Lucas 15

Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Biz̃i yaca benꞌ zë, benꞌ huequiz̃u len yaca benꞌ nao neza mala, beguꞌudiꞌyaquëꞌ zë lasa ganꞌ zë Jesús ta uzënagayaquëꞌ cabëꞌ unëꞌ.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Naꞌ biz̃i yaca benꞌ partido fariseo, len yaca benꞌ rusëdi ley quie Moisés, rtzaloyaquëꞌ canꞌ rue Jesús, unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ laguedyiyaquëꞌ:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Naꞌ tu diꞌidzaꞌ ni una Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ―Chi zu tu gayuhua becoꞌ z̃iꞌilaꞌ quiele, naꞌ aoniti tubaꞌ, ¿cala ucaꞌnle yaca bia biuniti ga nitaꞌyacabaꞌ dyaꞌa? ¿Cala huayole tzedilole itu bia neniti hasta que yedzelelebaꞌ?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Bëꞌ yedzelelebaꞌ ¿cala lega yedaohuele hueziꞌlebaꞌ yequiëꞌlebaꞌ z̃an yuꞌu?
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Naꞌ bëꞌ bedyinle z̃an yuꞌu quiele ¿cala guëz̃ile yaca benꞌ naca amigo quiele? ¿Cala yëbileyaquëꞌ: “Huero lani, danꞌ babedzeledaꞌ becoꞌ z̃iꞌilaꞌ quiaꞌ, bia uniti”?
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Lenaꞌ rniaꞌ leꞌe, cabëꞌ guca quie xanꞌ becoꞌ z̃iꞌilaꞌ, canaꞌ nacarë quie Diuzi. Yedaohueranëꞌ quie tu benꞌ betzaꞌ pensari quie, benꞌ unao neza mala, naꞌ inaonëꞌ xneza Diuzi, cala ca yaca benꞌ zë, yaca benꞌ ziocazi nao xnezëꞌ.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ―Lëzi rniaꞌ leꞌe, chi zu tu nigula de chi dumi plata quiëꞌ, naꞌ bëxo tun, ¿cala ugaꞌalaꞌnëꞌ lámpara quiëꞌ, ulubanëꞌ luꞌu yuꞌu quienëꞌ dyëꞌëdi, yeguilonëꞌn hasta que yedzelenëꞌn?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Naꞌ biz̃i bëꞌ bedzelenëꞌn, lega bedaohuenëꞌ. Naꞌ guëz̃inëꞌyaca amiga quienëꞌ inëꞌ yëbinëꞌ leyaquëꞌ: “Huero tu lani, danꞌ babedzeledaꞌ dumi quiaꞌ ta uniti.”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Lëzi rniaꞌ leꞌe, canꞌ guca bedaohue nigula, canaꞌ yedaohuerë yaca ángel quie Diuzi cati yetzaꞌ pensari quie tu benꞌ unao neza mala, naꞌ inaonëꞌ xneza Diuzi.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Lëscanꞌ una Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Naꞌ biz̃i z̃iꞌinëꞌ byu, biꞌ nëchiꞌla, unabiꞌ rëbibiꞌ xuzibiꞌ: “Xuzaꞌ, ¿bigunloꞌ nëꞌëdiꞌ ta reduꞌuledaꞌ siꞌa? Naꞌra xuzibiꞌ bëꞌnëꞌ laze, bëꞌnëꞌbiꞌ ta reduꞌulebiꞌ siꞌbiꞌ.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Biz̃i guca tu chopa tzona dza, ptupa z̃iꞌinëꞌ nëchiꞌ ta de quiebiꞌ biꞌabiꞌ yuguluten. Naꞌ uzaꞌbiꞌ ziobiꞌ yedyi reꞌ zituꞌ ga beditobiꞌ dumi quiebiꞌ uyuꞌubiꞌ pensari mala ca bëbiꞌ.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Pero bëꞌ beditobiꞌ yugulu ta de quiebiꞌ, naꞌ bdyin dza guca tu ubin huala gula yedyi naꞌ. Bira gutaꞌ ta gaobiꞌ, naꞌ lega uduebiꞌ.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Naꞌra uzaꞌbiꞌ ziobiꞌ tzetilobiꞌ bi dyin huebiꞌ lao tu benꞌ zu lao yedyi ganꞌ bdyimbiꞌ. Naꞌ biz̃i benꞌ naꞌ useꞌelaꞌnëꞌbiꞌ ga de layu quienëꞌ ta gapabiꞌ cuchi quienëꞌ.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Tanto uduebiꞌ guꞌumbiꞌ gaobiꞌ ca ta bëꞌyaquëꞌ yaca cuchi ta gaobaꞌ. Pero naꞌ lëbiꞌ nunu bëꞌ ta gaobiꞌ.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Naꞌra gucabiꞌ pensari: “¡Nacala benꞌ zë rueyaquëꞌ dyin z̃an yuꞌu quie xuzaꞌ, birdziogueyaquëꞌ ta gaoyaquëꞌ! ¡Naꞌ niga nëꞌëdiꞌ rudaꞌa huatiaꞌ yelaꞌ rdue quiaꞌ!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Yezaꞌcalaꞌ yeyaꞌa z̃an yuꞌu quie xuzaꞌ ta yëpaꞌnëꞌ: Xuzaꞌ, uz̃iꞌz̃e quiaꞌ. Baoquixaꞌ lao Diuzi. Baoquixaꞌ laoloꞌ.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Bira bizacaꞌ inaoꞌ nëꞌëdiꞌ nacaꞌ z̃iꞌiloꞌ. Bë nëꞌëdiꞌ cuenda ca nu benꞌ rue dyin quioꞌ.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Naꞌra bezaꞌbiꞌ beyuꞌubiꞌ neza zeyobiꞌ z̃an yuꞌu quie xuzibiꞌ.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Naꞌ biz̃i una biꞌbyu naꞌ rëbibiꞌ xuzibiꞌ: “Xuzaꞌ, uz̃iꞌz̃e quiaꞌ. Baoquixaꞌ lao Diuzi. Baoquixaꞌ laoloꞌ.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Naꞌ biz̃i una xuzibiꞌ rëbinëꞌ yaca biꞌ criado quiëꞌ: “Uletzio cuiole tu cueꞌ laꞌariꞌ dyaꞌara ta ugacolebiꞌ. Lëzi uletzexiꞌ tu anillo ta udzeꞌle z̃bebiꞌ len itu cueꞌ guidi ta udzeꞌle niꞌabiꞌ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Lëzi uletzio tzexiꞌle tu bëdyihuaga, bia nacara nuꞌunu, bia gutiro gaoro ta huero lani.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Canaꞌ huero como danꞌ z̃iꞌinaꞌ niga anaca quiebiꞌ ca quie tu benꞌ baguti beban. Aonitibiꞌ, pero naꞌ babelaꞌbiꞌ bazulëbiꞌ raꞌo niga.” Naꞌ uzulaoyaquëꞌ rueyaquëꞌ lani.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Naꞌ biz̃i z̃iꞌinëꞌ biꞌ huaca, negaꞌmbiꞌ layela. Bëꞌ bezaꞌbiꞌ layela bedyimbiꞌ bago ganꞌ zu yuꞌu, bebiꞌ rgüedyi raca hueyaꞌa.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Naꞌra guz̃ibiꞌ tu criado quie xuzibiꞌ unababiꞌ lëbiꞌ bi guca z̃an yuꞌu.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Naꞌ una biꞌ criado rëbibiꞌ lëbiꞌ: “Babelaꞌ biꞌ bichoꞌ. Naꞌ bë xuzoꞌ mandado babëtiyaquëꞌ tu bëdyihuaga nuꞌunu, danꞌ babelaꞌ biꞌ bichoꞌ dyaꞌa, bibi guca quiebiꞌ.”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Naꞌ biz̃i biꞌ bichibiꞌ huaca, lega rdzaꞌbiꞌ bireꞌembiꞌ yeyuꞌubiꞌ luꞌu yuꞌu. Lenaꞌ bro xuzibiꞌ unabanëꞌ cule laobiꞌ ta yeyuꞌubiꞌ luꞌu yuꞌu.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Naꞌra una biꞌ bichibiꞌ huaca rëbibiꞌ xuzibiꞌ: “Luëꞌ nezoꞌ dyëꞌëdi gula azio zë iza zuaꞌ ruaꞌ dyin quioꞌ. Bireguitzogaꞌ diꞌidzaꞌ quioꞌ. Ni tu lasa bibenloꞌ nëꞌëdiꞌ ni tu chivo ta gutiaꞌ huaꞌ lani gaoliaꞌ yaca biꞌ amigo quiaꞌ.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Naꞌ z̃iꞌiloꞌ niga, babelaꞌbiꞌ tatula. Baoyobiꞌ beditobiꞌ dumi babëꞌloꞌbiꞌ conlë yaca nigula mala. Naꞌ luëꞌ babetioꞌ bëdyihuaga nuꞌunu ta gaole huele lani.”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Naꞌra una xuzibiꞌ rëbinëꞌbiꞌ: “Z̃iꞌinaꞌ, zucazoꞌ ni len nëꞌëdiꞌ yugu dza. Tanaꞌ lenaꞌ yugulu ta de quiaꞌ nacacazin quioꞌ.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Pero nacacazin huen huero lani yedaohuero, danꞌ babelaꞌ biꞌ bichoꞌ. Naca quiebiꞌ ca quie benꞌ baguti beban. Aonitibiꞌ belaꞌbiꞌ bazulëbiꞌ raꞌo tatula.” ―Canaꞌ una Jesús gudyinëꞌ leyaquëꞌ.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.