Atos 22
zin (ZIN) vs NTLH
1 Paulo yaábagaambila, “Íimwe badugu béetu na baatáata baanze, mukuhuliilize okweétoonganila kwaanze omu méeso géenyu!”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Abo baantu kábaahuliile nkokwo Paulo naagaámba omu lulími lwáabo lwe Echihebrania, baáguma kwiikala beésiliize bwooli. Paulo yaázeendelela kubasoomboolela aha kugaamba,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Íinye ndi Omuyahudi. Nkazaalilwa okwo Tarso, omu chaalo cha Kilikia. Náho nkalelelwa aha chikaali aha Yeruzaléemu. Nkeégeswa aha buteéka na Gamalieli ebilagilo byóona éebyo twaáleekiilwe na baguúku béetu. Nkazila echihika bwooli kumuheéleza Múungu, nkeemwe nyini mwéena óokwo muli leélo ezi.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Nkabaágalaza bwooli abaantu abaakulaatiile Omuháanda ogu kuhicha no óobu kubéeta. Nkaba niimbakwaáta abakwaáta na abakázi no kubanaga omu ibóhelo.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Káandi no óobu omugabe omukúlu hamo ni Itégekelo lya abanyaampala bóona ni baalubona baanze nkokwo aga na aga amazima. Na abo nyini nibo baampeele olwaandiko lwo kubatwaálila Abayahudi bazeenzi béetu abali omu muzihwa gwa Damaásiko. Naázeenda okwo mbone kubakwáata abo abeekiliza ba Kristu bo okwo, no kubaléeta embóhe abo aha Yeruzaléemu, babone kwaágalazwa.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Obuchilo nkaba ndi omu luzeendo, omu káanya nke esáaha mukáaga zíti zo omu iháangwe, neélilila kuhika Damaásiko. Ahonyini omwaanga gwaámweeka bwooli kuluga olugulu gwaámmweekela hóona.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Náagwa ahaansi, naáhulila iláka niliingaambila, ‘Sauli, Sauli! Ha bwaáchi noonyagalaza?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Aho naábúuza, ‘Íiwe Mukáma, íiwe oli oóha?’ Yaánsubiza, ‘Íinye ndi Yeézu Omunyanazaréeti, ogu íiwe olikuunyágalaza.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Abo abaabeele bali hamo neenye bakabona echeengéezi, náho tibalalihuliile iláka lyo óogwo akagaamba gaamba neenye.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Naámubúuza, ‘Íiwe Mukáma, nkole chiíha?’ Yaánsubiza, ‘Yimeelela! Otáahemo omu muzihwa gwa Damaásiko, no omwo niho olaagaambilwa habwa byóona éebyo olagiilwe obikole.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Aho nkaba ntakuhicha kuhweeza habwo kumweeka kwo omwaanga ogwo, ha bwéecho abo bazeenzi baanze baánkwáata emikono, baányebeembelela, na bityo naáhika Damaásiko.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Aho hakaba haliho omuuntu oómo, izíina lyoómwe naayétwa Anania. Ogwo Anania akaba amugomookela Múungu omu kukulaatila ebilagilo bya Musa. Káandi akaba naakuzwa na Abayahudi bóona bo okwo.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Weényini akaanyizaho, yaáyemeelela héehi neenye, yaángaambila, ‘Íiwe mwiikiliza muzeenzi wéetu Sauli, bona kuhwéeza káandi!’ Akaziingo ako nyini naámuhwéeza.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Yaángaambila, ‘Múungu wa besíichwe akakutóoza íiwe. Akakola aátyo obóne kusoombookelwa engoonzi zoómwe, no kumubona Ogwo Omugololoke, no kulihulila iláka lilikuluga omu kanwa ka weényini,
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 habwo kuba noóba lubona woómwe. Olyaágaambila abaantu bóona empola éezo obweéne no kuhulila.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Mbwéenu, hali chiiha nooyililwa? Yemeelela! Obatizwe, oyozwe ne ebiheno byaawe, omu kwéeta izíina lyoómwe.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Mala, kánabeele naásubile Yeruzaléemu, obuchilo naábeele niinsaba omu nzu ya Múungu, nkatwaalilizibwa omu meezaho.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Naámubona Omukáma Yeézu naangaambila, ‘Lahúka bwaangu! Olugemo omuli Yeruzaléemu habwo kuba tibakubwiíkiliza obuumbona bwaawe ha bwaánze.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Naámusubiza, ‘Mukáma, boónyini nibamanya nka nikwo naázeenzile buli isomelo lya Abayahudi mbone kubasiíndika omu ibóhelo no kubatéela abo abalikukwiíkiliza.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Káandi obuchilo obwáamba bwa lubona waawe Stefano bwaáseésilwe, íinye nyini nkaba nnyimeeliile ha lubazu, niinyikililizana ne echikolwa echo no kubyeémanya ebizwáalo bya abaamwiísile.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Náho Omukáma yaánsubiza, ‘Ozeénde, habwo kuba niinkusiindika hala aha Banyamahaánga.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Echo chipípi cha abaantu bakaba nibamuhuliiliza kuhicha káyaagaambile echigaambo echo, niho baáhámuka ha malaka gáabo no kuteela eyoombo nibagaámba, “Mumwiíhe lugulu! Omu nsi ezi, takugasa alame!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Abo baantu baaba nibateéla eyoombo, nibazuúla no kuhuunga ebizwáalo byáabo no kusaamula enkuungu bwíile.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Niho ogwo mukúlu wa abalwaanila ngoma yaábalagila abalwaanila ngoma boómwe nka nikwo bamutaashemo Paulo omu olwaanzabuga luháango lwe enkáambi yáabo. Káandi yaábagaambila bamukaguze Paulo omu kumutéela ensáanzu, abone kumanya na ha bwaáchi echaáleetelela abo baantu bamuteélele eyoombo.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Kábaamazile kumukona ne enkóba, Paulo yaámubúuza omwiímeelelezi oómo wa abalwaanila ngoma ayemeeliile héehi omu kugaamba, “Ngási ti muzilo kumutéela Omurúumi, achali atakachwaaziikilwe?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Ogwo mwiímeelelezi wa abalwaanila ngoma káyaahuliile ebyo, yaázeenda hali mukúlu wáabo, yaámubúuza, “Nooyeénda kukola chiiha? Ha kuba ogu muuntu no Omurúumi.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ogwo mukúlu wáabo yaamwiizáho Paulo, yaámubúuza, “Ongaambile, íiwe oli Omurúumi?” Paulo yaámusubiza, “Éego, mazima nikwo.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ogwo mukúlu yaámugaambila, “Íinye Oburúumi bwaanze nkabubonesa ha kuliha empilya nyíinzi.” Paulo yaámusubiza, “Íinye ndi Omurúumi wo obuteéka.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Ahonyini abo balwaanila ngoma abaabeele bali bweémi kumubuúliliza Paulo baalugáho baámuleka. Ogwo mukúlu wáabo náwe yaátíina káyaamanyile nka nikwo Paulo no Omurúumi, habwo kuba akamukoma.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Nyeéncha eémo, ogwo lusíingo yaáyeenda kumanya buli éecho chaaletelela Paulo kulégelelwa na abo Bayahudi. Ha bwéecho yaámulekulila Paulo, yaálagila abakúlu ba abagabe hamo ni Itégekelo lya Balusiingo bóona bakobe hamo. Kahaabaliile yaámuléeta aheéfo Paulo, yaámwiimeleza omu meeso gáabo.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.