Mateus 25

Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Räjpza Jesús:
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Gaii regunaaga nasiṉ, sgaiireni nayääl.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Reni nayäälga sanäreni xcandilreni, niluxh direni nica' sijl se't.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Niluxh reni nasiṉga sanäreni sijl se't te guze'creni neṉ xcandilreni.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Sa'csi bi'nga di nidzuṉgaj, gunaaz bacaḻ regunadxa'pga, gudiejstireni.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Dxejc si'cti garol yääl, biejn te xse' ni räjp: “Bi'n asiääd, coḻchäj, coḻchachaglojni.”
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Guiraa regunaare huistieguxuṉreni, dxejc bensa'creni xcandilreni, te cuaguijreni.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Dxejc guigaii regunayääl räjpreni loj reni nasiṉ: “Coḻgunidxlaa te bo'c se't gusanijnu xcandilnu, sa'csi arlajzni jiuiini.”
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Dxejcti regunanasiṉ räjp lojreni: “Digacdini, dxejc dini gaḻ nicla par nuurnu nicla par la'tu. Coḻchäj cadro ruto'reni se't coḻchazii xse'ttu.”
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Laḻni sasii guigaii regunaa-nayäälga se't, bidzujṉ bi'n. Regunaa-siṉ ni cabäjz bi'n biunäjrenini lo sa', biäuuti ro lä'.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Cheni bidzujṉ regunanayäälga, räjpreni: “Dad, Dad, baxhal ro lä'.”
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Dxejc räjpni lojreni: “Rniliä́pac lojtu, dina gumbeätu.”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Dxejc Jesús räjp lojreni:
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 ’Xcäḻrnibee Dios xhaguibaa najc si'c te bejṉ ni agojl guirii chääni zijt te biaj. Gurejdxni rexmosni, badeedni meel lojreni.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 ’Lo tejni badeedni si'cti gaii miḻ meel, lo steeni badeedni si'cti tio'p miḻ, dxejc steeni cua' te miḻ. Loj tejgani badeedni si'cti ni rujnni xhigab sajc gunnäjreni dzuun, dxejcti biriini xpiajni.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Ni cua' gaii miḻ meel bejn te dzunro, bejnni gaan sgaii miḻ meel.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Sigajcza ni cua' tio'p miḻ meel, bejnni gaan stio'p miḻ.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Dxejcti ni cua' te miḻ meel, huicua'tzni xmeel xlam̲ni neṉ te gueed ni gudäänni lo yuj.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ’Gudejdti balti bäii, dxejc gubi' xlam̲ remosga, bejnni cuent loj guiraareni.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Che bidzujṉ ni cua' gaii miḻ meel, bidzuṉnäjni sgaii miḻ meel ni bejnni gaan, räjpni loj xlam̲ni: “Dad, baniidx guejblu gaii miḻ loä. Aree sgaii miḻ meel ni benä gaan.”
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Räjp xlam̲ni lojni dxejc: “Hueenca, mos hueen najclu, rusoobzalu xtidxä. Sa'csi gujclu beṉsa'c con te cos bäz, ṉaj sunidxä guinibeelu xhiroobru. Biu' loä, bibalaznäj narä.”
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Che bidzujṉni ni cua' tio'p miḻ meelga, räjpni loj xlam̲ni: “Baniidx guejblu tio'p miḻ meel loä, aree stio'p miḻ meel ni benä gaan.”
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Räjp xlam̲ni lojni: “Mbaj. Mos hueen najclu rusoobzalu diidx. Sa'csi gujclu beṉsa'c con te cosbäz, ṉaj sunidxä guinibeelu xhiroobru. Biu' loä, bibalaznäj narä.”
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Che bidzujṉ mos ni cua' te miḻ meel, räjpni lo xlam̲ni: “Dad, ananä najclu te bejṉ ni di gulazlajz; rca'lu cose'ch cadro dilu nibe'c binij, rutojpzalu cadro dilu nutie'ch binij.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Ni'cni bidxebä, huicua'tzä xmeellu neṉ yuj. Niluxh axh aree xmeellu.”
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Dxejc räjp xlam̲ni lojni: “¡Mos guijdx, mos ploj! Najnlu rca'ä cose'ch cadro dina nibe'cä binij, rutopä cadro dina nutie'chä binij.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Riäjḻ nisa'nlu xmelä neṉ te bancw te che nibi'ä nicasacä xmelä con xi'nni ni niujni gaan.”
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Dxejc räjpni loj reni suga' ro'c: “Coḻgudzucaj te miḻ meel ni ca'ni coḻgudeedni loj ni rajp tzuu miḻ meel.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Sa'csi loj ni rajp sudedäru, niluxh ni xhet rajpdi sudzucaä tudxe'n nani rajpni.”
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Dxejc räjpni: “Coḻca' mosre ni xhet sajcdi, colguzäḻni lo yäḻnacäjy, cadro chu yäḻronduxh, näjza yäḻrajw reläjy bejṉ.”
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 ’Che jiädsac Xi'n Dios ni gujc Niguii con yäḻrdimbicha' xtenni, siädnäni rexangl Dios. Dxejc sibejni lo troṉ ni rdimbicha' xtenni te guinibeeni.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Dxejc sidojp nez lojni guiraa rebeṉ guedxliuj. Dxejc sibeni lojreni, silia'ni sa'reni si'c rujn te baxtoor cheni rbeni rexiil loj redxib, te rlia'reni loj sa'reni.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Suzujni rexiil xladbeeni dxejc redxib xladbäjgwni.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Dxejc säjb ṟeii loj reni suga' xladbeeni: “Coḻtaa, la'tu ni beṉle' Xtadä. Coḻjiu' lo yäḻrnibee ni guc-chee cheni guzoblojli guedxliuj.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Sa'csi che calanä la'tu baniidx xhi gudauä, che cayolä, la'tu baniidx xhi gu'ä. Che cuanzaä si'c te beṉzijt, la'tu banidxlaatu cadro bia'nä.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Che xheti xhabä, la'tu baniidxni, che gucxhuä, la'tu biädhuiitu narä, che guyu'ä neṉ latzguiib, biädhuiitu narä.”
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Dxejc sinii reni suga' xladbeeni, säjbreni: “Dad, ¿guc bahuiinu gulaanlu, baniidxnu xhi gudajwlu? ¿Guc bahuiinu cayojllu, baniidxnu xhi gu'lu?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 ¿Guc bahuiinu najclu si'c te beṉzijt, baniidxnu cadro bianlaalu, o biäädx xhajblu, baniidxnu xhi gojtlu?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 O ¿guc bahuiinu cayacxhuulu, o yu'lu neṉ latzguiib, biophuiinu lojlu?”
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Dxejc ṟeiiga säjb lojreni: “Rniliä́pac lojtu, xhitis xhi bejntu loj te rexpeṉä ni rnii xtidxä mase proobreni, lagajc loä bejntu recosga.”
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 ’Dxejc säjpzani loj reni suga' ladbäjgwni: “Coḻguibicaj loä, beṉguijdx, coḻchäj lo balduxh ni cayejc par tejpas ni cayejc par beṉdxab ni rnibee näjza rexpeṉdxabni.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Sa'csi gulanä, luxh ditu nuniidx xhi niauä; biolä, per ditu nuniidx xhi niä'ä;
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 cuanzaä si'c te beṉzijt, luxh ditu nunidxlaa cadro nia'nä, biädxza xhabä, niluxh ditu nuniidx xhi niacwä; gucxhuä, guyu'äza neṉ latzguiib, niluxh ditu niädhuii loä.”
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Dxejc laareni säjbreni: “Dad, ¿guc bihuiinu calaanlu, o cayojllu, o canzajlu si'c te beṉzijt, o cayäädx xhajblu, o cayacxhuulu, o yu'lu neṉ latzguiib, luxh dinu niacnäjlu?”
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Dxejc säjb ṟeiiga lojreni: “Rniliä́pac lojtu, loj xhitis ni ditu niacnäj rebejṉ ni rililajz xtidxä, mase proobreni naräni ditu niacnäj.”
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Dxejcti sij rebejṉre lo yäḻrusacsí par tejpas, per rebejṉ ni nadolajz, ni agule Dios, sijreni lo xcäḻnabajṉ Dios par tejpas.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.