Romanos 9
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs NTLH
1 Tali rniaꞌ leꞌe, como nacaꞌ benꞌ quie Cristo, quele yëꞌ rziꞌa. Cabëꞌ rniaꞌ leꞌe nacan tali, como danꞌ yuꞌu pensari quie Bichi Be quie Diuzi luꞌu guicho laxtaꞌohuaꞌ.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Lega rdëbidaꞌ quie benꞌ yedyi quiaꞌ. Lega raca bayëchiꞌ luꞌu guicho laxtaꞌohuaꞌ por lëjëꞌ.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Zuaꞌ dispuesto udzeꞌdeꞌ Diuzi nëꞌëdiꞌ, zuaꞌ dispuesto usanlaꞌadyiꞌ Cristo nëꞌëdiꞌ, zuaꞌ dispuesto bi ta gaca quiaꞌ, chanꞌ gaca tahuen quie yaca benꞌ yedyi quiaꞌ.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Nacajëꞌ benꞌ Israel, benꞌ naca z̃iꞌisuba xuzixtaꞌohuaꞌ Jacob. Rlëꞌë Diuzi leyaquëꞌ ca quie z̃iꞌinëꞌ. Uzulë Diuzi leyaquëꞌ dza naꞌte, bluꞌenëꞌ leyaquëꞌ yelaꞌ huaca quiëꞌ. Udixogueꞌnëꞌ leyaquëꞌ ca unanëꞌ huenëꞌ quiejëꞌ. Pcaꞌnnëꞌ guichi ley quienëꞌ lao naꞌa laguedyijëꞌ Moisés. Gudyinëꞌ lëjëꞌ ca reyaꞌalaꞌ huejëꞌ ta tzionlaꞌadyiꞌjëꞌ lëbëꞌ. Yegaꞌnlënëꞌ leyaquëꞌ diꞌidzaꞌ ca huenëꞌ gacalënëꞌ leyaquëꞌ.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Nacajëꞌ z̃iꞌisuba yaca xuzixtaꞌohuaꞌ, benꞌ unitaꞌ dza naꞌ. Caora bida Cristo, benꞌ useꞌelaꞌ Diuzi, guquëꞌ beꞌmbyu naquëꞌ z̃iꞌisuba yaca benꞌ Israel. Lëbëꞌ naquëꞌ Diuzi, benꞌ rnabëꞌ lao yugulute. Naquëꞌ benꞌ laꞌiya tuzioli. Amén.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Pero quele iniaꞌ biuzu Diuzi diꞌidzaꞌ ca diꞌidzaꞌ begaꞌnlënëꞌ benꞌ Israel. Cala yugulu benꞌ Israel nacajëꞌ dugalo benꞌ quie Diuzi.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Lëscanꞌ cala yugulu benꞌ Israel nacayaquëꞌ dugalo z̃iꞌisuba xuzixtaꞌohuaꞌ Abraham según ca naca diꞌidzaꞌ begaꞌnlë Diuzi Abraham, porque una Diuzi rëbinëꞌ Abraham: “Lao naꞌa z̃iꞌiloꞌ Isaac huanitaꞌ dugalo z̃iꞌisuboꞌ.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Quie lenaꞌ reyaꞌalaꞌ tzioñeꞌero cala yugulu benꞌ Israel nacayaquëꞌ dugalo benꞌ quie Diuzi. Balazi benꞌ Israel, benꞌ rue quie xtiꞌidzaꞌ Diuzi, leyaquëꞌ nacayaquëꞌ dugalo benꞌ quie Diuzi, dugalo benꞌ z̃iꞌisuba Abraham.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Porque cani naca diꞌidzaꞌ begaꞌnlë Diuzi Abraham: “Caora babedyin hora, huedenaꞌa luëꞌ huelaꞌiyaꞌ z̃guloꞌ Sara cuenda huaꞌanëꞌ xcuidiꞌ quioꞌ.” Canaꞌ tzioñeꞌero naca benꞌ rue quie xtiꞌidzaꞌ Diuzi dugalo benꞌ quie Diuzi como danꞌ naca quieyaquëꞌ ca quie Isaac, benꞌ golo de acuerdo con cabëꞌ diꞌidzaꞌ begaꞌnlë Diuzi Abraham.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 — ausente —
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 — ausente —
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿Biz̃i inaro chiꞌ? ¿Inaro birue Diuzi tadyaꞌa? ¡Bireyaꞌalaꞌ inaro birue Diuzi tadyaꞌa!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Porque cani una Diuzi rëbinëꞌ Moisés dza naꞌte: “Hueyëchiꞌlaꞌadyaꞌ nu benꞌreꞌendaꞌ yeyëchiꞌlaꞌadyaꞌ. Idyëꞌëdaꞌ nu benꞌ reꞌendaꞌ idyëꞌëdaꞌ.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Quie lenaꞌ iniaꞌ leꞌe, cala raꞌo huero mandado yeyëchiꞌlaꞌadyiꞌ Diuzi raꞌo, nechanꞌ según ca mandado hue cuinnëꞌ yeyëchiꞌlaꞌadyiꞌnëꞌ raꞌo.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Lëꞌë guichi laꞌiya quie Diuzi rguixogueꞌn raꞌo cabëꞌ una Diuzi gudyinëꞌ benꞌ naca rey quie nación Egipto dza naꞌ. Cani una Diuzi rëbinëꞌ lëbëꞌ: “Baoliogaꞌ luëꞌ gacoꞌ rey ta ilëꞌë yugulu benëꞌ ca naca yelaꞌ huaca quiaꞌ, lëscanꞌ ta huebëꞌjëꞌ nëꞌëdiꞌ duz̃e yedyi layu.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Quie lenaꞌ iniaꞌ leꞌe, cani naca quie Diuzi: Reyëchiꞌlaꞌadyiꞌnëꞌ nu benꞌ reꞌennëꞌ yeyëchiꞌlaꞌadyiꞌnëꞌ. Lëscanꞌ usanlaꞌadyiꞌnëꞌ nu benꞌ reꞌennëꞌ usanlaꞌadyiꞌnëꞌ.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Pero leꞌe inale: “Chi yugulu ta ruero nacan mandado quie Diuzi, naꞌra ¿bixquienꞌ rugapa Diuzi raꞌo dulaꞌ xquia por nun quie ta ruero rdaro lao yedyi layu? ¿Tu ta reꞌen Diuzi gaca, biz̃i huero ta bigacan?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Pero rnabaꞌ leꞌe, ¿nuz̃i nacaro tzuꞌuro huedila huenë lëro Diuzi? Rniaꞌ leꞌe, binapa tu yesoꞌ derecho inën yëbin benꞌ rue len: “¿Biquienꞌ bzaloloꞌ nëꞌëdiꞌ cani?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Pues napa benꞌ rue yesoꞌ derecho siꞌnëꞌ gunꞌ, huenëꞌ bitezi yesoꞌ rapanëꞌ gusto huenëꞌ. Con tuzi gunꞌ senëꞌ napëꞌ derecho huenëꞌ yesoꞌ tzaoꞌ, o huenëꞌ yesoꞌ corriente.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Napa Diuzi derecho idzaꞌnëꞌ huenëꞌ castigo nu benꞌ reyaꞌalaꞌ gataꞌ castigo quie como dyëꞌëdi rbeza Diuzi yetzaꞌjëꞌ pensari quiejëꞌ.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Canaꞌ bë Diuzi, dyëꞌëdi ulezanëꞌ quie yaca benꞌ unitaꞌ dza naꞌ. Canaꞌ bluꞌenëꞌ raꞌo naquëꞌ benꞌ z̃elaꞌadyiꞌ, benꞌ reyëchiꞌlaꞌadyiꞌ raꞌo. Desde dza naꞌte zuëꞌ rbezëꞌ ta udzeꞌnëꞌ xnezi quiero tacuenda idyin dza tzasulëronëꞌ guibá.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ulio Diuzi raꞌo lao rupa cueꞌro len benꞌ Israel len benꞌ zaꞌ yedyi tula.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Lëcanaꞌ rguixogueꞌn lëꞌë guichi laꞌiya quie Diuzi ta bë benꞌ lao Oseas:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Lëscanꞌ lëyaca yedyi ga nitaꞌ benꞌ binuebëꞌ Diuzi, ga una Diuzi: “Binacale benꞌ quiaꞌ.”
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Pero quie benꞌ Israel una Isaías caora unëꞌ cani: “Laꞌacazi naca benꞌ Israel tazëgula ca naca yoz̃o de ruꞌa nisadaoꞌ, quele yugojëꞌ inaojëꞌ xneza Diuzi, tu chopazijëꞌ inaojëꞌ xneza Diuzi ute usela Diuzi lëjëꞌ.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Tu sasazi uzu Diuzi diꞌidzaꞌ quienëꞌ huenëꞌ castigo lao duz̃e yedyi layu.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Lëscanꞌ dza naꞌte unë Isaías cani:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿Ca bi pensari reyaꞌalaꞌ huero? Pues reyaꞌalaꞌ huero pensari de que yaca benꞌ binaca benꞌ Israel, benꞌ birnao guichi ley pcaꞌn Diuzi lao naꞌa Moisés, pues baguca quiejëꞌ rlëꞌë Diuzi lëjëꞌ benꞌ laxtaꞌo yëri nun quie naꞌ rzudyiꞌilëjëꞌ Jesús.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Pero netzaꞌn quie benꞌ Israel. Nernaojëꞌ guichi ley pcaꞌn Diuzi lao naꞌa Moisés tacuenda ilëꞌë Diuzi leyaquëꞌ benꞌ laxtaꞌo yëri. Chanꞌ dulaꞌadyiꞌyaquëꞌ ruzujëꞌ diꞌidzaꞌ huejëꞌ yugulu ca mandado rue lao guichi ley naꞌ, naꞌra ilëꞌë Diuzi leyaquëꞌ benꞌ laxtaꞌo yëri. Pero bibëyaquëꞌ gan, bibzujëꞌ diꞌidzaꞌ huejëꞌ yugulu con cabëꞌ rna lëꞌë quichi ley naꞌ. Quie lenaꞌ bibëjëꞌ gan ilëꞌë Diuzi lëjëꞌ benꞌ laxtaꞌo yëri.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Bixquienꞌ bibëjëꞌ gan? Pues bibëjëꞌ gan como danꞌ reꞌenjëꞌ huejëꞌ cuinzijëꞌ benꞌ laxtaꞌo yëri. Binezijëꞌ ilëꞌë Diuzi raꞌo benꞌ laxtaꞌo yëri por nun quie chi rzudyiꞌilëro Cristo. Quie lenaꞌ naca quiejëꞌ ca quie benꞌ uchaꞌo yo, bgudyinëꞌ yu tu neza, bibënëꞌ gan idyinnëꞌ ga zionëꞌ.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Lenaꞌ rguixogueꞌn quieyaquëꞌ lëꞌë guichi laꞌiya quie Diuzi cani:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.