Lucas 15

Xtiidx Dios (ZASNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Gra ree bén ruquijx impuest në gra ree béndol, bibig reeman lod zaꞌ Jesús din gucaagdiajg reeman ni rnieeman.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Guiáad ree bénfarisew con ree mextr rajc ley rnieeguijdx reeman laaman, rëb reeman:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Dxel rëb Jesús loj reeman:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 ―Bal tijb bejn rajp tibgayuu xiil abiꞌ rnijt tijbib, ¿nid rusaꞌnman zatajpgajlchiinbitapib dajn ya abiꞌ rigdiilaman xiil gunit guin xt lodzi radxejlaman laab?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Abiꞌ chi radxejlaman laab rabaaman, rudxiibaman laab dxidyëjnman.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Dxel chi radxin lidxaman, rutoꞌp ree xmiwaman në ree bén zojbnëman gajxh abiꞌ rëbaman loj reeman: “Gol babaa ziꞌc rabaan, din ma badxejlan da xiilan be gunit.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Yan, rnin lëjt, ziangajc rabaanë Dios tijb bén rayüjn xgab por xtol guial loj tajpgajlchiinbitap benzaꞌc ad ryaadxt yayüjn xgab por xtol.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’O bal tijb béngunaa rajpaman chii milia plajt abiꞌ rusëëbaman tijban, ¿nid ruzeꞌcaman guij ya ruloob tëëman lënü abiꞌ raguiilaman laan zagdxe daꞌt xt lodzi radxejlan?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Abiꞌ chi radxejlaman laan, rutoꞌp ree xmiwaman në ree bén zojbnëman gajxh, abiꞌ rëbaman loj reeman: “Gol babaa ziꞌc rabaan din ma badxejlan milia basëban.”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Yan, naj rni lojdi, ziangajc rabaa ree xianjl Dios por tijb béndol rayüjn xgab por xtol.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Rëb tëë Jesús loj reeman:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Abiꞌ xin na̱j mazri xinguiag, rëb loj xdadix: “Dad, banee ni rayal gacaꞌn.” Dxel badëëman ni rayal tijbgaj reex.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Ad gojct xchej ni cwaꞌ reex ni rayal reex, xin na̱j xinguiag guin batoꞌgajquix graczi ni badëëd xdadix lojx, abiꞌ con milia guin wejx zijt bignijt xliaꞌx graczi xmiliax guial beenx ni rëntzix.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Per chi ma banijtix gran, dxel guyu gubijn niz lod zaꞌx abiꞌ guzuloj biaadx ni gawix.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Dxel wejx bignabix dxiin loj tijb bén zojb yagaj, abiꞌ guxhaalaman laax chigajpix cüch ree dajn.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Guial tant rliaanx xt guyënx niajwix ni raw ree cüch guin, per achut rudëë laan.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Dxel beenx xgab naladxix: “¡Zien ree xin rüjn dxiin lidx da Dadan xt sobr rüjn ni raw reex, guiáad naj guie ma guiëtan bëjz!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Yan, yazaan yayaꞌ lidx da dadan din guiën lojman: Dad, ma benan dol loj Dios në lojl.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ad rayaltri guinieel naj xiꞌn; been naj cwent ziꞌc tijb ree xmojsil.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Dxel bayunejzix zia lidx xdadix.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Dxel rëbix lojman: “Dad, ma benan dol loj Dios në lojl, ad rayaltri guinieel naj xiꞌn.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Per rëb xdadix loj ree xmojsaman: “Gol baquiejn gol tanë lajd zagdxe, gol bascajcwixan, gol badxeꞌ tijb guiibnil yaax gol baslëë tëëx gurëch,
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 gol chicaꞌ goꞌn mazri nadaan, gol bagüjtib din yadaaw ree yaguieen ree lanij.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Din par naj ma güjt da xiꞌnan abiꞌ yan ma babanx, gunijtix abiꞌ ma badxejlix.” Dxel guzuloj cayüjn reeman lanij.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Laꞌtgaj xiꞌnman xingol guin cayüjnx dxiin dajn. Chi badxinx gajxh lidx xdadix, biguiejnx cucwejdx reeman cuyaꞌ tëë reeman.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Dxel gurejdxix tijb xmojs xdadix, gunabdiidxix xhienin cayajc lidxix.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Badxiꞌ mojs guinan rëbix: “Guial baguiaad bijchil zeel gunabee xdadil güjt tijb goꞌn mazri nadaan guial nadaanx baguiaadix.”
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Per dád bidxeꞌch xingol guin, abiꞌ ad guyëntix nayux. Zeel wej xdadix biguiedxaman lojx din yayux.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Dxel rëb loj xdadix: “Lüj ragbee ma gojc xchej cayünan xchiinl, zianczi ruzoban xtiidxil; per niꞌczi tijb ad waneetil tijb dxibdobëz din günnëꞌ ree da miwan lanij.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Guiáad yan baguiaad xiꞌnl, xin ma bignijt xliaꞌ xmilial con ree béngunaa dxuudx, abiꞌ gunabeel güjt goꞌn mazri nadaan par laax.”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 ’Dxel badxiꞌ xdadix laan rëbaman: “Xiꞌn, zianczi zaꞌl con naj, graczi ni raꞌpan na̱j xieenl.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Per yan rayal yaguieen ree lanij yabaa tëë ree, din bijchil xin ma güjt par naj, ma babanx, gunijtix abiꞌ ma badxejlix.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.