Atos 27
Widi'zh che'n Jesukrist kwa'n kinu yalnaban (ZCANT) vs ACF
1 No or mixë'l xa' nile' mandad no par lazh men Italia, orze' ngwala' xa' Pab no más rë xa' nzho lizhyi'b, ña bixa' ya' tu capitán xa' lë Jul. Xa' re' nile' mandad lo xo'p gayo' sondad che'n rey César.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Orze' mikë' xa' no le'n tu bark kwa'n nzë yezh Adramitio, par dede rë pwert kwa'n ña'n lazh men Asia. Mbaino kun no nzha Aristarco, tu xa' nzë yezh Tesalónica kwa'n ña'n lazh men Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 No xtu riyë'l mizhin no pwert kwa'n ña'n yezh Sidón. Ze', wen dox mile' Jul lo Pab, nguziyël xa' ngwatswi' Pab lo rë xa' nichë'l Pab yezh ze', par miza' rë xa' ze' kwa'n naki'n Pab.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 No or nguro' bark yezh Sidón, dox nzo mbi, kuze' nguruya' bark al nez al ya' ro' yezh kwa'n lë Chipre, kwa'n nzhin tsao' nitsdo'.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Orze' nded nka'n bark lazh men Cilicia, mbaino lazh men Panfilia, orze' mizhin no pwert yezh Mira kwa'n ña'n lazh men Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ze' nzob la xtu bark kwa'n nzë yezh Alejandría, nzhai par lazh men Italia, orze' mikë' capitán no le'n bark ze' par zhin no plo nzha no.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Nayax ngubizh nzhazë no le'n bark ze', dox la chaolazh nzhai, no dox la bid nded no ro' tu yezh win kwa'n lë Gnido, kwa'n nzhin le'n nitsdo', no stubi gak ka, dox nzo mbi dilant plo nzha no, ze' nded nka'n no ro' xtu yezh win kwa'n lë Salmón, kwa'n nzhin le'n nitsdo', orze' ngulowëlt no ro' lazh men Creta, kwa'n nzhin ska tsao' nitsdo' ze'.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 No dox pe'n nzhaded no ze', haxta mizhin no plo lë Buenos Puertos, kwa'n ña'n gax yezh Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Dox la xche kile' no nez, no nazhe'b la par zë met kun bark, porke lë' mbëo' niro' mbi mizhin la, mbaino nded la rë zhë kwa'n nina'b men Israel lo Dios, gat nzhaot bixa' dub zhë. Kuze', nzhab Pab lo rë xa' nzho le'n bark ze':
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 ―Lë'o mbee'; niwi'n, dox jwals bixche bark mbaino lë' rë kwa'n nzho le'ne gat lë't kwa'n zhine; mbaino gat lë't nab rë kuba'i, haxta jwals nu be gat.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Per lë' capitán che'n rë sondad, más mbin xa' ro' xa' nitsë' bark, no ro' xa' nak che'ne; lë' kwa'n nzhab Pab nangont xa'.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 No lë' pwert ze' gat went kwëz bixa', porke lë' mbëo' kwa'n niro' mbi nzhazhin la. Kuze' rë bixa' mile' xigab, más wen rutin bixa' ze', wi' bixa' nabei chi zak zhin bixa' pwert Fenice, kwa'n ña'n lazh men Creta; ze' más wen mile' bixa' xigab te'd bixa' mbëo' kwa'n niro' mbi.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Orze' gal yët nguzublo nguro' che'p mbi, mile' bixa' xigab, lë' bixa' zhin ka plo nzha bixa', orze' mixëk bixa' bark, ña bixa' naka'n ro' lazh men Creta.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 No gat lë't be's xchëi, lë'chi nguro' tu mbi nazhe'b kwa'n lë Nordeste, kwa'n nzë al ya' dizde Creta.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Orze' kixonu mbi bark, dox nayei, yentra' kwan ngak ngale' no, kuze' mila' no ñanu mbi bark plo nzhaklai.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Dub kixonu mbi bark, nded bark al yët ro' tu yezh kwa'n lë Clauda, plo nitsa'p che'p mbi. Orze' se'tsa pe'n mile' no gan ngure no kano win par ngulo noi le'n bark.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 No or ngulo noi le'n bark, orze' mili'bdo' no pla do' nacha' xan bark al yët, par nabile, no nu nizheb bixa', napa' gal bark lo tu lom kwa'n nzob le'n nitsdo' plo lë Sirte, kuze' mila bixa' lar ro che'n bark kwa'n nikë lo mbi, orze' mila' bixa' ñaxonu mbi bark plo nzhaklai.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 No xtu riyë'l, stubi naye kixonu mbi bark, kuze' ngulubi bixa' che'p kwa'n nzho le'n bark, par mixax bark che'p.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 No ngubizh mion, kun mis ya' bixa' ngulubi bixa' le'n nitsdo', rë nak kwa'n naki'n par zë bark.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 No or nzha nayax ngubizh, no nayao' lo ngubizh, no ni mbël gat nilu't lo yibë', no stubi nzo mbi nazhe'b, orze' ngale'tra' no xigab, chi ngale' no gan lo kwa'n nazhe'b re'.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 No por dox la xche kizak no kure', kuze' yentra' cho kinu yalnila'n, orze' nguzo Pab xid rë no, ne xa':
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Per nal nin lo go, bixek go no nazhebt go, porke ni tu be nagatta'; ter bil bark,
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 porke na'g guxin, ngurulo tu ganj kwa'n mixë'l Dios da, no Me nilen kwa'n nzhakla.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ne ganj lon: “Nazhebtal Pab, porke naki'n zhinal lo rey César. ¡Biwi'! Dios mine' yalnayë' yalnaban che'n rë xa' kwa'n nzë kun lu. Yent cho gat.”
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Kuze' nin lo go mbee', nazhebt go no bixek go; porke na ñila widi'zh che'n Dios, lë'i gak nela xmod midi'zh ganj lon.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Per lë' bark ya'n cho'n yek tu lom kwa'n nzob tsao' nitsdo'.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 No or nzha chida yë'l nzo mbi nazhe'b re', laba'i-lare'i kixinui bark le'n nitsdo' kwa'n lë Adria, pas garol yë'l mile' rë xa' kitsë' bark xigab, ¿per chi walika nzhazhin bark ro' tu yezh?
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Orze' miche'x bixa' plak na'ch nits di lo yuo, pas nzhoi di na'che como gal bichi' bixo'p metr; no más dilant miche'x bixa'i xtu wëlt, nzhoi como gal bigazh metr di na'che.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 No por nizheb bixa', napa' yai ta' ke, kuze' mila bixa' tap yi'b ro kwa'n nak ganch, xan bark al tras par kwëze; mbaino ngokla bixa', oj yanilyuo ga'.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Orze' mile' xa' nitsë' bark xigab, ngaro' bixa' xla'n lo rë men. Kuze' mila bixa' kano win le'n nits lo bark, mile' bixa' nela tu men kili'b bark ga', nela xmod nile' ka bixa'.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Per or une Pab kure', orze' nzhab xa' lo capitán, no lo rë sondad:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Orze' micho' rë sondad do' kwa'n nzen kano win, par ñaxunu nitse.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 No or mer yanilyuo, kina'b Pab lo bixa', ke gao bixa', nzhab Pab:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Nal bin goi, dao go, par le' go gan lo kwa'n nazhe'b re', porke nin lo go, ni tu yichyek go nagabt.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 No or midi'zh Pab kure', orze' nguzen xa' tu pan, no miza' xa' xkix lo Dios lo rë men, no or michi'x xa'i, orze' kiyao xa'i.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Orze' rë bixa' mbi'd gan, nu bixa' ndao.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 No di lo rë no, nak no chop gayo' nzho chon gal nzho chi'n bitub men kwa'n nzho le'n bark re'.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 No or milo'x ndao bixa' haxta plo miël ndao bixa', orze' ngulubi bixa' rë dabed triu le'n nitsdo', par más mixax bark.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 No or ngwanilyuo zhë laka, ngali'be't bixa' ro' yezh plo mizhin bixa'; per une bixa' tu lagún kwa'n gat na'cht, orze' ngokla bixa' ngachi bixa' bark ro' lagun ze'.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Kuze', micho' bixa' do' kwa'n nzen yi'b ganch kwa'n nikwë'z bark, orze' mia'ne le'n nits; mbaino mixëk bixa' do' kwa'n nzen ya kwa'n lë timón kwa'n nile' nizë bark, orze' mikiya bixa' lar ro xtu wëlt le'n bark par ngazhin bixa' ro' lagún ze'.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Per mbiy' mbi bark plo nizhë'l nits, no ze' nguzobcho'n yek bark plo nzhin ya yux. No por dox nayi' rë bol che'n nitsdo', nguzubloi kichile xan bark.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 No rë sondad nzhakla, gut rë men kwa'n nikë lizhyi'b lo Festo, par yent cho le' gan le'n nits.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Per lë' capitán che'n rë sondad, gat nzhaklat gat Pab; kuze' nangala't xa' ngat rë xa' nikë' lizhyi'b ze', kuze' nzhab xa': “Cho nzhak nixo'bxits, wats galo laka go le'n nits, par zhin go xtu ro' yuo bizh.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 No más go, guzen go tab che'n bark, mbaino cho go guzen di ke kwa'n yaga' ya' go che'n bark, par gak zhin go xtu ro'.” Se' ngok mizhin no xtu ro' yuo bizh, yent kwan ngazak no.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.