Atos 10

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Na' Sesarea na' zo to beṉə' le Cornelio, naque' capitan c̱he to gueyoa soḻdad, na' zɉənzi'e “Beṉə' Italia”.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Ḻa'aṉə'əczə Cornelion' cui naque' beṉə' Izrael, txen len famiḻy c̱he' ca' chso'elaogüe'e Diozən' na' Cornelion' zotezə zoe' chape' Diozən' respet na' chaclenteze' beṉə' yašə' beṉə' chyažɉ chc̱hine, na' chontezə chone' orasyon lao Diozən'.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Na' goc c̱he' to ža do cheda šoṉə ble'idaogüe'ene' to angl c̱he Diozən' gwyo'e gan' zo'enə' na' anglən' gože'ene': ―Cornelio.
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Nach Cornelion' chgüiachgüe' lao anglən' na' do chžebe' gože'ene': ―¿Bixan' ža X̱ana'?
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 De'e nga gono' ṉa'a, bseḻə' beṉə' žɉəsə'əxi'e to beṉə' zo Jopen' beṉə' le Simon na' ḻeczə le Bed.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Zoe' liž to beṉə' gocol yid na' be'enə' ḻeczə lie' Simon, na' liž ben' zon cho'a nisda'onə'. Na' Simon Bedən' əṉe' le' bin' cheyaḻə' gono'.
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Catə' beza' anglən' Cornelion' goxe' c̱hopə mos c̱he' ca' na' to soḻdad beṉə' chaclen ḻe', na' soḻdadən' ḻeczə cho'elaogüe'e Diozən'.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Na' Cornelion' bzeɉni'ine' ḻega'aque' yoguə'əḻoḻte can' goquən' nach bseḻe'e ḻega'aque' Jopen'. Na' gosə'əgüe'e nezən' əzɉa'aque'.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Na' beteyon' gaḻə'əzə bazɉa'aque' par yesə'əžine' lao' syoda Jopen' catə' Bedən' gwlo'e yic̱hɉo'o c̱he yo'o gan' zo'enə' ca do gobiž par ɉene' orasyon'.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 — ausente —
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 — ausente —
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Na' ḻo'inə' zɉəža' yoguə' cḻaste bia yix̱ə' ža' yežlyon', bia žia tap ṉi'a ne'i na' bia zɉənxobə ḻe'i lao yon', na' len bia žia x̱ile'e bia chaš ḻe'e yoban'.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Nach benene' gož Diozən' ḻe': ―Gwyas Bed na' bet bia ca' gwdao.
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Nach Bedən' gože'ene': ―Bito gaoga'aca'ab X̱ana'. Ni šlinzə cuiṉə' gaogua' bia zban ca' zɉənac ca' na' bia cui de lsens len ḻei c̱heto'onə' gaoto'.
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Nach Diozən' gože' ḻe' de'e əgwchope: ―Bian' bac̱h gwnia' gaogo' bito əṉao' de que bia əzbanga'aquən'.
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 De'e gwyoṉ lase gož Diozən' ḻe' ca' nach begüe lachə'ən ḻe'e yoban'.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Žlac chacžeɉlažə' Bedən' bi zeɉen ca naquə de'en ble'idaogüe'ene'enə' besə'əžin beṉə' ca' əbseḻə' Cornelion' cho'a puert c̱he Simon gocol yidən' bagosə'əṉabe' gan' zo liže'enə'.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Nach zižɉo gosə'əṉabe' šə ḻe na' zo to beṉə' ḻeczə le' Simon Bed.
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Pero Bedən' ṉechone' xbab c̱he de'en ble'idaogüe'ene' catə'əczlə gož Spirit c̱he Diozən' ḻe': ―Šoṉə beṉə' chəsyə'əyilɉe' le'.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Gwzoža' na' beyetɉ gwyeɉlenga'aque' na' bito gaquəžeɉlažo'o ḻa'aṉə'əczə cui zɉənaque' beṉə' Izrael la' nada' əbseḻə'əga'aca'ane'enə'.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Nach Bedən' beyetɉe' ɉəšague' beṉə' ca' əbseḻə' Cornelion' nach gože' ḻega'aque': ―Nga zoa', nadan' Simon Bedən'. ¿Bin' cheyilɉle nada'?
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Nach gwse' beṉə' ca' ḻe': ―To capitan beṉə' le Cornelio əbseḻe'e neto'. Ḻe' zdacze' chone' de'e güen na' cho'elaogüe'e Diozən', na' yoguə'əḻoḻ beṉə' Izrael ca' chso'e xtiže'e de que naque' beṉə' güen. To angl c̱he Diozən' gože' ḻe' deṉabe' šeɉo' liže'enə' nic̱h əgwzenague' c̱hio' šə bin' yo'one'.
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Nach gwlo'o Bedən' ḻega'aque' yo'o na' besyə'əga'aṉlene' ḻe' tže'. Nach beteyon' Bedən' gwyase' gwyeɉlene' ḻega'aque' na' gwc̱he'e to c̱hopə beṉə' Jopen' beṉə' chso'onḻilažə' Jesocristən'.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Na' ža əgwchop žei besə'əžine' Sesarean'. Na' Cornelion' bac̱h ntobe' bišə' lɉuežɉe' na' beṉə' ca' nžaguəche' migw, baže'e liže'enə' chesə'əbeze'.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Na' catə' bžin Bedən' liž Cornelion' ḻe'e bchoɉte Cornelion' bšague'ene' na' bzo xibe' laogüe'enə' be'elaogüe'ene'.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Na' Bedən' boso'ože'ene' gože'ene': ―Bezoža'. Ḻeczə beṉac̱h nada'.
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Na' ṉe'e cho'elene' ḻe' dižə'ən ca' gwyo'e ḻo'o yo'on na' ble'ine' beṉə' zan baža' ḻo'o yo'onə'.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Nach gože' ḻega'aque': ―Ḻe'e ṉezczele de que ḻei c̱he neto' beṉə' Izrael nan de que bito cheyaḻə' šo'oto' liž beṉə' cui zɉənaquə beṉə' Izrael na' nan bito cheyaḻə' gonto' txen len le'e cui nacle beṉə' Izrael. Pero bac̱h bzeɉni'i Diozən' nada' de que ni tozə beṉə' cui cheyaḻə' gona' xbab c̱he' de que naque' beṉə' zban par šo'a liže'enə'.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 De'e na'anə' catə' bseḻə'əle beṉə' ca' bedəsə'əxi' nada' bito goquəžeɉlaža'a šə naclə gona' sino babida' do laža'a na' ṉa'a che'enda' əṉezda' ¿bin' gwnio' nada'?
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Nach Cornelion' gože'ene': ―Ṉa'a chac tap ža ḻeczə do cheda šoṉə zoa' sin cui bi naogua', na' chona' orasyon liža' nga, catə'əczla ble'ida' to beṉə' byo laogua'anə' nyaze' to lachə' de'e chey che'eni'.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Nach gože' nada': “Cornelio, ca naquə orasyon c̱hio'onə' chono', bac̱h bzenag Diozən' ḻen na' ṉezene' chnežɉo' de'e chyažɉ chc̱hine beṉə' yašə'.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Bseḻə' to c̱hopə beṉə' žɉəsə'əxi'e to beṉə' zo Jopen' beṉə' le Simon Bed. Zoe' liž to beṉə' ḻeczə le Simon, to beṉə' gocol yid. Liž beṉə' gocol yidən' zon gaḻə'əzə cho'a nisda'onə'. Na' catə' la' Bedən' ližo' nga güe'elene' le' dižə'.”
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Nachən' ḻe'e bseḻə'ətia' beṉə' ca' par bedə'əsə'əxi'e le', na' chox̱cwlentio' de'en bac̱h bido'. Na' ṉezcze Diozən' de que yoguə'əto' nitə'əto' əgwzenagto' yoguə'əḻoḻte de'en baben Diozən' mendad əṉao'.
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Nach Bedən' gwzolaogüe' be'e dižə'ən gwne': ―De'e ḻi bac̱h ṉezda' notono nḻa' beṉə' əṉacho nzo Diozən' ḻe' to šḻa'azə.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Sino que gatə'ətezə beṉə' ṉasyon con beṉə' chso'elao' Diozən' do yic̱hɉ do lažə'əga'aque' na' chso'one' de'e güen, Diozən' chebeine' ḻega'aque'.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Diozən' bseḻe'e Jesocristən' par naque' X̱an yoguə'əḻoḻ beṉə', na' bseḻe'ene' entr neto' beṉə' Izrael, na' gwdix̱ɉue'ine' neto' de que guaquə soto' binḻo len ḻe' šə gonḻilažə'əto' Xi'iṉe' Jesocristən'.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Ṉezczele can' goquə Galilean' na' doxen Jodean'. De'e Juanṉə' gwdix̱ɉui'e xtižə' Diozən' na' bc̱hoe' beṉə' nis. Na' gwdechlə Jeso'os beṉə' Nasaretən' gwdix̱ɉui'e xtižə' Diozən'.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Diozən' gwleɉe' Jeso'osən' par chaclene' chio'o beṉac̱h na' be'ene' Spirit c̱he'enə' na' yeḻə' chnabia'. Na' gwda Jeso'osən' bene' de'e güen na' beyone' yoguə'əḻoḻ beṉə' ca' chsaquə'əzi' gwxiye'enə', c̱hedə' Diozən' zoe' len ḻe'.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Neto' ṉezeto' na' cho'eto' dižə' ca naquə yoguə' de'e güenṉə' de'e ben Jeso'osən' na' de'en bsed blo'ine' Jodean' na' Jerosalenṉə', na' ḻeczə ble'ito' can' gwso'ote'ene' boso'ode'ene' to ḻe'e yag coroz.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Pero na' Diozən' boḻis bosbane'ene' ladɉo beṉə' guat ca' beyoṉ ža na' ben Diozən' par nic̱h Jeso'osən' blo'e laogüe' neto'.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Caguə yoguə'əḻoḻ beṉə' besə'əle'ine' Jeso'osən' catə'ən bebane' ladɉo beṉə' guat ca', pero Diozən' gwleɉe' neto' par cho'eto' xtiže'enə' na' bene' par nic̱h ble'ito'one'. Na' neto' güe'eɉ gwdaolento'one' txen gwde bebane' ladɉo beṉə' guat ca'.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Na' Jeso'osən' bene' mendad c̱hix̱ɉue'ito' beṉac̱hən' de que Diozən' əbzoe' ḻe' par əc̱hoglaogüe'en c̱he yoguə'əḻoḻ beṉə' šə non' napə doḻə', beṉə' ca' zɉəmban na' beṉə' ca' bagwsa'at, na' neto' cho'eto' dižə' de que can' gone'.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Na' ḻibr ca' de'en boso'ozoɉ yoguə' profet ca' beṉə' ca' gwso'e xtižə' Diozən' cana'ate zɉənyoɉən chesə'ənan de que notə'ətezə beṉə' so'onḻilažə' Jesocristən' Diozən' yezi'ixene' xtoḻə'əga'aque'enə'.
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Ṉe'e cho'ete Bedən' dižə'ən ca' catə' Spirit c̱he Diozən' gwyo'on ḻo'o yic̱hɉla'aždao' yoguə' beṉə' ca' choso'ozenag dižə' de'en choe'enə'.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Na' beṉə' Izrael ca' chso'onḻilažə' Jesocristən', beṉə' ca' žag Bedən' catə'ən besə'əžine' liž Cornelion', besyə'əbanene' de que Spirit c̱he Diozən' gwyo'on ḻo'o yic̱hɉla'aždao' beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Gwsa'acbe'ine' gwyo'o Spirit c̱he Diozən' ḻo'o yic̱hɉla'aždao' beṉə' ca' ža' liž Cornelion' c̱hedə' gwso'elaogüe'e Diozən' na' gwso'e gwde gwdelə dižə' de'en cui gwse'eɉni'ine'.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 Nach Bedən' gože' beṉə' Izrael ca' žague': ―Bito bi de de'e gwžon yesə'əchoa beṉə' quinga nisən', la' nacbia' bazo Spirit c̱he Diozən' len ḻega'aque' can' zon len chio'o.
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Nach Bedən' bene' mendad gosə'əchoe' nis par gosə'əṉeze beṉə' de que chso'onḻilaže'e Jesocristən'. Na' gwsa'atə'əyoine' ḻe' par bega'aṉe' yeto c̱hopə ža.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.