Lucas 19
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs NVT
1 Naꞌra bëꞌ bdyin Jesús yedyi Jericó udenëꞌ lao yedyi naꞌ.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Lëlao yedyi naꞌ uzu tu benꞌ uñaꞌa laonëꞌ Zaqueo. Nacanëꞌ xanꞌ benꞌ huequiz̃u.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 LëZaqueo reꞌennëꞌ ilëꞌënëꞌ Jesús cuenda huebëꞌnëꞌ lëbëꞌ. Pero birzaqueꞌnëꞌ ilëꞌënëꞌ lëbëꞌ, danꞌ lega bguꞌudiꞌ yaca benꞌ zë gula. Naꞌ lëbëꞌ naquëꞌ benꞌ chaco, binaquëꞌ benꞌ huegoꞌ.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Naꞌra zionëꞌ taria udyialaonëꞌ bdyinnëꞌ ganꞌ zu tu yaga laona sicómoro cuëta neza ganꞌ zio Jesús. Biz̃i naꞌ urënëꞌ lao yaga ta ilëꞌënëꞌ Jesús dyëꞌëdi.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Biz̃i cati bdyin Jesús ganꞌ, bechisa laonëꞌ rnaꞌnëꞌ lao yaga ganꞌ dyia Zaqueo. Naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Biz̃i Zaqueo labezi beyëzinëꞌ ganꞌ dyianëꞌ lao yaga. Bedaohuenëꞌ bequiëꞌnëꞌ Jesús z̃an yuꞌu quienëꞌ.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Bëꞌ blëꞌë yaca benëꞌ bazio Jesús z̃an yuꞌu quie Zaqueo, naꞌra uzulaoyaquëꞌ rtzaloyaquëꞌ rëbiyaquëꞌ laguedyiyaquëꞌ unayaquëꞌ bazio Jesús yedyinnëꞌ z̃an yuꞌu quie tu benꞌ hueziꞌ yëꞌ, benꞌ mala gula.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Naꞌra bareꞌyaquëꞌ luꞌu lidyi Zaqueo, uzulinëꞌ unëꞌ rëbinëꞌ Jesús:
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ Zaqueo:
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Nëꞌëdiꞌ, bichi yugulu benëꞌ, bidaꞌ lao yedyi layu ta ute uselaꞌ benꞌ ruen z̃udyi quie yeyoyaquëꞌ lao guiꞌ gabila.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Tu nerzënaga yaca benëꞌ ca rna Jesús, unëꞌ itu diꞌidzaꞌ danꞌ baregaꞌn gaꞌalaꞌ ga reꞌ ciudad Jerusalén, lëscanꞌ danꞌ guqueyaquëꞌ ilëꞌëtiꞌzi rdziogue ta idyin dza inabëꞌ Diuzi lao yedyi layu.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Pero tu zaironëꞌ saꞌnëꞌ, naꞌ guz̃inëꞌ lao chi yaca benꞌ hueꞌnëꞌ ladyinëꞌë. Naꞌ bëꞌnëꞌ quie quieyaquëꞌ tu dumi z̃e. Tanaꞌ unëꞌ gudyinëꞌ leyaquëꞌ: “Ulehue negocio conlë dumi babënaꞌ leꞌe. Naꞌ bëꞌ yeguidaꞌ huero cuenda.”
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Naꞌ biz̃i yaca benꞌ lao yedyi quienëꞌ, lega rudieyaquëꞌ lëbëꞌ. Caora naꞌ useꞌelaꞌyaquëꞌ yaca benëꞌ zio zenaoyaquëꞌ lëbëꞌ ta yëbiyaquëꞌ benꞌ reꞌ yedyi ganꞌ zioyaquëꞌ: “Birexendoꞌ benꞌ ni ta gaquëꞌ rey quiendoꞌ.”
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Pero gucacazinëꞌ rey quieyaquëꞌ. Ude naꞌ bedyinnëꞌ lao yedyi quienëꞌ. Cati bedyinnëꞌ, naꞌ guz̃inëꞌ yaca benꞌ nuꞌenëꞌ ladyinëꞌë dumi quienëꞌ ta inezinëꞌ gaca tu ta bëlëyaquëꞌ gan dumi quienëꞌ.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Naꞌra unë benꞌ nëro rëbinëꞌ lëbëꞌ: “Señor, dumi benloꞌ nëꞌëdiꞌ, babëliaꞌn gan ichi cueꞌ mazara ca tu ta benloꞌ nëꞌëdiꞌ.”
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Naꞌra una rey naꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ: “Tahuen gula babaoꞌ. Naꞌ nun quie bzuloꞌ diꞌidzaꞌ baoꞌ huen conlë lëꞌëtiꞌzi pcaꞌnaꞌ lao naꞌaloꞌ, naꞌra gacoꞌ benꞌ rnabëꞌ quie lao chi yedyi.”
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Lëzi bdyin benꞌ urupe unëꞌ rëbinëꞌ rey naꞌ: “Señor, dumi quioꞌ benloꞌ nëꞌëdiꞌ, babëliaꞌn gan igaꞌyo cueꞌ mazara ca tu ta benloꞌ nëꞌëdiꞌ.”
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Naꞌra una rey naꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ: “Gacoꞌ benꞌ rnabëꞌ lao gaꞌyoꞌ yedyi.”
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Biz̃i bdyin benꞌ uyune unëꞌ rëbinëꞌ rey naꞌ: “Señor, ni zeyuꞌa dumi benloꞌ nëꞌëdiꞌ. Ptubaꞌn laꞌariꞌ bdzeꞌtzaꞌohuaꞌn.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Bibëliaꞌ dumi quioꞌ negocio, danꞌ rdzebaꞌ chanꞌ initin idzaꞌloꞌ nëꞌëdiꞌ, danꞌ nezdaꞌ nacoꞌ benꞌ reguëꞌë bireꞌenloꞌ initi ta de quioꞌ. Nezdaꞌ ruelaoꞌ dumi quioꞌ negocio ga gacan seguro hue guichon.”
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Naꞌra una rey naꞌ rëbinëꞌ benꞌ naꞌ: “Benꞌ mala gula nacoꞌ. Con canꞌ rnaoꞌ ruluꞌen quioꞌ aoquixoꞌ bibë quioꞌ hueloꞌ ca reꞌendaꞌ. Chi nezoꞌ nacaꞌ benꞌ reguëꞌë, benꞌ rue negocio ga gacan seguro hue guichon,
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 ¿bixquienꞌ biyelëchoꞌ dumi quiaꞌ lao banco tacuenda hue guichon yeziꞌa dumi quiaꞌ len guichon bëꞌ yelaꞌ z̃an yuꞌu?”
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Naꞌra una rey naꞌ gudyinëꞌ yaca benꞌ nitaꞌ naꞌ: “Ulesiꞌ dumi biꞌa benꞌ naꞌ, naꞌ ulehueꞌna benꞌ biꞌa chi dumi.”
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Naꞌ unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ rey naꞌ: “Pero Señor, badecazi chi dumi quienëꞌ.”
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Naꞌ una rey naꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ: “Nu benꞌ rue quie ca ta pcaꞌn xaꞌnnëꞌ ladyinëꞌë, lëlëbëꞌ hueꞌra xaꞌnnëꞌ lëbëꞌ mazara. Pero nu benꞌ birue quie ca ta pcaꞌn xaꞌnnëꞌ ladyinëꞌë, hueguba xaꞌnnëꞌ ca ta bëꞌnëꞌ lëbëꞌ.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Pero ca naca yaca benꞌ rudie nëꞌëdiꞌ, yaca benꞌ birexe gacaꞌ rey quieyaquëꞌ, uletzexiꞌyaquëꞌ gutileyaquëꞌ zaquëꞌ laohuaꞌ ni.”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Bëꞌ beyudyi una Jesús canaꞌ, beyuꞌuyaquëꞌ neza tatula uzaꞌyaquëꞌ zioyaquëꞌ ciudad Jerusalén.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Cati baruen bago idyinyaquëꞌ yedyi Betfagé len yedyi Betania, ga nacan gaꞌalaꞌ ganꞌ zu tu yaꞌa Olivos, lëganꞌ naꞌ useꞌelaꞌnëꞌ chopa benꞌ quienëꞌ.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Naꞌ unëꞌ gudyinëꞌ leyaquëꞌ:
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Chi ilëꞌë yaca benëꞌ leꞌe inayaquëꞌ leꞌe bixquienꞌ rxëdyilebaꞌ, naꞌ reyaꞌalaꞌ yëbileyaquëꞌ reꞌen Señor lëbaꞌ ta cuianëꞌbaꞌ.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Naꞌra uzaꞌ yaca benꞌ quie Jesús zioyaquëꞌ ganꞌ useꞌelaꞌnëꞌ leyaquëꞌ. Naꞌ laga guca quieyaquëꞌ cabëꞌ gudyi Jesús leyaquëꞌ yexacayaquëꞌ lëganꞌ nerio burra.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Naꞌ caora barxëdyiyaquëꞌ burra, canaꞌ bdyincazi xanꞌ burra, naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ lëbëꞌ:
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Naꞌ bequiëꞌyaquëꞌbaꞌ ganꞌ zë Jesús, uxubayaquëꞌ z̃abayaquëꞌ xcuꞌudzu burra ta udyianëꞌ lëbaꞌ.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Tu neyuꞌu Jesús neza zionëꞌ ciudad Jerusalén, ulëchoyaquëꞌ z̃abayaquëꞌ udixuyaquëꞌn tu neza ganꞌ tenëꞌ.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Caora bdyinyaquëꞌ ganꞌ zu leto quie yaꞌa Olivos, canaꞌ uzulao yaca benꞌ zio nao Jesús unëyaquëꞌ zidzo. Lega redaohueyaquëꞌ bëyaquëꞌ Diuzi benꞌ z̃e ca naca yelaꞌ huaca bënëꞌ blëꞌëyaquëꞌ.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Lenaꞌ unayaquëꞌ zidzo:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Naꞌ biz̃i nitaꞌ bala yaca benꞌ partido fariseo lado yaca benꞌ zio nao Jesús. Naꞌ unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ lëbëꞌ:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Naꞌ bequëbi Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Cati bdyinyaquëꞌ gaꞌalaꞌ ga reꞌ ciudad Jerusalén, naꞌ blëꞌënëꞌ ciudad naꞌ, naꞌ uredyinëꞌ.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Quie lao ciudad naꞌ unëꞌ cani:
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Bazaꞌ dza gaca bayëchiꞌ gula quiele. Hualaꞌ yaca benꞌ zë, yaca benꞌ rudie leꞌe. Huayëchoyaquëꞌ lao ciudad quiele uzaꞌagayaquëꞌ leꞌe.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Gutiyaquëꞌ leꞌe len z̃gulale len z̃iꞌile. Yelaꞌte uquinuyaquëꞌ yuꞌu quiele. Canaꞌ gaca quiele como danꞌ bibë quiele nëꞌëdiꞌ dza bidaꞌ guꞌundaꞌ suliaꞌ leꞌe tuz̃e.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Naꞌra uyuꞌu Jesús luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra blaonëꞌ yaca benꞌ yuꞌu raꞌo rutiꞌ.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Pero yugu dza rio Jesús luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra ruxiꞌidzeꞌnëꞌ yaca benëꞌ. Pero yaca xanꞌ pxuzi, len yaca benꞌ rusëdi ley quie Moisés, len yaca benꞌ napa dyin quie lao yedyi, reguilolaꞌadyiꞌyaquëꞌ rnaꞌyaquëꞌ ca hueyaquëꞌ ta gutiyaquëꞌ lëbëꞌ.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Pero biubinyaquëꞌ bi hueyaquëꞌ ta gutiyaquëꞌ lëbëꞌ, como danꞌ nitaꞌ yaca benꞌ zë gula rexeyaquëꞌ uzënagayaquëꞌ canꞌ rnëꞌ.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.