Lucas 1
Lachixío Zapotec NT (ZPL_TBL) vs ARC
1 Huaxi bee bene uriꞌi luchia nú uquieꞌe xcuaꞌa beella nú xa unga letaꞌahua,
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 tucu nú uzeꞌteꞌ bee bene liaꞌahua, liꞌibeella enu ulañiꞌ xa unga hasta chenu uquixie Jesuse nú udixiuleꞌenu Stichiaꞌ Diose, nu leꞌca liꞌibeella uriꞌi beella elietsa nú udixieleꞌe beella stichiaꞌnu lubee bene.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Leꞌca ucuaꞌnaa para nú uriꞌá beyaꞌ lunú neli neca nú xa unga hasta chenu uriña Jesuse lu iliulabe. Teófilo enu chiquiꞌ neca equie neca nzeꞌca para liꞌá nú quieꞌe xcuaꞌa bee ninguieꞌ lulu,
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 para nú riꞌi nzeꞌcalu beyaꞌ lu ye nú neli neca uzeteꞌ bee bene liꞌilu.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Chenu unga Herodes arre lu iliu Judea, uhuañi tucu uleꞌya enu lee Zacarías, liꞌilla ullutsella leta texcuaꞌa bee uleꞌya enu unibiyaꞌ Abías lu, nu unaꞌa Zacarías lee Elisabet, necalla enu nzeꞌta lubee beneꞌ tuxie Aarón enu unga uleꞌya.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Zacarías cuna unaꞌlla uhuañi beella tucu nú neli neca lu Diose, nu uzucuꞌ beella leyꞌ Diose, hasta nú lecati uduꞌ culpaꞌ beella.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Pero né luꞌcu beella enduꞌ, xne neca Elisabet bíchi nu unguxula rucu beella.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Tucu bichia uyala texcuaꞌa bee uleꞌya para nú zibiꞌ beella lu Diose, leta bee uleꞌya quieꞌ nchiñi Zacarías.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Chequie tucu nú neca costumbreꞌ bee uleꞌya zeꞌe, ucañi beella biꞌya ta beella yaꞌna enu duꞌ llene quiendixí ruꞌu ecuꞌcu elu necachi neca liñi indu llene Jerusalén, nu uyala Zacarías nú chuꞌulla liñi indu zeꞌe para nú duꞌlla llene quiendixí ruꞌu ecuꞌcu zeꞌe.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Diqui nú rduꞌlla llene quiendixí ruꞌu ecuꞌcu zeꞌe, ye bee bene rnacuꞌ beella lu Diose labe eliꞌyaꞌ indu zeꞌe.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Hora zeꞌe ulubeꞌlu tucu ángeleꞌ Diose lu Zacarías, chúbee ruꞌu ecuꞌcu elu rduꞌlla llene quiendixí.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Chenu ulañiꞌ Zacarías ángele zeꞌe, chiquiꞌ ulliquilla nu lá riꞌilla beyaꞌ xa riꞌilla.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Che uni ángele zeꞌe lulla: ―Zacarías, la lliquilu, ubeneꞌlaꞌ Diose lunú rnacuꞌlu lunu, liꞌilu cuna unaꞌalu Elisabet luꞌcuhua tucu enduꞌ, enu hualeehua Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Chiquiꞌ ñia tsu arquiꞌlu, nu leꞌca esquie ñia tsu arquiꞌ huaxi bee bene chenu ala enduꞌ zeꞌe.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Xne enduꞌlu aca tucu bene llene lu Diose. La hueꞌlla biñu nu la hueꞌlla niꞌ tucu nú rriꞌi nú xuchiꞌ bee bene. Ante nú alalla chiquiꞌ nzula Espíritu Santo cuna liꞌilla.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Riꞌilla nu huaxi bee bene Israel cheꞌe arquiꞌbeei lu stula beei nú benchilaꞌ beei lu inziuꞌ Diose, liꞌinu enu neca Dioseꞌ beei.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Juan quieꞌ cha rluti lu liꞌinu enu nzeꞌta, nu xeꞌla Diose nú huañi Espíritu Santo cuna Juan nu luꞌculla nú recalla tucu nú uluꞌcu profeta Elías, riꞌilla nú huañi nzeꞌca bee paa cuna bee lliꞌñilla para nú la cuaꞌa xuulla. Leꞌca zeteꞌlla bee bene enu nziti arquiꞌ para nú zucuꞌ beei yeene, scua riꞌilla nú cuaꞌa tsiña bee bene para nú yucu arquiꞌbeei liꞌinu enu nzeꞌta.
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Che uni Zacarías lu ángele zeꞌe: ―¿Xa modo aca tucu nú rnilu? Xne unguxulá nu leꞌca esquie unaa.
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Nu ucuaqui ángele zeꞌe: ―Liꞌá neca ángele enu lee Gabriel, nu sibiaꞌa lu Diose, liꞌinu uxeꞌlanu liꞌá para nú nzelayua bee resuna nzeꞌca quieꞌ lulu.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Pero nee, equie nú la chili arquiꞌlu lunú unia lulu, yacuꞌ nú rnilu, hasta nú yalu nú unia lulu, che yaꞌla zeca nú nilu.
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Diqui nú reca bee nucuaꞌ, bee bene enu nucuaꞌa ruꞌu eliꞌyaꞌ indu zeꞌe nucuaꞌa quiee beella nú chiuꞌu Zacarías nu nzenu arquiꞌbeella xi nú rleꞌ Zacarías liñi indu zeꞌe.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Chenu uchiuꞌu Zacarías liñi indu zeꞌe la acaꞌlla nilla, che uriꞌi beella beyaꞌ nú nuꞌ nú ulubeꞌ Diose lulla, nu rriꞌitsialla seña lubeella xne la niaꞌlla.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Chequie chenu ulaxu bee bichia nú uzibiꞌ Zacarías liñi indu zeꞌe chu nzialla niꞌilla.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Cheela bee bichia zeꞌe, uyuꞌu enduꞌ xlaꞌcu unaꞌalla Elisabet, nu diqui ayuꞌ uu né chiuaꞌalla niꞌlla, nu uriꞌilla elliebacuꞌ nú unilla:
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 “Uriꞌi Diose lua scua, para nú la tsequichiaꞌ bee bene liꞌá.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Chenu uzaꞌ xuꞌcu uu, uxeꞌla Diose ángele enu lee Gabriel lu tucu eyeche nú lee Nazaret nú nchiñi lu iliu Galilea.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Para nú nze biꞌya ángele quieꞌ tucu unaꞌa eꞌne enu lee María, liꞌilla nzula nú yuculla tucu niyu enu lee José, nzeꞌta José quieꞌ lubee beneꞌ tuxie arre David.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Chequie uyuꞌu ángele zeꞌe liñi niꞌi elu nzucu María nu uni ángele quieꞌ lulla: ―¡Malune María, liꞌilu enu ucañila Diose! Nzu Diose Paa liñibe cuna liꞌilu, nu uriꞌi leꞌyalanu liꞌilu lu ye bee unaꞌa.
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Chenu ulañiꞌ María ángele zeꞌe, chiquiꞌ uyanu arquiꞌlla bee bedichiaꞌ nú uni ángele cuaꞌ, nu leꞌca uriꞌilla elliebacuꞌ nú xa neca bee bedichiaꞌ cuaꞌ.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Chequie uni zeca ángele zeꞌe lulla: ―María, la lliquilu, xne ucañila Diose liꞌilu nu uriꞌinu nú cha nzeꞌca lu cuendaꞌlu.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Nee chuꞌu tucu enduꞌ xlaꞌculu, nu chenu ala enduꞌ quieꞌ hualeelunu Jesuse.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Liꞌinu luꞌcunu nú chiquiꞌ recanu, nu hualee bee bene liꞌinu Lliꞌñi Diose liñibe, leꞌca riꞌi Diose liñibe nú acanu arre, tucu nú unga David arre, beneꞌnu enu udetela,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 para nú nibiyaꞌnu lubee bene Israel diqui tiembu. Nu leca xunga laxu nú rnibiyaꞌnu.
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Che uni María lu ángele zeꞌe: ―¿Xa modo nú aca nucuaꞌ scua, nu la nzucuꞌnua niꞌ tucu niyu?
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Nu ucuaqui ángele zeꞌe lu María: ―Luꞌculu enduꞌ cuaꞌ equie cuendaꞌ Espíritu Santo, hora zeꞌe lunú reca Diose liñibe duꞌnu xcaꞌlaꞌ equielu tucu nú rduꞌ xcabe xcaꞌlaꞌ equie bee bene. Enzeꞌe enduꞌ enu luꞌculu leca xunga riꞌinu dula nu hualee bee bene liꞌinu Lliꞌñi Diose liñibe.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Leꞌca enta nú luꞌcu saꞌlu Elisabet tucu enduꞌ, añinzuca nú unguxulalla, liꞌilla enu rni bee bene nú lecaꞌ modo nú luꞌcu enduꞌ pero necala xuꞌcu uu nú nuꞌ enduꞌ xlaꞌculla.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Xne leca niꞌ tucu nú neriñaꞌ para Diose.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Chequie uni María lu ángele zeꞌe: ―Nzua para nú zibiaꞌa lu Diose, riꞌinu tucu nú niarquiꞌnu cuna liꞌá. Chenu ulaxu nú uni María scua, chu nzia ángele zeꞌe che.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Bee bichia zeꞌe, uchiuꞌu María nza lu tucu eyeche nú nchiucuꞌ dañi lu iliu Judea,
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 nu chenu uyuꞌu María liñi niꞌ Zacarías unilla malune lu Elisabet.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Chenu ubeneꞌ Elisabet nú uni María malune lulla, ucuñi enduꞌ enu nuꞌ xlaꞌcu Elisabet, scua chiquiꞌ uyaꞌna Espíritu Santo cuna Elisabet.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Chequie, juerte uni Elisabet lu María: ―¡Uriꞌi leꞌyala Diose liꞌilu lu ye bee unaꞌa, leꞌca uriꞌi leꞌyala Diose enduꞌlu enu nzu nú ala!
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 ¿Ti necaa nú nzeꞌta biꞌya naꞌ Diosea liꞌá?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 María chenu unilu malune lua, ucuñi enduꞌ enu nuꞌ xlaꞌcua equie nú ñia nzu arquiꞌnu.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 ¡Neca nzeꞌca nú uchili arquiꞌlu María, xne yalu tucu nú uni Diose lulu!
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Chequie uni María:
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 — ausente —
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 — ausente —
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 — ausente —
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 — ausente —
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Uyaꞌna María niꞌi Elisabet tucu chuna uu, cheela nzia María niꞌlla.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Chequie chenu uzaꞌ bichia nú ungula enduꞌ Elisabet, ungula tucu enduꞌ niyuꞌlla.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Che bee besiñuꞌlla cuna bee saꞌlla uya biꞌya beella liꞌilla nu ñia utsu arquiꞌbeella, xne uriꞌi beella beyaꞌ nú ñia uhuaꞌa arquiꞌ Diose liꞌilla.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Chenu uzaꞌ enduꞌ zeꞌe xunu bichia, uya beella para nú quie seña elu necachiꞌnu, tucu nú rquie seña bee niyu enu neca bee bene Israel. Nu niarquiꞌ beella nú achiuꞌulee endu zeꞌe Zacarías tucu nú lee paꞌnu.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Pero uni naꞌnu lubee bene zeꞌe: ―La chiuꞌuleenu scua. Juan chiuꞌuleenu.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Che uni beella lulla: ―¿Xinú chiulee enduꞌlu Juan nu niꞌ tucu bee saꞌhua la lee Juan?
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Chequie cuna seña unidichiaꞌ beella lu paꞌ enduꞌ zeꞌe, para nú riꞌi beella beyaꞌ xa niarquiꞌlla nú chiuꞌlee enduꞌlla.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Nu unacuꞌ paꞌ enduꞌ zeꞌe teleꞌe ala para nú quieꞌella lu ala xa chiuꞌulee enduꞌlla, nu uquieꞌella lu ala zeꞌe: “Juan chiuꞌleenu.” Chiquiꞌ uyanu arquiꞌ bee bene zeꞌe nú uriꞌilla scua.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Hora zeꞌe uyaꞌla zeca nú uni Zacarías, nu unilla bedichiaꞌ nzeꞌca lu Diose.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Chequie ye bee besiñuꞌ beella chiquiꞌ uyanu arquiꞌbeella, nu ye bee bene bee eyeche nú nchiucu dañi Judea ubeneꞌ beella lunú ungae scua.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Ye bee bene enu ungabiyaꞌ nucuaꞌ unibeei lu saꞌbeei: ―¿Xi nzeꞌta nú aca enduꞌ cuaꞌ? Xne che rlubeꞌ nú nzu Diose cuna enduꞌ cuaꞌ.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Chequie Zacarías paꞌ enduꞌ zeꞌe, chiquiꞌ nzu Espíritu Santo cuna liꞌilla, nu uquixiella unilla bedichiaꞌ nú uliquiꞌ Diose nú unilla:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 — ausente —
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 — ausente —
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 — ausente —
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 — ausente —
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ubeꞌtaruꞌcu enduꞌ Zacarías cuna nú naaqui utsutaꞌ arquiꞌlla lunú neca cuendaꞌ Diose, nu uhuañilla lu dañi achi elu la nucuaꞌa bene, desde bichia nú uquixiella nú udixiuleꞌella Stichiaꞌ Diose lubee bene Israel.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.