Gálatas 2
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NTLH
1 Na' gwde žda' iz gwya'a Jerosalenṉə' nach gwya'a de'e yoblə len Bernaben', na' ḻeczə gwc̱hi'a Titon'.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Diozən' bene' mendad ša'a, na' de'e na'anə' gwya'a. Na' btoba' beṉə' ca' zɉənaquə blao entr beṉə' ca' chso'elao' Cristən' Jerosalenṉə' na' ḻega'acze' bzeɉni'ida' bin' chyix̱ɉui'a len beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael catə'ən cho'elena' ḻega'aque' dižə' güen dižə' cobə de'en chzeɉni'in c̱he Cristən'. Bzeɉni'iga'acda'ane' bin' chsed chlo'ida' c̱hedə' go'onda' əsa'azlaže'e de'en chsed chlo'ida' beṉə' ca' par nic̱h ca' cui yesə'əne' de que bito bi zaquə' de'en chona' na' de'en babena'.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Ca goquən' bito cholə gwso'one' byen so beṉə' lɉuežɉa' Titon' señy de'en ne' sirconsision, ḻa'aṉə'əczə cui naque' beṉə' Izrael.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Goc ca' ḻa'aṉə'əczə gwnitə' beṉə' gosə'əne' cheyaḻə' soe' señyən'. Gwnitə' beṉə' gosə'əlen beṉə' bišə'əcho ca' Jerosalenṉə' ca orən', parzə nic̱h yesə'əgüie' šə naoto' costombr ca' de'en nyoɉ ḻe'e ḻei c̱he neto' beṉə' Izrael. Gwse'enene' gwso'one' byen yoguə' beṉə' so'onḻilaže'e Cristən' yesə'ənaogüe' costombr ca' len la' ṉezecho chebei Diozən' chio'o por ni c̱he de'en chonḻilažə'əcho Cristən', caguə por ni c̱he šə choncho complir bi de'en na ḻein'.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Pero nada' na' Bernaben' ni latə'əzə bito bzenagto' c̱he beṉə' ca'. Con gwzoc̱hec̱htezəto' bento' par nic̱h gaquə talenchle dižə' güen dižə' cobə de'en chzeɉni'in c̱he Cristən' de'en babe'elento' le'e na' de'en naquə de'e ḻi, sin cui bi bichlə gonḻe.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Na' beṉə' ca' gwsa'ac blao entr beṉə' ca' chso'onḻilažə' Cristən' Jerosalenṉə', bito gwse'enene' gwša'a can' chsed chlo'ida' c̱he Cristən'. Eṉia' ca' ḻa'aṉə'əczə bito bi nonən len nada' šə gwsa'aque' beṉə' blao o šə cui gwsa'aque', la' par len Diozən' tozəczə can' zaquə' yoguə'əḻoḻ beṉə'.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Gwsa'acbe'ine' de que Diozən' ngüe'e lao na'a əchyix̱ɉui'a dižə' güen dižə' cobə de'en chzeɉni'in c̱he Cristən' len beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael can' ngüe'en lao na' Bedən' chyix̱ɉui'en len beṉə' Izrael gwlaž c̱heto' ca'.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Diozən' len yeḻə' guac c̱he'enə' chaclene' Bedən' par nic̱h chyix̱ɉui'e xtižə' Cristən' len beṉə' Izrael gwlaž c̱heto' ca'. Na' ḻecze'enə' chaclene' nada' len yeḻə' guac c̱he'enə' par nic̱h əchyix̱ɉui'a xtižə' Cristən' len beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Jacobən' len Bedən' na' len Juanṉə' zɉənaquəche' beṉə' blao entr beṉə' ca' chəsə'ədopə chəsə'əžag chso'elaogüe'e Cristən' Jerosalenṉə'. Na' catə' ḻega'aque' gwsa'acbe'ine' can' chaclen Diozən' nada' par chona' xšine'enə' nach gwso'ox̱e'e na'anə' len na' Bernaben' par boso'olo'e de que chsa'azlaže'e can' chonto' txen len ḻega'aque'. Na' gwsa'aquene' güenczən' gonto' xšin Diozən' entr beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael na' ḻega'aque' so'one'en entr beṉə' Izrael gwlaž c̱heto' ca'.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Tozə de'en gwse'e neto' gonto', gaquəlento' beṉə' yašə' ca' chso'elao' Cristən'. Na' de'e ḻiczə chi'ichgua yic̱hɉa' gaquəlena' beṉə' yašə' ca'.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Na' gwdechlə gwya'a Antioquian'. Na' žlac zoa' na' bidə Bedən' gan' nitə' beṉə' ca' chəsə'ədopə chəsə'əžag chso'elaogüe'e Cristən' na' gwdiḻa'ane' can' chone', c̱hedə' bla'alaon chone' de'e mal.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Quingan' goquə catə' ze'e bžine' Antioquian', gwzolaogüe' che'eɉ chaogüe' txen len beṉə' ca' chso'onḻilažə' Cristən' ḻa'aṉə'əczə cui zɉənaque' beṉə' Izrael, pero gwdechlə catə' besə'əžin beṉə' Jerosalen ca' beṉə' ca' bseḻə' Jacobən', bitoch gone'ene' ye'eɉ gaogüe' txen len beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael. Bžebe' bi yesə'əna beṉə' ca' chso'on xbab de que notə'ətezə beṉə' chonḻilažə' Cristən' cheyaḻə' soe' señy de'en ne' sirconsision.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Nach beṉə' Izrael ca' yeḻa' nitə' Antioquian' chso'onḻilaže'e Cristən' ḻeczə besyə'əbiže'e cuich əgwse'eɉ əgwsa'ogüe' txen len beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael, na' gosə'əgo'oyeḻe'e Bernaben' par nic̱h lencze' bebiže'e. Na' besyə'əbiže'e parzə nic̱h yesyə'əbei beṉə' Jerosalen ca' ḻega'aque', ḻa'aṉə'əczə gosə'əṉezene' naquən güen əse'eɉ əsa'ogüe' txen len beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Gocbe'ida' bitoch chso'one' can' cheyaḻə' gon chio'o nombi'acho dižə' güen dižə' cobə de'en chzeɉni'in c̱he Cristən' na' de'en naquə de'e ḻi. De'e na'anə' gwdiḻa' Bedən' lao yoguə' beṉə' ca' chesə'ədopə chesə'əžag chso'elaogüe'e Cristən', goža'ane': “Le' naco' beṉə' Izrael, pero bagwleɉyic̱hɉo' costombr c̱he chio'o beṉə' Izrael par chono' txen len beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael. De'e na'anə' bito cheyaḻə' gono' byen so'on beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael can' na costombr c̱he chio'o beṉə' Izrael.”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Neto' golɉəto' naquəto' beṉə' Izrael, na' bito golɉəto' entr beṉə' ca' cui chso'elao' Diozən'.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Diozən' bito əṉe' de que naccho beṉə' güen laogüe'enə' por ni c̱he bi de'en choncho. Con beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' zɉənaque' beṉə' güen lao Diozən'. Lenczə neto' bachonḻilažə'əto' Cristən' par nic̱h Diozən' ne' c̱heto' de que banaquəto' beṉə' güen laogüe'enə'. Bito ne' ca' c̱he notə'ətezcho por ni c̱he šə choncho bi de'en na ḻein' goncho.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Na' notə'ətezə chio'o naccho beṉə' Izrael, antslə ze'e əṉa Diozən' de que naccho beṉə' güen laogüe'enə', bzeɉni'ine' chio'o de que tozə ca beṉə' malən' naccho len yeziquə'əchlə beṉə' güen de'e mal ca', pero ḻa'aṉə'əczə bzeɉni'ine' chio'o de que tozə ca beṉə' malən' naccho len yeziquə'əchlə beṉə' güen de'e mal ca' bito əṉacho de que Crist nan' bene' par nic̱h naccho beṉə' mal. Na' šə can' chaquecho ḻechguaḻe clelən' choncho xbabən'.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Chio'o babechoɉcho xni'a costombr ca' de'en zɉənyoɉ ḻe'e ḻei c̱hechon' na' šə yozo cuincho xni'aga'aqueinə' de'e yoblə, ḻe'e nacbia'ate de que de'e malən' choncho.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Ḻein' chzeɉni'in chio'o de que naccho beṉə' mal par nic̱h ṉezecho bito naccho beṉə' güen lao Diozən' por ni c̱he de'en choncho bi de'en na ḻein'. Na' ṉa'a chio'o chonḻilažə'əcho Cristən' con yo'o yic̱hɉcho sotezə socho gwzenagcho c̱he Diozən'.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Nada' ṉezda' de que ndiḻ ngoda'a txen len Cristən' catə'ən gwso'ote'ene' ḻe'e yag corozən'. Na' bitoch zoa' to gwlaza' sino Cristən' zolene' nada'. Na' de'en chona' ṉa'a chona'an con can' na Xi'iṉ Diozən' ben' chonḻilaža'a. Ḻen' chaquene' c̱hecho na' bnežɉw cuine' gwso'ote'ene' por ni c̱hecho.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Diozən' nži'ilaže'e chio'o na' bseḻe'e Cristən' par nic̱h gonḻilažə'əchone' na' gaccho beṉə' güen lao Diozən'. Na' bito che'enda' gwzoa' ca'aḻə de'en bene' ca', gaquəda' de que por ni c̱he bi de'en chona' naca' beṉə' güen lao Diozən'. Žalə' por ni c̱he de'en choncho bi de'en na ḻein' əṉa Diozən' de que naccho beṉə' güen laogüe'enə' bito byažɉən əgwnežɉo cuin Cristən' por ni c̱hecho žalə' ca'.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.