Lucas 14
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs ARIB
1 Biz̃i bezu dza tula, dza huezilaꞌadyiꞌ. Caora naꞌ zio Jesús ta gaohuëꞌ z̃an yuꞌu quie benꞌ napa dyin, benꞌ naca partido fariseo. Naꞌra rbëꞌnao yaca benꞌ laguedyinëꞌ chi bi hue Jesús dza huezilaꞌadyiꞌ.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Naꞌ lëganꞌ naꞌ zë tu benꞌ yuꞌu yelaꞌ hueꞌ gui.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ yaca benꞌ rusëdi ley quie Moisés, len yaca benꞌ naca partido fariseo:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Caora naꞌ begaꞌnyaquëꞌ chizi, bira unëyaquëꞌ. Naꞌra bëxunëꞌ naꞌa benꞌ yuꞌu gui, beyuenëꞌ lëbëꞌ. Ude naꞌ una Jesús gudyinëꞌ benꞌ beyuenëꞌ: “Aoca, beyo.”
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Naꞌ una Jesús gudyinëꞌ benꞌ partido fariseo:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Naꞌra bira ubinyaquëꞌ bi yëbiyaquëꞌ lëbëꞌ.
6 A isto nada puderam responder.
7 Bëꞌ blëꞌë Jesús ca rue yaca benꞌ bdyin ga zëꞌë, blëꞌënëꞌ rsereyaquëꞌ ga cueꞌyaquëꞌ reꞌenyaquëꞌ cueꞌyaquëꞌ ga cueꞌ benꞌ balaꞌanara.
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 Naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ tu diꞌidzaꞌ:
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Biz̃i bareꞌloꞌ ga rbeꞌ benꞌ balaꞌanara, naꞌ inë benꞌ rue lani yëbinëꞌ luëꞌ: “Uzuli, bëꞌ lato cueꞌ benꞌ niga ganꞌ bareꞌloꞌ.” Cati inanëꞌ luëꞌ canaꞌ, canaꞌ yedueꞌloꞌ yeyoloꞌ tzareꞌloꞌ xcuꞌudzula.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Naꞌ ca ta reyaꞌalaꞌ huele cati tziole lani, cueꞌle xcuꞌudzutela. Naꞌra cati ilëꞌë benꞌ rue lani reꞌloꞌ xcuꞌudzutela, naꞌra inëꞌ luëꞌ: “Amigo, ude nila cueꞌloꞌ ga rbeꞌ benꞌ balaꞌanara.” Canaꞌ gaca balaꞌana quiele len yaca benꞌ bareꞌ lao mesa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Naꞌ rniaꞌ leꞌe, nu benꞌ rue z̃e cuine, huadyin dza hue Diuzi lëbëꞌ benꞌ yubeꞌezi. Naꞌ biz̃i nu benꞌ rue yubeꞌezi cuine, huadyin dza hue Diuzi lëbëꞌ benꞌ z̃e. ―Canaꞌ una Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Lëzi unërë Jesús rëbinëꞌ benꞌ rue lani:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Naꞌ ca ta reyaꞌalaꞌ hueloꞌ cati hueloꞌ lani, reyaꞌalaꞌ guëz̃oꞌ yaca benꞌ yëchiꞌ, len yaca benꞌ ca guicho ca lao, len yaca benꞌ z̃i, len yaca benꞌ laochula.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Chi hueloꞌ canaꞌ, canaꞌ gataꞌ tahuen gulara quioꞌ yedaohueloꞌ bëꞌ idyin dza useban Diuzi benꞌ bë quie xtiꞌidzaꞌnëꞌ. Huataꞌ tadyaꞌa quioꞌ lao Diuzi danꞌ bëꞌloꞌ ta udao yaca benꞌ raca bayëchiꞌ quie, baꞌalaꞌcazi bide dumi ta quiz̃oyaquëꞌn ni ta yeyueyaquëꞌ laohue quioꞌ.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Biz̃i bëꞌ be tu benꞌ reꞌ lao mesa cabëꞌ una Jesús, naꞌra unëꞌ:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ lëbëꞌ:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Bëꞌ beyudyi bapcuezëꞌ ta gao yaca benëꞌ guëz̃inëꞌ, naꞌ useꞌelaꞌnëꞌ criado quienëꞌ unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ: “Uyo, yexiꞌ yaca benꞌ guida gao yaca. Banaca laze ta gaoyaquëꞌ.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Biz̃i yaca benꞌ rëz̃inëꞌ ta gao, unabayaquëꞌ ta yeziꞌz̃enëꞌ quieyaquëꞌ. Naꞌra benꞌ nëro unëꞌ gudyinëꞌ criado quie benꞌ naꞌ: “Zabeyudyi huaꞌa tu layu. Len reꞌendaꞌ tzenaꞌa. Ta nacanꞌ niaꞌ luëꞌ yëboꞌnëꞌ yeziꞌz̃enëꞌ quiaꞌ.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Naꞌ unë benꞌ urupe rëbinëꞌ benꞌ zio tzexiꞌ lëbëꞌ: “Baoz̃iaꞌ gaꞌyoꞌ pare bëdyihuaga. Lëbaꞌ tzaꞌliaꞌ huaꞌbaꞌ prueba. Lenaꞌ niaꞌ bisaqueꞌ saꞌa, yeziꞌz̃enëꞌ quiaꞌ.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Naꞌ una benꞌ uyune rëbinëꞌ benꞌ zio tzexiꞌ lëbëꞌ: “Zabeyudyi ptzaganaꞌa. Yelaꞌ naꞌ bisaqueꞌ saꞌa.”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Biz̃i bëꞌ bedyin criado, naꞌ udixogueꞌnëꞌ xaꞌnnëꞌ cabëꞌ gudyi yaca benëꞌ lëbëꞌ. Naꞌra bdzaꞌtzegue xaꞌnnëꞌ unëꞌ rëbinëꞌ criado quiëꞌ: “Uyo yenaꞌ laꞌo yedyi, yexiꞌ yaca benꞌ yëchiꞌ, len yaca benꞌ ca guicho ca lao, len yaca benꞌ z̃i, len yaca benꞌ laochula.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Naꞌra bedyin criado quie benꞌ naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ: “Señor, babiaꞌ ca mandado baoꞌ. Pero nerunnan lato guidara benëꞌ.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Naꞌra una xaꞌnnëꞌ tatula rëbinëꞌ lëbëꞌ: “Uyo yenaꞌ laꞌo yedyi du tu neza. Bë bala iquiëꞌloꞌyaquëꞌ cuenda yedzaꞌ yaca benëꞌ luꞌu yuꞌu quiaꞌ.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Yelaꞌ naꞌ rniaꞌ, ni tu yaca benꞌ baguz̃aꞌ tanëro, benꞌ bibida gao quiaꞌ, bira de lato gaoyaquëꞌ ta pcuezaꞌ.”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Benꞌ zë gula zenaoyaquëꞌ Jesús. Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―Chi nu benꞌ reꞌen inao nëꞌëdiꞌ, ruen zi idyëꞌëranëꞌ nëꞌëdiꞌ cala ca xuzëꞌ, ca z̃nëꞌë, ca z̃gulanëꞌ, ca z̃iꞌinëꞌ, ca biꞌ bichinëꞌ, ca biꞌ zannëꞌ, cala ca yelaꞌ neban quienëꞌ. Chi binedyëꞌëranëꞌ nëꞌëdiꞌ cala ca familia quienëꞌ, ca yelaꞌ neban quienëꞌ, bisaqueꞌ gacanëꞌ benꞌ quiaꞌ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Nu benꞌ rdzebi inao xnezaꞌ nun quie ruen z̃udyi guti benëꞌ lëbëꞌ, bisaqueꞌ gacanëꞌ benꞌ quiaꞌ.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Chi leꞌe reꞌenle huele tu yuꞌu ¿cala reyaꞌalaꞌ huele pensari usaqueꞌle chi huaque dumi quiele ta useyudyile yuꞌu?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Chi tu benꞌ uzulaohue rcuaꞌnëꞌ luꞌu yu barbëchinëꞌ xniꞌa besu, naꞌ biz̃i chi biguque dumi quienëꞌ ta useyudyinëꞌ yuꞌu, naꞌ yaca benꞌ ilëꞌë, utituyaquëꞌ uz̃idyiyaquëꞌ lëbëꞌ.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Naꞌ inayaquëꞌ quienëꞌ: “Benꞌ niga aozulaonëꞌ ruenëꞌ yuꞌu quienëꞌ, naꞌ biguque dumi quienëꞌ ta useyudyinëꞌn.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Chi zu tu rey, naꞌ zu itu rey reꞌennëꞌ tilalënëꞌ lëbëꞌ. Naꞌ napëꞌ chi mila soldado. Naꞌ biz̃i itu rey napëꞌ galo mila soldado quienëꞌ. Caora cati bazaꞌ tilarëyaquëꞌ, ¿cala reyaꞌalaꞌ huenëꞌ pensari chi huaque chi mila soldado quienëꞌ ta tilalënëꞌ benꞌ napa galo mila soldado?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Chi bapsaquenëꞌ bisuenëꞌ tilalënëꞌ itu rey, naꞌra tu nezu itu rey zituꞌ, reyaꞌalaꞌ iseꞌelaꞌnëꞌ tu benꞌ tzio lao lazëꞌ ta tzeguedyinëꞌ itu rey ta yegaꞌntzaꞌoyaquëꞌ bitilayaquëꞌ.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Lenaꞌ uniaꞌ leꞌe ta inezile nutiꞌtezile reꞌenle inaole nëꞌëdiꞌ, chi bisule puesto ta usanle yugulu ta de quiele inaole nëꞌëdiꞌ, bisaqueꞌ gacale benꞌ quiaꞌ.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 ―De ga hue zediꞌdyin chi nacan snaꞌa. Pero chi bira nacan snaꞌa, ¿ca biz̃i huero ta iyacan snaꞌa?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Bibi dyin huena, ni para quie layu, ni para bena. Nacan ta chuꞌunro. Nule babe, ulezënaga cabëꞌ baoniaꞌ.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.