Atos 27

Widi'zh che'n Jesukrist kwa'n kinu yalnaban (ZCANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 No or mixë'l xa' nile' mandad no par lazh men Italia, orze' ngwala' xa' Pab no más rë xa' nzho lizhyi'b, ña bixa' ya' tu capitán xa' lë Jul. Xa' re' nile' mandad lo xo'p gayo' sondad che'n rey César.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Orze' mikë' xa' no le'n tu bark kwa'n nzë yezh Adramitio, par dede rë pwert kwa'n ña'n lazh men Asia. Mbaino kun no nzha Aristarco, tu xa' nzë yezh Tesalónica kwa'n ña'n lazh men Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 No xtu riyë'l mizhin no pwert kwa'n ña'n yezh Sidón. Ze', wen dox mile' Jul lo Pab, nguziyël xa' ngwatswi' Pab lo rë xa' nichë'l Pab yezh ze', par miza' rë xa' ze' kwa'n naki'n Pab.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 No or nguro' bark yezh Sidón, dox nzo mbi, kuze' nguruya' bark al nez al ya' ro' yezh kwa'n lë Chipre, kwa'n nzhin tsao' nitsdo'.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Orze' nded nka'n bark lazh men Cilicia, mbaino lazh men Panfilia, orze' mizhin no pwert yezh Mira kwa'n ña'n lazh men Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ze' nzob la xtu bark kwa'n nzë yezh Alejandría, nzhai par lazh men Italia, orze' mikë' capitán no le'n bark ze' par zhin no plo nzha no.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nayax ngubizh nzhazë no le'n bark ze', dox la chaolazh nzhai, no dox la bid nded no ro' tu yezh win kwa'n lë Gnido, kwa'n nzhin le'n nitsdo', no stubi gak ka, dox nzo mbi dilant plo nzha no, ze' nded nka'n no ro' xtu yezh win kwa'n lë Salmón, kwa'n nzhin le'n nitsdo', orze' ngulowëlt no ro' lazh men Creta, kwa'n nzhin ska tsao' nitsdo' ze'.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 No dox pe'n nzhaded no ze', haxta mizhin no plo lë Buenos Puertos, kwa'n ña'n gax yezh Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Dox la xche kile' no nez, no nazhe'b la par zë met kun bark, porke lë' mbëo' niro' mbi mizhin la, mbaino nded la rë zhë kwa'n nina'b men Israel lo Dios, gat nzhaot bixa' dub zhë. Kuze', nzhab Pab lo rë xa' nzho le'n bark ze':
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 ―Lë'o mbee'; niwi'n, dox jwals bixche bark mbaino lë' rë kwa'n nzho le'ne gat lë't kwa'n zhine; mbaino gat lë't nab rë kuba'i, haxta jwals nu be gat.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Per lë' capitán che'n rë sondad, más mbin xa' ro' xa' nitsë' bark, no ro' xa' nak che'ne; lë' kwa'n nzhab Pab nangont xa'.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 No lë' pwert ze' gat went kwëz bixa', porke lë' mbëo' kwa'n niro' mbi nzhazhin la. Kuze' rë bixa' mile' xigab, más wen rutin bixa' ze', wi' bixa' nabei chi zak zhin bixa' pwert Fenice, kwa'n ña'n lazh men Creta; ze' más wen mile' bixa' xigab te'd bixa' mbëo' kwa'n niro' mbi.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Orze' gal yët nguzublo nguro' che'p mbi, mile' bixa' xigab, lë' bixa' zhin ka plo nzha bixa', orze' mixëk bixa' bark, ña bixa' naka'n ro' lazh men Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 No gat lë't be's xchëi, lë'chi nguro' tu mbi nazhe'b kwa'n lë Nordeste, kwa'n nzë al ya' dizde Creta.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Orze' kixonu mbi bark, dox nayei, yentra' kwan ngak ngale' no, kuze' mila' no ñanu mbi bark plo nzhaklai.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Dub kixonu mbi bark, nded bark al yët ro' tu yezh kwa'n lë Clauda, plo nitsa'p che'p mbi. Orze' se'tsa pe'n mile' no gan ngure no kano win par ngulo noi le'n bark.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 No or ngulo noi le'n bark, orze' mili'bdo' no pla do' nacha' xan bark al yët, par nabile, no nu nizheb bixa', napa' gal bark lo tu lom kwa'n nzob le'n nitsdo' plo lë Sirte, kuze' mila bixa' lar ro che'n bark kwa'n nikë lo mbi, orze' mila' bixa' ñaxonu mbi bark plo nzhaklai.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 No xtu riyë'l, stubi naye kixonu mbi bark, kuze' ngulubi bixa' che'p kwa'n nzho le'n bark, par mixax bark che'p.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 No ngubizh mion, kun mis ya' bixa' ngulubi bixa' le'n nitsdo', rë nak kwa'n naki'n par zë bark.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 No or nzha nayax ngubizh, no nayao' lo ngubizh, no ni mbël gat nilu't lo yibë', no stubi nzo mbi nazhe'b, orze' ngale'tra' no xigab, chi ngale' no gan lo kwa'n nazhe'b re'.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 No por dox la xche kizak no kure', kuze' yentra' cho kinu yalnila'n, orze' nguzo Pab xid rë no, ne xa':
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Per nal nin lo go, bixek go no nazhebt go, porke ni tu be nagatta'; ter bil bark,
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 porke na'g guxin, ngurulo tu ganj kwa'n mixë'l Dios da, no Me nilen kwa'n nzhakla.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Ne ganj lon: “Nazhebtal Pab, porke naki'n zhinal lo rey César. ¡Biwi'! Dios mine' yalnayë' yalnaban che'n rë xa' kwa'n nzë kun lu. Yent cho gat.”
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Kuze' nin lo go mbee', nazhebt go no bixek go; porke na ñila widi'zh che'n Dios, lë'i gak nela xmod midi'zh ganj lon.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Per lë' bark ya'n cho'n yek tu lom kwa'n nzob tsao' nitsdo'.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 No or nzha chida yë'l nzo mbi nazhe'b re', laba'i-lare'i kixinui bark le'n nitsdo' kwa'n lë Adria, pas garol yë'l mile' rë xa' kitsë' bark xigab, ¿per chi walika nzhazhin bark ro' tu yezh?
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Orze' miche'x bixa' plak na'ch nits di lo yuo, pas nzhoi di na'che como gal bichi' bixo'p metr; no más dilant miche'x bixa'i xtu wëlt, nzhoi como gal bigazh metr di na'che.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 No por nizheb bixa', napa' yai ta' ke, kuze' mila bixa' tap yi'b ro kwa'n nak ganch, xan bark al tras par kwëze; mbaino ngokla bixa', oj yanilyuo ga'.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Orze' mile' xa' nitsë' bark xigab, ngaro' bixa' xla'n lo rë men. Kuze' mila bixa' kano win le'n nits lo bark, mile' bixa' nela tu men kili'b bark ga', nela xmod nile' ka bixa'.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Per or une Pab kure', orze' nzhab xa' lo capitán, no lo rë sondad:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Orze' micho' rë sondad do' kwa'n nzen kano win, par ñaxunu nitse.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 No or mer yanilyuo, kina'b Pab lo bixa', ke gao bixa', nzhab Pab:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Nal bin goi, dao go, par le' go gan lo kwa'n nazhe'b re', porke nin lo go, ni tu yichyek go nagabt.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 No or midi'zh Pab kure', orze' nguzen xa' tu pan, no miza' xa' xkix lo Dios lo rë men, no or michi'x xa'i, orze' kiyao xa'i.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Orze' rë bixa' mbi'd gan, nu bixa' ndao.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 No di lo rë no, nak no chop gayo' nzho chon gal nzho chi'n bitub men kwa'n nzho le'n bark re'.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 No or milo'x ndao bixa' haxta plo miël ndao bixa', orze' ngulubi bixa' rë dabed triu le'n nitsdo', par más mixax bark.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 No or ngwanilyuo zhë laka, ngali'be't bixa' ro' yezh plo mizhin bixa'; per une bixa' tu lagún kwa'n gat na'cht, orze' ngokla bixa' ngachi bixa' bark ro' lagun ze'.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Kuze', micho' bixa' do' kwa'n nzen yi'b ganch kwa'n nikwë'z bark, orze' mia'ne le'n nits; mbaino mixëk bixa' do' kwa'n nzen ya kwa'n lë timón kwa'n nile' nizë bark, orze' mikiya bixa' lar ro xtu wëlt le'n bark par ngazhin bixa' ro' lagún ze'.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Per mbiy' mbi bark plo nizhë'l nits, no ze' nguzobcho'n yek bark plo nzhin ya yux. No por dox nayi' rë bol che'n nitsdo', nguzubloi kichile xan bark.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 No rë sondad nzhakla, gut rë men kwa'n nikë lizhyi'b lo Festo, par yent cho le' gan le'n nits.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Per lë' capitán che'n rë sondad, gat nzhaklat gat Pab; kuze' nangala't xa' ngat rë xa' nikë' lizhyi'b ze', kuze' nzhab xa': “Cho nzhak nixo'bxits, wats galo laka go le'n nits, par zhin go xtu ro' yuo bizh.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 No más go, guzen go tab che'n bark, mbaino cho go guzen di ke kwa'n yaga' ya' go che'n bark, par gak zhin go xtu ro'.” Se' ngok mizhin no xtu ro' yuo bizh, yent kwan ngazak no.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.