Lucas 14

Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Biz̃i bezu dza tula, dza huezilaꞌadyiꞌ. Caora naꞌ zio Jesús ta gaohuëꞌ z̃an yuꞌu quie benꞌ napa dyin, benꞌ naca partido fariseo. Naꞌra rbëꞌnao yaca benꞌ laguedyinëꞌ chi bi hue Jesús dza huezilaꞌadyiꞌ.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Naꞌ lëganꞌ naꞌ zë tu benꞌ yuꞌu yelaꞌ hueꞌ gui.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ yaca benꞌ rusëdi ley quie Moisés, len yaca benꞌ naca partido fariseo:
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Caora naꞌ begaꞌnyaquëꞌ chizi, bira unëyaquëꞌ. Naꞌra bëxunëꞌ naꞌa benꞌ yuꞌu gui, beyuenëꞌ lëbëꞌ. Ude naꞌ una Jesús gudyinëꞌ benꞌ beyuenëꞌ: “Aoca, beyo.”
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Naꞌ una Jesús gudyinëꞌ benꞌ partido fariseo:
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Naꞌra bira ubinyaquëꞌ bi yëbiyaquëꞌ lëbëꞌ.
6 A isto nada puderam responder.
7 Bëꞌ blëꞌë Jesús ca rue yaca benꞌ bdyin ga zëꞌë, blëꞌënëꞌ rsereyaquëꞌ ga cueꞌyaquëꞌ reꞌenyaquëꞌ cueꞌyaquëꞌ ga cueꞌ benꞌ balaꞌanara.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 Naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ tu diꞌidzaꞌ:
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Biz̃i bareꞌloꞌ ga rbeꞌ benꞌ balaꞌanara, naꞌ inë benꞌ rue lani yëbinëꞌ luëꞌ: “Uzuli, bëꞌ lato cueꞌ benꞌ niga ganꞌ bareꞌloꞌ.” Cati inanëꞌ luëꞌ canaꞌ, canaꞌ yedueꞌloꞌ yeyoloꞌ tzareꞌloꞌ xcuꞌudzula.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Naꞌ ca ta reyaꞌalaꞌ huele cati tziole lani, cueꞌle xcuꞌudzutela. Naꞌra cati ilëꞌë benꞌ rue lani reꞌloꞌ xcuꞌudzutela, naꞌra inëꞌ luëꞌ: “Amigo, ude nila cueꞌloꞌ ga rbeꞌ benꞌ balaꞌanara.” Canaꞌ gaca balaꞌana quiele len yaca benꞌ bareꞌ lao mesa.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Naꞌ rniaꞌ leꞌe, nu benꞌ rue z̃e cuine, huadyin dza hue Diuzi lëbëꞌ benꞌ yubeꞌezi. Naꞌ biz̃i nu benꞌ rue yubeꞌezi cuine, huadyin dza hue Diuzi lëbëꞌ benꞌ z̃e. ―Canaꞌ una Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Lëzi unërë Jesús rëbinëꞌ benꞌ rue lani:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Naꞌ ca ta reyaꞌalaꞌ hueloꞌ cati hueloꞌ lani, reyaꞌalaꞌ guëz̃oꞌ yaca benꞌ yëchiꞌ, len yaca benꞌ ca guicho ca lao, len yaca benꞌ z̃i, len yaca benꞌ laochula.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Chi hueloꞌ canaꞌ, canaꞌ gataꞌ tahuen gulara quioꞌ yedaohueloꞌ bëꞌ idyin dza useban Diuzi benꞌ bë quie xtiꞌidzaꞌnëꞌ. Huataꞌ tadyaꞌa quioꞌ lao Diuzi danꞌ bëꞌloꞌ ta udao yaca benꞌ raca bayëchiꞌ quie, baꞌalaꞌcazi bide dumi ta quiz̃oyaquëꞌn ni ta yeyueyaquëꞌ laohue quioꞌ.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Biz̃i bëꞌ be tu benꞌ reꞌ lao mesa cabëꞌ una Jesús, naꞌra unëꞌ:
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ lëbëꞌ:
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Bëꞌ beyudyi bapcuezëꞌ ta gao yaca benëꞌ guëz̃inëꞌ, naꞌ useꞌelaꞌnëꞌ criado quienëꞌ unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ: “Uyo, yexiꞌ yaca benꞌ guida gao yaca. Banaca laze ta gaoyaquëꞌ.”
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Biz̃i yaca benꞌ rëz̃inëꞌ ta gao, unabayaquëꞌ ta yeziꞌz̃enëꞌ quieyaquëꞌ. Naꞌra benꞌ nëro unëꞌ gudyinëꞌ criado quie benꞌ naꞌ: “Zabeyudyi huaꞌa tu layu. Len reꞌendaꞌ tzenaꞌa. Ta nacanꞌ niaꞌ luëꞌ yëboꞌnëꞌ yeziꞌz̃enëꞌ quiaꞌ.”
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Naꞌ unë benꞌ urupe rëbinëꞌ benꞌ zio tzexiꞌ lëbëꞌ: “Baoz̃iaꞌ gaꞌyoꞌ pare bëdyihuaga. Lëbaꞌ tzaꞌliaꞌ huaꞌbaꞌ prueba. Lenaꞌ niaꞌ bisaqueꞌ saꞌa, yeziꞌz̃enëꞌ quiaꞌ.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Naꞌ una benꞌ uyune rëbinëꞌ benꞌ zio tzexiꞌ lëbëꞌ: “Zabeyudyi ptzaganaꞌa. Yelaꞌ naꞌ bisaqueꞌ saꞌa.”
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Biz̃i bëꞌ bedyin criado, naꞌ udixogueꞌnëꞌ xaꞌnnëꞌ cabëꞌ gudyi yaca benëꞌ lëbëꞌ. Naꞌra bdzaꞌtzegue xaꞌnnëꞌ unëꞌ rëbinëꞌ criado quiëꞌ: “Uyo yenaꞌ laꞌo yedyi, yexiꞌ yaca benꞌ yëchiꞌ, len yaca benꞌ ca guicho ca lao, len yaca benꞌ z̃i, len yaca benꞌ laochula.”
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Naꞌra bedyin criado quie benꞌ naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ: “Señor, babiaꞌ ca mandado baoꞌ. Pero nerunnan lato guidara benëꞌ.”
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Naꞌra una xaꞌnnëꞌ tatula rëbinëꞌ lëbëꞌ: “Uyo yenaꞌ laꞌo yedyi du tu neza. Bë bala iquiëꞌloꞌyaquëꞌ cuenda yedzaꞌ yaca benëꞌ luꞌu yuꞌu quiaꞌ.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Yelaꞌ naꞌ rniaꞌ, ni tu yaca benꞌ baguz̃aꞌ tanëro, benꞌ bibida gao quiaꞌ, bira de lato gaoyaquëꞌ ta pcuezaꞌ.”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Benꞌ zë gula zenaoyaquëꞌ Jesús. Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 ―Chi nu benꞌ reꞌen inao nëꞌëdiꞌ, ruen zi idyëꞌëranëꞌ nëꞌëdiꞌ cala ca xuzëꞌ, ca z̃nëꞌë, ca z̃gulanëꞌ, ca z̃iꞌinëꞌ, ca biꞌ bichinëꞌ, ca biꞌ zannëꞌ, cala ca yelaꞌ neban quienëꞌ. Chi binedyëꞌëranëꞌ nëꞌëdiꞌ cala ca familia quienëꞌ, ca yelaꞌ neban quienëꞌ, bisaqueꞌ gacanëꞌ benꞌ quiaꞌ.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Nu benꞌ rdzebi inao xnezaꞌ nun quie ruen z̃udyi guti benëꞌ lëbëꞌ, bisaqueꞌ gacanëꞌ benꞌ quiaꞌ.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Chi leꞌe reꞌenle huele tu yuꞌu ¿cala reyaꞌalaꞌ huele pensari usaqueꞌle chi huaque dumi quiele ta useyudyile yuꞌu?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Chi tu benꞌ uzulaohue rcuaꞌnëꞌ luꞌu yu barbëchinëꞌ xniꞌa besu, naꞌ biz̃i chi biguque dumi quienëꞌ ta useyudyinëꞌ yuꞌu, naꞌ yaca benꞌ ilëꞌë, utituyaquëꞌ uz̃idyiyaquëꞌ lëbëꞌ.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Naꞌ inayaquëꞌ quienëꞌ: “Benꞌ niga aozulaonëꞌ ruenëꞌ yuꞌu quienëꞌ, naꞌ biguque dumi quienëꞌ ta useyudyinëꞌn.”
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Chi zu tu rey, naꞌ zu itu rey reꞌennëꞌ tilalënëꞌ lëbëꞌ. Naꞌ napëꞌ chi mila soldado. Naꞌ biz̃i itu rey napëꞌ galo mila soldado quienëꞌ. Caora cati bazaꞌ tilarëyaquëꞌ, ¿cala reyaꞌalaꞌ huenëꞌ pensari chi huaque chi mila soldado quienëꞌ ta tilalënëꞌ benꞌ napa galo mila soldado?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Chi bapsaquenëꞌ bisuenëꞌ tilalënëꞌ itu rey, naꞌra tu nezu itu rey zituꞌ, reyaꞌalaꞌ iseꞌelaꞌnëꞌ tu benꞌ tzio lao lazëꞌ ta tzeguedyinëꞌ itu rey ta yegaꞌntzaꞌoyaquëꞌ bitilayaquëꞌ.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Lenaꞌ uniaꞌ leꞌe ta inezile nutiꞌtezile reꞌenle inaole nëꞌëdiꞌ, chi bisule puesto ta usanle yugulu ta de quiele inaole nëꞌëdiꞌ, bisaqueꞌ gacale benꞌ quiaꞌ.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 ―De ga hue zediꞌdyin chi nacan snaꞌa. Pero chi bira nacan snaꞌa, ¿ca biz̃i huero ta iyacan snaꞌa?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Bibi dyin huena, ni para quie layu, ni para bena. Nacan ta chuꞌunro. Nule babe, ulezënaga cabëꞌ baoniaꞌ.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.