Marcos 12

Francisco León Zoque NT (ZOS_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Entonces Jesusis chamdzo'tz covi'najøta'm historia va'cø 'yaṉma'yoya; ñøjayaju: ―Ijtuna'ṉ tum pøn ñijpupø'is ñasomo tøm ñøyipø'is uva. Vye'jcøvitu' nipi, y ño'tz tza' tzica cuenta jut maṉbamø jyo'c uva'is ñø' cuando nø cyømaṉu'c va'cø pyut ñø'; chøjque't torre ye'ṉupø va'cø cye'naṉguec nipi'omo. ”Entonces chacyaj cuidatzøcyajpapø'is va'cø cyøyosyajø; y vø'nipi maṉ ya'i.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Nu'c tiempo va'cø it uva, vø'nipi'is cyø'vejyaj chøsi va'cø 'yo'nøyaj cuidatzøcyajpapø'is va'cø vye'ndzi'yaj cosecha jujche maṉbase pyøc vø'ne'is.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Cuidatzøcyajpapø'is ñujcayaj tzøsi lo que cyø'vejyajupø vø'nipi'is, y nacstochøcyaju, y yac vitu'yaju jana ni tiyø.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Entonces vø'nipi'is cyø'vejque't eyapø tzøsi, pero cuidatzøcyajpapø'is pyu'ṉmacyaj tza'ji'ṉ jic menajcøs minupø. Pyu'ṉgøveñaj cyopajcøsi, tyopa'o'nøyaju, y myacnøpoyaju.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Entonces vø'nipi'is cyø'vej vøjøtzøjque'tu tu'cañajcøsi eyapø tzøsi, y jete cuidatzøcyajpapø'is yaj ca'yaju. Y después vø'nipi'is cyø'vejyajque't eyata'mbø. Tumdum viaje vene ñacsyaju, vene yaj ca'yaju.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 ”Ja itøna'ṉ más chøsi, pero ijtuna'ṉ 'yune syungo'nbapø. Jete cyø'vejque't último vø'nipi'is, nømu: “Maṉba cyøna'tzøyaj ø ⁿune”.
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Pero cuidatzøcyajpapø'is nañøjayajtøju: “Yøṉete mapø'is pyøjcøchoṉ uva nipi cuando ca'pa jyata como cuenta de erejencha. Tø maṉdya'i, ndø yaj ca'tya'i, y øjtzi maṉba ndø nøtzø'tyam uva nipi”.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Entonces cuando nu'c vø'nipi'is 'yune, ñucyaju y yaj ca'yaju y pyatzpø'yaj emøc.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Jesusis jetse chamu, y entonces ñøjacye'tu: ―¿Pero ti maṉba chøjcayaje vø'nipi'is? Maṉba mini y maṉba yaj ca'yaj jic pøn lo que chajcupø ma's cuidatzøcyaj nipi, y maṉba chacyajque't eyata'mbø va'cø cuidatzøcyajque'ta.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 ”Viyuṉse mi ndu'ndamu'am jachø'yupø totocøsi yø'cse nømbapø:
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Jetse cham Jesusis.
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Entonces covi'najø'sta'm oy ñucjo'yaj Jesús, porque cyønøctøyøyaju que Jesusis cham historia va'cø cha'mindzi que como cuidatzøcyajpapø'is yaj ca'yaj vø'nipi'is 'yune, jetse ñe' covi'najø'is ñø'ityaj mismo quipsocuy va'cø yaj ca'yaj Diosis 'yune. Pero ja ñucyaj Jesús, porque ña'chaj sone pøn. Entonces covi'najø tzu'ṉyaju.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Covi'najø'is cyø'vejyaj Jesuscø'mø metzcuy tu'cay fariseo aṉma'yocuy ñø'ityajupø'is y metzcuy tu'cay pøn lo que syuñajpapø'is aṉgui'mbapø Herodes. Cyø'vejayaju va'cø chøjquisyajø o'ca muspa yaj quecyaj Jesús vyejvejnecucyøsi.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Cyønu'cyaj Jesús y ñøjayaju: ―Maestro, musta'mbøjtzi que mitz viyuṉsepø ti mi ndzamba. Mitz ni ti ji'n mi ndzøjcay cuenda o'ca myøja'ṉombø pøn o cø'yipø pøn. Parejo mi nømaṉyajpa mumu pøn. Mitz viyuṉse mi 'yaṉma'yombya Diosis tyu'ṉomo. Tø tzajmatyamø o'ca vøjø o ji'n vyøjø va'cø ndø cøcoyoja lo que ti vya'cpa aṉgui'mbapø Cesajris. A ver o'ca pyena va'cø ndø cøcoyoja, o ji'ndyet pyena.
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Pero Jesusis myusu que qui'pscøpo'yaju jujche va'cø yaj queca, y ñøjayaju: ―¿Ti'ajcuy mi ndø tzøjquistamba? Ndø nømijnatyam tum popo tumin va'cø ⁿisø.
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ñømijnayaju y Jesusis isu, y 'yaṉgøva'cyaju, ñøjayaju: ―¿Ipø pø'nis cyopac tzøqui it tumingøsi? ¿I'is ñøyi ijtu jachø'yupø tumingøsi? 'Yaṉdzoṉyaju: ―Møja'ṉ aṉgui'mbapø Cesajris ñe'.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Entonces Jesusis ñøjayaju: ―Por eso tzi'tam César lo que Cesajris ñe', y tzi'tam Dios lo que Diosis ñe'. Y o'ca jujchese a'myaj Jesús.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Entonces maṉ 'yo'nøyaj Jesús metzcuy tu'cay saduceo va'ṉjajmocuy ñø'ijtupø'is. Jet nømyajpa que ca'yajupø ji'n visa'yaje. Ji'quis 'yaṉgøva'cyaj Jesús, ñøjayaju:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 ―Maestro, Moisesis jayutzajcatya'møjtzi que o'ca ca'pa tum pøn y chacpa yomo, pero ja it 'yune, entonces myuqui'is tiene que va'cø ñøco'tøjcaj yomo va'cø ityaj 'yune por cuenta 'yatzi'is ñe'. Jetse jyay Moisesis.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Bueno, cu'yayna'ṉ it tumbø pø'nis 'yune. Vi'na pønbø oy co'tøjcaje y ca'u ja chac une.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Entonces metzcupyø myuqui'is ñøco'tøjcajacye't 'yatzi'is yomo, y ca'que'tuti ja ñø'une'øcye'tati yomo. Tu'ca'yombø jøsi'cam jetseti tujque'tu.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Jetse cu'yay cø'yitya'm pyøcjo' pyøcjo'yajpana'ṉ mismo yomo, y ni jutipø'is ja chac une. Jøsi'cam ca'que'tuti yomo.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Jetse chamyaju entonces 'yaṉgøva'cyaj Jesús: ―Entonces cuando visa'yajque'tpa ca'yajupø, ¿jutipø pø'nis maṉba ñø'it je yomo? Como cu'yacyø'yita'm oy ñøco'tøjcajyaj mismo tumbø yomo.
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Entonces Jesusis ñøjayaju: ―Mitz ji'n mi ṉgui'pstam vøjø porque ji'n mi ṉgøñøctøyøtyam jachø'yupø Diosis 'yote, ni ji'n mi ṉgøñøctøyøtyame jujche muspa chøc Diosis.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Porque cuando visa'nømba, ji'nam ma cyo'tøjcajnømi, ni ji'nam ma nachi'yajtøj 'yune va'cø co'tøjcajyajø. Pero maṉba ityaj jujche tzajpomda'mbø angeles ityajpase.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Pero o'ca mi ndø aṉgøva'ctamba o'ca visa'yajpa ca'yajupø, maṉba mi ndza'maṉvajcatyame lo que mi ndu'ndamu'am libru'omo lo que Moisesis jyayupø, juti chambamø que nemde'n che'pø cu'yomo. Nømba jeni que Diosis ñøjay Moisés: “Øjchøṉø Dios. Øtz va'ṉjambøjtzi Abraha'mis y Isaajquis y Jacojbis”.
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 (Entonces queñajpa jicta'm) porque ca'yajupø'is ji'n vya'ṉjamyaj Dios sino queñajpapø'is vya'ṉjamyajpa. Por eso ji'n vyøj mi ṉgui'psotyame.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Ijtuna'ṉ jeni tum aṉgui'mguji'ṉ aṉma'yopyapø. Je'is myanu jujche vejvejneyaju, y qui'psu o'ca Jesusis nø 'yaṉdzo'ṉoy vøjø. Entonces cyøminu Jesús y ñøjayu: ―¿A ver jutipø aṉgui'mocuy lo que chi'upø Diosis más covi'najøpø?
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jesusis ñøjayu: ―Yøṉømete mas covi'najøpø aṉgui'mocuy: “Cøma'nøtyam Israel pønda'm: ndø Comi Dios, jicømete tumbøti ndø Comi.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Sunø ndø Comi Dios mi ndumø tzocoy, mi ndumø anima, mi ndumø qui'psocuy, y cøyosøy Dios mumu mi mbømiji'ṉ”. Jic aṉgui'mocuy mas møjapøte.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 It eyapø aṉgui'mocuy jetseti møjaque't: “Sunø mi ndøvø jujche mi sunbase mi ⁿvin”. Yøṉø aṉgui'mocuy mas møjata'mbø que ji'n eyata'mbø.
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Entonces aṉgui'mguyji'n aṉma'yopyapø pø'nis ñøjay Jesús: ―Vøjti mi aṉdzoṉu, Maestro, viyuṉ mi nchamu que tumdi it Dios, y ja itø eyapø; jejtite.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Y va'cø ndø sunø Dios ndø ndumø tzocoy, y ndø ndumø qui'psocuy, y va'cø ndø ngøyosøy Dios mumu ndø mbømiji'ṉ, y va'cø ndø sunø ndø tøvø jujche ndø sunbase ndø ⁿvin, jetse mas vøjø que menos mumu copøn va'cø ndø pojṉay para Dioscøtoya, y aunque tiyø va'cø ndø tzi' Dios.
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Entonces cuando is Jesusis que vøj 'yaṉdzoṉu, ñøjayu: ―Mijtzi usyti falta va'cø mi ndyøjcøy Diosis cuenta'ṉomo. Y mumu na'chaju va'cø 'yaṉgøva'ca'ṉøyaj Jesús aunque tiyø va'cø yaj quecyajø.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Jesús nømna'ṉ 'yanma'yoy masandøjcomo y nømu: ―¿Ticøtoya nømyajpa aṉgui'mguji'ṉ aṉma'yoyajpapø que Cristo Davijdis 'yunete?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Porque ñe'c David chi' qui'psocuy Masanbø Espiritu Santo'is va'cø ñømø:
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Pero como ñe'c David nømba que ndø Comi je'isti Cyomique't, ¿jujche ndø nøjatyamø que ndø Comi Davijdis 'yunete? Porque o'ca Davijdis Cyomi, ji'n mus tø nømø que Davijdis 'yune porque Cyomite. Y soneta'mbø pø'nis cyøma'nøyaj Jesús y casøyaju.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jesús aṉma'yoyu y ñøjayaju: ―Ndzøctam cuenda aṉgui'mguyji'ṉ 'yaṉma'yoyajpapø, lo que sunba vityaj pøjipø tucu myesyajupø, y sunba va'cø yuschi'yajtøjø como myøja'ṉombø pønse plaza'omo.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Y cuando tu'myajpa, sunba pyo'csyaj mas møja'ṉomda'mbø pøn pyo'csyajpamø. Y cuando itpa søṉgu'tcuy, sunba pyo'csyaj mas mø'ja'ṉombø pøn pyo'csyajpamø.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Yac tzu'ṉayajpa yaṉbac yomo'is tyøc; entonces chøcyajpa conocscuy ya'pyapø va'cø ijtyaj como que si fuera va'ṉjajmoyajpase. Por eso mas maṉba cyastigatzøcyajtøji.
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Y Jesús pocs masandøjcomo tome ijtumø cofre cyotyajpamø tumin. Jesusis 'ya'mu nø cyotyaju'is tumin caja'omo y sone ricuta'mbø'is cyotyaj vøti tumin.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Entonces min tum pobrepø yaṉbac yomo, je'is cyot caja'omo metzcuy namdumin ji'n vyaletzøquipø ni tum quinto.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Jesusis vyejtu'myaj ñøtuṉdøvø y ñøjayaju: ―Viyuṉse mi nøjandyamba: lo que yøṉø pobrepø yaṉbajquis cyot caja'omo, más valetzøcpa que ji'n mumu eyata'mbø'is cyotyajuse caja'omo.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Porque mumu eyata'mbø'is cyotyaju lo que sobratzøcyajupø, pero yøṉ yaṉbajquis, pobre'ajcu'yomo cyot mumu lo que ñø'ijtupø, tipi'jna'ṉ maṉba cu'ti. Vøpø ti chøjcu.
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.