Lucas 15

Xtiidx Dios (ZASNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gra ree bén ruquijx impuest në gra ree béndol, bibig reeman lod zaꞌ Jesús din gucaagdiajg reeman ni rnieeman.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Guiáad ree bénfarisew con ree mextr rajc ley rnieeguijdx reeman laaman, rëb reeman:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Dxel rëb Jesús loj reeman:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 ―Bal tijb bejn rajp tibgayuu xiil abiꞌ rnijt tijbib, ¿nid rusaꞌnman zatajpgajlchiinbitapib dajn ya abiꞌ rigdiilaman xiil gunit guin xt lodzi radxejlaman laab?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Abiꞌ chi radxejlaman laab rabaaman, rudxiibaman laab dxidyëjnman.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Dxel chi radxin lidxaman, rutoꞌp ree xmiwaman në ree bén zojbnëman gajxh abiꞌ rëbaman loj reeman: “Gol babaa ziꞌc rabaan, din ma badxejlan da xiilan be gunit.”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Yan, rnin lëjt, ziangajc rabaanë Dios tijb bén rayüjn xgab por xtol guial loj tajpgajlchiinbitap benzaꞌc ad ryaadxt yayüjn xgab por xtol.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’O bal tijb béngunaa rajpaman chii milia plajt abiꞌ rusëëbaman tijban, ¿nid ruzeꞌcaman guij ya ruloob tëëman lënü abiꞌ raguiilaman laan zagdxe daꞌt xt lodzi radxejlan?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Abiꞌ chi radxejlaman laan, rutoꞌp ree xmiwaman në ree bén zojbnëman gajxh, abiꞌ rëbaman loj reeman: “Gol babaa ziꞌc rabaan din ma badxejlan milia basëban.”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Yan, naj rni lojdi, ziangajc rabaa ree xianjl Dios por tijb béndol rayüjn xgab por xtol.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Rëb tëë Jesús loj reeman:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Abiꞌ xin na̱j mazri xinguiag, rëb loj xdadix: “Dad, banee ni rayal gacaꞌn.” Dxel badëëman ni rayal tijbgaj reex.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Ad gojct xchej ni cwaꞌ reex ni rayal reex, xin na̱j xinguiag guin batoꞌgajquix graczi ni badëëd xdadix lojx, abiꞌ con milia guin wejx zijt bignijt xliaꞌx graczi xmiliax guial beenx ni rëntzix.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Per chi ma banijtix gran, dxel guyu gubijn niz lod zaꞌx abiꞌ guzuloj biaadx ni gawix.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Dxel wejx bignabix dxiin loj tijb bén zojb yagaj, abiꞌ guxhaalaman laax chigajpix cüch ree dajn.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Guial tant rliaanx xt guyënx niajwix ni raw ree cüch guin, per achut rudëë laan.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Dxel beenx xgab naladxix: “¡Zien ree xin rüjn dxiin lidx da Dadan xt sobr rüjn ni raw reex, guiáad naj guie ma guiëtan bëjz!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Yan, yazaan yayaꞌ lidx da dadan din guiën lojman: Dad, ma benan dol loj Dios në lojl.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Ad rayaltri guinieel naj xiꞌn; been naj cwent ziꞌc tijb ree xmojsil.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Dxel bayunejzix zia lidx xdadix.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Dxel rëbix lojman: “Dad, ma benan dol loj Dios në lojl, ad rayaltri guinieel naj xiꞌn.”
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Per rëb xdadix loj ree xmojsaman: “Gol baquiejn gol tanë lajd zagdxe, gol bascajcwixan, gol badxeꞌ tijb guiibnil yaax gol baslëë tëëx gurëch,
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 gol chicaꞌ goꞌn mazri nadaan, gol bagüjtib din yadaaw ree yaguieen ree lanij.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Din par naj ma güjt da xiꞌnan abiꞌ yan ma babanx, gunijtix abiꞌ ma badxejlix.” Dxel guzuloj cayüjn reeman lanij.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 ’Laꞌtgaj xiꞌnman xingol guin cayüjnx dxiin dajn. Chi badxinx gajxh lidx xdadix, biguiejnx cucwejdx reeman cuyaꞌ tëë reeman.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Dxel gurejdxix tijb xmojs xdadix, gunabdiidxix xhienin cayajc lidxix.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Badxiꞌ mojs guinan rëbix: “Guial baguiaad bijchil zeel gunabee xdadil güjt tijb goꞌn mazri nadaan guial nadaanx baguiaadix.”
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Per dád bidxeꞌch xingol guin, abiꞌ ad guyëntix nayux. Zeel wej xdadix biguiedxaman lojx din yayux.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Dxel rëb loj xdadix: “Lüj ragbee ma gojc xchej cayünan xchiinl, zianczi ruzoban xtiidxil; per niꞌczi tijb ad waneetil tijb dxibdobëz din günnëꞌ ree da miwan lanij.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Guiáad yan baguiaad xiꞌnl, xin ma bignijt xliaꞌ xmilial con ree béngunaa dxuudx, abiꞌ gunabeel güjt goꞌn mazri nadaan par laax.”
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 ’Dxel badxiꞌ xdadix laan rëbaman: “Xiꞌn, zianczi zaꞌl con naj, graczi ni raꞌpan na̱j xieenl.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Per yan rayal yaguieen ree lanij yabaa tëë ree, din bijchil xin ma güjt par naj, ma babanx, gunijtix abiꞌ ma badxejlix.”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.