Marcos 10
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVT
1 Jeso'osən' len disipl c̱he' ca' besa'aque' Capernaunṉə' na' ɉa'aque' yež ca' zɉəchi' gan' mbane Jodean' na' yež ca' zɉəchi' yešḻa'alə yao Jordanṉə'. Na' besə'əžag beṉə' zan gan' zoe'enə', na' de'e yoblə bzeɉni'ine' ḻega'aque' con can' chzeɉni'iczene' ḻega'aque'.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Nach baḻə beṉə' fariseo ca' gosə'əbigue'e gan' zo Jeso'osən' par nic̱h yesə'əbeɉene' dižə' de'e yesə'əc̱hine' contr ḻe', na' gosə'əṉabene' ḻe' šə de lsens par beṉə' nšagna' yele'e xo'ole'.
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Jeso'osən' gože' ḻega'aque': —¿Naquən' nyoɉ ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən'? ¿Bin' bene' mendad gonḻe?
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Nach beṉə' fariseo ca' gwse'e Jeso'osən': —De'e Moisezən' be'e latɉə əgwcos ben' nšagna'anə' to act ga güe'en dižə' de que besyə'əle'enə', nach cueɉyic̱hɉe' no'ol c̱he'enə'.
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Jeso'osən' gože' ḻega'aque': —De'e Moisezən' be'e latɉə yela'a no'ol c̱hele c̱hedə' nacle beṉə' yic̱hɉla'aždao' žod.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Bablabczle can' nyoɉ Xtižə' Diozən' nan de que catə'ən gwxe yežlyon' Diozən' bene' beṉac̱hən' beṉə' byo na' no'olə.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Na' ḻeczə nan: “Beṉə' byonə' ḻe'e x̱axne'e par əgwšagne'e si'e to no'olə.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Nach beṉə' ca' yoso'ošagna'anə' əsa'aque' tozə.” De'e na'anə' bitoch əsa'aque' c̱hopə beṉə', sino que əsa'aque' tozə beṉə'.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 De'e na'anə' notono cheyaḻə' yoḻa'a ḻega'aque' la' Dioz nan' banone' ḻega'aque' tozə beṉə'.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Na' catə' Jeso'osən' len disipl c̱he' ca' besyə'əžine' yo'o gan' gosə'ənitə' disipl c̱he' ca' gosə'əṉabene' ḻe' bi zeɉen de'en gože' beṉə' fariseo ca'.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Na' Jeso'osən' gože' ḻega'aque': —Notə'ətezə beṉə' chela'a no'ol c̱he'enə' par yeque'e no'olə yoblə tozəczə ca malən' chone' len de'en chon beṉə' chgo'o xtoi.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Na' notə'ətezə no'olə yele'e be'en c̱he'enə' par yeque'e beṉə' yoblə, ḻeczə tozəczə ca malən' chon no'olən' len de'en chon beṉə' chgo'o xtoi.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Na' ɉa'ac beṉə' əɉso'e bidao' lao Jeso'osən' par nic̱h əx̱oa ne'enə' yic̱hɉga'acbo' na' gone' orasyon c̱hega'acbo'. Pero disipl c̱he' ca' gosə'ədiḻe' beṉə' ca' zɉsoa' bidao' ca'.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Catə' ble'i Jeso'osən' can' chso'on disipl c̱he' ca', bže'e nach gože' ḻega'aque': —Ḻe'e güe' latɉə la'ac bidao' ca' laogua' nga, na' cui əgwžonḻe. Na' əchnia' le'e, beṉə' ca' choso'ozex̱ɉw yic̱hɉga'aque' lao Diozən' ca bidao' ca' choso'ozex̱ɉw yic̱hɉga'acbo' lao x̱axna'aga'acbo' ḻega'acze'enə' chso'e latɉə chnabia' Diozən' ḻega'aque'.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Bidao' ca' bito chso'on cuinga'acbo' xen, na' de'e ḻi chnia' le'e, notə'ətezle šə cui yeyacle ca bidao' par güe'ele latɉə ṉabia' Diozən' le'e, bito gaquə yežinḻe yoban' gan' zo Diozən' chnabi'e.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Nach Jeso'osən' gwḻene' bidao' ca' na' gwx̱oa ne'enə' yic̱hɉga'acbo'onə', na' bene' orasyon par ḻega'acbo'.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Na' ze'e yesa'aque' latɉən' to beṉə' güego' gwsa'adoe' bžine' gan' zo Jeso'osən' na' bzo xibe'en lao Jeso'osən'. Na' gože'ene': —Maestr, le' naco' beṉə' güen, gwna nada' bi de'en cheyaḻə' gona' par gatə' yeḻə' mban zeɉḻicaṉe c̱hia'.
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Na' par nic̱h gonch be'enə' xbab c̱he de'en gwne', Jeso'osən' gože'ene': —¿Bixc̱hen' nao' de que beṉə' güen nada'? Dioz nan' naque' ḻe'ezelaogüe beṉə' güen.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ṉezdo' bin' na ḻein': “Cui co'o xtole, na' cui cueɉyic̱hɉle be'en c̱hele o no'ol c̱hele par solenḻe beṉə' yoblə; cui gotle beṉə'; cui cuanḻe; bito gacle testigw faḻs contr sa'alɉuežɉle; bito x̱oayagle sa'alɉuežɉ beṉac̱hle; ḻegwnežɉo yeḻə' bala'aṉ x̱axna'ale.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Nach beṉə' güegon' gože' Jeso'osən': —Maestr, yoguə'əḻoḻ de'e ca' chzenaga' c̱hei dezd xcuidə'ətia'.
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Jeso'osən' bgüie' be'enə' na' goquene' c̱he' na' gože'ene': —Tozə de'en ṉe'e chac faḻt gono'. Ɉəyeyetə' yoguə'əḻoḻ de'en de c̱hio', na' mech de'en le'ido' c̱he de'e ca' bnežɉon beṉə' yašə'. Nach da denao nada' ḻa'aṉə'əczə šə gonclən byen gato' to ḻe'e yag coroz. Na' catə' yežino' yoban' gan' zo Diozən', so' mbalaz.
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Pero na' beṉə' güegon' beyož gož Jeso'osən' ḻe' ca', ḻechguaḻe trist gwzoe' c̱hedə' la' to beṉə' gwni'achguan' naque', na' beza'achoe' trist.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Nach Jeso'osən' bgüie' beṉə' güegon', na' gože' disipl c̱he' ca': —Zdebəchgua naquən par to beṉə' gwni'a güe'e latɉə ṉabia' Diozən' ḻe'.
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Na' besyə'əbanchgüei disipl c̱he' ca' can' gože' ḻega'aque' c̱he beṉə' gwni'anə', nach de'e yoblə goze'e Jeso'osən' ḻega'aque': —Xi'iṉdaogua'a, de'e ḻi šə to beṉə' zoe' lez gaquəlen yeḻə' gwni'a c̱he'enə' ḻe' zdebəchgua naquən par žɉəyezoe' yoban' gan' zo Diozən' chnabi'e.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Zdebəchlə naquən c̱he to beṉə' gwni'anə' güe'e latɉə ṉabia' Diozən' ḻe' cle ca to camey teb to ḻo'o nag yešə'.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Nach disipl c̱he' ca' catə' gwse'enene' xtiže'enə' besyə'əbanchgüeine' na' gwse' lɉuežɉga'aque': —Notono gaquə yechoɉ xni'a de'e malən' šə ca'.
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Jeso'osən' bosgüie' ḻega'aque' na' goze'e: —Beṉac̱hən' bito gaquə so'one' ca yesyə'əchoɉe' xni'a de'e malən', pero Diozən' guaquə yebeɉe' beṉə' xni'a de'e malən'. Diozən' chac chone' bitə'ətezə.
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Nach Bedən' gože' Jeso'osən': —X̱anto', neto' bagwleɉyic̱hɉto' famiḻy c̱heto' ca' na' len yoguə'əḻoḻ de'en deito' par chonḻilažə'əto' le' na' chzenagto' c̱hio'.
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Nach gož Jeso'osən' ḻega'aque': —De'e ḻi əchnia', šə nole bagwleɉyic̱hɉle' ližle, beṉə' bišə'əle, beṉə' zanḻe, x̱axna'ale, xo'olle, xi'iṉle, o yežlyo c̱hele c̱hedə' chzenagle c̱hia' na' c̱hedə' cheɉḻe'ele c̱he dižə' güen dižə' cobə c̱hia'anə',
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 Diozən' goṉe' le'e de'e zaquə'əche lao yežlyo nga clezə ca beṉə' ca' na' de'e ca' gwleɉyic̱hɉlen'. Na' ḻeczə gon Diozən' par nic̱h əbanḻe zeɉḻicaṉe. Goṉe' le'e de'e ca' ḻa'aṉə'əczə lao yežlyo nga de de'e zan de'e c̱hi' saquə'əle.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Beṉə' zan zɉənaquə beṉə' blao ṉa'a pero gwžin ža catə' cuich əsa'aque' beṉə' blao. Na' beṉə' zan beṉə' cui zɉənaquə beṉə' blao ṉa'a, pero gwžin ža catə' əsa'aque' beṉə' blao.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Nach Jeso'osən' na' zan disipl c̱he' ca' ɉa'aque' Jerosalenṉə'. Na' lao zɉəngüe'e nezən' Jeso'osən' gwžialaogüe' laoga'aque'enə', na' besyə'əbanchgüei disipl c̱he' ca' de'en šeɉe' Jerosalenṉə' gan' nitə' beṉə' ca' chse'ene so'ot ḻe'. Na' do chesə'əžebze' ɉəsə'ənaogüe'ene'. Nach partlə gwleɉ Jeso'osən' disipl c̱he' ca' šižiṉ na' gwzolaogüe' be'elene' ḻega'aque' dižə' c̱he de'e ca' gaquə c̱he'.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Na' gože' ḻega'aque': —Diozən' bseḻe'e nada' golɉa' beṉac̱h, na' ṉa'a šeɉcho Jerosalenṉə' gan' gaca' lao na' beṉə' gwnabia' c̱he bx̱oz ca' na' lao na' beṉə' ca' choso'osed choso'olo'i ḻein'. Yesə'əc̱hoglaogüe'en c̱hia' de que cheyaḻə' gata', na' ḻeczə so'one' nada' lao na' beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Na' so'one' nada' borl na' soe' nada' golp na' yoso'oža' x̱ene'e cho'alaogua'anə'. Nach so'ote' nada', pero yeyoṉ ža yebana' ladɉo beṉə' guat ca'.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Nach xi'iṉ Sebedeon' Jacobən' len Juanṉə' gosə'əbigue'e lao Jeso'osən'. Na' gwse'ene': —X̱anto', zedəṉabeto' ḻe' to goclen.
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Nach Jeso'osən' gože' ḻega'aque': —¿Bi goclenṉə' chene'ele gona'?
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Nach gwse'ene': —Chene'eto' gono' par nic̱h cue'eto' cuito'onə' šḻa'a güeɉə catə'ən əžin ža ṉabi'o ṉasyon c̱hechonə'.
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Nach Jeso'osən' gože' ḻega'aque': —Bito chacbe'ile bi de'en chṉabele nada'. ¿Eguaquə saquə'əzi'ile can' saquə'əzi'anə'? ¿Egwzoile gaquə c̱hele can' gaquə c̱hia'anə'?
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Nach bosyo'oži'e xtiže'enə' gwse'ene': —Gwzoito'.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Pero bito naquən par əṉia' nada' non' cue' cuitan' catə'ən əžin ža ṉabi'anə'. X̱a' Diozən' bagwleɉe' beṉə' yesə'əbe' cuita'anə'.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Nach disipl ca' yeši, catə' gwse'enene' de'en gwse' Jacobən' na' Juanṉə' ḻe', besə'əže'e ḻega'aque'.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Pero Jeso'osən' goxe' yogue'e par nic̱h gosə'əbigue'e laogüe'enə', na' gože' ḻega'aque': —Ṉezele nitə' beṉə' gwnabia' na' beṉə' blao c̱he to to ṉasyon, na' ḻa fuers chesə'ənabi'e beṉə' ca' nitə' xni'aga'aque'enə'.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Pero caguə can' cheyaḻə' gonḻe. Šə no le'e chene'ele gacle beṉə' blao, cheyaḻə' əgwzex̱ɉw yic̱hɉle na' gaquəlenḻe lɉuežɉle.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Na' šə no le'e chene'ele gaquəchle blaoch ca beṉə' lɉuežɉle ca', caguə can' cheyaḻə' gonḻe sino que cheyaḻə' gon cuiṉle ca xmos beṉə' ca' yeḻa'.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Diozən' bseḻe'e nada' golɉa' beṉac̱h, na' caguə bida' par nic̱h beṉac̱hən' əsa'aclene' nada', sino que bida' par gaquəlena' beṉac̱hən', na' par əgwnežɉo cuina' c̱hixɉua' xtoḻə' yoguə'əḻoḻ beṉac̱hən' catə'ən so'ote' nada'.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Jeso'osən' len disipl c̱he' ca' na' len beṉə' zan ca' ɉəsə'ənao Jeso'osən' besə'əžine' syoda Jericon'. Na' catə' besa'aque' syodan' to beṉə' lc̱hoḻ le Bartimeo, xi'iṉ to beṉə' le' Timeo, chi'e cho'a nezən' chṉabe' carida.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Na' catə' bene Bartimeon' de que Jeso'osən' be'enə' naquə beṉə' Nasaretən' bazon əžine' gan' chi'enə', nach gwzolao gwṉe' zižɉo gwne': —Jeso'os, len' naco' xi'iṉ dia c̱he de'e Rei Dabin'. Beyašə'əlažə'əšguei nada'.
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Beṉə' zan gosə'ədiḻe' beṉə' lc̱hoḻən' par nic̱h zoe' žizə, pero nachlə gwṉe' zižɉochlə gwne': —Jeso'os, len' naco' xi'iṉ dia c̱he de'e Rei Dabin'. Beyašə'əlažə'əšguei nada'.
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Nach Jeso'osən' gwleze' na' gože' beṉə' ca' zɉəsə'ənao ḻe': —Ḻe'e gax be'enə'.
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Nach beṉə' lc̱hoḻən' bzaḻə' xadoṉ c̱he'enə' na' bxite'e bgüigue'e lao Jeso'osən'.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Jeso'osən' gože'ene': —¿Bin' che'endo' gona' len le'?
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Jeso'osən' gože'ene': —Guaquə yeyeɉo'. De'en chonḻilažo'o nada' bac̱h goc can' che'endo'onə'.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.