Atos 23
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVT
1 Nach Pabən' bgüie' beṉə' golə blao ca' chəsə'ənabia' ṉasyon Izraelən', na' gože' ḻega'aque': —Beṉə' bišə', xte ža ṉeža zoa' lao Diozən' chona' complir de'en ngüe'e lao na'a gona' na' ḻo'o la'aždaogua'anə' ṉezda' de que chazlaže'e can' chona'anə'.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Nach Ananias ben' naquəch bx̱oz əblaonə' bene' mendad len beṉə' ca' zɟəzecha cuit Pabən' yesə'əbaže'e cho'enə'.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Nach Pabən' gože'ene': —Diozən' goṉe' le' castigw, gox̱oayag. Le' chi'o nga par gono' yeḻə' jostis c̱hia'anə' can' na' ḻein', na' chono' contr ḻein' de'en benḻizo' mendad yesə'əbaže'e cho'anə'.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Nach beṉə' ca' zɟənitə' cuite'enə' gwse'ene': —Bito yoži'o xtiže'enə' ca', la' ḻe'enə' bx̱oz əblaoch.
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Nach Pabən' gože' ḻega'aque': —Beṉə' bišə' bito ṉezda' šə be'enə' naquəch bx̱oz əblaoch. Ža'alə ṉezda' bito goža'ane' ca', c̱hedə' nyoɟ Xtižə' Diozən' nan: “Bito yoži'o dižə' pesad len beṉə' gwnabia' c̱helen'.”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Na' Pabən' gocbe'ine' de que beṉə' golə blao ca' chəsə'ənabia' ṉasyon Izraelən' zjənaque' c̱hoplə. Baḻe' zɟənzi'e sadoseo na' yebaḻe' zɟənzi'e fariseo por ni c̱he can' chse'eɟḻe'e na' can' choso'osed choso'olo'ine'. Nach gwṉe', gože': —Beṉə' bišə' nada' naca' beṉə' fariseo, la' xi'iṉ beṉə' fariseo nada'. Na' zoa' nga chonḻe yeḻə' jostis c̱hia' por ni c̱he de'en cheɟḻi'a de que yesyə'əban beṉə' guat ca'.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Ca beyož gwne' ca' gwzolao to bžaš entr beṉə' fariseo ca' na' beṉə' sadoseo ca' na' gwsa'aque' c̱hoplə.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Goc ca' c̱hedə' beṉə' sadoseo ca' chəsə'əne' de que bito yesyə'əban beṉə' guat ca', na' bito chse'eɟḻe'e de que nitə' angl ca' na' spirit ca', pero na' beṉə' fariseo ca' chəsə'əne' nitə' angl na' spirit na' ḻeczə chəsə'əne' yesyə'əban beṉə' guat ca'.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Xte bachso'osya'a beṉə' fariseo ca' len beṉə' sadoseo ca' chəsə'əšaše'. Nach gosə'əzoža' to c̱hopə beṉə' ca' zɟənsed ḻein' beṉə' ca' zɟənaquə beṉə' fariseo, gosə'əne': —Ni to de'e mal cui non benga. Na' bito naquən güen goncho contr ḻe'. ¿C̱hexa šə babsed blo'i no spiritən' o no anglən' ḻe'? Caguə de'e si'inṉə' goncho contr Diozən'.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Can' chəsə'ədiḻə chəsə'əšaše'enə' xte bac̱h chžeb beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' šə yoso'ozoxɟ yoso'onitlaocze' Pabən'. Nach beṉə' mendad besə'əžin soḻdad ca' par besyə'əbeɟx̱ax̱ɟe' Pabən' ladɟo beṉə' ca' na' besyə'əc̱he'ene' cuartelən' de'e yoblə.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Na' že' beteyon' bžin X̱ancho Jesocristən' gan' de Pabən' na' gože'ene': —Bito žebo' Pab. Can' babi'o xtiža'anə' Jerosalen nga, ca'aczən' go'on Roman'.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Na' beteyon' baḻə beṉə' Izrael ca' besə'ədobe' par boso'oxi'e so'ote' Pabən'. Na' boso'ozo'e jorament gosə'əne': —Diozən' goṉe' chio'o castigw šə ye'eɟ šə gaocho antslə cuiṉə' gotcho Pabən'.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Mazlə c̱hoa beṉə' ca' boso'oxia' so'ot Pabən'.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Nach ɟa'aque' gan' ža' bx̱oz əblao ca' na' beṉə' golə blao ca' chəsə'ənabia' Izraelən', gwse'e ḻega'aque': —Neto' bac̱h bzoto' jorament gon Diozən' neto' castigw šə ye'eɟ šə gaoto' mientrzə cui gotto' Pabən'.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Na' ṉa'a ža, ḻe'e yedopə ḻegon jont par nic̱h le'e len beṉə' lɟuežɟle ca' əṉabele beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' cueɟe'ene' gwx̱e par yide' laolen' na' con gwde'itezele de que par əšaš əc̱he'enəchle šə bi de'e xiṉɟən' none'enə'. Na' neto' cue'enaoto'one' tnezən' par gotto'one' antslə ze'e le'e gan' ža'alen'.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Pero na' zo to bi'i byo c̱he beṉə' zan Pabən', na' benebo' ca naquən' bazɟəngüie' so'one'. Nach gwyeɟbo' cuartelən' par ɟəzenebo' Pabən'.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Nach Pabən' goxe' to capitanṉə' na' gože'ene': —Gwc̱he' bi'i nga lao beṉə' gwnabia' c̱he soḻdadən'. De to de'e ye'ebo' ḻe'.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Nach capitanṉə' gwc̱he'e bi'inə' lao beṉə' gwnabia' c̱he soḻdadən' na' catə' besə'əžine'enə' gože' beṉə' gwnabia'anə': —Ca naquə Pabən' ben' de pres goxe' nada' na' gwṉabe' goclen laogua'anə' par nic̱h zedəgua'a bi'i nga laogo' nga. De to c̱hopə dižə' güe'elembo' le'.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Nach beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' bex̱e'e na' bi'in na' gwc̱he'ebo' ga cui noṉə' bene, nach gože'ebo': —¿Bin' de ənao' nada'?
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Nach bi'inə' gožbo' ḻe': —Ca naquə beṉə' blao c̱he beṉə' Izrael ca' bac̱h boso'oxi'e yedəsə'əṉabene' le' cueɟo' Pabən' gwx̱e par əseḻo'one' gan' chəsə'ədopə beṉə' gwnabia' ca', na' con yoso'ode'ine' yesə'əne' de que yoso'ošaš yoso'oc̱he'ene' šə bitequən' none'.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Pero bito šeɟḻi'o c̱hega'aque' c̱hedə' mazlə c̱hoa beṉə' ca' banaquən yesə'əbe'enao ḻe' tnezən' par so'ote'ene' con šə babnežɟw cho'a xtižo'o əseḻo'one', na' beṉə' ca' baboso'ozoe' jorament gon Diozən' ḻega'aque' castigw šə se'eɟ šə sa'ogüe' mientrzə cuiṉə' so'ote'ene'.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Nach beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' bose'e bi'inə' na' gože'ebo': —Cuidad no güe'eleno' dižə' ca naquə rsonṉə' de'en babedəgo'o laogua' nga.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Nach beṉə' gwnabia' c̱he soḻdad ca' goxe' c̱hopə capitan c̱he' ca' na' gože' ḻega'aque' de que cheda ga še'elə yesə'ənite'e probnid len c̱hopə gueyoa soḻdad beṉə' əsa'ac ṉia'aze' na' gyon ši beṉə' yesə'əbia' cabey nac̱h yec̱hopə gueyoaga'aque' əso'ox̱e'e lanz par əžɟa'aque' Sesarean'.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Na' ḻeczə gože' ḻega'aque' yesə'əyilɟe' cabey bia cuia Pabən', nic̱h ca' cui bi gaquə c̱he' lao zɟso'ene' lao goberṉadorən' ben' le Fels.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Nach bzoɟe' to cart de'e əbgox̱e'e ḻega'aque' par goberṉadorən' na' nan:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Señor Goberṉador:
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ca naquə beṉə' Izrael ca' gosə'əzene' benga na' bazɟəngüie' so'ote'ene' ža'aque' gwya'a na' gwc̱hi'a soḻdad c̱hia' ca' par ɟəyesla'ane' c̱hedə' gwṉezda' de que naque' beṉə' ṉasyon Roma.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Na' de'en go'onda' əṉezda' bi porən' choso'ocuiše'ene' ɉoa'ane' lao beṉə' gwnabia' c̱hega'aque' ca' gan' chəsə'ədobe'.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Nach gwṉezda' de que choso'ocuiše' ḻe' por ni c̱he bizə faḻt c̱he' len ḻei c̱hega'aque'enə', pero bito əṉacho bi de'e mal none' par so'ote'ene' o gate'e ližyan'.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Nach ṉa'a babla' rson laogua'anə' de que beṉə' Izrael ca' baboso'oxi'e yesə'əbe'enaogüe'ene' par so'ote'ene' na' de'e na'anə' əchseḻa'ane' laogo'onə' lgüegwzə. Na' babena' mendad len beṉə' ca' choso'ocuiš ḻe' da'aque' laogo'onə' par yesə'əne' le' šə bin' chsa'ac c̱hega'aque' len ḻe'. Si'ixenšgo' c̱he yoguə'əḻoḻ de'en chṉeyoišgueida' le'.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Nach soḻdad ca' besyə'əbeɟe' Pabən' can' ben beṉə' gwnabian' mendad. Na' bedo yel gosə'əgüe'e nezən' len ḻe' besə'əžinte' gan' nzi' Antipatris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Nach gwye'eni'inə' besyə'əbi'i soḻdad ca' ɟa'ac con ṉi'ei ɟəya'aque' cuartelən', na' porzə beṉə' güiab ca' ɟa'aclene' Pabən'.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Catə' besə'əžine' Sesarean' boso'onežɟue' goberṉadorən' cartən' zɟənox̱e'enə' nach gwso'one' Pabən' lao ne'e.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Na' beyož blab goberṉadorən' cartən' gwṉabene' Pabən' ga be'enə'. Gotə'əbia' de que Pabən' naque' beṉə' Tarso gan' mbane Silisia.
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Nach gože'ene': —Na' əṉezda' šə bi'in ənao' catə' la'ac beṉə' ca' choso'ocuiš le'.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.