Marcos 12
Francisco León Zoque NT (ZOS_TBL) vs ARC
1 Entonces Jesusis chamdzo'tz covi'najøta'm historia va'cø 'yaṉma'yoya; ñøjayaju: ―Ijtuna'ṉ tum pøn ñijpupø'is ñasomo tøm ñøyipø'is uva. Vye'jcøvitu' nipi, y ño'tz tza' tzica cuenta jut maṉbamø jyo'c uva'is ñø' cuando nø cyømaṉu'c va'cø pyut ñø'; chøjque't torre ye'ṉupø va'cø cye'naṉguec nipi'omo. ”Entonces chacyaj cuidatzøcyajpapø'is va'cø cyøyosyajø; y vø'nipi maṉ ya'i.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-
2 Nu'c tiempo va'cø it uva, vø'nipi'is cyø'vejyaj chøsi va'cø 'yo'nøyaj cuidatzøcyajpapø'is va'cø vye'ndzi'yaj cosecha jujche maṉbase pyøc vø'ne'is.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Cuidatzøcyajpapø'is ñujcayaj tzøsi lo que cyø'vejyajupø vø'nipi'is, y nacstochøcyaju, y yac vitu'yaju jana ni tiyø.
3 Mas estes, apoderando-se dele,
4 Entonces vø'nipi'is cyø'vejque't eyapø tzøsi, pero cuidatzøcyajpapø'is pyu'ṉmacyaj tza'ji'ṉ jic menajcøs minupø. Pyu'ṉgøveñaj cyopajcøsi, tyopa'o'nøyaju, y myacnøpoyaju.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o,
5 Entonces vø'nipi'is cyø'vej vøjøtzøjque'tu tu'cañajcøsi eyapø tzøsi, y jete cuidatzøcyajpapø'is yaj ca'yaju. Y después vø'nipi'is cyø'vejyajque't eyata'mbø. Tumdum viaje vene ñacsyaju, vene yaj ca'yaju.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 ”Ja itøna'ṉ más chøsi, pero ijtuna'ṉ 'yune syungo'nbapø. Jete cyø'vejque't último vø'nipi'is, nømu: “Maṉba cyøna'tzøyaj ø ⁿune”.
6 Tendo ele, pois, ainda um, seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Pero cuidatzøcyajpapø'is nañøjayajtøju: “Yøṉete mapø'is pyøjcøchoṉ uva nipi cuando ca'pa jyata como cuenta de erejencha. Tø maṉdya'i, ndø yaj ca'tya'i, y øjtzi maṉba ndø nøtzø'tyam uva nipi”.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Entonces cuando nu'c vø'nipi'is 'yune, ñucyaju y yaj ca'yaju y pyatzpø'yaj emøc.
8 E, agarrando-o,
9 Jesusis jetse chamu, y entonces ñøjacye'tu: ―¿Pero ti maṉba chøjcayaje vø'nipi'is? Maṉba mini y maṉba yaj ca'yaj jic pøn lo que chajcupø ma's cuidatzøcyaj nipi, y maṉba chacyajque't eyata'mbø va'cø cuidatzøcyajque'ta.
9 Que fará, pois, o Senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 ”Viyuṉse mi ndu'ndamu'am jachø'yupø totocøsi yø'cse nømbapø:
10 Ainda não lestes esta Escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, esta foi posta por cabeça da esquina;
11 Jetse cham Jesusis.
11 isso foi feito pelo Senhor e é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Entonces covi'najø'sta'm oy ñucjo'yaj Jesús, porque cyønøctøyøyaju que Jesusis cham historia va'cø cha'mindzi que como cuidatzøcyajpapø'is yaj ca'yaj vø'nipi'is 'yune, jetse ñe' covi'najø'is ñø'ityaj mismo quipsocuy va'cø yaj ca'yaj Diosis 'yune. Pero ja ñucyaj Jesús, porque ña'chaj sone pøn. Entonces covi'najø tzu'ṉyaju.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão, porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Covi'najø'is cyø'vejyaj Jesuscø'mø metzcuy tu'cay fariseo aṉma'yocuy ñø'ityajupø'is y metzcuy tu'cay pøn lo que syuñajpapø'is aṉgui'mbapø Herodes. Cyø'vejayaju va'cø chøjquisyajø o'ca muspa yaj quecyaj Jesús vyejvejnecucyøsi.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Cyønu'cyaj Jesús y ñøjayaju: ―Maestro, musta'mbøjtzi que mitz viyuṉsepø ti mi ndzamba. Mitz ni ti ji'n mi ndzøjcay cuenda o'ca myøja'ṉombø pøn o cø'yipø pøn. Parejo mi nømaṉyajpa mumu pøn. Mitz viyuṉse mi 'yaṉma'yombya Diosis tyu'ṉomo. Tø tzajmatyamø o'ca vøjø o ji'n vyøjø va'cø ndø cøcoyoja lo que ti vya'cpa aṉgui'mbapø Cesajris. A ver o'ca pyena va'cø ndø cøcoyoja, o ji'ndyet pyena.
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens, antes, com verdade, ensinas o caminho de Deus. É lícito pagar tributo a César ou não? Pagaremos ou não pagaremos?
15 Pero Jesusis myusu que qui'pscøpo'yaju jujche va'cø yaj queca, y ñøjayaju: ―¿Ti'ajcuy mi ndø tzøjquistamba? Ndø nømijnatyam tum popo tumin va'cø ⁿisø.
15 Então, ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me
16 Ñømijnayaju y Jesusis isu, y 'yaṉgøva'cyaju, ñøjayaju: ―¿Ipø pø'nis cyopac tzøqui it tumingøsi? ¿I'is ñøyi ijtu jachø'yupø tumingøsi? 'Yaṉdzoṉyaju: ―Møja'ṉ aṉgui'mbapø Cesajris ñe'.
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Entonces Jesusis ñøjayaju: ―Por eso tzi'tam César lo que Cesajris ñe', y tzi'tam Dios lo que Diosis ñe'. Y o'ca jujchese a'myaj Jesús.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai, E maravilharam-se dele.
18 Entonces maṉ 'yo'nøyaj Jesús metzcuy tu'cay saduceo va'ṉjajmocuy ñø'ijtupø'is. Jet nømyajpa que ca'yajupø ji'n visa'yaje. Ji'quis 'yaṉgøva'cyaj Jesús, ñøjayaju:
18 Então, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele e perguntaram-lhe, dizendo:
19 ―Maestro, Moisesis jayutzajcatya'møjtzi que o'ca ca'pa tum pøn y chacpa yomo, pero ja it 'yune, entonces myuqui'is tiene que va'cø ñøco'tøjcaj yomo va'cø ityaj 'yune por cuenta 'yatzi'is ñe'. Jetse jyay Moisesis.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse mulher, e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Bueno, cu'yayna'ṉ it tumbø pø'nis 'yune. Vi'na pønbø oy co'tøjcaje y ca'u ja chac une.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem deixar descendência;
21 Entonces metzcupyø myuqui'is ñøco'tøjcajacye't 'yatzi'is yomo, y ca'que'tuti ja ñø'une'øcye'tati yomo. Tu'ca'yombø jøsi'cam jetseti tujque'tu.
21 e o segundo também a tomou, e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro, da mesma maneira.
22 Jetse cu'yay cø'yitya'm pyøcjo' pyøcjo'yajpana'ṉ mismo yomo, y ni jutipø'is ja chac une. Jøsi'cam ca'que'tuti yomo.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Jetse chamyaju entonces 'yaṉgøva'cyaj Jesús: ―Entonces cuando visa'yajque'tpa ca'yajupø, ¿jutipø pø'nis maṉba ñø'it je yomo? Como cu'yacyø'yita'm oy ñøco'tøjcajyaj mismo tumbø yomo.
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Entonces Jesusis ñøjayaju: ―Mitz ji'n mi ṉgui'pstam vøjø porque ji'n mi ṉgøñøctøyøtyam jachø'yupø Diosis 'yote, ni ji'n mi ṉgøñøctøyøtyame jujche muspa chøc Diosis.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura, não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Porque cuando visa'nømba, ji'nam ma cyo'tøjcajnømi, ni ji'nam ma nachi'yajtøj 'yune va'cø co'tøjcajyajø. Pero maṉba ityaj jujche tzajpomda'mbø angeles ityajpase.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dos mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Pero o'ca mi ndø aṉgøva'ctamba o'ca visa'yajpa ca'yajupø, maṉba mi ndza'maṉvajcatyame lo que mi ndu'ndamu'am libru'omo lo que Moisesis jyayupø, juti chambamø que nemde'n che'pø cu'yomo. Nømba jeni que Diosis ñøjay Moisés: “Øjchøṉø Dios. Øtz va'ṉjambøjtzi Abraha'mis y Isaajquis y Jacojbis”.
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 (Entonces queñajpa jicta'm) porque ca'yajupø'is ji'n vya'ṉjamyaj Dios sino queñajpapø'is vya'ṉjamyajpa. Por eso ji'n vyøj mi ṉgui'psotyame.
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim é Deus de vivos. Por isso, vós errais muito.
28 Ijtuna'ṉ jeni tum aṉgui'mguji'ṉ aṉma'yopyapø. Je'is myanu jujche vejvejneyaju, y qui'psu o'ca Jesusis nø 'yaṉdzo'ṉoy vøjø. Entonces cyøminu Jesús y ñøjayu: ―¿A ver jutipø aṉgui'mocuy lo que chi'upø Diosis más covi'najøpø?
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar e, sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jesusis ñøjayu: ―Yøṉømete mas covi'najøpø aṉgui'mocuy: “Cøma'nøtyam Israel pønda'm: ndø Comi Dios, jicømete tumbøti ndø Comi.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos Israel, o Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Sunø ndø Comi Dios mi ndumø tzocoy, mi ndumø anima, mi ndumø qui'psocuy, y cøyosøy Dios mumu mi mbømiji'ṉ”. Jic aṉgui'mocuy mas møjapøte.
30 Amarás, pois, ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este
31 It eyapø aṉgui'mocuy jetseti møjaque't: “Sunø mi ndøvø jujche mi sunbase mi ⁿvin”. Yøṉø aṉgui'mocuy mas møjata'mbø que ji'n eyata'mbø.
31 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Entonces aṉgui'mguyji'n aṉma'yopyapø pø'nis ñøjay Jesús: ―Vøjti mi aṉdzoṉu, Maestro, viyuṉ mi nchamu que tumdi it Dios, y ja itø eyapø; jejtite.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus e que não há outro além dele;
33 Y va'cø ndø sunø Dios ndø ndumø tzocoy, y ndø ndumø qui'psocuy, y va'cø ndø ngøyosøy Dios mumu ndø mbømiji'ṉ, y va'cø ndø sunø ndø tøvø jujche ndø sunbase ndø ⁿvin, jetse mas vøjø que menos mumu copøn va'cø ndø pojṉay para Dioscøtoya, y aunque tiyø va'cø ndø tzi' Dios.
33 e que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Entonces cuando is Jesusis que vøj 'yaṉdzoṉu, ñøjayu: ―Mijtzi usyti falta va'cø mi ndyøjcøy Diosis cuenta'ṉomo. Y mumu na'chaju va'cø 'yaṉgøva'ca'ṉøyaj Jesús aunque tiyø va'cø yaj quecyajø.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Jesús nømna'ṉ 'yanma'yoy masandøjcomo y nømu: ―¿Ticøtoya nømyajpa aṉgui'mguji'ṉ aṉma'yoyajpapø que Cristo Davijdis 'yunete?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é Filho de Davi?
36 Porque ñe'c David chi' qui'psocuy Masanbø Espiritu Santo'is va'cø ñømø:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O Senhor disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Pero como ñe'c David nømba que ndø Comi je'isti Cyomique't, ¿jujche ndø nøjatyamø que ndø Comi Davijdis 'yunete? Porque o'ca Davijdis Cyomi, ji'n mus tø nømø que Davijdis 'yune porque Cyomite. Y soneta'mbø pø'nis cyøma'nøyaj Jesús y casøyaju.
37 Pois, E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Jesús aṉma'yoyu y ñøjayaju: ―Ndzøctam cuenda aṉgui'mguyji'ṉ 'yaṉma'yoyajpapø, lo que sunba vityaj pøjipø tucu myesyajupø, y sunba va'cø yuschi'yajtøjø como myøja'ṉombø pønse plaza'omo.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Y cuando tu'myajpa, sunba pyo'csyaj mas møja'ṉomda'mbø pøn pyo'csyajpamø. Y cuando itpa søṉgu'tcuy, sunba pyo'csyaj mas mø'ja'ṉombø pøn pyo'csyajpamø.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Yac tzu'ṉayajpa yaṉbac yomo'is tyøc; entonces chøcyajpa conocscuy ya'pyapø va'cø ijtyaj como que si fuera va'ṉjajmoyajpase. Por eso mas maṉba cyastigatzøcyajtøji.
40 que devoram as casas das viúvas e
41 Y Jesús pocs masandøjcomo tome ijtumø cofre cyotyajpamø tumin. Jesusis 'ya'mu nø cyotyaju'is tumin caja'omo y sone ricuta'mbø'is cyotyaj vøti tumin.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Entonces min tum pobrepø yaṉbac yomo, je'is cyot caja'omo metzcuy namdumin ji'n vyaletzøquipø ni tum quinto.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, depositou duas pequenas moedas, que valiam cinco réis.
43 Jesusis vyejtu'myaj ñøtuṉdøvø y ñøjayaju: ―Viyuṉse mi nøjandyamba: lo que yøṉø pobrepø yaṉbajquis cyot caja'omo, más valetzøcpa que ji'n mumu eyata'mbø'is cyotyajuse caja'omo.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva depositou mais do que todos os que depositaram na arca do tesouro;
44 Porque mumu eyata'mbø'is cyotyaju lo que sobratzøcyajupø, pero yøṉ yaṉbajquis, pobre'ajcu'yomo cyot mumu lo que ñø'ijtupø, tipi'jna'ṉ maṉba cu'ti. Vøpø ti chøjcu.
44 porque todos que tinha, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.