucu bichia nú hualunue lu cuendaꞌ bee bene. Nu uduꞌlanu Jesucristo para nú riꞌinu elu usticia cuaꞌ, nu para nú lañiꞌ bee bene nú ucañi Diose liꞌinu nú riꞌinu nucuaꞌ, nu uriꞌi Diose nú uhuañi zecanu chenu ungutinu.
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Chenu ubeneꞌbeei nú uni Pablo nú huañi zeca bee benenguti stucu bese, chiucu chuna beei utsequichiaꞌ liꞌilla, nu xiucu xuna beei uni:
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Chequie utsanaꞌ arquiꞌ Pablo liꞌibeei,
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 pero nuꞌ beella enu uyetesaꞌ cuna Pablo nu uchili arquiꞌbeella Stichiaꞌ Diose. Leta beella nzu tucu bene enu lee Dionisio, enu neca lu tucu texcuaꞌa bee bene enu lee Areópago, cuna tucu unaꞌa enu lee Dámaris, cuna beelá bee bene.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.