Atos 27
Widi'zh che'n Jesukrist kwa'n kinu yalnaban (ZCANT) vs VC
1 No or mixë'l xa' nile' mandad no par lazh men Italia, orze' ngwala' xa' Pab no más rë xa' nzho lizhyi'b, ña bixa' ya' tu capitán xa' lë Jul. Xa' re' nile' mandad lo xo'p gayo' sondad che'n rey César.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Orze' mikë' xa' no le'n tu bark kwa'n nzë yezh Adramitio, par dede rë pwert kwa'n ña'n lazh men Asia. Mbaino kun no nzha Aristarco, tu xa' nzë yezh Tesalónica kwa'n ña'n lazh men Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 No xtu riyë'l mizhin no pwert kwa'n ña'n yezh Sidón. Ze', wen dox mile' Jul lo Pab, nguziyël xa' ngwatswi' Pab lo rë xa' nichë'l Pab yezh ze', par miza' rë xa' ze' kwa'n naki'n Pab.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 No or nguro' bark yezh Sidón, dox nzo mbi, kuze' nguruya' bark al nez al ya' ro' yezh kwa'n lë Chipre, kwa'n nzhin tsao' nitsdo'.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Orze' nded nka'n bark lazh men Cilicia, mbaino lazh men Panfilia, orze' mizhin no pwert yezh Mira kwa'n ña'n lazh men Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Ze' nzob la xtu bark kwa'n nzë yezh Alejandría, nzhai par lazh men Italia, orze' mikë' capitán no le'n bark ze' par zhin no plo nzha no.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Nayax ngubizh nzhazë no le'n bark ze', dox la chaolazh nzhai, no dox la bid nded no ro' tu yezh win kwa'n lë Gnido, kwa'n nzhin le'n nitsdo', no stubi gak ka, dox nzo mbi dilant plo nzha no, ze' nded nka'n no ro' xtu yezh win kwa'n lë Salmón, kwa'n nzhin le'n nitsdo', orze' ngulowëlt no ro' lazh men Creta, kwa'n nzhin ska tsao' nitsdo' ze'.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 No dox pe'n nzhaded no ze', haxta mizhin no plo lë Buenos Puertos, kwa'n ña'n gax yezh Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Dox la xche kile' no nez, no nazhe'b la par zë met kun bark, porke lë' mbëo' niro' mbi mizhin la, mbaino nded la rë zhë kwa'n nina'b men Israel lo Dios, gat nzhaot bixa' dub zhë. Kuze', nzhab Pab lo rë xa' nzho le'n bark ze':
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 ―Lë'o mbee'; niwi'n, dox jwals bixche bark mbaino lë' rë kwa'n nzho le'ne gat lë't kwa'n zhine; mbaino gat lë't nab rë kuba'i, haxta jwals nu be gat.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Per lë' capitán che'n rë sondad, más mbin xa' ro' xa' nitsë' bark, no ro' xa' nak che'ne; lë' kwa'n nzhab Pab nangont xa'.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 No lë' pwert ze' gat went kwëz bixa', porke lë' mbëo' kwa'n niro' mbi nzhazhin la. Kuze' rë bixa' mile' xigab, más wen rutin bixa' ze', wi' bixa' nabei chi zak zhin bixa' pwert Fenice, kwa'n ña'n lazh men Creta; ze' más wen mile' bixa' xigab te'd bixa' mbëo' kwa'n niro' mbi.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Orze' gal yët nguzublo nguro' che'p mbi, mile' bixa' xigab, lë' bixa' zhin ka plo nzha bixa', orze' mixëk bixa' bark, ña bixa' naka'n ro' lazh men Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 No gat lë't be's xchëi, lë'chi nguro' tu mbi nazhe'b kwa'n lë Nordeste, kwa'n nzë al ya' dizde Creta.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Orze' kixonu mbi bark, dox nayei, yentra' kwan ngak ngale' no, kuze' mila' no ñanu mbi bark plo nzhaklai.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Dub kixonu mbi bark, nded bark al yët ro' tu yezh kwa'n lë Clauda, plo nitsa'p che'p mbi. Orze' se'tsa pe'n mile' no gan ngure no kano win par ngulo noi le'n bark.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 No or ngulo noi le'n bark, orze' mili'bdo' no pla do' nacha' xan bark al yët, par nabile, no nu nizheb bixa', napa' gal bark lo tu lom kwa'n nzob le'n nitsdo' plo lë Sirte, kuze' mila bixa' lar ro che'n bark kwa'n nikë lo mbi, orze' mila' bixa' ñaxonu mbi bark plo nzhaklai.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 No xtu riyë'l, stubi naye kixonu mbi bark, kuze' ngulubi bixa' che'p kwa'n nzho le'n bark, par mixax bark che'p.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 No ngubizh mion, kun mis ya' bixa' ngulubi bixa' le'n nitsdo', rë nak kwa'n naki'n par zë bark.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 No or nzha nayax ngubizh, no nayao' lo ngubizh, no ni mbël gat nilu't lo yibë', no stubi nzo mbi nazhe'b, orze' ngale'tra' no xigab, chi ngale' no gan lo kwa'n nazhe'b re'.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 No por dox la xche kizak no kure', kuze' yentra' cho kinu yalnila'n, orze' nguzo Pab xid rë no, ne xa':
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Per nal nin lo go, bixek go no nazhebt go, porke ni tu be nagatta'; ter bil bark,
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 porke na'g guxin, ngurulo tu ganj kwa'n mixë'l Dios da, no Me nilen kwa'n nzhakla.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Ne ganj lon: “Nazhebtal Pab, porke naki'n zhinal lo rey César. ¡Biwi'! Dios mine' yalnayë' yalnaban che'n rë xa' kwa'n nzë kun lu. Yent cho gat.”
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Kuze' nin lo go mbee', nazhebt go no bixek go; porke na ñila widi'zh che'n Dios, lë'i gak nela xmod midi'zh ganj lon.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Per lë' bark ya'n cho'n yek tu lom kwa'n nzob tsao' nitsdo'.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 No or nzha chida yë'l nzo mbi nazhe'b re', laba'i-lare'i kixinui bark le'n nitsdo' kwa'n lë Adria, pas garol yë'l mile' rë xa' kitsë' bark xigab, ¿per chi walika nzhazhin bark ro' tu yezh?
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Orze' miche'x bixa' plak na'ch nits di lo yuo, pas nzhoi di na'che como gal bichi' bixo'p metr; no más dilant miche'x bixa'i xtu wëlt, nzhoi como gal bigazh metr di na'che.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 No por nizheb bixa', napa' yai ta' ke, kuze' mila bixa' tap yi'b ro kwa'n nak ganch, xan bark al tras par kwëze; mbaino ngokla bixa', oj yanilyuo ga'.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Orze' mile' xa' nitsë' bark xigab, ngaro' bixa' xla'n lo rë men. Kuze' mila bixa' kano win le'n nits lo bark, mile' bixa' nela tu men kili'b bark ga', nela xmod nile' ka bixa'.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Per or une Pab kure', orze' nzhab xa' lo capitán, no lo rë sondad:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Orze' micho' rë sondad do' kwa'n nzen kano win, par ñaxunu nitse.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 No or mer yanilyuo, kina'b Pab lo bixa', ke gao bixa', nzhab Pab:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Nal bin goi, dao go, par le' go gan lo kwa'n nazhe'b re', porke nin lo go, ni tu yichyek go nagabt.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 No or midi'zh Pab kure', orze' nguzen xa' tu pan, no miza' xa' xkix lo Dios lo rë men, no or michi'x xa'i, orze' kiyao xa'i.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Orze' rë bixa' mbi'd gan, nu bixa' ndao.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 No di lo rë no, nak no chop gayo' nzho chon gal nzho chi'n bitub men kwa'n nzho le'n bark re'.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 No or milo'x ndao bixa' haxta plo miël ndao bixa', orze' ngulubi bixa' rë dabed triu le'n nitsdo', par más mixax bark.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 No or ngwanilyuo zhë laka, ngali'be't bixa' ro' yezh plo mizhin bixa'; per une bixa' tu lagún kwa'n gat na'cht, orze' ngokla bixa' ngachi bixa' bark ro' lagun ze'.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Kuze', micho' bixa' do' kwa'n nzen yi'b ganch kwa'n nikwë'z bark, orze' mia'ne le'n nits; mbaino mixëk bixa' do' kwa'n nzen ya kwa'n lë timón kwa'n nile' nizë bark, orze' mikiya bixa' lar ro xtu wëlt le'n bark par ngazhin bixa' ro' lagún ze'.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Per mbiy' mbi bark plo nizhë'l nits, no ze' nguzobcho'n yek bark plo nzhin ya yux. No por dox nayi' rë bol che'n nitsdo', nguzubloi kichile xan bark.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 No rë sondad nzhakla, gut rë men kwa'n nikë lizhyi'b lo Festo, par yent cho le' gan le'n nits.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Per lë' capitán che'n rë sondad, gat nzhaklat gat Pab; kuze' nangala't xa' ngat rë xa' nikë' lizhyi'b ze', kuze' nzhab xa': “Cho nzhak nixo'bxits, wats galo laka go le'n nits, par zhin go xtu ro' yuo bizh.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 No más go, guzen go tab che'n bark, mbaino cho go guzen di ke kwa'n yaga' ya' go che'n bark, par gak zhin go xtu ro'.” Se' ngok mizhin no xtu ro' yuo bizh, yent kwan ngazak no.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.