Atos 22
zin (ZIN) vs NAA
1 Paulo yaábagaambila, “Íimwe badugu béetu na baatáata baanze, mukuhuliilize okweétoonganila kwaanze omu méeso géenyu!”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Abo baantu kábaahuliile nkokwo Paulo naagaámba omu lulími lwáabo lwe Echihebrania, baáguma kwiikala beésiliize bwooli. Paulo yaázeendelela kubasoomboolela aha kugaamba,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Íinye ndi Omuyahudi. Nkazaalilwa okwo Tarso, omu chaalo cha Kilikia. Náho nkalelelwa aha chikaali aha Yeruzaléemu. Nkeégeswa aha buteéka na Gamalieli ebilagilo byóona éebyo twaáleekiilwe na baguúku béetu. Nkazila echihika bwooli kumuheéleza Múungu, nkeemwe nyini mwéena óokwo muli leélo ezi.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Nkabaágalaza bwooli abaantu abaakulaatiile Omuháanda ogu kuhicha no óobu kubéeta. Nkaba niimbakwaáta abakwaáta na abakázi no kubanaga omu ibóhelo.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Káandi no óobu omugabe omukúlu hamo ni Itégekelo lya abanyaampala bóona ni baalubona baanze nkokwo aga na aga amazima. Na abo nyini nibo baampeele olwaandiko lwo kubatwaálila Abayahudi bazeenzi béetu abali omu muzihwa gwa Damaásiko. Naázeenda okwo mbone kubakwáata abo abeekiliza ba Kristu bo okwo, no kubaléeta embóhe abo aha Yeruzaléemu, babone kwaágalazwa.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Obuchilo nkaba ndi omu luzeendo, omu káanya nke esáaha mukáaga zíti zo omu iháangwe, neélilila kuhika Damaásiko. Ahonyini omwaanga gwaámweeka bwooli kuluga olugulu gwaámmweekela hóona.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Náagwa ahaansi, naáhulila iláka niliingaambila, ‘Sauli, Sauli! Ha bwaáchi noonyagalaza?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Aho naábúuza, ‘Íiwe Mukáma, íiwe oli oóha?’ Yaánsubiza, ‘Íinye ndi Yeézu Omunyanazaréeti, ogu íiwe olikuunyágalaza.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Abo abaabeele bali hamo neenye bakabona echeengéezi, náho tibalalihuliile iláka lyo óogwo akagaamba gaamba neenye.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Naámubúuza, ‘Íiwe Mukáma, nkole chiíha?’ Yaánsubiza, ‘Yimeelela! Otáahemo omu muzihwa gwa Damaásiko, no omwo niho olaagaambilwa habwa byóona éebyo olagiilwe obikole.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Aho nkaba ntakuhicha kuhweeza habwo kumweeka kwo omwaanga ogwo, ha bwéecho abo bazeenzi baanze baánkwáata emikono, baányebeembelela, na bityo naáhika Damaásiko.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Aho hakaba haliho omuuntu oómo, izíina lyoómwe naayétwa Anania. Ogwo Anania akaba amugomookela Múungu omu kukulaatila ebilagilo bya Musa. Káandi akaba naakuzwa na Abayahudi bóona bo okwo.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Weényini akaanyizaho, yaáyemeelela héehi neenye, yaángaambila, ‘Íiwe mwiikiliza muzeenzi wéetu Sauli, bona kuhwéeza káandi!’ Akaziingo ako nyini naámuhwéeza.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 “Yaángaambila, ‘Múungu wa besíichwe akakutóoza íiwe. Akakola aátyo obóne kusoombookelwa engoonzi zoómwe, no kumubona Ogwo Omugololoke, no kulihulila iláka lilikuluga omu kanwa ka weényini,
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 habwo kuba noóba lubona woómwe. Olyaágaambila abaantu bóona empola éezo obweéne no kuhulila.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Mbwéenu, hali chiiha nooyililwa? Yemeelela! Obatizwe, oyozwe ne ebiheno byaawe, omu kwéeta izíina lyoómwe.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Mala, kánabeele naásubile Yeruzaléemu, obuchilo naábeele niinsaba omu nzu ya Múungu, nkatwaalilizibwa omu meezaho.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Naámubona Omukáma Yeézu naangaambila, ‘Lahúka bwaangu! Olugemo omuli Yeruzaléemu habwo kuba tibakubwiíkiliza obuumbona bwaawe ha bwaánze.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Naámusubiza, ‘Mukáma, boónyini nibamanya nka nikwo naázeenzile buli isomelo lya Abayahudi mbone kubasiíndika omu ibóhelo no kubatéela abo abalikukwiíkiliza.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Káandi obuchilo obwáamba bwa lubona waawe Stefano bwaáseésilwe, íinye nyini nkaba nnyimeeliile ha lubazu, niinyikililizana ne echikolwa echo no kubyeémanya ebizwáalo bya abaamwiísile.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Náho Omukáma yaánsubiza, ‘Ozeénde, habwo kuba niinkusiindika hala aha Banyamahaánga.’ ”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Echo chipípi cha abaantu bakaba nibamuhuliiliza kuhicha káyaagaambile echigaambo echo, niho baáhámuka ha malaka gáabo no kuteela eyoombo nibagaámba, “Mumwiíhe lugulu! Omu nsi ezi, takugasa alame!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Abo baantu baaba nibateéla eyoombo, nibazuúla no kuhuunga ebizwáalo byáabo no kusaamula enkuungu bwíile.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Niho ogwo mukúlu wa abalwaanila ngoma yaábalagila abalwaanila ngoma boómwe nka nikwo bamutaashemo Paulo omu olwaanzabuga luháango lwe enkáambi yáabo. Káandi yaábagaambila bamukaguze Paulo omu kumutéela ensáanzu, abone kumanya na ha bwaáchi echaáleetelela abo baantu bamuteélele eyoombo.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Kábaamazile kumukona ne enkóba, Paulo yaámubúuza omwiímeelelezi oómo wa abalwaanila ngoma ayemeeliile héehi omu kugaamba, “Ngási ti muzilo kumutéela Omurúumi, achali atakachwaaziikilwe?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ogwo mwiímeelelezi wa abalwaanila ngoma káyaahuliile ebyo, yaázeenda hali mukúlu wáabo, yaámubúuza, “Nooyeénda kukola chiiha? Ha kuba ogu muuntu no Omurúumi.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ogwo mukúlu wáabo yaamwiizáho Paulo, yaámubúuza, “Ongaambile, íiwe oli Omurúumi?” Paulo yaámusubiza, “Éego, mazima nikwo.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ogwo mukúlu yaámugaambila, “Íinye Oburúumi bwaanze nkabubonesa ha kuliha empilya nyíinzi.” Paulo yaámusubiza, “Íinye ndi Omurúumi wo obuteéka.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ahonyini abo balwaanila ngoma abaabeele bali bweémi kumubuúliliza Paulo baalugáho baámuleka. Ogwo mukúlu wáabo náwe yaátíina káyaamanyile nka nikwo Paulo no Omurúumi, habwo kuba akamukoma.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Nyeéncha eémo, ogwo lusíingo yaáyeenda kumanya buli éecho chaaletelela Paulo kulégelelwa na abo Bayahudi. Ha bwéecho yaámulekulila Paulo, yaálagila abakúlu ba abagabe hamo ni Itégekelo lya Balusiingo bóona bakobe hamo. Kahaabaliile yaámuléeta aheéfo Paulo, yaámwiimeleza omu meeso gáabo.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.