Lucas 1

Lachixío Zapotec NT (ZPL_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Huaxi bee bene uriꞌi luchia nú uquieꞌe xcuaꞌa beella nú xa unga letaꞌahua,
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 tucu nú uzeꞌteꞌ bee bene liaꞌahua, liꞌibeella enu ulañiꞌ xa unga hasta chenu uquixie Jesuse nú udixiuleꞌenu Stichiaꞌ Diose, nu leꞌca liꞌibeella uriꞌi beella elietsa nú udixieleꞌe beella stichiaꞌnu lubee bene.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Leꞌca ucuaꞌnaa para nú uriꞌá beyaꞌ lunú neli neca nú xa unga hasta chenu uriña Jesuse lu iliulabe. Teófilo enu chiquiꞌ neca equie neca nzeꞌca para liꞌá nú quieꞌe xcuaꞌa bee ninguieꞌ lulu,
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 para nú riꞌi nzeꞌcalu beyaꞌ lu ye nú neli neca uzeteꞌ bee bene liꞌilu.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Chenu unga Herodes arre lu iliu Judea, uhuañi tucu uleꞌya enu lee Zacarías, liꞌilla ullutsella leta texcuaꞌa bee uleꞌya enu unibiyaꞌ Abías lu, nu unaꞌa Zacarías lee Elisabet, necalla enu nzeꞌta lubee beneꞌ tuxie Aarón enu unga uleꞌya.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Zacarías cuna unaꞌlla uhuañi beella tucu nú neli neca lu Diose, nu uzucuꞌ beella leyꞌ Diose, hasta nú lecati uduꞌ culpaꞌ beella.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Pero né luꞌcu beella enduꞌ, xne neca Elisabet bíchi nu unguxula rucu beella.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Tucu bichia uyala texcuaꞌa bee uleꞌya para nú zibiꞌ beella lu Diose, leta bee uleꞌya quieꞌ nchiñi Zacarías.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Chequie tucu nú neca costumbreꞌ bee uleꞌya zeꞌe, ucañi beella biꞌya ta beella yaꞌna enu duꞌ llene quiendixí ruꞌu ecuꞌcu elu necachi neca liñi indu llene Jerusalén, nu uyala Zacarías nú chuꞌulla liñi indu zeꞌe para nú duꞌlla llene quiendixí ruꞌu ecuꞌcu zeꞌe.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Diqui nú rduꞌlla llene quiendixí ruꞌu ecuꞌcu zeꞌe, ye bee bene rnacuꞌ beella lu Diose labe eliꞌyaꞌ indu zeꞌe.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Hora zeꞌe ulubeꞌlu tucu ángeleꞌ Diose lu Zacarías, chúbee ruꞌu ecuꞌcu elu rduꞌlla llene quiendixí.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Chenu ulañiꞌ Zacarías ángele zeꞌe, chiquiꞌ ulliquilla nu lá riꞌilla beyaꞌ xa riꞌilla.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Che uni ángele zeꞌe lulla: ―Zacarías, la lliquilu, ubeneꞌlaꞌ Diose lunú rnacuꞌlu lunu, liꞌilu cuna unaꞌalu Elisabet luꞌcuhua tucu enduꞌ, enu hualeehua Juan.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Chiquiꞌ ñia tsu arquiꞌlu, nu leꞌca esquie ñia tsu arquiꞌ huaxi bee bene chenu ala enduꞌ zeꞌe.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Xne enduꞌlu aca tucu bene llene lu Diose. La hueꞌlla biñu nu la hueꞌlla niꞌ tucu nú rriꞌi nú xuchiꞌ bee bene. Ante nú alalla chiquiꞌ nzula Espíritu Santo cuna liꞌilla.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Riꞌilla nu huaxi bee bene Israel cheꞌe arquiꞌbeei lu stula beei nú benchilaꞌ beei lu inziuꞌ Diose, liꞌinu enu neca Dioseꞌ beei.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Juan quieꞌ cha rluti lu liꞌinu enu nzeꞌta, nu xeꞌla Diose nú huañi Espíritu Santo cuna Juan nu luꞌculla nú recalla tucu nú uluꞌcu profeta Elías, riꞌilla nú huañi nzeꞌca bee paa cuna bee lliꞌñilla para nú la cuaꞌa xuulla. Leꞌca zeteꞌlla bee bene enu nziti arquiꞌ para nú zucuꞌ beei yeene, scua riꞌilla nú cuaꞌa tsiña bee bene para nú yucu arquiꞌbeei liꞌinu enu nzeꞌta.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Che uni Zacarías lu ángele zeꞌe: ―¿Xa modo aca tucu nú rnilu? Xne unguxulá nu leꞌca esquie unaa.
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Nu ucuaqui ángele zeꞌe: ―Liꞌá neca ángele enu lee Gabriel, nu sibiaꞌa lu Diose, liꞌinu uxeꞌlanu liꞌá para nú nzelayua bee resuna nzeꞌca quieꞌ lulu.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Pero nee, equie nú la chili arquiꞌlu lunú unia lulu, yacuꞌ nú rnilu, hasta nú yalu nú unia lulu, che yaꞌla zeca nú nilu.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Diqui nú reca bee nucuaꞌ, bee bene enu nucuaꞌa ruꞌu eliꞌyaꞌ indu zeꞌe nucuaꞌa quiee beella nú chiuꞌu Zacarías nu nzenu arquiꞌbeella xi nú rleꞌ Zacarías liñi indu zeꞌe.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Chenu uchiuꞌu Zacarías liñi indu zeꞌe la acaꞌlla nilla, che uriꞌi beella beyaꞌ nú nuꞌ nú ulubeꞌ Diose lulla, nu rriꞌitsialla seña lubeella xne la niaꞌlla.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Chequie chenu ulaxu bee bichia nú uzibiꞌ Zacarías liñi indu zeꞌe chu nzialla niꞌilla.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Cheela bee bichia zeꞌe, uyuꞌu enduꞌ xlaꞌcu unaꞌalla Elisabet, nu diqui ayuꞌ uu né chiuaꞌalla niꞌlla, nu uriꞌilla elliebacuꞌ nú unilla:
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 “Uriꞌi Diose lua scua, para nú la tsequichiaꞌ bee bene liꞌá.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Chenu uzaꞌ xuꞌcu uu, uxeꞌla Diose ángele enu lee Gabriel lu tucu eyeche nú lee Nazaret nú nchiñi lu iliu Galilea.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Para nú nze biꞌya ángele quieꞌ tucu unaꞌa eꞌne enu lee María, liꞌilla nzula nú yuculla tucu niyu enu lee José, nzeꞌta José quieꞌ lubee beneꞌ tuxie arre David.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Chequie uyuꞌu ángele zeꞌe liñi niꞌi elu nzucu María nu uni ángele quieꞌ lulla: ―¡Malune María, liꞌilu enu ucañila Diose! Nzu Diose Paa liñibe cuna liꞌilu, nu uriꞌi leꞌyalanu liꞌilu lu ye bee unaꞌa.
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Chenu ulañiꞌ María ángele zeꞌe, chiquiꞌ uyanu arquiꞌlla bee bedichiaꞌ nú uni ángele cuaꞌ, nu leꞌca uriꞌilla elliebacuꞌ nú xa neca bee bedichiaꞌ cuaꞌ.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Chequie uni zeca ángele zeꞌe lulla: ―María, la lliquilu, xne ucañila Diose liꞌilu nu uriꞌinu nú cha nzeꞌca lu cuendaꞌlu.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Nee chuꞌu tucu enduꞌ xlaꞌculu, nu chenu ala enduꞌ quieꞌ hualeelunu Jesuse.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Liꞌinu luꞌcunu nú chiquiꞌ recanu, nu hualee bee bene liꞌinu Lliꞌñi Diose liñibe, leꞌca riꞌi Diose liñibe nú acanu arre, tucu nú unga David arre, beneꞌnu enu udetela,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 para nú nibiyaꞌnu lubee bene Israel diqui tiembu. Nu leca xunga laxu nú rnibiyaꞌnu.
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Che uni María lu ángele zeꞌe: ―¿Xa modo nú aca nucuaꞌ scua, nu la nzucuꞌnua niꞌ tucu niyu?
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Nu ucuaqui ángele zeꞌe lu María: ―Luꞌculu enduꞌ cuaꞌ equie cuendaꞌ Espíritu Santo, hora zeꞌe lunú reca Diose liñibe duꞌnu xcaꞌlaꞌ equielu tucu nú rduꞌ xcabe xcaꞌlaꞌ equie bee bene. Enzeꞌe enduꞌ enu luꞌculu leca xunga riꞌinu dula nu hualee bee bene liꞌinu Lliꞌñi Diose liñibe.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Leꞌca enta nú luꞌcu saꞌlu Elisabet tucu enduꞌ, añinzuca nú unguxulalla, liꞌilla enu rni bee bene nú lecaꞌ modo nú luꞌcu enduꞌ pero necala xuꞌcu uu nú nuꞌ enduꞌ xlaꞌculla.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Xne leca niꞌ tucu nú neriñaꞌ para Diose.
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Chequie uni María lu ángele zeꞌe: ―Nzua para nú zibiaꞌa lu Diose, riꞌinu tucu nú niarquiꞌnu cuna liꞌá. Chenu ulaxu nú uni María scua, chu nzia ángele zeꞌe che.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Bee bichia zeꞌe, uchiuꞌu María nza lu tucu eyeche nú nchiucuꞌ dañi lu iliu Judea,
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 nu chenu uyuꞌu María liñi niꞌ Zacarías unilla malune lu Elisabet.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Chenu ubeneꞌ Elisabet nú uni María malune lulla, ucuñi enduꞌ enu nuꞌ xlaꞌcu Elisabet, scua chiquiꞌ uyaꞌna Espíritu Santo cuna Elisabet.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Chequie, juerte uni Elisabet lu María: ―¡Uriꞌi leꞌyala Diose liꞌilu lu ye bee unaꞌa, leꞌca uriꞌi leꞌyala Diose enduꞌlu enu nzu nú ala!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 ¿Ti necaa nú nzeꞌta biꞌya naꞌ Diosea liꞌá?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 María chenu unilu malune lua, ucuñi enduꞌ enu nuꞌ xlaꞌcua equie nú ñia nzu arquiꞌnu.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 ¡Neca nzeꞌca nú uchili arquiꞌlu María, xne yalu tucu nú uni Diose lulu!
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Chequie uni María:
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 — ausente —
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Uyaꞌna María niꞌi Elisabet tucu chuna uu, cheela nzia María niꞌlla.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Chequie chenu uzaꞌ bichia nú ungula enduꞌ Elisabet, ungula tucu enduꞌ niyuꞌlla.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Che bee besiñuꞌlla cuna bee saꞌlla uya biꞌya beella liꞌilla nu ñia utsu arquiꞌbeella, xne uriꞌi beella beyaꞌ nú ñia uhuaꞌa arquiꞌ Diose liꞌilla.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Chenu uzaꞌ enduꞌ zeꞌe xunu bichia, uya beella para nú quie seña elu necachiꞌnu, tucu nú rquie seña bee niyu enu neca bee bene Israel. Nu niarquiꞌ beella nú achiuꞌulee endu zeꞌe Zacarías tucu nú lee paꞌnu.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Pero uni naꞌnu lubee bene zeꞌe: ―La chiuꞌuleenu scua. Juan chiuꞌuleenu.
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Che uni beella lulla: ―¿Xinú chiulee enduꞌlu Juan nu niꞌ tucu bee saꞌhua la lee Juan?
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Chequie cuna seña unidichiaꞌ beella lu paꞌ enduꞌ zeꞌe, para nú riꞌi beella beyaꞌ xa niarquiꞌlla nú chiuꞌlee enduꞌlla.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Nu unacuꞌ paꞌ enduꞌ zeꞌe teleꞌe ala para nú quieꞌella lu ala xa chiuꞌulee enduꞌlla, nu uquieꞌella lu ala zeꞌe: “Juan chiuꞌleenu.” Chiquiꞌ uyanu arquiꞌ bee bene zeꞌe nú uriꞌilla scua.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Hora zeꞌe uyaꞌla zeca nú uni Zacarías, nu unilla bedichiaꞌ nzeꞌca lu Diose.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Chequie ye bee besiñuꞌ beella chiquiꞌ uyanu arquiꞌbeella, nu ye bee bene bee eyeche nú nchiucu dañi Judea ubeneꞌ beella lunú ungae scua.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Ye bee bene enu ungabiyaꞌ nucuaꞌ unibeei lu saꞌbeei: ―¿Xi nzeꞌta nú aca enduꞌ cuaꞌ? Xne che rlubeꞌ nú nzu Diose cuna enduꞌ cuaꞌ.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Chequie Zacarías paꞌ enduꞌ zeꞌe, chiquiꞌ nzu Espíritu Santo cuna liꞌilla, nu uquixiella unilla bedichiaꞌ nú uliquiꞌ Diose nú unilla:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 — ausente —
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 — ausente —
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ubeꞌtaruꞌcu enduꞌ Zacarías cuna nú naaqui utsutaꞌ arquiꞌlla lunú neca cuendaꞌ Diose, nu uhuañilla lu dañi achi elu la nucuaꞌa bene, desde bichia nú uquixiella nú udixiuleꞌella Stichiaꞌ Diose lubee bene Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.