Marcos 12

Francisco León Zoque NT (ZOS_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Entonces Jesusis chamdzo'tz covi'najøta'm historia va'cø 'yaṉma'yoya; ñøjayaju: ―Ijtuna'ṉ tum pøn ñijpupø'is ñasomo tøm ñøyipø'is uva. Vye'jcøvitu' nipi, y ño'tz tza' tzica cuenta jut maṉbamø jyo'c uva'is ñø' cuando nø cyømaṉu'c va'cø pyut ñø'; chøjque't torre ye'ṉupø va'cø cye'naṉguec nipi'omo. ”Entonces chacyaj cuidatzøcyajpapø'is va'cø cyøyosyajø; y vø'nipi maṉ ya'i.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Nu'c tiempo va'cø it uva, vø'nipi'is cyø'vejyaj chøsi va'cø 'yo'nøyaj cuidatzøcyajpapø'is va'cø vye'ndzi'yaj cosecha jujche maṉbase pyøc vø'ne'is.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Cuidatzøcyajpapø'is ñujcayaj tzøsi lo que cyø'vejyajupø vø'nipi'is, y nacstochøcyaju, y yac vitu'yaju jana ni tiyø.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Entonces vø'nipi'is cyø'vejque't eyapø tzøsi, pero cuidatzøcyajpapø'is pyu'ṉmacyaj tza'ji'ṉ jic menajcøs minupø. Pyu'ṉgøveñaj cyopajcøsi, tyopa'o'nøyaju, y myacnøpoyaju.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Entonces vø'nipi'is cyø'vej vøjøtzøjque'tu tu'cañajcøsi eyapø tzøsi, y jete cuidatzøcyajpapø'is yaj ca'yaju. Y después vø'nipi'is cyø'vejyajque't eyata'mbø. Tumdum viaje vene ñacsyaju, vene yaj ca'yaju.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 ”Ja itøna'ṉ más chøsi, pero ijtuna'ṉ 'yune syungo'nbapø. Jete cyø'vejque't último vø'nipi'is, nømu: “Maṉba cyøna'tzøyaj ø ⁿune”.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Pero cuidatzøcyajpapø'is nañøjayajtøju: “Yøṉete mapø'is pyøjcøchoṉ uva nipi cuando ca'pa jyata como cuenta de erejencha. Tø maṉdya'i, ndø yaj ca'tya'i, y øjtzi maṉba ndø nøtzø'tyam uva nipi”.
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Entonces cuando nu'c vø'nipi'is 'yune, ñucyaju y yaj ca'yaju y pyatzpø'yaj emøc.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Jesusis jetse chamu, y entonces ñøjacye'tu: ―¿Pero ti maṉba chøjcayaje vø'nipi'is? Maṉba mini y maṉba yaj ca'yaj jic pøn lo que chajcupø ma's cuidatzøcyaj nipi, y maṉba chacyajque't eyata'mbø va'cø cuidatzøcyajque'ta.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 ”Viyuṉse mi ndu'ndamu'am jachø'yupø totocøsi yø'cse nømbapø:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Jetse cham Jesusis.
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Entonces covi'najø'sta'm oy ñucjo'yaj Jesús, porque cyønøctøyøyaju que Jesusis cham historia va'cø cha'mindzi que como cuidatzøcyajpapø'is yaj ca'yaj vø'nipi'is 'yune, jetse ñe' covi'najø'is ñø'ityaj mismo quipsocuy va'cø yaj ca'yaj Diosis 'yune. Pero ja ñucyaj Jesús, porque ña'chaj sone pøn. Entonces covi'najø tzu'ṉyaju.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Covi'najø'is cyø'vejyaj Jesuscø'mø metzcuy tu'cay fariseo aṉma'yocuy ñø'ityajupø'is y metzcuy tu'cay pøn lo que syuñajpapø'is aṉgui'mbapø Herodes. Cyø'vejayaju va'cø chøjquisyajø o'ca muspa yaj quecyaj Jesús vyejvejnecucyøsi.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Cyønu'cyaj Jesús y ñøjayaju: ―Maestro, musta'mbøjtzi que mitz viyuṉsepø ti mi ndzamba. Mitz ni ti ji'n mi ndzøjcay cuenda o'ca myøja'ṉombø pøn o cø'yipø pøn. Parejo mi nømaṉyajpa mumu pøn. Mitz viyuṉse mi 'yaṉma'yombya Diosis tyu'ṉomo. Tø tzajmatyamø o'ca vøjø o ji'n vyøjø va'cø ndø cøcoyoja lo que ti vya'cpa aṉgui'mbapø Cesajris. A ver o'ca pyena va'cø ndø cøcoyoja, o ji'ndyet pyena.
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Pero Jesusis myusu que qui'pscøpo'yaju jujche va'cø yaj queca, y ñøjayaju: ―¿Ti'ajcuy mi ndø tzøjquistamba? Ndø nømijnatyam tum popo tumin va'cø ⁿisø.
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ñømijnayaju y Jesusis isu, y 'yaṉgøva'cyaju, ñøjayaju: ―¿Ipø pø'nis cyopac tzøqui it tumingøsi? ¿I'is ñøyi ijtu jachø'yupø tumingøsi? 'Yaṉdzoṉyaju: ―Møja'ṉ aṉgui'mbapø Cesajris ñe'.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Entonces Jesusis ñøjayaju: ―Por eso tzi'tam César lo que Cesajris ñe', y tzi'tam Dios lo que Diosis ñe'. Y o'ca jujchese a'myaj Jesús.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Entonces maṉ 'yo'nøyaj Jesús metzcuy tu'cay saduceo va'ṉjajmocuy ñø'ijtupø'is. Jet nømyajpa que ca'yajupø ji'n visa'yaje. Ji'quis 'yaṉgøva'cyaj Jesús, ñøjayaju:
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 ―Maestro, Moisesis jayutzajcatya'møjtzi que o'ca ca'pa tum pøn y chacpa yomo, pero ja it 'yune, entonces myuqui'is tiene que va'cø ñøco'tøjcaj yomo va'cø ityaj 'yune por cuenta 'yatzi'is ñe'. Jetse jyay Moisesis.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Bueno, cu'yayna'ṉ it tumbø pø'nis 'yune. Vi'na pønbø oy co'tøjcaje y ca'u ja chac une.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Entonces metzcupyø myuqui'is ñøco'tøjcajacye't 'yatzi'is yomo, y ca'que'tuti ja ñø'une'øcye'tati yomo. Tu'ca'yombø jøsi'cam jetseti tujque'tu.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Jetse cu'yay cø'yitya'm pyøcjo' pyøcjo'yajpana'ṉ mismo yomo, y ni jutipø'is ja chac une. Jøsi'cam ca'que'tuti yomo.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Jetse chamyaju entonces 'yaṉgøva'cyaj Jesús: ―Entonces cuando visa'yajque'tpa ca'yajupø, ¿jutipø pø'nis maṉba ñø'it je yomo? Como cu'yacyø'yita'm oy ñøco'tøjcajyaj mismo tumbø yomo.
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Entonces Jesusis ñøjayaju: ―Mitz ji'n mi ṉgui'pstam vøjø porque ji'n mi ṉgøñøctøyøtyam jachø'yupø Diosis 'yote, ni ji'n mi ṉgøñøctøyøtyame jujche muspa chøc Diosis.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Porque cuando visa'nømba, ji'nam ma cyo'tøjcajnømi, ni ji'nam ma nachi'yajtøj 'yune va'cø co'tøjcajyajø. Pero maṉba ityaj jujche tzajpomda'mbø angeles ityajpase.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Pero o'ca mi ndø aṉgøva'ctamba o'ca visa'yajpa ca'yajupø, maṉba mi ndza'maṉvajcatyame lo que mi ndu'ndamu'am libru'omo lo que Moisesis jyayupø, juti chambamø que nemde'n che'pø cu'yomo. Nømba jeni que Diosis ñøjay Moisés: “Øjchøṉø Dios. Øtz va'ṉjambøjtzi Abraha'mis y Isaajquis y Jacojbis”.
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 (Entonces queñajpa jicta'm) porque ca'yajupø'is ji'n vya'ṉjamyaj Dios sino queñajpapø'is vya'ṉjamyajpa. Por eso ji'n vyøj mi ṉgui'psotyame.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Ijtuna'ṉ jeni tum aṉgui'mguji'ṉ aṉma'yopyapø. Je'is myanu jujche vejvejneyaju, y qui'psu o'ca Jesusis nø 'yaṉdzo'ṉoy vøjø. Entonces cyøminu Jesús y ñøjayu: ―¿A ver jutipø aṉgui'mocuy lo que chi'upø Diosis más covi'najøpø?
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Jesusis ñøjayu: ―Yøṉømete mas covi'najøpø aṉgui'mocuy: “Cøma'nøtyam Israel pønda'm: ndø Comi Dios, jicømete tumbøti ndø Comi.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Sunø ndø Comi Dios mi ndumø tzocoy, mi ndumø anima, mi ndumø qui'psocuy, y cøyosøy Dios mumu mi mbømiji'ṉ”. Jic aṉgui'mocuy mas møjapøte.
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 It eyapø aṉgui'mocuy jetseti møjaque't: “Sunø mi ndøvø jujche mi sunbase mi ⁿvin”. Yøṉø aṉgui'mocuy mas møjata'mbø que ji'n eyata'mbø.
31 O segundo é:
32 Entonces aṉgui'mguyji'n aṉma'yopyapø pø'nis ñøjay Jesús: ―Vøjti mi aṉdzoṉu, Maestro, viyuṉ mi nchamu que tumdi it Dios, y ja itø eyapø; jejtite.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Y va'cø ndø sunø Dios ndø ndumø tzocoy, y ndø ndumø qui'psocuy, y va'cø ndø ngøyosøy Dios mumu ndø mbømiji'ṉ, y va'cø ndø sunø ndø tøvø jujche ndø sunbase ndø ⁿvin, jetse mas vøjø que menos mumu copøn va'cø ndø pojṉay para Dioscøtoya, y aunque tiyø va'cø ndø tzi' Dios.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Entonces cuando is Jesusis que vøj 'yaṉdzoṉu, ñøjayu: ―Mijtzi usyti falta va'cø mi ndyøjcøy Diosis cuenta'ṉomo. Y mumu na'chaju va'cø 'yaṉgøva'ca'ṉøyaj Jesús aunque tiyø va'cø yaj quecyajø.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Jesús nømna'ṉ 'yanma'yoy masandøjcomo y nømu: ―¿Ticøtoya nømyajpa aṉgui'mguji'ṉ aṉma'yoyajpapø que Cristo Davijdis 'yunete?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Porque ñe'c David chi' qui'psocuy Masanbø Espiritu Santo'is va'cø ñømø:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Pero como ñe'c David nømba que ndø Comi je'isti Cyomique't, ¿jujche ndø nøjatyamø que ndø Comi Davijdis 'yunete? Porque o'ca Davijdis Cyomi, ji'n mus tø nømø que Davijdis 'yune porque Cyomite. Y soneta'mbø pø'nis cyøma'nøyaj Jesús y casøyaju.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jesús aṉma'yoyu y ñøjayaju: ―Ndzøctam cuenda aṉgui'mguyji'ṉ 'yaṉma'yoyajpapø, lo que sunba vityaj pøjipø tucu myesyajupø, y sunba va'cø yuschi'yajtøjø como myøja'ṉombø pønse plaza'omo.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Y cuando tu'myajpa, sunba pyo'csyaj mas møja'ṉomda'mbø pøn pyo'csyajpamø. Y cuando itpa søṉgu'tcuy, sunba pyo'csyaj mas mø'ja'ṉombø pøn pyo'csyajpamø.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Yac tzu'ṉayajpa yaṉbac yomo'is tyøc; entonces chøcyajpa conocscuy ya'pyapø va'cø ijtyaj como que si fuera va'ṉjajmoyajpase. Por eso mas maṉba cyastigatzøcyajtøji.
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Y Jesús pocs masandøjcomo tome ijtumø cofre cyotyajpamø tumin. Jesusis 'ya'mu nø cyotyaju'is tumin caja'omo y sone ricuta'mbø'is cyotyaj vøti tumin.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Entonces min tum pobrepø yaṉbac yomo, je'is cyot caja'omo metzcuy namdumin ji'n vyaletzøquipø ni tum quinto.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Jesusis vyejtu'myaj ñøtuṉdøvø y ñøjayaju: ―Viyuṉse mi nøjandyamba: lo que yøṉø pobrepø yaṉbajquis cyot caja'omo, más valetzøcpa que ji'n mumu eyata'mbø'is cyotyajuse caja'omo.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Porque mumu eyata'mbø'is cyotyaju lo que sobratzøcyajupø, pero yøṉ yaṉbajquis, pobre'ajcu'yomo cyot mumu lo que ñø'ijtupø, tipi'jna'ṉ maṉba cu'ti. Vøpø ti chøjcu.
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.