Lucas 19
zak (ZAK) vs VC
1 Yeesu akasikira mumugye gwa Yeriko, akabha arahita gatigati yo omugye.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Mumugye guyo, yaari arimu omuniibhi wumwe, eriina ryaaye Zakayo, ewe yaari omukuru wa abhatobhya bhe eriigooti.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Yaari areenda kurora Yeesu ni muutu wa tuubhoki, nawe ataanagirye kumurora, kwo okubha esaango ya abhaatu yaari ni kuru, neewe ni muguhi.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Kweego akaryaara bhwaangu, akagya embere we esaango yiyo, akatiira kumuti gwo omuko, okubha anagye kumurora Yeesu akuhita kunzira yiyo.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Hano Yeesu yahikiri hayo, akiisuunza kumuti iguru, akabhuga, “Zakayo, ituuma bhwaangu! Nireenderwa nibhe omugini mumugye gwaazo reero.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Rugeendo rumwe Zakayo akiituuma, akamuginihya Yeesu mumugye gwaaye kwo obhuzomererwa.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Abhaatu bhoosi, hano bhaaruuzi gayo, bhakataanga kwiiririirirya, bharabhuga, “Ndora agiiri kurya no omukori we ebhibhi!”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Nawe, Zakayo akiimeerera, akamubhuurira “Itegeerera, Omukuru Yeesu! Bhoono ego, eriitinika rye ebhigiro bhyaane ndabhaha abhataka. Na eraabhe nimuruusirye omuutu wowoosi, ndamukyoorerya kane.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Yeesu akabhuga, “Reero yino, obhutuurya bhuhikiiri abhaatu bhe enyuumba yino. Omuutu wuyo woosi, bhoono ni we ekisyooko kya Aburahamu,
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 kwo okubha enye Omwaana wo Omuutu, niiziri kumoohya no okutuurya abhaatu bhano bhabhuriri.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Hano abhaatu bhaari bhakwiitegeerera amangʼana gayo, Yeesu akeenderera kugaamba ekireengyo kimwe, kwo okubha yaari ariisukira Yerusaremu, na abhaatu bhayo bhakiiseega kubha, obhutemi bhwa Taatabhugya bhuratuuka kwiibhaga riyoriyo.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Kweego, akabhuga, “Yaari ariho omuutu owumwe we ekisyooko kyo obhutemi. Omuutu wuyo, akagya orugeendo kukyaaro kya kure, okubha ahaabhwe obhukaangati bhwo okubha omutemi, kyaamwe akyoore kukaangata ekyaaro kyaaye.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 “Hano ya akyaari kugya, akabhabhirikira abhagya bhaaye ikumi gati wa abhaandi, akabhaha eziimiina ikumi, akabhabhuurira, ‘Mukore obhusuruzya bhwe eziimbirya zino tee hano ndaakyoore.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Nawe abhaatu bhe ekyaaro kyaaye bhakamubhiihirirya bhukongʼu. Bhakatuma abhaatu bhamutuniirire no okuhira amangʼana, bharabhuga ‘Tutakumweenda omuutu wuno abhe omutemi weetu!’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Nawe, akahaabhwa obhukaangati bhwo obhutemi. Hano yakyooriri, omutemi akabhabhirikira abhabhagati bharya akabhahaana eziimbirya, okubha omugya wowoosi amubhuurire omutemi abhweeni bhweeraki.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Omugya wo obhutaangi akahika, akamubhuurira, ‘Omutemi, kuriingʼaana ne eziimbirya zino waantigiiri, nibhweeni obhweera bhwi ikumi kukiraho.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Omutemi wuyo akamubhuurira, ‘Okoriri kisi. Awe ni mugya muzomu! Kya bhurya waari omuheene kumahokya amasuuhu bhukongʼu, ndakuha obhukuru iguru ye emigye ikumi.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Omugya wa kabhiri woosi akahika, akamubhuurira, ‘Omutemi, kuriingʼaana ne eziimbirya zino waantigiiri, nibhweeni obhweera bhwi isaano kukiraho.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Omutemi akamubhuurira, ‘Woosi, ndakuha obhuturo iguru ye emigye etaano.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Omugya owuundi akahika, akabhuga, ‘Omutemi, eziimbirya zyaazo nzino hano, nikazibhisa kumweenda, zitaaza kubhura.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Nikakora ego kwo okubha ndakwoobhoha, awe ni muutu mukongʼu, oragega gano otaagateeriho, na oragesa gano oteemirye.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Omutemi akamubhuurira, ‘Omugya omubhi! Bhoono ndakutinira ekiina kumangʼana gaazo omweene. Ogaambiri omenyiri kubha enye ni muutu mukongʼu, ndagega garya nitaagateeriho, na ndagesa gano niteemirye?
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Eraabhe niigo, bhoono kwaki otanibhiikiiri eziimbirya zyaane kubhasuruzya, okubha nizigege hamwe no obhweera bhwaku hano nikukyoora owaane?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Rugeendo rumwe, akabhabhuurira abhaatu bhano bhaari bhiimeereeri hayo, ‘Mugege eziimbirya zya wuyo, mumuhe wurya abhweeni obhweera bhwi ikumi.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Bhakamubhuurira, ‘Nawe omutemi, ndora wuno abhweeni obhweera bhwi ikumi!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Akabhuga, ‘Ndabhabhuurira kubha, omuutu wowoosi wuno akukorera emirimo ebhigiro bhino nimuheeri, ndamwoongerya ebhiindi. Nawe, omuutu wowoosi wuno atakukorera bhuzomu ebhigiro bhino nimuheeri, naabhe ebhisuuhu bhino anabhyo ndamuteesya.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Nawe abhabhisa bhaane bhano bhateendiri enye nibhe omutemi waabhu, mubhareete hano, mubhiite embere waane!’ ”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Hano Yeesu yamariri kugaamba gayo, akeenderera no orugeendo rwaaye rwo okugya Yerusaremu.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Hano yiisukiri mumigye gya Betifage na Betania, mu Kiguru kye Emizeituni. Niho akabharagania bhabhiri gati wa abhaanabheega bhaaye,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 akabhabhuurira, “Mugeende mumugye guno guri embere weenyu. Hano muraasikire muyo, murabhona etikiri, yino ekyaari kugega muutu, ebhohirwe. Muyisibhure muyireete hano.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Eraabhe omuutu wowoosi arabhabhuurya, ‘Ndora murayitazura?’ mumubhuurire, ‘Omukuru arayeenda.’ ”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Kimwe, abhaanabheega bhayo bhakagya, bhakabhona bhyoosi kyaabhurya Yeesu yabhabhuuriiri.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Hano bhaari bharatazura etikiri, bheene tikiri bhakabhabhuurya, “Emwe! Kwaki murasibhura etikiri yiyo?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Bhakabhabhuurira, “Omukuru arayeenda.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Bhakamuhirira Yeesu etikiri yirya, bhakaarya emyeenda gyaabhu iguru yaku, kimwe bhakamutiirya Yeesu iguru waku.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Hano Yeesu yaari aragya, abhaatu bhakaarya emyeenda gyaabhu kunzira kwo okumusuuka.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Na hano yiisukiri ahagiro he ekihiriingito kye Ekiguru kye Emizeituni, esaango yoosi ya abhaanabheega bhaaye bhakataanga kumukumya Taatabhugya kwo obhuzomererwa, iguru ye ebhitiika bhyoosi bhino bharuuzi. Bhakatiirya eriiraka ryaabhu,
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 bhakabha bharabhuga,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Kusaango yiyo, bhaabharimu Abhafarisayo. Neebho, bhakamubhuurira Yeesu, “Omweegya, obhatumanie abhaanabheega bhaazo bhatagaamba gayo!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yeesu akabhuga, “Ndabhabhuurira kubha, eraabhe bhano bharaakire, eheene amagina garatiirya eriiraka!”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Hano Yeesu yiisukiri omugye gwa Yerusaremu no okugurora, akataanga okuguririra.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Akabhuga, “Niingeendiri reero yino kubha omenye enzira yo okureeta omureembe! Nawe bhoono otakunagya kumenya.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Kuziisiku zino zikuuza, abhabhisa bhaazo bharakwiinarirya enyiki kongʼu yo okukurwaania kurwa eziimbaara zoosi.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Kubhuteero, bharakusikya haasi awe na abhaatu bhaazo bhoosi. Ritariho eriigina rino riraasage iguru ye eriindi, kwo okubha hano Taatabhugya akakureetera obhutuurya, otaabhumenyeekereerye.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Kyaamwe, Yeesu akasikira mwiigoobhe rye eriiseengerero rya Taatabhugya, akabhabhona abhaatu bhano bhaari bhakugurya ebhigiro, akabhaheebha muyo.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Akabhabhuurira, “Ekaamirwe mumakaamo ga Taatabhugya, ‘Enyuumba yaane erabha enyuumba ya amasabhi.’ Nawe emwe, muyikoriri kubha eriibhigi rya abhateesya.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Eziisiku zyoosi, Yeesu ahaabha areegya abhaatu mwiiseengerero. Abhakuru bha abhaseengeri hamwe na abheegya bhe emigiro na abhakaruka bha Abhayahudi, bhaari bharakomya enzira yo okumwiita.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Nawe bhataabhweeni omweeya kwo okubha abhaatu bhoosi bhaari bhariitegeerera amangʼana gaaye kwo obhwiitegeereri bhwaaru.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.