Lucas 1
Lachixío Zapotec NT (ZPL_TBL) vs NAA
1 Huaxi bee bene uriꞌi luchia nú uquieꞌe xcuaꞌa beella nú xa unga letaꞌahua,
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 tucu nú uzeꞌteꞌ bee bene liaꞌahua, liꞌibeella enu ulañiꞌ xa unga hasta chenu uquixie Jesuse nú udixiuleꞌenu Stichiaꞌ Diose, nu leꞌca liꞌibeella uriꞌi beella elietsa nú udixieleꞌe beella stichiaꞌnu lubee bene.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Leꞌca ucuaꞌnaa para nú uriꞌá beyaꞌ lunú neli neca nú xa unga hasta chenu uriña Jesuse lu iliulabe. Teófilo enu chiquiꞌ neca equie neca nzeꞌca para liꞌá nú quieꞌe xcuaꞌa bee ninguieꞌ lulu,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 para nú riꞌi nzeꞌcalu beyaꞌ lu ye nú neli neca uzeteꞌ bee bene liꞌilu.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Chenu unga Herodes arre lu iliu Judea, uhuañi tucu uleꞌya enu lee Zacarías, liꞌilla ullutsella leta texcuaꞌa bee uleꞌya enu unibiyaꞌ Abías lu, nu unaꞌa Zacarías lee Elisabet, necalla enu nzeꞌta lubee beneꞌ tuxie Aarón enu unga uleꞌya.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Zacarías cuna unaꞌlla uhuañi beella tucu nú neli neca lu Diose, nu uzucuꞌ beella leyꞌ Diose, hasta nú lecati uduꞌ culpaꞌ beella.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Pero né luꞌcu beella enduꞌ, xne neca Elisabet bíchi nu unguxula rucu beella.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Tucu bichia uyala texcuaꞌa bee uleꞌya para nú zibiꞌ beella lu Diose, leta bee uleꞌya quieꞌ nchiñi Zacarías.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Chequie tucu nú neca costumbreꞌ bee uleꞌya zeꞌe, ucañi beella biꞌya ta beella yaꞌna enu duꞌ llene quiendixí ruꞌu ecuꞌcu elu necachi neca liñi indu llene Jerusalén, nu uyala Zacarías nú chuꞌulla liñi indu zeꞌe para nú duꞌlla llene quiendixí ruꞌu ecuꞌcu zeꞌe.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Diqui nú rduꞌlla llene quiendixí ruꞌu ecuꞌcu zeꞌe, ye bee bene rnacuꞌ beella lu Diose labe eliꞌyaꞌ indu zeꞌe.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Hora zeꞌe ulubeꞌlu tucu ángeleꞌ Diose lu Zacarías, chúbee ruꞌu ecuꞌcu elu rduꞌlla llene quiendixí.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Chenu ulañiꞌ Zacarías ángele zeꞌe, chiquiꞌ ulliquilla nu lá riꞌilla beyaꞌ xa riꞌilla.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Che uni ángele zeꞌe lulla: ―Zacarías, la lliquilu, ubeneꞌlaꞌ Diose lunú rnacuꞌlu lunu, liꞌilu cuna unaꞌalu Elisabet luꞌcuhua tucu enduꞌ, enu hualeehua Juan.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Chiquiꞌ ñia tsu arquiꞌlu, nu leꞌca esquie ñia tsu arquiꞌ huaxi bee bene chenu ala enduꞌ zeꞌe.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Xne enduꞌlu aca tucu bene llene lu Diose. La hueꞌlla biñu nu la hueꞌlla niꞌ tucu nú rriꞌi nú xuchiꞌ bee bene. Ante nú alalla chiquiꞌ nzula Espíritu Santo cuna liꞌilla.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Riꞌilla nu huaxi bee bene Israel cheꞌe arquiꞌbeei lu stula beei nú benchilaꞌ beei lu inziuꞌ Diose, liꞌinu enu neca Dioseꞌ beei.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Juan quieꞌ cha rluti lu liꞌinu enu nzeꞌta, nu xeꞌla Diose nú huañi Espíritu Santo cuna Juan nu luꞌculla nú recalla tucu nú uluꞌcu profeta Elías, riꞌilla nú huañi nzeꞌca bee paa cuna bee lliꞌñilla para nú la cuaꞌa xuulla. Leꞌca zeteꞌlla bee bene enu nziti arquiꞌ para nú zucuꞌ beei yeene, scua riꞌilla nú cuaꞌa tsiña bee bene para nú yucu arquiꞌbeei liꞌinu enu nzeꞌta.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Che uni Zacarías lu ángele zeꞌe: ―¿Xa modo aca tucu nú rnilu? Xne unguxulá nu leꞌca esquie unaa.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Nu ucuaqui ángele zeꞌe: ―Liꞌá neca ángele enu lee Gabriel, nu sibiaꞌa lu Diose, liꞌinu uxeꞌlanu liꞌá para nú nzelayua bee resuna nzeꞌca quieꞌ lulu.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Pero nee, equie nú la chili arquiꞌlu lunú unia lulu, yacuꞌ nú rnilu, hasta nú yalu nú unia lulu, che yaꞌla zeca nú nilu.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Diqui nú reca bee nucuaꞌ, bee bene enu nucuaꞌa ruꞌu eliꞌyaꞌ indu zeꞌe nucuaꞌa quiee beella nú chiuꞌu Zacarías nu nzenu arquiꞌbeella xi nú rleꞌ Zacarías liñi indu zeꞌe.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Chenu uchiuꞌu Zacarías liñi indu zeꞌe la acaꞌlla nilla, che uriꞌi beella beyaꞌ nú nuꞌ nú ulubeꞌ Diose lulla, nu rriꞌitsialla seña lubeella xne la niaꞌlla.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Chequie chenu ulaxu bee bichia nú uzibiꞌ Zacarías liñi indu zeꞌe chu nzialla niꞌilla.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Cheela bee bichia zeꞌe, uyuꞌu enduꞌ xlaꞌcu unaꞌalla Elisabet, nu diqui ayuꞌ uu né chiuaꞌalla niꞌlla, nu uriꞌilla elliebacuꞌ nú unilla:
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 “Uriꞌi Diose lua scua, para nú la tsequichiaꞌ bee bene liꞌá.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Chenu uzaꞌ xuꞌcu uu, uxeꞌla Diose ángele enu lee Gabriel lu tucu eyeche nú lee Nazaret nú nchiñi lu iliu Galilea.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Para nú nze biꞌya ángele quieꞌ tucu unaꞌa eꞌne enu lee María, liꞌilla nzula nú yuculla tucu niyu enu lee José, nzeꞌta José quieꞌ lubee beneꞌ tuxie arre David.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Chequie uyuꞌu ángele zeꞌe liñi niꞌi elu nzucu María nu uni ángele quieꞌ lulla: ―¡Malune María, liꞌilu enu ucañila Diose! Nzu Diose Paa liñibe cuna liꞌilu, nu uriꞌi leꞌyalanu liꞌilu lu ye bee unaꞌa.
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Chenu ulañiꞌ María ángele zeꞌe, chiquiꞌ uyanu arquiꞌlla bee bedichiaꞌ nú uni ángele cuaꞌ, nu leꞌca uriꞌilla elliebacuꞌ nú xa neca bee bedichiaꞌ cuaꞌ.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Chequie uni zeca ángele zeꞌe lulla: ―María, la lliquilu, xne ucañila Diose liꞌilu nu uriꞌinu nú cha nzeꞌca lu cuendaꞌlu.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Nee chuꞌu tucu enduꞌ xlaꞌculu, nu chenu ala enduꞌ quieꞌ hualeelunu Jesuse.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Liꞌinu luꞌcunu nú chiquiꞌ recanu, nu hualee bee bene liꞌinu Lliꞌñi Diose liñibe, leꞌca riꞌi Diose liñibe nú acanu arre, tucu nú unga David arre, beneꞌnu enu udetela,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 para nú nibiyaꞌnu lubee bene Israel diqui tiembu. Nu leca xunga laxu nú rnibiyaꞌnu.
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Che uni María lu ángele zeꞌe: ―¿Xa modo nú aca nucuaꞌ scua, nu la nzucuꞌnua niꞌ tucu niyu?
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Nu ucuaqui ángele zeꞌe lu María: ―Luꞌculu enduꞌ cuaꞌ equie cuendaꞌ Espíritu Santo, hora zeꞌe lunú reca Diose liñibe duꞌnu xcaꞌlaꞌ equielu tucu nú rduꞌ xcabe xcaꞌlaꞌ equie bee bene. Enzeꞌe enduꞌ enu luꞌculu leca xunga riꞌinu dula nu hualee bee bene liꞌinu Lliꞌñi Diose liñibe.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Leꞌca enta nú luꞌcu saꞌlu Elisabet tucu enduꞌ, añinzuca nú unguxulalla, liꞌilla enu rni bee bene nú lecaꞌ modo nú luꞌcu enduꞌ pero necala xuꞌcu uu nú nuꞌ enduꞌ xlaꞌculla.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Xne leca niꞌ tucu nú neriñaꞌ para Diose.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Chequie uni María lu ángele zeꞌe: ―Nzua para nú zibiaꞌa lu Diose, riꞌinu tucu nú niarquiꞌnu cuna liꞌá. Chenu ulaxu nú uni María scua, chu nzia ángele zeꞌe che.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Bee bichia zeꞌe, uchiuꞌu María nza lu tucu eyeche nú nchiucuꞌ dañi lu iliu Judea,
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 nu chenu uyuꞌu María liñi niꞌ Zacarías unilla malune lu Elisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Chenu ubeneꞌ Elisabet nú uni María malune lulla, ucuñi enduꞌ enu nuꞌ xlaꞌcu Elisabet, scua chiquiꞌ uyaꞌna Espíritu Santo cuna Elisabet.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Chequie, juerte uni Elisabet lu María: ―¡Uriꞌi leꞌyala Diose liꞌilu lu ye bee unaꞌa, leꞌca uriꞌi leꞌyala Diose enduꞌlu enu nzu nú ala!
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 ¿Ti necaa nú nzeꞌta biꞌya naꞌ Diosea liꞌá?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 María chenu unilu malune lua, ucuñi enduꞌ enu nuꞌ xlaꞌcua equie nú ñia nzu arquiꞌnu.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 ¡Neca nzeꞌca nú uchili arquiꞌlu María, xne yalu tucu nú uni Diose lulu!
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Chequie uni María:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 — ausente —
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Uyaꞌna María niꞌi Elisabet tucu chuna uu, cheela nzia María niꞌlla.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Chequie chenu uzaꞌ bichia nú ungula enduꞌ Elisabet, ungula tucu enduꞌ niyuꞌlla.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Che bee besiñuꞌlla cuna bee saꞌlla uya biꞌya beella liꞌilla nu ñia utsu arquiꞌbeella, xne uriꞌi beella beyaꞌ nú ñia uhuaꞌa arquiꞌ Diose liꞌilla.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Chenu uzaꞌ enduꞌ zeꞌe xunu bichia, uya beella para nú quie seña elu necachiꞌnu, tucu nú rquie seña bee niyu enu neca bee bene Israel. Nu niarquiꞌ beella nú achiuꞌulee endu zeꞌe Zacarías tucu nú lee paꞌnu.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Pero uni naꞌnu lubee bene zeꞌe: ―La chiuꞌuleenu scua. Juan chiuꞌuleenu.
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Che uni beella lulla: ―¿Xinú chiulee enduꞌlu Juan nu niꞌ tucu bee saꞌhua la lee Juan?
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Chequie cuna seña unidichiaꞌ beella lu paꞌ enduꞌ zeꞌe, para nú riꞌi beella beyaꞌ xa niarquiꞌlla nú chiuꞌlee enduꞌlla.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Nu unacuꞌ paꞌ enduꞌ zeꞌe teleꞌe ala para nú quieꞌella lu ala xa chiuꞌulee enduꞌlla, nu uquieꞌella lu ala zeꞌe: “Juan chiuꞌleenu.” Chiquiꞌ uyanu arquiꞌ bee bene zeꞌe nú uriꞌilla scua.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Hora zeꞌe uyaꞌla zeca nú uni Zacarías, nu unilla bedichiaꞌ nzeꞌca lu Diose.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Chequie ye bee besiñuꞌ beella chiquiꞌ uyanu arquiꞌbeella, nu ye bee bene bee eyeche nú nchiucu dañi Judea ubeneꞌ beella lunú ungae scua.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ye bee bene enu ungabiyaꞌ nucuaꞌ unibeei lu saꞌbeei: ―¿Xi nzeꞌta nú aca enduꞌ cuaꞌ? Xne che rlubeꞌ nú nzu Diose cuna enduꞌ cuaꞌ.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Chequie Zacarías paꞌ enduꞌ zeꞌe, chiquiꞌ nzu Espíritu Santo cuna liꞌilla, nu uquixiella unilla bedichiaꞌ nú uliquiꞌ Diose nú unilla:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 — ausente —
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 — ausente —
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Ubeꞌtaruꞌcu enduꞌ Zacarías cuna nú naaqui utsutaꞌ arquiꞌlla lunú neca cuendaꞌ Diose, nu uhuañilla lu dañi achi elu la nucuaꞌa bene, desde bichia nú uquixiella nú udixiuleꞌella Stichiaꞌ Diose lubee bene Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.