João 11
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs VC
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Na' beṉə' zan Lac̱hən' boso'oseḻe'e rson gan' zo Jeso'osən' gwse'ene': ―X̱anto', be'en chacdo' c̱hei chacšenene'.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Na' catə' gwṉeze Jeso'osən' na' gwne': ―Yižgüe' c̱he'enə' bito naquən de'e gattecze', sino par əye' Diozən' yeḻə' bala'aṉən' chacšenene' na' par nic̱h nada' si'a yeḻə' bala'aṉ, nada' naca' Xi'iṉ Diozən'.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 — ausente —
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 — ausente —
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Nach gože' neto': ―Ḻəšo'o Jodean' de'e yoblə.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Nach gožto'one': ―Maestr, bi ža na'azən' gwsa'aclažə' beṉə' blao c̱he ṉasyon c̱hechon' yoso'ošiže'e le' yeɉ. ¿Ena' de'e yoblə šeɉo' na'anə'?
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Na' gwna Jeso'osən': ―¿Ecaguə šižiṉ orən' naquə težan'? Beṉə' chda teža bito chc̱hegüe'e c̱hedə' la' nye'eni'inə'.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Mas beṉə' chda še'elə chc̱hegüe'e c̱hedə' cuich nye'eni'. Ca'aczə naquən len nada', bito bi bi gaquə c̱hia' žlac cuiṉə' əžin ža par so'ote' nada'.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Gwde gwne' ca' gozne' neto': ―Beṉə' migw c̱hecho Lac̱hən' bagwtase', na' ša'a žɉəyesbana'ane'.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Na' gožto'one': ―X̱anto', šə bachtase'enə' goyacczene'.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Jeso'osən' gwne' ca' c̱hedə' gwṉezene' bagot Lac̱hən', na' neto' bento' xbab de que gwne' ca' c̱he bišgalən'.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Nach Jeso'osən' gwne' neto' clar: ―Bagot Lac̱hən'.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Na' chebeida' cui gwzoa' lao chacšenene', par nic̱h ṉa'a gona' ca šeɉḻe'echle c̱hia'. Ḻe'e šo'o gan' de'enə'.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Nach beṉə' lɉuežɉto' Tomasən' gože' neto': ―Ḻe'e šo'o par nic̱h len chio'o so'ote' šə bachso'ote' Jeso'osən'.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Nach gwyeɉto' len Jeso'osən' Betanian', na' catə' bžinto'onə' gwse' beṉə' ca' ḻe' de que bagoc tap ža boso'ocuaše'e Lac̱hən'.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Na' Betanian' chi'in gaḻə'əzə Jerosalenṉə' ca do gašɉə ḻegw.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Na' beṉə' zan beṉə' Izrael gwlaž c̱heto' ca' ža' Jerosalenṉə' besə'əžine' gan' zo Martən' na' Marian' par chso'e ḻega'aque' yeḻə' chxenḻažə' de'en got beṉə' zanga'aque'enə'.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Nach Martən' catə' gwṉezene' bazon əžinto' na' bchoɉe' bedəšague' neto', na' Marian' bito bchoɉe' ližga'aque'enə'.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Nach Martən' gože' Jeso'osən': ―X̱ana', žalə' gwzo' catə'ən gocšene beṉə' zana'anə' bito gote' žalə' ca'.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Pero ḻa'aṉə' bagote', ṉezda' de que Diozən' gone' bitə'ətezə de'en əṉabdo'one'.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Nach gož Jeso'osən' ḻe': ―Goban beṉə' zano'onə'.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Nach Martən' gože'ene': ―Ṉezda' de que gobane' catə'ən yesyə'əban beṉə' guat ca' žan' šo'o fin c̱he yežlyon'.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Na' gož Jeso'osən' ḻe': ―Nada' chac chosbana' beṉə' guat ca' na' nada' nsa'a yeḻə' mban zeɉḻicaṉe par beṉə' ca' chso'onḻilažə' nada'. De'e na'anə' beṉə' ca' chso'onḻilažə' nada' ḻa'aṉə'əczə sa'ate', de yeḻə' mban zeɉḻicaṉe c̱hega'aque'.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Na' notə'ətezə beṉə' chso'onḻilaže'e nada' zɉənape' yeḻə' mban zeɉḻicaṉe na' cuat ṉabia' yeḻə' gotən' ḻega'aque'. ¿Echeɉḻi'o de'e nga?
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Na' gože'ene': ―X̱ana', cheɉḻi'a de que naco' Xi'iṉ Dioz. Cheɉḻi'a de que naco' Cristən' ben' babseḻə' Diozən' yežlyo nga par gaquəlene' neto'.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Beyož gwna Martən' ca' nach beyeɉe' na' ɉəyeyeže' Maria bile'enə' žižizə: ―Baza' Maestrən' na' chṉe' le'.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Na' Marian' catə' benene' can' gož Martən' ḻe' ḻe'e gwzoža'ate' bide' gan' zoto' len Jeso'osən'.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Na' caguə babžinto' lao yežən' ca orən', ṉenaguə'əto' gan' bedəšag Martən' neto'.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Na' beṉə' Jerosalen ca' nitə' len Marian' liže'enə', beṉə' ca' chso'e ḻega'aque' yeḻə' chxenḻažə', catə' besə'əle'ine' gwza' Marian' nach gosə'ənaogüe'ene' chsa'aquene' cho'a ba na'an zde' zɉəc̱heže'.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Na' Marian' catə' ble'e gan' zoto'onə' ble'ine' Jeso'osən', na' bzo xibe' laogüe'enə' na' gože'ene': ―X̱ana', žalə' le' gwzo' nga catə'ən chacšene beṉə' zana'anə', bito gote' žalə' ca'.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Na' catə' ble'i Jeso'osən' chbež Marian' na' ḻeczə chəsə'əbež beṉə' Jerosalen ca' nžague'enə', de'e juisy de'e goquene' na' bžaglaogüe' ḻo'o yic̱hɉla'ažda'ogüe'enə'.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Na' gože' ḻega'aque': ―¿Ga əbcuašə'əlene'?
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Na' gwchež Jeso'osən'.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Na' gosə'əna beṉə' Jerosalen ca': ―Ḻe'e ggüiašc catequən' chaquene' c̱he'.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Na' baḻə beṉə' ca' gosə'əne': ―Ḻe' ngan' bene' par nic̱h ble'i beṉə' lc̱hoḻ ca'. ¿Ecui gaquən' žalə' bene' par nic̱h cui gat Lac̱hən'?
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Na' de'e yoblə de'e juisy de'e goque Jeso'osən' ḻo'o la'aždaogüe'enə'. Nach yoguə'əto' gwyeɉto' cho'a ban' len Jeso'osən'. Na' ban' naquən to bloɉ na' da' to yeɉ cho'inə'.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Nach gož Jeso'osən': ―Ḻeca'a yeɉən'.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Na' gož Jeso'osən' ḻe': ―Bagwnia' le' šə chonḻilažo'o nada' nach šeɉni'ido' bi zeɉe ca de'en gwlo'e Diozən' yeḻə' guac xen c̱he'enə'.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Nach beṉə' ca' gosə'əque'e yeɉən'. Na' Jeso'osən' gwḻis laogüe'en yobalə gwne': ―X̱a', chox̱cwleno' babzenago' c̱hia'.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Nada' ṉezda' de que syempr chzenago' c̱hia'. Pero ənia' ca' par nic̱h beṉə' ca' ža' nga se'eɉḻe'e de que len' əbseḻo'o nada'.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Na' beyož gwne' ca' lao orasyonṉə', beḻgüiže' de'e beṉə' guatən' gwṉe' zižɉo gože'ene': ―Lac̱h bechoɉ.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Nach ḻe'e bechoɉte Lac̱hən', zɉəncheləyoy ṉi'a ne'e ca' cint de lachə' na' to bey nazɉə laogüe'enə'. Na' gož Jeso'osən' ḻega'aque': ―Ḻe'e yozaše' lachə'ənə' na' ḻe'e gwsane' yeyeɉe'.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Na' zan beṉə' Jerosalen ca' beṉə' ca' zɉa'ac len Marian' besə'əle'ine' miḻagr de'en ben Jeso'osən' na' gwso'onḻilaže'e ḻe'.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pero baḻe' ɉa'aque' lao beṉə' fariseo ca' ɉse'eže' ḻega'aque' can' bene' bosbane' Lac̱hən'.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Nach bx̱oz əblao c̱he ṉasyon Izrael c̱heton' na' beṉə' fariseo ca' besə'ətobe' yoguə'əḻoḻ beṉə' ca' chəsə'ənabia' ṉasyon c̱heton'. Nach boso'oxi'e gosə'əne': ―¿Naclə gonchon'? la' miḻagr zanṉə' chon benga.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 La' šə gaquecho lɉoye'enə', yoguə' beṉə' so'onḻilaže'e ḻe', nach da'ac beṉə' ṉasyon Roma na' yoso'ožiaye'e yo'odao' əblao c̱hecho nga na' len ṉasyon c̱hechon'.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Entr beṉə' golə beṉə' blao ca' toe' le Caifas na' naquəche' bx̱oz əblao ca izən'. Na' gože' ḻega'aque': ―Le'e caguə bi ṉezelen'.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Nic chonḻe xbab de que napən chio'o cuentən' tozə ben' gotcho lgua'a cuiayi' yoguə'əcho len ṉasyon c̱hecho nga.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Caifasən' naquəche' bx̱oz əblao ca izən' na' caguə con gwne' ca' to gwlazze'enə'. Dioz nan' bene' par gwdix̱ɉui'e de que so'ote' Jeso'osən' por ṉasyon Izrael c̱heto'onə'.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Na' caguə so'ote'ene' par ṉasyon c̱heto' na'azənə'. Ḻeczə so'ote'ene' par nic̱h yoguə' beṉə' ca' bagwleɉ Diozən' par əque'e ca xi'iṉe' gatə'ətezə ṉasyon, yesyə'əyaque' tozə so'elaogüe'ene'.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Na' ža na' gwzolao boso'oxi'e naclən' so'one' par so'ote'ene'.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Na' de'e nan' bitoch gwda Jeso'osən' zaquə'əlao entr beṉə' gwlaž c̱heto' ca'. Na' gwza'ato' gwyeɉto' to yež de'en nzi' Efrain, chi'in gaḻə'əzə latɉə dašən'. Na' gwzoto' na' len ḻe'.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Na' lṉi pascw c̱he neto' beṉə' Izrael bazon baozə. Na' beṉə' zan beṉə' za'ac to to yež ɉa'aque' Jerosalenṉə' antslə ze'e gaḻə' lṉi pascon' par gwso'on cuinga'aque' xi'ilažə' can' na ḻei c̱heto'onə'.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Na' besyə'əyilɉe' Jeso'osən', na' ca nite'e chyo'o yo'odao' əblao c̱heton' gwse'e lɉuežɉe': ―¿Bi xbab chontguale? ¿əgüide' lṉi nga?
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Gosə'əne' ca' c̱hedə' bx̱oz əblao c̱he ṉasyon Izrael c̱heton' na' beṉə' fariseo ca' bagwso'one' mendad de que notə'ətezə beṉə' əṉezene' gan' zo Jeso'osən' gwzenene' ḻega'aque' par nic̱h yesə'əzene'ene'.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.