Atos 22
Diiz kuu ndyaadno yalnaban (ZAONT) vs NTLH
1 ―Re goo wetsʼn ne xutʼn, kenza goo chop lan xkizʼn kuu nin lo goo.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Or mbin re zha lee Paba mndediz diiz Hebreo, tsa masraa zheta ngok re zha ne mkenza zha kuu mni Paba, tsa nzhab Paba lo re zha:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Na nak zha Israel, ne ngolʼn yez Tarso kuu nzi yezlyu Cilicia, per nzhee Jerusalén mzhen na ne lo maestr Gamaliel mteedʼn reta ley chaan re teyaa zha ndala. Ne kon dib ndroo leettsoon mtob yekʼn tsowʼn kuu ne Diox, leeka taxal ntsow gooy nal.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Kona mreken dits re zha kuu nyelaaz Jesús asta mbethʼn zha, ne mlon mbyi ne ngot tsib.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ne leeka ngwleyy kuu nabee lo re ngwleyy ne re zha kuu nak tsiin, reta zha ne wen wli reta koree, tak re zha mndaa yeets lon par mndan lo re zha Israel kuu nzo yez Damasco, tsa tak kwan na re zha kuu nyelaaz Jesús kuu nzo tya, tsa ten na zha ne yaadnon zha nzhee Jerusalén par tetin zha.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Per leettsa ndon net ndan ne mera ndetsin na yez Damasco, teeka ndrol wiz cha mroo thib xni lobee kuu mlaa dita ta ndon,
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 tsa ngobʼn lo yu. Ne mbin na thib bos kuu mne lon: “Saulo Saulo, ¿chebee ndrekeʼa ditsʼn?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Tsa mnaabdizʼn: “¿Cho naka Zha Nabee?” Ne lee bos mne lon: “Na nak Jesús zha Nazaret kuu ngerekeʼa dits”.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Lee re zha kuu nda re nee, mwii zha xni ne mzeb zha, per mbint zha bos kuu mni lon.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Tsa nzhapʼn: “¿Kwan nlaaza tsowʼn Zha Nabee?” Ne lee Zha Nabee mne lon: “Gwateli ne gwaka yez Damasco, tya ne zha naa kwan ndobloʼa tsowa”.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ne lee xniʼa mtsow mkow lon, tsa lee re zha kuu nda re nee mzhen yaan ne mndeno zha na yez Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Tya nzo thib mbyi kuu le Ananías kuu ntsow kuu nlaaz Diox, ne nzhon Ananías diiz reta kuu nabee ley chaan Moisés, ne reta zha Israel kuu nzo yez Damasco kwathoz wen ndediz zha Ananías.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Tsa myaad Ananías lon, ne or mzin Ananías mne Ananías lon: “Wets Saulo, nal bre yeni loʼa tedib welt”. Ne oraaka ngwani lon ne mwiin Ananías.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Tsa lee Ananías mne lon, lee Diox re teyaa mliʼa, tsa neʼa naa kwan nlaaz Diox tsowa, tsa yelaaza Jesucrist zha kuu nali nak, ne gona xkiiz zha kuu roo roopa zha.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Tak lu taa kwent chaan zha lo reta men dita lo yezlyu, gaba re kuu mwiiʼa ne re kuu mbina lo re men.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Lee nal, ¿kwan ngebeta? Gwateli ne gokleyy ne bnaab lo Zha Nabee, tsa tembi zha lu lo re falt kuu mtsowa.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Leettsa mren Jerusalén, tsa ngwan lee roo gwodoo naro ngwanaabʼn lo Diox, tsa taxal zha kuu ntsaa leettsoo.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Mwiin Jesús ne lee Jesús mne lon: “Lijer broo Jerusalén, tak yelaazt re men kwentʼda kuu gaba lo re men”.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Tsa nzhapʼn: “Zha Nabee, reta zha mne lee na ngwa reta ta nkaltaa re tawlazʼn zha Israel nteed xkiza, ne mzhen na re zha kuu nyelaaz lu, mlon zha tsib ne mdin na zha.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ne or mbeth re zha Steb, zha kuu mndaa kwent xkiza, noga na ndo tya, ne nzhapʼn wenka mbeth zha Steb, ne asta mkenapʼn xab re zha kuu mbeth Steb.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Per lee Jesús ne lon: “Gwa, na taala tith lo re zha kuu nagt zha Israel”.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Konata mkenza re zha, ne mndelo re zha mrez zha ne nzhab zha:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ne or ngebez re zha nkezhyan zha ntsib zha xab zha ne nchoon zha yu lo mbi,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 tsa lee soldad kuu nabee lo thib mil soldad, mnabee ko re soldad Paba ta nzo re soldad, ne mnabee zha kin zha Paba, tsa koo roo Paba naa chebee tata mbetsyath re men kwent chaan Paba.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Per or ngeliib zha Paba tsa kin zha Paba, lee Paba nzhab lo soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad kuu ndo tya:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Ne or mbin soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad koree, tsa ngwalo zha diiz lo soldad kuu nabee lo thib mil soldad, ne nzhab zha lo zha:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Tsa lee soldad kuu nabee lo thib mil soldad mbig lo Paba ne mnaabdiz lo Paba nzhab:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Lee soldad kuu nabee lo thib mil soldad nzhab lo Paba:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Or mbin re soldad kuu nda keey yek Paba lee Paba nak zha Roma, ora mbeche re zha, noga soldad kuu nabee lo thib mil soldad kwathoz mzeb, or mne zha lee Paba nak zha Roma, tak lee zha mnabee mliib zha Paba.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ne tedib wiza lee soldad kuu nabee lo thib mil soldad, nlaaz wen ne naa chebee nayii re zha Israel ne Paba, mxak zha Paba ne mnabee mkaltaa re ngwleyy kuu nabee lo re ngwleyy ne reta zha kuu nak tsiin. Tsaraa mloo zha Paba ne mto zha Paba delant lo re men.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.