Atos 22
zin (ZIN) vs VC
1 Paulo yaábagaambila, “Íimwe badugu béetu na baatáata baanze, mukuhuliilize okweétoonganila kwaanze omu méeso géenyu!”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Abo baantu kábaahuliile nkokwo Paulo naagaámba omu lulími lwáabo lwe Echihebrania, baáguma kwiikala beésiliize bwooli. Paulo yaázeendelela kubasoomboolela aha kugaamba,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Íinye ndi Omuyahudi. Nkazaalilwa okwo Tarso, omu chaalo cha Kilikia. Náho nkalelelwa aha chikaali aha Yeruzaléemu. Nkeégeswa aha buteéka na Gamalieli ebilagilo byóona éebyo twaáleekiilwe na baguúku béetu. Nkazila echihika bwooli kumuheéleza Múungu, nkeemwe nyini mwéena óokwo muli leélo ezi.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Nkabaágalaza bwooli abaantu abaakulaatiile Omuháanda ogu kuhicha no óobu kubéeta. Nkaba niimbakwaáta abakwaáta na abakázi no kubanaga omu ibóhelo.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Káandi no óobu omugabe omukúlu hamo ni Itégekelo lya abanyaampala bóona ni baalubona baanze nkokwo aga na aga amazima. Na abo nyini nibo baampeele olwaandiko lwo kubatwaálila Abayahudi bazeenzi béetu abali omu muzihwa gwa Damaásiko. Naázeenda okwo mbone kubakwáata abo abeekiliza ba Kristu bo okwo, no kubaléeta embóhe abo aha Yeruzaléemu, babone kwaágalazwa.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Obuchilo nkaba ndi omu luzeendo, omu káanya nke esáaha mukáaga zíti zo omu iháangwe, neélilila kuhika Damaásiko. Ahonyini omwaanga gwaámweeka bwooli kuluga olugulu gwaámmweekela hóona.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Náagwa ahaansi, naáhulila iláka niliingaambila, ‘Sauli, Sauli! Ha bwaáchi noonyagalaza?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Aho naábúuza, ‘Íiwe Mukáma, íiwe oli oóha?’ Yaánsubiza, ‘Íinye ndi Yeézu Omunyanazaréeti, ogu íiwe olikuunyágalaza.’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Abo abaabeele bali hamo neenye bakabona echeengéezi, náho tibalalihuliile iláka lyo óogwo akagaamba gaamba neenye.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Naámubúuza, ‘Íiwe Mukáma, nkole chiíha?’ Yaánsubiza, ‘Yimeelela! Otáahemo omu muzihwa gwa Damaásiko, no omwo niho olaagaambilwa habwa byóona éebyo olagiilwe obikole.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Aho nkaba ntakuhicha kuhweeza habwo kumweeka kwo omwaanga ogwo, ha bwéecho abo bazeenzi baanze baánkwáata emikono, baányebeembelela, na bityo naáhika Damaásiko.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Aho hakaba haliho omuuntu oómo, izíina lyoómwe naayétwa Anania. Ogwo Anania akaba amugomookela Múungu omu kukulaatila ebilagilo bya Musa. Káandi akaba naakuzwa na Abayahudi bóona bo okwo.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Weényini akaanyizaho, yaáyemeelela héehi neenye, yaángaambila, ‘Íiwe mwiikiliza muzeenzi wéetu Sauli, bona kuhwéeza káandi!’ Akaziingo ako nyini naámuhwéeza.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Yaángaambila, ‘Múungu wa besíichwe akakutóoza íiwe. Akakola aátyo obóne kusoombookelwa engoonzi zoómwe, no kumubona Ogwo Omugololoke, no kulihulila iláka lilikuluga omu kanwa ka weényini,
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 habwo kuba noóba lubona woómwe. Olyaágaambila abaantu bóona empola éezo obweéne no kuhulila.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Mbwéenu, hali chiiha nooyililwa? Yemeelela! Obatizwe, oyozwe ne ebiheno byaawe, omu kwéeta izíina lyoómwe.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Mala, kánabeele naásubile Yeruzaléemu, obuchilo naábeele niinsaba omu nzu ya Múungu, nkatwaalilizibwa omu meezaho.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Naámubona Omukáma Yeézu naangaambila, ‘Lahúka bwaangu! Olugemo omuli Yeruzaléemu habwo kuba tibakubwiíkiliza obuumbona bwaawe ha bwaánze.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Naámusubiza, ‘Mukáma, boónyini nibamanya nka nikwo naázeenzile buli isomelo lya Abayahudi mbone kubasiíndika omu ibóhelo no kubatéela abo abalikukwiíkiliza.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Káandi obuchilo obwáamba bwa lubona waawe Stefano bwaáseésilwe, íinye nyini nkaba nnyimeeliile ha lubazu, niinyikililizana ne echikolwa echo no kubyeémanya ebizwáalo bya abaamwiísile.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Náho Omukáma yaánsubiza, ‘Ozeénde, habwo kuba niinkusiindika hala aha Banyamahaánga.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Echo chipípi cha abaantu bakaba nibamuhuliiliza kuhicha káyaagaambile echigaambo echo, niho baáhámuka ha malaka gáabo no kuteela eyoombo nibagaámba, “Mumwiíhe lugulu! Omu nsi ezi, takugasa alame!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Abo baantu baaba nibateéla eyoombo, nibazuúla no kuhuunga ebizwáalo byáabo no kusaamula enkuungu bwíile.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Niho ogwo mukúlu wa abalwaanila ngoma yaábalagila abalwaanila ngoma boómwe nka nikwo bamutaashemo Paulo omu olwaanzabuga luháango lwe enkáambi yáabo. Káandi yaábagaambila bamukaguze Paulo omu kumutéela ensáanzu, abone kumanya na ha bwaáchi echaáleetelela abo baantu bamuteélele eyoombo.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Kábaamazile kumukona ne enkóba, Paulo yaámubúuza omwiímeelelezi oómo wa abalwaanila ngoma ayemeeliile héehi omu kugaamba, “Ngási ti muzilo kumutéela Omurúumi, achali atakachwaaziikilwe?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Ogwo mwiímeelelezi wa abalwaanila ngoma káyaahuliile ebyo, yaázeenda hali mukúlu wáabo, yaámubúuza, “Nooyeénda kukola chiiha? Ha kuba ogu muuntu no Omurúumi.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Ogwo mukúlu wáabo yaamwiizáho Paulo, yaámubúuza, “Ongaambile, íiwe oli Omurúumi?” Paulo yaámusubiza, “Éego, mazima nikwo.”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Ogwo mukúlu yaámugaambila, “Íinye Oburúumi bwaanze nkabubonesa ha kuliha empilya nyíinzi.” Paulo yaámusubiza, “Íinye ndi Omurúumi wo obuteéka.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Ahonyini abo balwaanila ngoma abaabeele bali bweémi kumubuúliliza Paulo baalugáho baámuleka. Ogwo mukúlu wáabo náwe yaátíina káyaamanyile nka nikwo Paulo no Omurúumi, habwo kuba akamukoma.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Nyeéncha eémo, ogwo lusíingo yaáyeenda kumanya buli éecho chaaletelela Paulo kulégelelwa na abo Bayahudi. Ha bwéecho yaámulekulila Paulo, yaálagila abakúlu ba abagabe hamo ni Itégekelo lya Balusiingo bóona bakobe hamo. Kahaabaliile yaámuléeta aheéfo Paulo, yaámwiimeleza omu meeso gáabo.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.