Lucas 19
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs NTLH
1 Naꞌra bëꞌ bdyin Jesús yedyi Jericó udenëꞌ lao yedyi naꞌ.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Lëlao yedyi naꞌ uzu tu benꞌ uñaꞌa laonëꞌ Zaqueo. Nacanëꞌ xanꞌ benꞌ huequiz̃u.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 LëZaqueo reꞌennëꞌ ilëꞌënëꞌ Jesús cuenda huebëꞌnëꞌ lëbëꞌ. Pero birzaqueꞌnëꞌ ilëꞌënëꞌ lëbëꞌ, danꞌ lega bguꞌudiꞌ yaca benꞌ zë gula. Naꞌ lëbëꞌ naquëꞌ benꞌ chaco, binaquëꞌ benꞌ huegoꞌ.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Naꞌra zionëꞌ taria udyialaonëꞌ bdyinnëꞌ ganꞌ zu tu yaga laona sicómoro cuëta neza ganꞌ zio Jesús. Biz̃i naꞌ urënëꞌ lao yaga ta ilëꞌënëꞌ Jesús dyëꞌëdi.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Biz̃i cati bdyin Jesús ganꞌ, bechisa laonëꞌ rnaꞌnëꞌ lao yaga ganꞌ dyia Zaqueo. Naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Biz̃i Zaqueo labezi beyëzinëꞌ ganꞌ dyianëꞌ lao yaga. Bedaohuenëꞌ bequiëꞌnëꞌ Jesús z̃an yuꞌu quienëꞌ.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Bëꞌ blëꞌë yaca benëꞌ bazio Jesús z̃an yuꞌu quie Zaqueo, naꞌra uzulaoyaquëꞌ rtzaloyaquëꞌ rëbiyaquëꞌ laguedyiyaquëꞌ unayaquëꞌ bazio Jesús yedyinnëꞌ z̃an yuꞌu quie tu benꞌ hueziꞌ yëꞌ, benꞌ mala gula.
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Naꞌra bareꞌyaquëꞌ luꞌu lidyi Zaqueo, uzulinëꞌ unëꞌ rëbinëꞌ Jesús:
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ Zaqueo:
9 Então Jesus disse:
10 Nëꞌëdiꞌ, bichi yugulu benëꞌ, bidaꞌ lao yedyi layu ta ute uselaꞌ benꞌ ruen z̃udyi quie yeyoyaquëꞌ lao guiꞌ gabila.
10 Porque o
11 Tu nerzënaga yaca benëꞌ ca rna Jesús, unëꞌ itu diꞌidzaꞌ danꞌ baregaꞌn gaꞌalaꞌ ga reꞌ ciudad Jerusalén, lëscanꞌ danꞌ guqueyaquëꞌ ilëꞌëtiꞌzi rdziogue ta idyin dza inabëꞌ Diuzi lao yedyi layu.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
12 Então Jesus disse:
13 Pero tu zaironëꞌ saꞌnëꞌ, naꞌ guz̃inëꞌ lao chi yaca benꞌ hueꞌnëꞌ ladyinëꞌë. Naꞌ bëꞌnëꞌ quie quieyaquëꞌ tu dumi z̃e. Tanaꞌ unëꞌ gudyinëꞌ leyaquëꞌ: “Ulehue negocio conlë dumi babënaꞌ leꞌe. Naꞌ bëꞌ yeguidaꞌ huero cuenda.”
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Naꞌ biz̃i yaca benꞌ lao yedyi quienëꞌ, lega rudieyaquëꞌ lëbëꞌ. Caora naꞌ useꞌelaꞌyaquëꞌ yaca benëꞌ zio zenaoyaquëꞌ lëbëꞌ ta yëbiyaquëꞌ benꞌ reꞌ yedyi ganꞌ zioyaquëꞌ: “Birexendoꞌ benꞌ ni ta gaquëꞌ rey quiendoꞌ.”
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Pero gucacazinëꞌ rey quieyaquëꞌ. Ude naꞌ bedyinnëꞌ lao yedyi quienëꞌ. Cati bedyinnëꞌ, naꞌ guz̃inëꞌ yaca benꞌ nuꞌenëꞌ ladyinëꞌë dumi quienëꞌ ta inezinëꞌ gaca tu ta bëlëyaquëꞌ gan dumi quienëꞌ.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Naꞌra unë benꞌ nëro rëbinëꞌ lëbëꞌ: “Señor, dumi benloꞌ nëꞌëdiꞌ, babëliaꞌn gan ichi cueꞌ mazara ca tu ta benloꞌ nëꞌëdiꞌ.”
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Naꞌra una rey naꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ: “Tahuen gula babaoꞌ. Naꞌ nun quie bzuloꞌ diꞌidzaꞌ baoꞌ huen conlë lëꞌëtiꞌzi pcaꞌnaꞌ lao naꞌaloꞌ, naꞌra gacoꞌ benꞌ rnabëꞌ quie lao chi yedyi.”
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Lëzi bdyin benꞌ urupe unëꞌ rëbinëꞌ rey naꞌ: “Señor, dumi quioꞌ benloꞌ nëꞌëdiꞌ, babëliaꞌn gan igaꞌyo cueꞌ mazara ca tu ta benloꞌ nëꞌëdiꞌ.”
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Naꞌra una rey naꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ: “Gacoꞌ benꞌ rnabëꞌ lao gaꞌyoꞌ yedyi.”
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Biz̃i bdyin benꞌ uyune unëꞌ rëbinëꞌ rey naꞌ: “Señor, ni zeyuꞌa dumi benloꞌ nëꞌëdiꞌ. Ptubaꞌn laꞌariꞌ bdzeꞌtzaꞌohuaꞌn.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Bibëliaꞌ dumi quioꞌ negocio, danꞌ rdzebaꞌ chanꞌ initin idzaꞌloꞌ nëꞌëdiꞌ, danꞌ nezdaꞌ nacoꞌ benꞌ reguëꞌë bireꞌenloꞌ initi ta de quioꞌ. Nezdaꞌ ruelaoꞌ dumi quioꞌ negocio ga gacan seguro hue guichon.”
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Naꞌra una rey naꞌ rëbinëꞌ benꞌ naꞌ: “Benꞌ mala gula nacoꞌ. Con canꞌ rnaoꞌ ruluꞌen quioꞌ aoquixoꞌ bibë quioꞌ hueloꞌ ca reꞌendaꞌ. Chi nezoꞌ nacaꞌ benꞌ reguëꞌë, benꞌ rue negocio ga gacan seguro hue guichon,
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ¿bixquienꞌ biyelëchoꞌ dumi quiaꞌ lao banco tacuenda hue guichon yeziꞌa dumi quiaꞌ len guichon bëꞌ yelaꞌ z̃an yuꞌu?”
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Naꞌra una rey naꞌ gudyinëꞌ yaca benꞌ nitaꞌ naꞌ: “Ulesiꞌ dumi biꞌa benꞌ naꞌ, naꞌ ulehueꞌna benꞌ biꞌa chi dumi.”
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Naꞌ unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ rey naꞌ: “Pero Señor, badecazi chi dumi quienëꞌ.”
25 Eles responderam:
26 Naꞌ una rey naꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ: “Nu benꞌ rue quie ca ta pcaꞌn xaꞌnnëꞌ ladyinëꞌë, lëlëbëꞌ hueꞌra xaꞌnnëꞌ lëbëꞌ mazara. Pero nu benꞌ birue quie ca ta pcaꞌn xaꞌnnëꞌ ladyinëꞌë, hueguba xaꞌnnëꞌ ca ta bëꞌnëꞌ lëbëꞌ.
26 — E o patrão disse:
27 Pero ca naca yaca benꞌ rudie nëꞌëdiꞌ, yaca benꞌ birexe gacaꞌ rey quieyaquëꞌ, uletzexiꞌyaquëꞌ gutileyaquëꞌ zaquëꞌ laohuaꞌ ni.”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Bëꞌ beyudyi una Jesús canaꞌ, beyuꞌuyaquëꞌ neza tatula uzaꞌyaquëꞌ zioyaquëꞌ ciudad Jerusalén.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Cati baruen bago idyinyaquëꞌ yedyi Betfagé len yedyi Betania, ga nacan gaꞌalaꞌ ganꞌ zu tu yaꞌa Olivos, lëganꞌ naꞌ useꞌelaꞌnëꞌ chopa benꞌ quienëꞌ.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Naꞌ unëꞌ gudyinëꞌ leyaquëꞌ:
30 com a seguinte ordem:
31 Chi ilëꞌë yaca benëꞌ leꞌe inayaquëꞌ leꞌe bixquienꞌ rxëdyilebaꞌ, naꞌ reyaꞌalaꞌ yëbileyaquëꞌ reꞌen Señor lëbaꞌ ta cuianëꞌbaꞌ.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Naꞌra uzaꞌ yaca benꞌ quie Jesús zioyaquëꞌ ganꞌ useꞌelaꞌnëꞌ leyaquëꞌ. Naꞌ laga guca quieyaquëꞌ cabëꞌ gudyi Jesús leyaquëꞌ yexacayaquëꞌ lëganꞌ nerio burra.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Naꞌ caora barxëdyiyaquëꞌ burra, canaꞌ bdyincazi xanꞌ burra, naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ lëbëꞌ:
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Naꞌ bequiëꞌyaquëꞌbaꞌ ganꞌ zë Jesús, uxubayaquëꞌ z̃abayaquëꞌ xcuꞌudzu burra ta udyianëꞌ lëbaꞌ.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Tu neyuꞌu Jesús neza zionëꞌ ciudad Jerusalén, ulëchoyaquëꞌ z̃abayaquëꞌ udixuyaquëꞌn tu neza ganꞌ tenëꞌ.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Caora bdyinyaquëꞌ ganꞌ zu leto quie yaꞌa Olivos, canaꞌ uzulao yaca benꞌ zio nao Jesús unëyaquëꞌ zidzo. Lega redaohueyaquëꞌ bëyaquëꞌ Diuzi benꞌ z̃e ca naca yelaꞌ huaca bënëꞌ blëꞌëyaquëꞌ.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Lenaꞌ unayaquëꞌ zidzo:
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Naꞌ biz̃i nitaꞌ bala yaca benꞌ partido fariseo lado yaca benꞌ zio nao Jesús. Naꞌ unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ lëbëꞌ:
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Naꞌ bequëbi Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
40 Jesus respondeu:
41 Cati bdyinyaquëꞌ gaꞌalaꞌ ga reꞌ ciudad Jerusalén, naꞌ blëꞌënëꞌ ciudad naꞌ, naꞌ uredyinëꞌ.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Quie lao ciudad naꞌ unëꞌ cani:
42 e disse:
43 Bazaꞌ dza gaca bayëchiꞌ gula quiele. Hualaꞌ yaca benꞌ zë, yaca benꞌ rudie leꞌe. Huayëchoyaquëꞌ lao ciudad quiele uzaꞌagayaquëꞌ leꞌe.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Gutiyaquëꞌ leꞌe len z̃gulale len z̃iꞌile. Yelaꞌte uquinuyaquëꞌ yuꞌu quiele. Canaꞌ gaca quiele como danꞌ bibë quiele nëꞌëdiꞌ dza bidaꞌ guꞌundaꞌ suliaꞌ leꞌe tuz̃e.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Naꞌra uyuꞌu Jesús luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra blaonëꞌ yaca benꞌ yuꞌu raꞌo rutiꞌ.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
46 Ele lhes disse:
47 Pero yugu dza rio Jesús luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra ruxiꞌidzeꞌnëꞌ yaca benëꞌ. Pero yaca xanꞌ pxuzi, len yaca benꞌ rusëdi ley quie Moisés, len yaca benꞌ napa dyin quie lao yedyi, reguilolaꞌadyiꞌyaquëꞌ rnaꞌyaquëꞌ ca hueyaquëꞌ ta gutiyaquëꞌ lëbëꞌ.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Pero biubinyaquëꞌ bi hueyaquëꞌ ta gutiyaquëꞌ lëbëꞌ, como danꞌ nitaꞌ yaca benꞌ zë gula rexeyaquëꞌ uzënagayaquëꞌ canꞌ rnëꞌ.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.