Atos 21
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs NTLH
1 Naꞌra bëꞌndoꞌ ja benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ ciudad Efeso, tu despedida. Ude beyudyi naꞌ, ziondoꞌ tu luꞌu barco bdyinndoꞌ ciudad Cos. Caora beteyunaꞌ, uzaꞌndoꞌ bdyinndoꞌ ciudad Rodas. Tu bedezindoꞌ ciudad Rodas, bdyinndoꞌ ciudad Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Naꞌ ciudad Pátara bedilandoꞌ tu barco ta zio yu nebaba Fenicia. Caora naꞌ uyuꞌundoꞌ barco naꞌ ziondoꞌ.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Neziondoꞌ luꞌu barco cati blëꞌëndoꞌ isla Chipre reꞌn zaquëꞌ yegaꞌ, pero tu bedezindoꞌ isla Chipre bdyinndoꞌ yu nebaba Siria. Pero como barco naꞌ nuꞌan yuaꞌ ta ucaꞌnnan ciudad Tiro, berondoꞌ luꞌu barco naꞌ.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Caora naꞌ uyondoꞌ yenaꞌndoꞌ yaca benꞌ nao xneza Jesús, yaca benꞌ nitaꞌ ciudad naꞌ. Biz̃i begaꞌnndoꞌ len leyaquëꞌ lao gadyi dza. Naꞌ unayaquëꞌ gudyiyaquëꞌ Pablo de que bireyaꞌalaꞌ tzionëꞌ ciudad Jerusalén como baona Bichi Be quie Diuzi leyaquëꞌ bi gaca quie Pablo dza zazaꞌra.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Naꞌra baoca gadyi dza zundoꞌ naꞌ, bezaꞌndoꞌ, pero yugu benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ naꞌ, len yaca z̃gulayaquëꞌ, len yaca xcuidiꞌ quiejëꞌ, zaꞌlëyaquëꞌ nëtoꞌ hasta ruꞌa yedyite. Caora naꞌ lao yoz̃o ruꞌa nisadaoꞌ naꞌ, uditzondoꞌ z̃ibindoꞌ blidzandoꞌ Diuzi.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Naꞌra bëꞌndoꞌ lejëꞌ tu despedida udedyindoꞌ leyaquëꞌ. Naꞌ bezaꞌndoꞌ uyuꞌundoꞌ luꞌu barco tatula. Caora naꞌ bedzatzajëꞌ zeyojëꞌ z̃an yuꞌu quie quiejëꞌ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Pero nëtoꞌ uzaꞌndoꞌ ciudad Tiro ziondoꞌ bdyinndoꞌ ciudad Tolemaida ga berondoꞌ luꞌu barco. Pues ciudad Tolemaida naꞌ bgapandoꞌ diuz̃i yaca bichiro benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ naꞌ. Naꞌ begaꞌnlëndoꞌ lejëꞌ tu yëla.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Naꞌra beteyu naꞌ, uzaꞌlëndoꞌ Pablo niꞌandoꞌ len yaca los demás benꞌ dzaga nëtoꞌ bdyinndoꞌ ciudad Cesarea. Caora naꞌ uyondoꞌ z̃an yuꞌu quie tu benꞌ lao Felipe. Naquëꞌ benꞌ rio yedyi tula ratixogueꞌnëꞌ benëꞌ con cabëꞌ rna xtiꞌidzaꞌ Diuzi. Lëzi naquëꞌ benꞌ ruꞌe laze ta gao ja nigula bizu xquiuhue de entre ja benꞌ nao xneza Jesús. Entre ja benꞌ ruꞌe laze naca gadyijëꞌ. Naꞌ begaꞌnlëndoꞌ lëbëꞌ.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Pues lidyi Felipe naꞌ nitaꞌrë tapa z̃iꞌinëꞌ nigula, puro biꞌ ruꞌabe yaca. Lëzi rguixogueꞌrëjabiꞌ benëꞌ diꞌidzaꞌ con ca rna Diuzi. Ruejabiꞌ cabëꞌ bë ja benꞌ profeta, benꞌ ulio Diuzi unitaꞌ tiempote.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Naꞌra aoca chopa tzona dza zundoꞌ yedyi naꞌ, cati blaꞌ tu benꞌ profeta laonëꞌ Agabo. Uzaꞌnëꞌ estado Judea
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 blaꞌnëꞌ deyubinëꞌ nëtoꞌ. Hora naꞌ uz̃iꞌnëꞌ cincho quie Pablo pquionëꞌn cuinnëꞌ unëꞌ rëbinëꞌ nëtoꞌ:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Caora bendoꞌ diꞌidzaꞌ una Agabo, caora naꞌ nëtoꞌ len yaca los demás benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ ciudad Cesarea naꞌ, unëyëchiꞌndoꞌ rëbindoꞌ Pablo:
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Pero bequëbi Pablo rëbinëꞌ nëtoꞌ:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Pues como bibëndoꞌ gan udzundoꞌnëꞌ, quie lenaꞌ gudyindoꞌnëꞌ:
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Beyudyi bëndoꞌ puesto quiendoꞌ, ziondoꞌ ciudad Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Lëzi zaꞌlë bala benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ ciudad Cesarea, nëtoꞌ. Naꞌra ciudad Jerusalén bdyinndoꞌ lidyi tu benꞌ lao Mnasón, benꞌ uzaꞌ Isla Chipre. Bazio zë iza naquëꞌ benꞌ nao xneza Jesús.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Naꞌra yaca bichiro, benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ ciudad Jerusalén naꞌ, bëꞌ bdyinndoꞌ naꞌ, dyëꞌëdi gula bgapayaquëꞌ nëtoꞌ diuz̃i.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Caora beteyu naꞌ dza tula, uyolëndoꞌ Pablo yeyubindoꞌ tu benꞌ lao Santiago zu naꞌ. Lëzi naꞌ beduparë yaca benꞌ napa dyin quie ja benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ ciudad Jerusalén.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Caora naꞌ bgapa Pablo leyaquëꞌ diuz̃i bëꞌlënëꞌ leyaquëꞌ diꞌidzaꞌ rëbinëꞌ lejëꞌ yugu con cabëꞌ bë Diuzi gucalënëꞌ lëbëꞌ udixogueꞌnëꞌ benꞌ binaca benꞌ Israel con cabëꞌ rna xtiꞌidzaꞌ Diuzi.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Biz̃i cati beyaquëꞌ diꞌidzaꞌ naꞌ cabëꞌ una Pablo, bëjëꞌ Diuzi benꞌ z̃e. Beyudyi naꞌ, unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ Pablo:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Baneziyaquëꞌ de que luëꞌ rsëdioꞌ yaca benꞌ Israel nitaꞌ yedyi quie benꞌ tula de que bira nacan zi inaojëꞌ ca rna lao ley pcaꞌn Diuzi lao naꞌa Moisés. Lëscanꞌ baneziyaquëꞌ rnaoꞌ de que bira nacan zi uzuyaquëꞌ tu xëdyidaoꞌ z̃iꞌiyaquëꞌ, ni siquiera ta inaoyaquëꞌ ca naca costumbre gula quiero.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Naꞌra ¿biz̃i huero? Pues huaneziyaquëꞌ bazaoꞌ.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Mejorla hueloꞌ ca inandoꞌ luëꞌ. Entre nëtoꞌ ni nitaꞌ tapa ja beꞌmbyu, benꞌ binehue cumplir tu diꞌidzaꞌ bëꞌlëyaquëꞌ Diuzi dza naꞌte.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Pues naꞌ uquiëꞌjëꞌ uyolëjëꞌ luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra, huuꞌ gasto quiejëꞌ tacuenda ichugojëꞌ guitzaꞌ guichojëꞌ tzehuaꞌajëꞌ luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra gun quie Diuzi. Lëscanꞌ luëꞌ tzehuaꞌaloꞌ gun quie Diuzi luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra. Canaꞌ hueloꞌ tacuenda naꞌ ilëꞌë yaca benëꞌ de que rnaocazoꞌ costumbre quiero.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Babëcazindoꞌ tu guichi useꞌelaꞌndoꞌ lao yaca benꞌ binaca benꞌ Israel, benꞌ barnao xneza Jesús, gudyindoꞌjëꞌ ca naca pensari quiero de que bireyaꞌalaꞌ gaojëꞌ bëꞌëlaꞌ bdyia benëꞌ ruꞌaba ta bëꞌyaquëꞌ ídolo quiejëꞌ. Lëzi bireyaꞌalaꞌ gaorëyaquëꞌ bëꞌëlaꞌ quie nu bia bibro ren quie hora gutibaꞌ, ni siquiera ren quiebaꞌ. Lëscanaꞌ bireyaꞌalaꞌ gatalëjëꞌ nigula binaca z̃gulajëꞌ. ―Pues canaꞌ unayaquëꞌ gudyijëꞌ Pablo.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Caora beteyu dza tula, bë Pablo gasto quie tapa benꞌ zu naꞌ tacuenda tzahuaꞌayaquëꞌ gun quie Diuzi luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra. Ude beyudyi naꞌ, uquiëꞌ Pablo leyaquëꞌ zioyaquëꞌ luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra tacuenda tzetixogueꞌnëꞌ yaca pxuzi bi dza tzehuaꞌajëꞌ gun quie Diuzi luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Pues canaꞌ bzujëꞌ diꞌidzaꞌ huejëꞌ lao gadyi dza, pero binedila lao gadyi dza caora blëꞌë yaca benꞌ uzaꞌ ja ciudad nebaba Asia rda Pablo luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra. Caora naꞌ bdzaꞌjëꞌ betupajëꞌ laguedyijëꞌ bëxoyaquëꞌ Pablo.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Caora naꞌ unëyaquëꞌ zidzo unayaquëꞌ:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Canaꞌ unayaquëꞌ, porque blëꞌëyaquëꞌ ciudad naꞌ rdalë Pablo tu benꞌ griego lao Trófimo. Naquëꞌ benꞌ ciudad Efeso. Quie lenaꞌ racajëꞌ pensari de que uquiëꞌ Pablo lëbëꞌ luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra naꞌ.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Naꞌra como bdzaꞌ zë benꞌ ciudad naꞌ, labedupatejëꞌ uyuꞌujëꞌ bebiojëꞌ Pablo luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra lapsiotejëꞌ puerta idaoꞌ rnabëꞌra naꞌ.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Naꞌ barutiyaquëꞌ Pablo caora bdyin diꞌidzaꞌ ga nitaꞌ comandante quie soldado de que legazi raca huedila entre yaca benꞌ ciudad Jerusalén.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Canaꞌ labedupate comandante, len yaca capitán, len yaca soldado quienëꞌ, zioyaquëꞌ tariara bdyinyaquëꞌ ga yuꞌu ja benëꞌ rdila. Caora blëꞌëyaquëꞌ abdyin comandante lënëꞌ soldado quienëꞌ, naꞌ psanjëꞌ ruꞌeyaquëꞌ quie Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Caora naꞌ zio comandante ubigaꞌnëꞌ ga zë Pablo, bënëꞌ mandado bëxo yaca soldado lëbëꞌ pquioyaquëꞌ lëbëꞌ chopa caden. Beyudyi naꞌ, pquëpinëꞌ yaca benꞌ nitaꞌ naꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Pero yaca benꞌ naꞌ uzulaoyaquëꞌ rnëyaquëꞌ zidzo udeudela. Tantozi rueyaquëꞌ ruꞌbe, biuyoñeꞌe comandante bi nayaquëꞌ. Que lenaꞌ bënëꞌ mandado tzehuaꞌa yaca soldado Pablo luꞌu cuarto ga nitaꞌjëꞌ.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Biz̃i naꞌ cati abdyinyaquëꞌ ga cuëyaquëꞌ nëpiꞌ quie cuarto naꞌ, biꞌayaquëꞌ Pablo ta urëyaquëꞌ nëpiꞌ naꞌ, porque lega rudzun yaca benëꞌ ga zio soldado.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Naꞌra yaca benꞌ ciudad naꞌ ziojëꞌ zenaoyaquëꞌ lejëꞌ rnëyaquëꞌ zidzo najëꞌ:
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Biz̃i tu binedzeꞌ ja soldado Pablo luꞌu cuarto ga nitaꞌjëꞌ, naꞌ una Pablo diꞌidzaꞌ griego unëꞌ gudyinëꞌ comandante:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ¿Quele luëꞌ nacoꞌ benꞌ Egipto, benꞌ bebio lao tapa mila benëꞌ ta udilalëyaquëꞌ gobierno dza naꞌ? ¿Quele luëꞌ ptupoꞌ leyaquëꞌ lao paraje ga bidyia yuꞌu? ¿Quele nacaraoꞌ xanꞌ ja benꞌ ruti benëꞌ?
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Naꞌra bequëbi Pablo rëbinëꞌ lëbëꞌ:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Pues como bëꞌ comandante lëbëꞌ permiso ta inënëꞌ lao yaca benꞌ nitaꞌ naꞌ, caora naꞌ yesu Pablo lao nëpiꞌ naꞌ, bënëꞌ seña conlë naꞌanëꞌ ta initaꞌyaquëꞌ chizi. Caora unitaꞌyaquëꞌ chizi yugutejëꞌ, hora naꞌ uzulaonëꞌ rnënëꞌ diꞌidzaꞌ hebreo gudyinëꞌ ja benꞌ nitaꞌ naꞌ:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.