Atos 27

Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Naꞌra psaqueꞌyaquëꞌ iseꞌelaꞌyaquëꞌ Pablo ciudad Roma. Lëzi nëꞌëdiꞌ, Lucas, uzaꞌliaꞌnëꞌ ciudad naꞌ. Naꞌra psedyinjëꞌ Pablo len yaca los demás benꞌ preso lao naꞌa tu capitán, benꞌ lao Julio. Naquëꞌ xanꞌ tu cueꞌ soldado, benꞌ rue mandado quie rey César.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Uyuꞌundoꞌ tu barco quie ciudad Adrimitio. Cati banacate barco naꞌ puesto yezaꞌn tziona yaca yedyi ga nebaba Asia, caora naꞌ uyuꞌurë itu benꞌ lao Aristarco len nëtoꞌ luꞌu barco naꞌ. Naquëꞌ benꞌ ciudad Tesalónica ga nebaba Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Naꞌra beteyu dza tula bdyinndoꞌ ciudad Sidón. Biz̃i Julio naꞌ bënëꞌ huen quie Pablo, bëꞌnëꞌ lëbëꞌ lato tzionëꞌ tzeyubinëꞌ ga zu yaca amigo quienëꞌ.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Naꞌ guca chopa tzona dza uzaꞌndoꞌ ciudad Sidón yuꞌundoꞌ luꞌu barco naꞌ ziondoꞌ tzalaꞌ isla Chipre. Caora naꞌ rda tu be bedunꞌ fuerte bzaꞌagan barco de modo que bisaqueꞌ saꞌn lao nisa naꞌ. Quie lenaꞌ udendoꞌ zaquëꞌ yegaꞌla cuëta isla naꞌ ga biruen be bedunꞌ.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Canaꞌ bedendoꞌ ga nebaba Cilicia len ga nebaba Panfilia bdyinndoꞌ ciudad Mira ga nebaba Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Pues ciudad Mira naꞌ yexaca capitán naꞌ tu barco uzaꞌn ciudad Alejandría. Lëbarco naꞌ banacaten puesto ta tziona ga nebaba Italia. Caora naꞌ bë capitán naꞌ mandado tzuꞌundoꞌ luꞌu barco tacuenda naꞌ tziozindoꞌ mazera.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Naꞌra du chopa tzona dza biuz̃aqueꞌ saꞌ barco taria danꞌ bzaꞌaga be bedunꞌ barco. Quie lenaꞌ canezi bedyinndoꞌ ciudad Gnido. Lëscanꞌ como nerda be bedunꞌ ganꞌ ziondoꞌ ruzaꞌagan barco, canezi uzaꞌ barco bdyinndoꞌ itzalaꞌ isla Creta ga reꞌ ciudad Salmón. Pero tu udezindoꞌ naꞌ, uyëchondoꞌ ga reꞌ isla naꞌ, ga birda be uzaꞌagan barco.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Pero lëscanꞌ canezi uz̃aqueꞌ bdyinndoꞌ ga laona Buenos Puertos. Naꞌ nacan gaꞌalaꞌ para ciudad Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Pues como taz̃e udzëndoꞌ, baruen z̃udyi danꞌ rdandoꞌ lao nisa, porque babeziꞌ tiempo quie be bedunꞌ fuerte gula.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Quie lenaꞌ una Pablo rëbinëꞌ yaca benꞌ nitaꞌ naꞌ:
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Pero capitán naꞌ, bibënëꞌ casa quie Pablo denꞌ gulenëꞌ diꞌidzaꞌ unë xanꞌ barco len diꞌidzaꞌ unë yaca benꞌ rusaꞌ len.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Pero como Buenos Puertos binacan dyaꞌa para cuezandoꞌ te tiempo quie be bedunꞌ, yugulujëꞌ guꞌunjëꞌ yezaꞌndoꞌ ganꞌ naꞌ, porque guꞌunjëꞌ idyinndoꞌ ciudad Fenice. Naca Fenice ciudad ga nebaba isla Chipre birdacazi be bedunꞌ fuerte.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Naꞌra uzulao rda be, pero cala be bedunꞌ, be baꞌazi naꞌ zaꞌ be zacaꞌ surla. Pues quie lenaꞌ guqueyaquëꞌ huazaqueꞌ tzioyaquëꞌ mazera. Caora naꞌ uzaꞌndoꞌ ziondoꞌ, pero bedendoꞌ gaꞌalaꞌ ruꞌa isla Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Pero zabezaꞌndoꞌ caora uzulao rda tu be bedunꞌ fuerte gula ta zaꞌ zacaꞌ noreste ga reꞌ isla Creta. Bzaꞌagan barco de modo que biuz̃aqueꞌ saꞌ barco lao nisa.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Quie lenaꞌ reꞌen ca reꞌennan, bebiꞌlëndoꞌ barco ganꞌ ziondoꞌ naꞌ, porque be bedunꞌ naꞌ psebiꞌina len.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Naꞌra bedendoꞌ xcuꞌudzu tu isla daoꞌ laona Clauda ga birda be bedunꞌ. Pero zëdi gula gucan bapcuëndoꞌ tu barco daoꞌ ta zaꞌ lao nisa ralaꞌ barco z̃e len.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Lëscanꞌ bapquiondoꞌ riata duz̃e barco z̃e naꞌ tacuenda gacalen len biyeton luꞌu nisa. Pero como rdzebiyaquëꞌ idyin barco ga naca puro yoz̃o, ga laona yoz̃o sirte, naꞌ rdzebiyaquëꞌ hueto barco luꞌu yoz̃o naꞌ, quie lenaꞌ pquinuyaquëꞌ laꞌariꞌ z̃e ta rusaꞌ barco. Bëjëꞌ canaꞌ tacuenda naꞌ biidyin barco ga reꞌ yoz̃o naꞌ, denꞌ bdyiga be len zion ga tula.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Naꞌra beteyu dza tula nerda be bedunꞌ fuerte gula. Quie lenaꞌ uzulaoyaquëꞌ ruꞌunyaquëꞌ yuaꞌ nuꞌa barco luꞌu nisa.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Pues biz̃i naꞌ, dza uyune nerdacazi be bedunꞌ naꞌ, birbezan. Quie lenaꞌ uruꞌundoꞌ bicala ta nuꞌa barco luꞌu nisa tacuenda gaca barco dzaꞌ biyeton luꞌu nisa.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Zidza guca biblëꞌëndoꞌ ni tu bélo dyian guibá. Pues ni obidza biblëꞌëndoꞌ tantozi ureꞌ beo ben yusiuꞌ. Quie lenaꞌ guquendoꞌ de que huaticazindoꞌ luꞌu nisa.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Como azio zidza binegaondoꞌ, caora naꞌ uzuli Pablo unëꞌ gudyinëꞌ nëtoꞌ:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Pero naꞌa bidëbile, porque baꞌalaꞌcazi huabiaguiꞌ barco, raꞌo naꞌ bigatiro.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Pues nacaꞌ benꞌ quie Diuzi. Yugu dza rionlaꞌadyaꞌ lëbëꞌ. Naꞌra nidzeꞌ useꞌelaꞌ Diuzi tu ángel quienëꞌ detilalaonëꞌ nëꞌëdiꞌ.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Naꞌ unëꞌ gudyinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Bidzeboꞌ, Pablo, porque tanun quie Diuzi naꞌ tzesëloꞌ lao rey César. Quie lenaꞌ bigati ni tu benꞌ zaꞌlë luëꞌ luꞌu barco.” Pues canaꞌ una ángel rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Naꞌ niaꞌ leꞌe bidzebile, porque nacan seguro uzu Diuzi diꞌidzaꞌ quienëꞌ con cabëꞌ unanëꞌ nëꞌëdiꞌ.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Pero decazide idyinro tu isla ga ilaro. ―Pues canaꞌ una Pablo rëbinëꞌ lejëꞌ.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Pero canaꞌzi guca quie barco. Bdyiga be len hasta guca chidaꞌ dza bdyinndoꞌ ga reꞌ tu nisadaoꞌ laona Adria. Pues du gatzo yëla gucabëꞌ benꞌ rapa barco de que baredyinndoꞌ ruꞌa yu bidyi.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Naꞌra caora brixiyaquëꞌ yelaꞌ zituꞌ quie nisa, gucan treinta y seis metro. Pues itu chiꞌ brixiyaquëꞌ tatula, gucan veintisiete metro.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Naꞌra como bdzebiyaquëꞌ idyinjëꞌ ga reꞌ yaca yo yela cuiaguiꞌ barco, quie lenaꞌ ziojëꞌ z̃bam barco pchizayaquëꞌ tapa guíba ziꞌi pquiojëꞌ riata zion luꞌu nisa tacuenda cueꞌ barco tuzi lugar. Naꞌra du rdëbitzeguejëꞌ ulezajëꞌ tzeniꞌ.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Pero yaca benꞌ rapa barco guꞌunyaquëꞌ tzioyaquëꞌ huez̃uno. Quie lenaꞌ uzulaoyaquëꞌ rchizayaquëꞌ barco daoꞌ lao nisa, dechanꞌ uz̃iꞌjëꞌ yëꞌ unajëꞌ:
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Biz̃i udixogueꞌ Pablo capitán naꞌ lente yaca los demás soldados con cabëꞌ rue benꞌ rapa barco unëꞌ rëbinëꞌ lejëꞌ:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Quie lenaꞌ uchugu yaca soldado riata ta nerio barco daoꞌ bguinun luꞌu nisa.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Naꞌra du bala unëyue Pablo lejëꞌ gaojëꞌ ledaoꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Pues naꞌ rnaban gaoro ledaoꞌ tacuenda yeziꞌro fuerza tatula. Bidzebile, porque ganu leꞌe gati, ni tule bigacale ziꞌ.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Ude beyudyi una Pablo canaꞌ, bëxonëꞌ tu yëta xtila bëꞌlënëꞌ Diuzi diꞌidzaꞌ gudyinëꞌ Diuzi diuxcaleloꞌ. Naꞌra bz̃uz̃unëꞌn uzulaohuëꞌ raonëꞌn.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Caora naꞌ uzulao yugojëꞌ raorëyaquëꞌ uz̃elaꞌadyiꞌjëꞌ aodaoyaquëꞌ abelojëꞌ dyëꞌëdi.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Entre tu nëtoꞌ yuꞌu luꞌu barco, nacandoꞌ doscientos setenta y seis benꞌ udao yëta xtila.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ude beyudyi udaojëꞌ abelojëꞌ, naꞌ uruꞌunjëꞌ mazera trigo luꞌu nisa ta yedzaꞌ barco.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Caora uyeniꞌ naꞌ, blëꞌë benꞌ rapa barco de que ruꞌa yu bidyi bedyinndoꞌ, denꞌ gabi bezaquejëꞌ ga parte. Pero caora blëꞌëyaquëꞌ reꞌ tu ca lagun ga naca puro yoz̃o, guꞌunjëꞌ udyigajëꞌ barco naꞌ.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Caora naꞌ uchugoyaquëꞌ riata nario guíba ziꞌi tacuenda naꞌ saꞌ barco tatula. Naꞌra begaꞌn guíba ziꞌi luꞌu nisa. Lëscanꞌ uxëdyijëꞌ du nario yaca yaga taꞌa ta rusaꞌyaquëꞌ barco. Lëscanꞌ pquioyaquëꞌ tu laꞌariꞌ z̃e sibi guicho barco naꞌ tacuenda udyiga be len idyinndoꞌ ruꞌa yu bidyi ga naca puro yoz̃o.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Pero biz̃i naꞌ ude barco ga reguꞌudiꞌ chopa benono naꞌ. Lëganꞌ naꞌ bëto barco luꞌu yoz̃o reꞌ luꞌu nisa. Naꞌ begaꞌn barco lagazi bëton luꞌu yoz̃o naꞌ. Bira uz̃aqueꞌ yerona. Como legazi bdyiga benono len, uzulao byoz̃o z̃bam barco.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Caora naꞌ guꞌun yaca soldado gutijëꞌ benꞌ preso tacuenda naꞌ bisaqueꞌ uz̃unoyaquëꞌ xubayaquëꞌ lao nisa.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Pero bibëꞌ capitán naꞌ lato gutijëꞌ benꞌ preso, porque bireꞌennëꞌ gutijëꞌ Pablo. Pues quie lenaꞌ bënëꞌ mandado con yaca benꞌ raca rz̃uba yao ta yerojëꞌ luꞌu barco idyinjëꞌ ruꞌa yu bidyi.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Lëscanꞌ guꞌunnëꞌ yero nu benꞌ biraca z̃uba yao, pero reꞌennëꞌ xubajëꞌ nu lao pedazo yaga quie barco tacuenda idyinrëjëꞌ ruꞌa yu bidyi. Canaꞌ uz̃acandoꞌ bëndoꞌ gan berondoꞌ luꞌu barco ulandoꞌ bedyinndoꞌ ruꞌa yu bidyi.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.