Atos 21
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs NAA
1 Naꞌra bëꞌndoꞌ ja benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ ciudad Efeso, tu despedida. Ude beyudyi naꞌ, ziondoꞌ tu luꞌu barco bdyinndoꞌ ciudad Cos. Caora beteyunaꞌ, uzaꞌndoꞌ bdyinndoꞌ ciudad Rodas. Tu bedezindoꞌ ciudad Rodas, bdyinndoꞌ ciudad Pátara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Naꞌ ciudad Pátara bedilandoꞌ tu barco ta zio yu nebaba Fenicia. Caora naꞌ uyuꞌundoꞌ barco naꞌ ziondoꞌ.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Neziondoꞌ luꞌu barco cati blëꞌëndoꞌ isla Chipre reꞌn zaquëꞌ yegaꞌ, pero tu bedezindoꞌ isla Chipre bdyinndoꞌ yu nebaba Siria. Pero como barco naꞌ nuꞌan yuaꞌ ta ucaꞌnnan ciudad Tiro, berondoꞌ luꞌu barco naꞌ.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Caora naꞌ uyondoꞌ yenaꞌndoꞌ yaca benꞌ nao xneza Jesús, yaca benꞌ nitaꞌ ciudad naꞌ. Biz̃i begaꞌnndoꞌ len leyaquëꞌ lao gadyi dza. Naꞌ unayaquëꞌ gudyiyaquëꞌ Pablo de que bireyaꞌalaꞌ tzionëꞌ ciudad Jerusalén como baona Bichi Be quie Diuzi leyaquëꞌ bi gaca quie Pablo dza zazaꞌra.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Naꞌra baoca gadyi dza zundoꞌ naꞌ, bezaꞌndoꞌ, pero yugu benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ naꞌ, len yaca z̃gulayaquëꞌ, len yaca xcuidiꞌ quiejëꞌ, zaꞌlëyaquëꞌ nëtoꞌ hasta ruꞌa yedyite. Caora naꞌ lao yoz̃o ruꞌa nisadaoꞌ naꞌ, uditzondoꞌ z̃ibindoꞌ blidzandoꞌ Diuzi.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Naꞌra bëꞌndoꞌ lejëꞌ tu despedida udedyindoꞌ leyaquëꞌ. Naꞌ bezaꞌndoꞌ uyuꞌundoꞌ luꞌu barco tatula. Caora naꞌ bedzatzajëꞌ zeyojëꞌ z̃an yuꞌu quie quiejëꞌ.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Pero nëtoꞌ uzaꞌndoꞌ ciudad Tiro ziondoꞌ bdyinndoꞌ ciudad Tolemaida ga berondoꞌ luꞌu barco. Pues ciudad Tolemaida naꞌ bgapandoꞌ diuz̃i yaca bichiro benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ naꞌ. Naꞌ begaꞌnlëndoꞌ lejëꞌ tu yëla.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Naꞌra beteyu naꞌ, uzaꞌlëndoꞌ Pablo niꞌandoꞌ len yaca los demás benꞌ dzaga nëtoꞌ bdyinndoꞌ ciudad Cesarea. Caora naꞌ uyondoꞌ z̃an yuꞌu quie tu benꞌ lao Felipe. Naquëꞌ benꞌ rio yedyi tula ratixogueꞌnëꞌ benëꞌ con cabëꞌ rna xtiꞌidzaꞌ Diuzi. Lëzi naquëꞌ benꞌ ruꞌe laze ta gao ja nigula bizu xquiuhue de entre ja benꞌ nao xneza Jesús. Entre ja benꞌ ruꞌe laze naca gadyijëꞌ. Naꞌ begaꞌnlëndoꞌ lëbëꞌ.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Pues lidyi Felipe naꞌ nitaꞌrë tapa z̃iꞌinëꞌ nigula, puro biꞌ ruꞌabe yaca. Lëzi rguixogueꞌrëjabiꞌ benëꞌ diꞌidzaꞌ con ca rna Diuzi. Ruejabiꞌ cabëꞌ bë ja benꞌ profeta, benꞌ ulio Diuzi unitaꞌ tiempote.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Naꞌra aoca chopa tzona dza zundoꞌ yedyi naꞌ, cati blaꞌ tu benꞌ profeta laonëꞌ Agabo. Uzaꞌnëꞌ estado Judea
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 blaꞌnëꞌ deyubinëꞌ nëtoꞌ. Hora naꞌ uz̃iꞌnëꞌ cincho quie Pablo pquionëꞌn cuinnëꞌ unëꞌ rëbinëꞌ nëtoꞌ:
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Caora bendoꞌ diꞌidzaꞌ una Agabo, caora naꞌ nëtoꞌ len yaca los demás benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ ciudad Cesarea naꞌ, unëyëchiꞌndoꞌ rëbindoꞌ Pablo:
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Pero bequëbi Pablo rëbinëꞌ nëtoꞌ:
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Pues como bibëndoꞌ gan udzundoꞌnëꞌ, quie lenaꞌ gudyindoꞌnëꞌ:
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Beyudyi bëndoꞌ puesto quiendoꞌ, ziondoꞌ ciudad Jerusalén.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Lëzi zaꞌlë bala benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ ciudad Cesarea, nëtoꞌ. Naꞌra ciudad Jerusalén bdyinndoꞌ lidyi tu benꞌ lao Mnasón, benꞌ uzaꞌ Isla Chipre. Bazio zë iza naquëꞌ benꞌ nao xneza Jesús.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Naꞌra yaca bichiro, benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ ciudad Jerusalén naꞌ, bëꞌ bdyinndoꞌ naꞌ, dyëꞌëdi gula bgapayaquëꞌ nëtoꞌ diuz̃i.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Caora beteyu naꞌ dza tula, uyolëndoꞌ Pablo yeyubindoꞌ tu benꞌ lao Santiago zu naꞌ. Lëzi naꞌ beduparë yaca benꞌ napa dyin quie ja benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ ciudad Jerusalén.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Caora naꞌ bgapa Pablo leyaquëꞌ diuz̃i bëꞌlënëꞌ leyaquëꞌ diꞌidzaꞌ rëbinëꞌ lejëꞌ yugu con cabëꞌ bë Diuzi gucalënëꞌ lëbëꞌ udixogueꞌnëꞌ benꞌ binaca benꞌ Israel con cabëꞌ rna xtiꞌidzaꞌ Diuzi.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Biz̃i cati beyaquëꞌ diꞌidzaꞌ naꞌ cabëꞌ una Pablo, bëjëꞌ Diuzi benꞌ z̃e. Beyudyi naꞌ, unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ Pablo:
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Baneziyaquëꞌ de que luëꞌ rsëdioꞌ yaca benꞌ Israel nitaꞌ yedyi quie benꞌ tula de que bira nacan zi inaojëꞌ ca rna lao ley pcaꞌn Diuzi lao naꞌa Moisés. Lëscanꞌ baneziyaquëꞌ rnaoꞌ de que bira nacan zi uzuyaquëꞌ tu xëdyidaoꞌ z̃iꞌiyaquëꞌ, ni siquiera ta inaoyaquëꞌ ca naca costumbre gula quiero.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Naꞌra ¿biz̃i huero? Pues huaneziyaquëꞌ bazaoꞌ.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Mejorla hueloꞌ ca inandoꞌ luëꞌ. Entre nëtoꞌ ni nitaꞌ tapa ja beꞌmbyu, benꞌ binehue cumplir tu diꞌidzaꞌ bëꞌlëyaquëꞌ Diuzi dza naꞌte.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Pues naꞌ uquiëꞌjëꞌ uyolëjëꞌ luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra, huuꞌ gasto quiejëꞌ tacuenda ichugojëꞌ guitzaꞌ guichojëꞌ tzehuaꞌajëꞌ luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra gun quie Diuzi. Lëscanꞌ luëꞌ tzehuaꞌaloꞌ gun quie Diuzi luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra. Canaꞌ hueloꞌ tacuenda naꞌ ilëꞌë yaca benëꞌ de que rnaocazoꞌ costumbre quiero.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Babëcazindoꞌ tu guichi useꞌelaꞌndoꞌ lao yaca benꞌ binaca benꞌ Israel, benꞌ barnao xneza Jesús, gudyindoꞌjëꞌ ca naca pensari quiero de que bireyaꞌalaꞌ gaojëꞌ bëꞌëlaꞌ bdyia benëꞌ ruꞌaba ta bëꞌyaquëꞌ ídolo quiejëꞌ. Lëzi bireyaꞌalaꞌ gaorëyaquëꞌ bëꞌëlaꞌ quie nu bia bibro ren quie hora gutibaꞌ, ni siquiera ren quiebaꞌ. Lëscanaꞌ bireyaꞌalaꞌ gatalëjëꞌ nigula binaca z̃gulajëꞌ. ―Pues canaꞌ unayaquëꞌ gudyijëꞌ Pablo.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Caora beteyu dza tula, bë Pablo gasto quie tapa benꞌ zu naꞌ tacuenda tzahuaꞌayaquëꞌ gun quie Diuzi luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra. Ude beyudyi naꞌ, uquiëꞌ Pablo leyaquëꞌ zioyaquëꞌ luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra tacuenda tzetixogueꞌnëꞌ yaca pxuzi bi dza tzehuaꞌajëꞌ gun quie Diuzi luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Pues canaꞌ bzujëꞌ diꞌidzaꞌ huejëꞌ lao gadyi dza, pero binedila lao gadyi dza caora blëꞌë yaca benꞌ uzaꞌ ja ciudad nebaba Asia rda Pablo luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra. Caora naꞌ bdzaꞌjëꞌ betupajëꞌ laguedyijëꞌ bëxoyaquëꞌ Pablo.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Caora naꞌ unëyaquëꞌ zidzo unayaquëꞌ:
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Canaꞌ unayaquëꞌ, porque blëꞌëyaquëꞌ ciudad naꞌ rdalë Pablo tu benꞌ griego lao Trófimo. Naquëꞌ benꞌ ciudad Efeso. Quie lenaꞌ racajëꞌ pensari de que uquiëꞌ Pablo lëbëꞌ luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra naꞌ.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Naꞌra como bdzaꞌ zë benꞌ ciudad naꞌ, labedupatejëꞌ uyuꞌujëꞌ bebiojëꞌ Pablo luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra lapsiotejëꞌ puerta idaoꞌ rnabëꞌra naꞌ.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Naꞌ barutiyaquëꞌ Pablo caora bdyin diꞌidzaꞌ ga nitaꞌ comandante quie soldado de que legazi raca huedila entre yaca benꞌ ciudad Jerusalén.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Canaꞌ labedupate comandante, len yaca capitán, len yaca soldado quienëꞌ, zioyaquëꞌ tariara bdyinyaquëꞌ ga yuꞌu ja benëꞌ rdila. Caora blëꞌëyaquëꞌ abdyin comandante lënëꞌ soldado quienëꞌ, naꞌ psanjëꞌ ruꞌeyaquëꞌ quie Pablo.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Caora naꞌ zio comandante ubigaꞌnëꞌ ga zë Pablo, bënëꞌ mandado bëxo yaca soldado lëbëꞌ pquioyaquëꞌ lëbëꞌ chopa caden. Beyudyi naꞌ, pquëpinëꞌ yaca benꞌ nitaꞌ naꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Pero yaca benꞌ naꞌ uzulaoyaquëꞌ rnëyaquëꞌ zidzo udeudela. Tantozi rueyaquëꞌ ruꞌbe, biuyoñeꞌe comandante bi nayaquëꞌ. Que lenaꞌ bënëꞌ mandado tzehuaꞌa yaca soldado Pablo luꞌu cuarto ga nitaꞌjëꞌ.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Biz̃i naꞌ cati abdyinyaquëꞌ ga cuëyaquëꞌ nëpiꞌ quie cuarto naꞌ, biꞌayaquëꞌ Pablo ta urëyaquëꞌ nëpiꞌ naꞌ, porque lega rudzun yaca benëꞌ ga zio soldado.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Naꞌra yaca benꞌ ciudad naꞌ ziojëꞌ zenaoyaquëꞌ lejëꞌ rnëyaquëꞌ zidzo najëꞌ:
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Biz̃i tu binedzeꞌ ja soldado Pablo luꞌu cuarto ga nitaꞌjëꞌ, naꞌ una Pablo diꞌidzaꞌ griego unëꞌ gudyinëꞌ comandante:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 ¿Quele luëꞌ nacoꞌ benꞌ Egipto, benꞌ bebio lao tapa mila benëꞌ ta udilalëyaquëꞌ gobierno dza naꞌ? ¿Quele luëꞌ ptupoꞌ leyaquëꞌ lao paraje ga bidyia yuꞌu? ¿Quele nacaraoꞌ xanꞌ ja benꞌ ruti benëꞌ?
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Naꞌra bequëbi Pablo rëbinëꞌ lëbëꞌ:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Pues como bëꞌ comandante lëbëꞌ permiso ta inënëꞌ lao yaca benꞌ nitaꞌ naꞌ, caora naꞌ yesu Pablo lao nëpiꞌ naꞌ, bënëꞌ seña conlë naꞌanëꞌ ta initaꞌyaquëꞌ chizi. Caora unitaꞌyaquëꞌ chizi yugutejëꞌ, hora naꞌ uzulaonëꞌ rnënëꞌ diꞌidzaꞌ hebreo gudyinëꞌ ja benꞌ nitaꞌ naꞌ:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.